2 Coríntios 12

Yemsa NT Latin (JNJ_LTW) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Awune faaron teetoos ke'ana wuzba tishfanaknu teeto sholsifaanane Daamiis taak imna ammanon besina wuzaasewa raa'ise asik teetonawa.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Kiristoosnir sina isa asunin arifawungwa, Es asus asire acheechche wogganeen sinak keessa samaasta oottere hamme kar'i, (Oottere hamnaas dey ashbaasnengwa wedey aaneto? aane arut, Ha'oostu arifar.)
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Sinuntano es asus oottere hamnamato arifawungwa. Ashbaasnengwa wedey aaneto? aane arut, Ha'oostu arifar.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Bar genneti oottere hamme asuni kaamak maktoknawa asu wollonakna chimnoyna wuzason ode.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Es effetenasne fe asusiktu teetona, Sinuntano ta chowaasik hopinaastan ooma teetona wuzna aafawa.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Eekan ta futooson makefana boor'a teetonak sholefaanane gowwa aafa sinanawuza. Sinuntano oonu tayistan biina baristannawa taakin dey odena baristanna denalonon gimmiti imnoynamatowa iyaat teetoson beyfawungwa.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Han taak ammanon kessa beste inya inya wuzasikitotan kabi chowa teetera ge'noynamato ashnaason ser'nimato kejni shana taak imte, Es bar dey Sexanaasi wosiya sinna taan kejja rakkisit ge'noynamato zagifa.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Han bar tayistan kabunak Daamiiski keeza wolla shiiphen.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Sinuntano bar: «Ta hugnaas ma'sira neyista wostonaas ne hopiyaski kamo sinna boor'a otumnaas neek hooronawa» yi. Es bari boor'a Kiristoosni hugnaas tayissi foonak aagenu sinfanak hopinaasik giret teetonak sholefawungwa.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Ta hugna danfanaas hopifana kabaasik sinna boor'a Kiristoosnikwa iyaat hopifana kabaasik, mechefana kabaasik, rakkatefana kabaasik; kabugtefana kabaasik; shana biifana kabaasiknatu girefawungwa.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Gowwanimato sinin! Ekka sinanak zagiis nittowa, Baak sinfaanane ta chowaasik makoniis nittowa, Ta oo sinnamato artonoy asu sinfanaknu arto yiste wosini meyaastan isa wuzaknu aafawa hatona wuza.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Ta futoni wosi sinnaason assifa wuzaasikito mallatoosewa diinqi wuzaasikitone dey biistera artonoy wuzaase ta nitto ganeyasi faana kabaasik fakiyak wostena wostoosikitowa.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Nittoosta ba'a sinnoy foonastano ooma betekiristaniisikitosin nittotin awukinso hatessinari? Es bar dey mangsu sinna bestefaanane taak feeshun utiwa.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Nittoki yoonak hoorere kabunaas haniis keezsawa. Ta nittoosta ba'a sinanak aane sholefatwa, Ta nittokin sholefanaas nittotintano waagnitiisontawa. Naanggotbesiisik otma zuuttusonek sholsifanaas kooni abaasnawa intosetano naanggotaas kooni abaasiknawa intoosikna otma aane zuutifa.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Nitto chowaasik waagnaason koi'batawa teetnaasonnu aatira imfaanane akamanontu taan girsifawa, Eekan ta effaron nittotin shunnaneen nitto taan shunatiis kiiskunonnoso?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Es bar sinun han bar sinfanak ta nittoosta ba'a aane sinutwa, Eekan jallisuknawa eeshshukna nittotin ajajenarne faar sinnatu nittok bestefa.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Nittok wosini asusasin isaaski kamonu ephpha taak ke'inoso?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Tiito nittoki yoonak shiiphengwa, Es ayniisin dey barneen ane wosin, Eekan Tiito nittokin bo'ewoso? Taanawa barna nittok wosteniis isa Ayyanaasiktanoso? taaruniis dey isartanoso?
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Nitto zuuttamnitiise hashneen kar'a safaret faasetiis inno nitto sinak inno chowaasik teetniison oodak tugga'et faanir zagiranoso? Inno Kiristoosniissi faafaat makefeniis Ha'oosi sinakwa. Koontaasakitono! Inno han baron zuuttira maket faaniis nittotin chinunik iyaatwa.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Ta nittoki yaafana kabaasik awuzakne nitto taak sinatik sholefanaaysimato sinnoytiron, Ta dey nitto sholefetiiysimato sinnoynaron uphonitto iyaat digefawungwa, Esiisimato nittokik faasso, koona, gi'a, manguk kabu, asuni sunni mangsu, asunin hamato, beegantonewa sasne foonitto iyaat digefawungwa.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Hepsa wola nittoki yaafana kabaasik Ha'onaas awuzakne nitto sina taan salpisunitto iyaat digefawungwa, Zeemo sinak boor'a wostesere, es wostesete ziinaasik, gerkesete barik, gafo sinobesiisik harmu beya asuni meeni boor'a suumonatto iyaattu digefawungwa.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.