Atos 27
jnjl (JNJL) vs ARC
1 Merkebik Ixaliya hamanik wonaas katobaase Phawulosnawa oom taatoni meena; taatoosa taatoni meya taar'osakitonisin isa Yuliyos yiste tii meeni gaanynyaasik taamme imete.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Iisiyani baarisi ha'ta faase wodebiiski hamfa Adiramixiyonni merkebiissi diira hamni. Teselonqek feefe Meqedoniyani daani asu sina Aristirokos dey innoneen ane feer.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Wonotiri wono Sidona hamma kar'ni, Yuliyos Phawulosnik kenashtefaat Phawulos hamme zomobaaskin barik sholsi argasu ephphe yoonak fiqadi imi.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Estan kabira sirus ek sinniistak sirit faar sinna boor'a baarisi ganesi kuni daa kophirosnon teetera hamni.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Qilqiyanewa Pinifiliyane asi tesha fa baariison finninneen orfo Liqiyak fa Mura yistefa katamasi kar'ni.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Estak tii meeni gaanynyaas Ixaliya hama Iskindiriyani merkebi danne barissi duunik zagi.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Showo wona nibi nibi kutira akama rakkok Qenidos yistefa katamasi kar'ni. Sirus ek sina hamnoynimato kalna boor'a Silmonani tesha kamo aatta baarisi ganesi kuni daa Qerxesnon teetera hamni.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Akama rakkok teshba teshbaase aatninneen orfo Lasiya yistefa katamaassi tesha fa «Ma'a wodebi» yistefa dimaasta kar'ni.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Kutifeni kutuniis faya sinna boor'anawa soomoni wonaas aatna boor'ana es kabaasik merkebik kutuus adaga sinna boor'a Phawulos asuni meyak ekka yi:
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 «Asuni meyane! Hanneen ekaloki fa kutuniis akama adaga faar sinnatu taak bestedifawa. Feche ba'astanawa merkebiistana koi'ba sinnoynaron asuni kaatanu akama adaganewa tishune kar'nirwa»
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Sinuntano tii meeni gaanynyaas Phawulos makena baristan merkebiissi fe asusin ajajefe barinnawa merkebiisi abaninnatu odedifer.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Es wodebiista yeeshuuson aatuk mangu sinbaasik yeesho esta yerok aane mai'fa sinna boor'a showo asuni meya: «Hama chimtefaanane kawudan awugirukinawa yeeshdaani awugirukina fa Feenqe yistefa Qerxesni wedebiski kar'ere yeeshuuson aatuni» yisere maksete.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Garo kawudani sirus sirifeen biyeteyse baasso safareteesne faar sinna baassok bestefaan merkebiis yeronak zagifa baron kabugsere hamak kabsete. Wedebiistan kabsere Qerxes kamo teshba teshbaase aatte hamete.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 Sinuntano woknoyfeen «Yeeshdaani awukesaki ipuwa» yiste hugnaba faana ipuwa baarisi ganeyasi kuni daastan kabira baariiski ya.
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 Merkebiis ipuwaasik tugtera ipuwaason tugire hamak aane chima sinna boor'a shaakkira ipuwaasik tugtet hamni.
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 «Qeda» yiste baarisi ganesi kuni daason teetera hamfeni kabaasik akama rakkok merkebiisi goonunon mai'sira zatta merkebiison fu'ok chimni.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Merkebiissi diise baasso goonuuson hang merkebiski zatte kissetenneen orfo merkebiisi biratonon gaaduk taar'esete. Merkebiis: «Surtiis» yiste fuutuni daasta gandonoytemato digsefaat sharaason kessisefaaten sirus merkebiison kalin hamete.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Ipuwaas akamanon innoosta chimet hamna boor'a wonotiri wono merkebiista feche ba'aason kessisere baariissi ha'u ephesete.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Keezsinari wono merkebisiki ke'ni kodaason kushubesiisik kissere ha'sete.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Showo wona awa wedey baakura aane biistowa sinbaasik sirus innoosta chimet hamna boor'a: «Hanneen ekalok aafawa fui'toni wuza» yit abdi buggini.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Asuni meya dey isa muune muunoy showo wona diisete. Es bari boor'a Phawulos baasso ganeyasi yerefaat ekka yi: «Asuni meyane! Ta makena baron odera Qerxesun kabu beyeti sinfaanane han adagasewa tishuuse nittoosta kar'ana kabatawa.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Hashnu han merkebiis bar bartu miir'amonittano nittoossin oonu tishunir aafewa. Es bari boor'a ‹Harewa digotiitawa› yit nittotin chinifawungwa.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Aata waalaasik barir sina ta shiiphefana Ha'oos wosina wosibaas teshna yerefaat:
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 ‹Phawulosno! Digotaatawa; Qeesarni sina yerotak sholsuwa. Neneen ane hamfe baassotin dey zuutira Ha'oos neekwa iyaat kitun fu'onirwa› yit taak makewa.
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Es bari boor'a asuni meyane! Digotiitawa! Taak makena baron zuuttambaase asin zagunamato Ha'oosik amanefawungwa.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Sinfanaknu sirus isa Baarini ganesi kuni daasi ha'ta taamma innotin ha'una.»
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Asire acheechche sinnari wono waalin Adiriyan yiste baarisi ganeyata siruusik ekna hangna tugtet hamfeni wassi daani kixxestak merkebiistaki wostinynyani meya golo daasta kar'etene faar sinna baassok beste.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Es bari boor'a baarisi tir'manon hoossire biini gaaduuson baarisi ha'seten acheechasir meetiri sini. Garonon feesere hepsa dey hoossire biyak gaaduuson ha'seten keezasir meetiri sini.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Merkebiis baarisi ha'ta fa shu'aasneen heephtonoynamato digsefaat merkebiisi orfota merkebiison yeetuni wuza acheechon baariissi kessisete. Estan waalaas wonanak shiiphsete.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Merkebiissiki wostinynyani meya sirun kesak sholsete boor'a merkebiison yeetuni wuzason ek sinaasta ha'unirne feer sinere goonuuson baariissi ha'sete.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Es kabaasik Phawulos tii meeni gaanynyaasinnawa taar'oni meyanonna: «Han Merkebiissi feese baasso merkebiissi shaakkisere du shakisefaatene nitto fui'tok aafa chimati wuza» yi.
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Estan taar'oni meya goonuuson epha gaaduuson kar'eten goonuus akaasta kunna hamanak gafuksete.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Waalaas wonanakfana kabaasik Phawulos zuuttambesiise muu muusonek shiiphe. Ekka dey yi: «Isa wuzane muunoy afurnitise asire acheechche wona kar'tiwa.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Es bari boor'a muu muutik shiiphefawungwa. Es bar dey kaak footik nittotin chinunawa isa miir'anu nittoosta aafa kar'anawuza» yi.
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Es baron yinanneen orfo tusha ephphe zuuttambesiise asi sina Ha'o galattefaat batte muu ephi.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 Es kabaasik zuuttambesiise chima danere muu ephphe meesete.
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 Merkebiissi fe inno zuuttamniise hep tiirewa naafunasire issune asu.
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Zuuttambesiise meesere gawusetenneen orfo markabista feche zagooson baariissi ha'uk merkebiisi ba'a kashonak zagsete.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Wonfana kabaasik hamme kar'ete dimaason aane arsoto. Sinuntano fuutuusi teshta fa baarisi tugo daa biyete. Chimtefaanane merkebiison tugire esta katuk sholsete.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Merkebiison yeetifa gaaduuson kotere baariissi gafuksete. Es kabaasik merkebiison kalfa bari gaaduuson kotete. Hangkaloki fa sharaason siruski den teggire baarisi ha'ta kamo aatte kesak hamete.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Sinuntano merkebiis tuultera di fuutuusta heephtena boor'a yeet tukna sheligte. Merkebiis sinbaasik fuutuussi kejja diina boor'a shorko beyi. Sinuntano orfobaas ipuwaasi tugutan kabi chowa mestet faar.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Taatoni meyaassin isarnu akaassi ichere kesse tishunoynamato taar'oni meya woruk sholsete.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Sinuntano tii meeni gaanynyaas Phawulosnin fu'onak sholena boor'a baasso safaraason aane ephphetowe. Es baristan akani ichche fina chimefe baasso merkebiissin kesere baarisi fillefaafe zeemme daasta kessonek ajaje.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Fu'te baasso dey merkebiisi zoodanonnawa merkebiisi mestoni kattosi kamona kesonek ajaje. Ekkak zuuttambesiise ma'arik daasta kar'ete.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.