Atos 7
Yemsa NT Latin (JNJ_LTW) vs NTLH
1 Maagni gaanynye meeni gaanynyaas Isxifanosnin: «Han neyista maktefa chowaas futonoso?» yit mamsi.
1 O Grande Sacerdote perguntou a Estêvão: — O que essas pessoas estão dizendo é verdade?
2 Isxifanos wolgire ekka yi: «Aytaasakitonawa abataasakitona odotiwa! Abani Abraham Kaaran duuk hamnoy zeemme Mesepetomiyak feen ulfinto Ha'oos barik ammanon bestera:
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem! O
3 ‹Daaneestannawa koonneesasinna kessa ta besuna dimaas hamma› yi.
3 E Deus lhe disse: “Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para uma terra que eu lhe mostrarei.”
4 Es kabaasik Keledawini meeni daastan kesse hamme Kaaran di. Estan ababa kitinanneen orfo hash han nitto faafeti daasta Ha'o barin teshshewa.
4 Então ele saiu da Caldeia e foi morar em Harã. Depois que o pai dele morreu, Deus trouxe Abraão para esta terra onde vocês agora estão morando.
5 Ha'oos hantak wochobaasonnu yeetuna dima barik aane ima. Sinuntano han daason bariknawa barneen orfoki zalbaasikna imanak Ha'o teyya giriwa. Es teyyaason girinaas Abraham nawubaasin koonunoyfeengwa.
5 Ele não deu a Abraão nem mesmo um palmo desta terra, mas prometeu que ia lhe dar toda esta terra e que depois ela seria dos seus descendentes. Quando Deus fez essa promessa, Abraão ainda não tinha filhos.
6 Zalbaas dey alaga daasta foonamatonawa acheech tiya wogga boza zagsere miir'ak ha'susonematona makera faarwa.
6 Ele disse a Abraão: “Os seus descendentes vão viver como estrangeiros em outra terra. Ali eles serão escravos e serão maltratados durante quatrocentos anos.”
7 Estan dey: ‹Bozok yer'e ha'si daraasata mangsu kar'anar. Esseen orfo birmadumma kesere taan shiiphsone› yira Ha'oos makewa.
7 — E Deus disse ainda: “Eu castigarei a nação que os escravizar. Depois disso eles voltarão daquela terra e me adorarão neste lugar.”
8 Estak dey haarkoni kunni teyyaason barik imi. Es bari boor'a Abraham Isaqnin koontenari nangirinsinari wono haarko kunsi. Esiisimato dey Isaaq naaba Yaqobnin haarko kunsi. Yaqob dey asire heppe zalaasi aba sina naanggotbaason haarko kunsi.
8 Deus deu a Abraão a cerimônia da circuncisão como prova da aliança que fez com ele. Por isso Abraão circuncidou o seu filho Isaque uma semana depois do seu nascimento. Isaque circuncidou o seu filho Jacó, e Jacó fez o mesmo com os seus doze filhos, os patriarcas .
9 «Yaqobni naanggotiis Yosefniista koonesere boz sinanak Giphtsi waagsete. Sinuntano Ha'oos barneen anetu fa.
9 Estêvão continuou: — Os irmãos de José tinham inveja dele e o venderam para ser escravo no Egito. Mas Deus estava com ele
10 Basaasta kar'a shana zuuttambaase asiissin barin kisi. Giphtsiki taato Fere'onni sina addanewa techumne imi. Fere'on dey Giphtsiniistanawa fa wuzbaastana ha'sunir zagi.
10 e o livrou de todas as suas aflições. Quando José apareceu diante de Faraó, rei do Egito, Deus lhe deu sabedoria e modos agradáveis. E Faraó o nomeou governador do Egito e do palácio do rei.
11 Es kabaasik Giphtsiniistanawa Kene'aniistana maknewa akama shanane sini. Abaniisakito dey muusone muu turuksete.
11 Depois houve falta de alimentos e muito sofrimento no Egito e em Canaã, e os nossos antepassados não tinham mais o que comer.
12 Yaqob dey Giphtsik meya foobaason odere zeemme abaniisakitonin Giphtsi wosi.
12 Mais tarde, Jacó ouviu dizer que no Egito havia trigo e mandou pela primeira vez os nossos antepassados até lá.
13 Hepsa wolle hamefe kabaasik Yosef aybaasakitonik ammanon kisire make. Fere'on dey Yosefni koon sinobesiison ari.
13 Na segunda vez José contou aos seus irmãos quem ele era, e Faraó ficou sabendo da família de José.
14 Esseen orfo Yosef wosire ababa Yaqobninnawa basa koonni meyanonna barki yoosonek zagi. Baasso dey faadbesiis naafunasire uuchche.
14 Então José mandou buscar o seu pai Jacó e todos os seus parentes, a fim de irem para o Egito; eram setenta e cinco pessoas ao todo.
15 Estan Yaqob Giphtsi hami. Barnawa abaniisakitona estak kitisete.
15 Jacó foi para o Egito, e ali ele e os nossos antepassados ficaram morando até o dia da morte deles.
16 Kitubesiis dey Sekem oottera hamma Abraham Hemorni naanggotaaskin basa birriisik waagena moogaassi kabbarte.
16 Depois os corpos deles foram trazidos para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos descendentes de Hamor por um certo preço.
17 Ha'oos Abrahamnik teyyak imna abdiis ko'unak tai'set yaafana kabaasik Giphtsiki fe daraniisa faada arkit hami.
17 — Quando estava chegando o tempo de Deus cumprir o juramento que havia feito a Abraão, o nosso povo tinha aumentado muito no Egito.
18 Es bar dey sinnaas Yosefni arunoy oom taato Giphtsik taattena wononeengwa.
18 Então um rei que não sabia nada a respeito de José começou a governar o Egito.
19 Es ora taatoos daraniisin manguk kabire abaniisakitonin shana besi. Daaga naanggotbesiis kitunaknawa ek gero kissere ha'sonekna abaniisakitonin giddisi.
19 Esse rei enganou e maltratou os nossos antepassados, a ponto de obrigá-los a abandonar as suas próprias criancinhas para que elas morressem.
20 Es kabaasik Muse koonte. Bar dey Ha'oosi sina keeshu daag naa sini. Keez assa ababaasa keer diire dichi.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, que era uma linda criança, e durante três meses os seus pais cuidaram dele em casa.
21 Gero kesse kunsiseten taato Fere'onni nawaas danna ephpha bari naa zagira dichi.
21 Mas, quando tiveram de abandoná-lo, a filha do rei o adotou e criou como seu próprio filho.
22 Muse dey Giphtsini meeni techmaason zuutire ari. Wollaknawa wostokna chim asu sini.
22 E assim ele foi instruído em toda a ciência dos egípcios e se tornou um homem que falava e agia com autoridade.
23 «Acheechasir woggaba sinfana kabaasik ayba sina Israelni naanggotaason mamsunak nibbaassi safare.
23 Estêvão disse ainda: — Quando Moisés já estava com quarenta anos, resolveu ir ver a sua gente, os israelitas.
24 Isa Giphtsini asu basa ayiisin miir'efeen danne Giphtsini asusin woruk guma kaaste.
24 Ali viu um egípcio maltratando um homem do seu povo. Então defendeu o israelita e o vingou, matando o egípcio.
25 Basa keen sina baasso Ha'oos barki kamo baassotin birmadumma kisunir zagire biisediferne faar sinnatu barik bestedifa. Sinuntano baasso es baron aane arsoto.
25 Moisés pensava que os israelitas entenderiam que Deus ia libertá-los por meio dele, mas eles não entenderam.
26 Wonotirik hep Israelni asu barna barna faassefeen danne gansunak sholefaat: ‹Nitto ayna aynawa, awuni boor'a nittotna nittotna faassedifetirinso?› yi.
26 No dia seguinte Moisés viu dois israelitas brigando. E, tentando apartar a briga, disse: “Homens, escutem! Vocês são irmãos; por que estão brigando?”
27 Es zomobaasin miir'et fe bar Musenin ek tugire: ‹Ne innoosta mangsu kar'ataknawa ha'sutakna zagiis oonso?
27 — Mas aquele que estava maltratando o outro empurrou Moisés para um lado e disse: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?
28 Hazoti Giphtsini asusin woritaasimato taan dey worutak sholedifataroso?› yi.
28 Você está querendo me matar como matou o egípcio ontem?”
29 Muse es baron odenaase Midiyamni daa guuzze hamme di. Estak hep arqa naanggotnin kooni.
29 Quando Moisés ouviu isso, fugiu do Egito e foi morar na terra de Midiã, e ali nasceram dois filhos dele.
30 «Muse es daastak acheechasir wogga tuumfana kabaasik Siinaki aamaasi tesha fa ichma daassiki saabaassi saamet fa geyaasi winoossi Ha'oni wosiya barik beste.
30 — Quarenta anos mais tarde, quando Moisés estava no deserto, perto do monte Sinai, um anjo apareceu a ele, no meio do fogo de um espinheiro que estava queimando.
31 Muse es biina chowaasik diinqet ek barki tai'se. Estan ekka yifa Daamiisa kaamanon dey ode:
31 Moisés ficou admirado com o que estava vendo e chegou perto para ver melhor. Então ouviu a voz do Senhor, que disse:
32 ‹Ta ne abasakitoni Ha'owa, Abrahamni Ha'o, Yisaqni Ha'o, Yaqobni Ha'owa› Muse dey digak biyanaknu aane chime.
32 “Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés tremia de medo e não tinha coragem de olhar.
33 Daamiis dey ekka yi: ‹Yereta dimaas korto daa sinna boor'a wochoneessin chaa'maneeson kisuwa.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias, pois o lugar onde você está é um lugar sagrado.
34 Giphtsik fe darataasa shananon futok biingwa. Rakkobesiisi chaaganon odengwa. Es bari boor'a fu'onak kerengwa. Hashnu hani yowa. Neen wolgira Giphtsi wosunawa.›
34 Eu tenho visto como o meu povo está sendo maltratado no Egito; tenho ouvido os gemidos deles e desci para libertá-los. Agora vou mandar você para o Egito.”
35 « ‹Innoosta mangsu kar'ataknawa ha'sutakna oonso neen zagiri?› yit oomtesete. Sinuntano Ha'oos es Musenin saabaassi beste Ha'oosi wosiyaaski kamo ha'sunirnawa furonirna zagira baassoki wosi.
35 E Estêvão continuou: — Esse mesmo Moisés foi rejeitado pelo povo de Israel. Eles lhe perguntaram: “Quem pôs você como nosso chefe ou nosso juiz?” Deus enviou esse Moisés como líder e libertador, com a ajuda do anjo que apareceu no espinheiro.
36 Es asus dey Giphtsiki daasta she'a baariistanawa ichma daassina diinqinewa biistera artonoy wuzne zagit acheechasir wogga baassotin zoonsi.
36 Foi ele quem tirou os israelitas do Egito, fazendo milagres e maravilhas naquela terra, e também no mar Vermelho, e no deserto, durante quarenta anos.
37 ‹Daama Ha'ontiis taan kabginaasimato nitto ganeyaassin raajjunin nittok kabgunawa› yire Israelni meyak makees es musewa.
37 Foi esse mesmo Moisés quem disse aos israelitas: “Do meio de vocês Deus escolherá e enviará para vocês um profeta , assim como ele me enviou.”
38 Zaboossi Israelni maabaraasneen ane; Siinaki aamaasta make Ha'oosi wosiyaneen ane esiisimato dey abaniisakitoneen ane feyiis Musewa. Kaani kaamaason dey ephphe innok aatiis es Musewa.
38 Foi Moisés quem esteve com os israelitas reunidos no deserto; ele esteve lá com os nossos antepassados e com o anjo que falou com ele no monte Sinai. E foi Moisés quem recebeu e nos entregou as mensagens vivas de Deus.
39 «Sinuntano abaniisakito barin oomtotu oomtesetetano aane ajajamosoto. Nibbesiissi dey Giphtsi wolle kerok safarsete.
39 — Os nossos antepassados não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e queriam voltar para o Egito.
40 Aaronnin dey: ‹Giphtsin innotin zoonsire kisi Museniista awu kar'namato aane aruweni sinna boor'a inno sinaasta zeemma zoonsuni ha'osikitonon innok wostowa› yisete.
40 Eles disseram a Arão: “Faça para nós deuses que irão à nossa frente. Não sabemos o que aconteceu com Moisés, aquele homem que nos tirou do Egito.”
41 Es kabaasik alaqani gitok koo'lo hoo'e maa'a imete. Kushubesiisi wostok dey girsete.
41 Então fizeram uma imagem em forma de bezerro e mataram animais para oferecer a ela como sacrifício . Depois deram uma festa em honra da imagem que eles mesmos tinham feito.
42 Sinuntano Ha'o baassostan oor kesi. Samaasta fa baakuraasik sagadosonek aatira imi. Esiis dey raajjuni meyaki kamo:
42 Mas Deus se afastou deles e deixou que adorassem as estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas : “Ó povo de Israel, não foi para mim que vocês mataram e ofereceram animais em durante quarenta anos no deserto.
43 — ausente —
43 Vocês carregaram a barraca do deus e também a imagem da estrela de Raifã , o deus de vocês. Esses eram ídolos que vocês tinham feito para adorar. Por isso vou mandar vocês para além da Babilônia.”
44 «Inno abani meya ichma daassi zaalni durkanibesi faarwa. Es durkaniison Ha'oos barik makenaasimatonawa besinaasimatona wostees Musewa.
44 — No deserto, os nossos antepassados tinham consigo a Tenda da Presença de Deus . Essa Tenda foi feita como Deus tinha mandado Moisés fazer, de acordo com o modelo que Deus lhe havia mostrado.
45 Ha'oos baasso sinaastan kalla eelsina aazabni meeni daason ephefe kabaasik Iyyasuneen ane durkaniison ephphe girsete. Dawitni neyaas kar'ananneen esta di.
45 Eles tinham recebido a Tenda dos seus antepassados e a levaram quando foram com Josué e conquistaram as terras das nações que Deus expulsou de diante deles. A Tenda ficou lá com eles até o tempo de Davi.
46 Dawit Ha'oosi sina ulfina danne Yaqobni Ha'oos ha'una keya keer'anak shiiphe.
46 Davi recebeu a aprovação de Deus e pediu licença para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Sinuntano Ha'oosik es keyaason keer'aas Solomonwa.
47 Mas foi Salomão quem construiu a casa de Deus.
48 Sinuntano zuuttambaase asiistan denalo sina Ha'oos asuni kushuk keete keesi aane diifa. Es bar dey raajjuniki kamo:
48 — Porém o Altíssimo não mora em casas construídas por seres humanos. Como disse o profeta:
49 yife Daamiis.
49 “O céu é o meu trono, diz o Senhor, e a terra é o estrado onde descanso os meus pés. Que tipo de casa vocês poderiam construir para mim? Como conseguiriam construir um lugar onde eu pudesse morar?
50 — ausente —
50 Por acaso não fui eu quem fez todas as coisas?”
51 «Nitto eling asuni meya, nibniti taato, odontiis odonor, nitto dey nitto abani meenimato Korto Ayyanaason wonna wonna oomtetir.
51 E Estêvão terminou, dizendo: — Como vocês são teimosos! Como são duros de coração e surdos para ouvir a mensagem de Deus! Vocês sempre têm rejeitado o Espírito Santo, como os seus antepassados rejeitaram.
52 Raajjuni meyaassin nitto abani meya kabgusonoyter oonso? Baasso ookoosa yoonon zeemme makse baassotin worsesete. Nitto dey hash han ookoosin aatire imak worseti.
52 Qual foi o profeta que os antepassados de vocês não perseguiram? Eles mataram os mensageiros de Deus que no passado anunciaram a vinda do Bom Servo . E agora vocês o traíram e o mataram.
53 Nitto Ha'oosi wosiyaki kamo makte tumaason ephpha taaseti. Sinuntano aane oodeti.»
53 Vocês receberam a lei por meio de anjos e não têm obedecido a essa lei.
54 Shonggosta diise baasso es baron odeseteyse akamanon haaresere Isxifanosniista ha'besiison karmisete.
54 Quando os membros do Conselho Superior acabaram de ouvir o que Estêvão tinha dito, ficaram furiosos e rangeram os dentes contra ele.
55 Sinuntano Isxifanos Korto Ayyanak tuumme den sama kootkire Ha'oosi ulfinanon bi. Yesusnin dey Ha'oosi hoi'ta teshta yerefeen bi.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para o céu e viu a glória de Deus. E viu também Jesus em pé, ao lado direito de Deus.
56 Estan: «Sama gachchefaan Asuni Naa Ha'oosi o'itta yerefeen biidifawungwa» yi.
56 Então disse: — Olhem! Eu estou vendo o céu aberto e o
57 Es kabaasik akama kaamak chaagete. Odobesiison ukere ek barki eelete.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, avançaram todos juntos contra Estêvão.
58 Barin ephphe katamaassin kissere shu'ak ichesete. Zaalni meya dey maybesiison oodanak ephphe taamme Sawul yistefe isa na'o asuni wochoossi kunussete.
58 Depois o jogaram para fora da cidade e o apedrejaram. E as testemunhas deixaram um moço chamado Saulo tomando conta das suas capas .
59 Isxifanosnin ichesefeen: «Daam Yesusno! Kaanaason neeki ephwa» yit shiiphe.
59 Enquanto eles atiravam as pedras, Estêvão chamava Jesus, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Kaa'nere dey akama kaamak: «Daamiiso han boor'besiiso baassosta faadutaatawa» yit chaagi. Es baron yinanneen orfo kiti.
60 Depois, ajoelhou-se e gritou com voz bem forte: — Senhor, não condenes esta gente por causa deste pecado! E, depois que disse isso, ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.