2 Coríntios 7

jnjl (JNJL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ese koontaasakitono! Es abdiis zuuttambaase imtenaas innok sinna boor'a ashasonnawa Ayyanaasonna asin kiinsuni wuzaassin teetniison kayimsuniwa; Ha'ooson digok dey korto sinniison tuuma sinanak zaguni.
1 Depositários de tais promessas, caríssimos, purifiquemo-nos de toda imundície da carne e do espírito, realizando plenamente nossa santificação no temor de Deus.
2 Nibnitiissin innotin ephphatootiwa; inno ooninnu aane miir'oweniwa; ooninnu mangussi aane zoonsuweni; oonikinnu ephpha innok ke'anak aane zaguweni.
2 Acolhei-nos dentro do vosso coração. A ninguém temos ofendido, a ninguém temos arruinado, a ninguém temos enganado.
3 Es baron yifanaas nittoosta mangsu kar'anaktawa; zeemo sinak makenaasimato nitto inno nibaassitu faasetiwa; es bari boor'a kaak sinun kituk nittoostan aafa oor kesani wuza.
3 Não vos digo isto por vos condenar, pois já vos declaramos que estais em nosso coração, conosco unidos na morte e unidos na vida.
4 Nittoosta fa amantonaas akamawa; nittoosta teetefana teetoos inyawa; nittoki kamotu chima danfawungwa; innoosta kar'fa shana zuuttambaase asik akamanontu girefawungwa.
4 Tenho grande confiança em vós. Grande é o motivo de me gloriar de vós. Estou cheio de consolação, transbordo de gozo em todas as nossas tribulações.
5 Meqedoniya hamma kar'feni kabaasiknu showo ugnan rakko innoosta kar'naastano isa beysa aane daneni; gerok faasso nibniissik dey digatu innoosta kar'ar.
5 De fato, à nossa chegada em Macedônia, nenhum repouso teve o nosso corpo. Eram aflições de todos os lados, combates por fora, temores por dentro.
6 Sinuntano suume baassotin chinifa Ha'oos Tiitoni yoosik innotin chini.
6 Deus, porém, que consola os humildes, confortou-nos com a chegada de Tito;
7 Chimniis bar yeena bar barik sinnoynamato nitto barin chiniti baron odeni boor'aneengwa. Nitto taak safaret faaseti kaltanaasewa suumoose asin innok makena kabaasik daysira girengwa.
7 e não somente com a sua chegada, mas também com a consolação que ele recebeu de vós. Ele nos contou o vosso ardor, as vossas lágrimas, a vossa solicitude por mim, de modo que ainda mais me regozijei.
8 Zeemo sinak nittok tichina wosiyaas nitto suumotik zagir sinfanaknu es wosiyaason tichunaasik aafa gaabbona wuza; gaabbefanaknu gaabbenaas tichina wosiyaas nittotin garo wonniron suumotik zagina boor'awa.
8 Se minha carta vos penalizou, não me arrependo. Se a princípio o senti {porque vejo que, ao menos por um momento, essa carta vos penalizou},
9 Sinuntano hash girengwa; es girenaas nitto suumotik zagina boor'a sinnoynamato suumeti suumoosik harmiti boor'awa; ese suumontiis Ha'oosi fiqadinimato sinna boor'a inno isanne aane nittotin miir'oweniwa uwa.
9 agora me alegro, não porque fostes entristecidos, mas porque esta tristeza vos levou à penitência. Pois fostes entristecidos segundo Deus, de modo que nenhum dano sofrestes de nossa parte.
10 Ha'oosi fiqadinimato sina suumoos faruni ugnaaski zoonsifa harmuk bestefa sooltoson teshefana boor'a aane gaabbisifawa. Sinuntano han daastaki suumoos kitutu ephpha yaafa.
10 De fato, a tristeza segundo Deus produz um arrependimento salutar de que ninguém se arrepende, enquanto a tristeza do mundo produz a morte.
11 Han suumontiis Ha'oosi fiqadik sinbaasik aakkane fa mamsuni wolguuson, aakkane fa chimaason, aakkane fa tai'nin gi'tooson, aakkane fa digaason, aakkane fa kaltanaason, aakkane fa koonaason, aakkane fa ke'o nittoosta ephpha yaanamato gasasira biitiwa. Nitto dey zuuttambaase asik es chowaassi aafsetiwa.
11 Vede, pois, que solicitude operou em vós a tristeza segundo Deus! Muito mais: que excusas! Que indignação! Que temor! Que ardor! Que zelo! Que severidade! Mostrastes em tudo que não tínheis culpa neste assunto.
12 Es bari boor'a awune faaronnu nittok tichifanak ta nittok tichinaas inno chowaasik fa chimaas Ha'oosi sina amma sinanak iyaattano miir'e asusiknawa miir'ame asusikna iyaattawa.
12 Portanto, se vos escrevi, não o fiz por causa daquele que cometeu a ofensa, nem por causa do ofendido; foi para que se manifestasse a vossa dedicação por mim diante de Deus.
13 Chima dannistan denalo Tiito danna giraasik daysira gireniwa; es gireniis dey zuuttamnitiise Tiitonin chiniseti boor'anawa ayyanabaas beysa dananak zagiseti boor'anawa.
13 Eis o que nos tem consolado. Mas, acima desta consolação, o que nos deixou sobremaneira contentes foi a alegria de Tito, cujo coração tranqüilizastes.
14 Nittoosta fa teetonaason Tiitonik makera faanar. Nitto dey ta iichchonak aane zaguweti. Inno wonna wonna nittok futooson maket faanir. Esiis dey nitto chowaason Tiitonik makeni teetoniis futo sinbaas artewa.
14 Se me gloriei de vós em presença dele, não fui envergonhado. Pois, assim como tudo o que vos temos dito foi conforme a verdade, assim também o louvor que de vós fizemos a Tito demonstrou-se verdadeiro.
15 Zuuttamnitiise ajajametir sintimatonawa; digak, korkukna dey ephpha taatimatona Tiito yaadatefena kabaasik nittok fa keeshtambaas akama siniwa.
15 A sua afeição por vós é cada vez maior, quando se lembra da obediência que todos vós lhe testemunhastes, de como o recebestes com respeito e deferência.
16 Ta dey zuuttambaase asik nittotin amantok chimnaasik daysira girengwa.
16 Alegro-me por poder contar convosco em tudo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.