Romanos 4
New Testament in Shuar (JIV_AIE) vs NAA
1 Ashí Israer-shuara uuntri̱ Apraám enentáimtustai. Niisha ¿itiurak Yusja̱i̱ péṉker ajasma?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Ni péṉker takasmaja̱i̱ Yusja̱i̱ péṉker ajasuitkiuṉka naṉkaamantu enentáimtumarainti. Antsu Yus-Papí tawai: “Apraám Yúsan shiir enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” tímiayi” tawai. Nu túramu asa Apraámsha Yus íimmianum naṉkaamantu enentáimprachminiaiti.
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 — ausente —
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Shuar íniamna nu takasmatai ¿aya tsaṉka asam akiktatmek? Warí, ni takasmanum páchitsuk akikchatniukait.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Antsu shuar ni péṉker turamuri̱ enentaimtsuk áyatik “Yus tunáa shuaran péṉker awajniuiti” tu enentáimtakui Yuska tsaṉka asa “péṉkeraitme” tawai.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Tura péṉker túrachunak Yus “péṉkeraitme” takui nu shuar shiir warasminiaiti. Núnisaṉ tawai uunt akupin Tawit:
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 — ausente —
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 — ausente —
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 ¿Aya tsupirnakukeash warasminiait? Tura tsupirnakchasha waraschamniakait. Warí, Apraám Yúsan shiir enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” tímiayi.
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Tura Apraám tuke tsupirnatsa̱i̱ṉ Yus nuna tímiayi. Emka Yus “péṉkeraitme” timia nú ukunam Apraám tsupirnakmiayi.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Apraám tsupirnatsuk Yúsan shiir enentáimtusmatai Yus “péṉkeraitme” tusa “tsupirnaktiniaitme” tímiayi. Núja̱i̱ṉkia ashí Yúsan shiir enentáimtuinia nú shuar tsupirnatskesha Apraám weeá áiniawai. Tura nu shuaran Yus “péṉkeraitme” tawai.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Tsupirnakusha aya tsupirnaku asa Apraám weeá áiniatsui antsu nu arant Apraámja̱i̱ métek Yúsan shiir enentáimtuinia nuka Apraám weeá áiniawai. Kame Apraám tuke tsupirnatsuk Yúsan shiir enentáimtusmiayi.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Yaunchu Apraáman Yus chicharuk “Amincha amée weeá shuarnasha jú̱ nuṉkan susattajai” tímiayi. Nunasha Apraám Yus akupkamun umireakui tíchamiayi. Antsu Apraám Yúsan nekas enentáimtakui Yus “péṉkeraitme” taku nuna tsaṉkatkamiayi.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Kame aya akupkamun umirniun súsatniuitkiuiṉkia nuikia Yus enentáimtustin ántraiti. Tura Yus Apraáman timia nusha ántraiti.
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 Akupkamu akui shuar umirkachka ti asutniáshtatuak. Tura atsakuiṉkia ¿asutniátniukait? ¿Itiurak umirtsuk ikiuktiṉ?
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Tuma asamtai Yus ti aneṉkartin asa Nin nekas enentáimtuinian ashí tsaṉkatkaiti. Núja̱i̱ṉkia Apraám weeasha Yus Apraáman timia nuna páchitsuk wáinkiártatui. Iisha Apraámja̱i̱ métek Yus nekas enentáimtakur ní weeaitji. Tuma asamtai Muisais akupkamun umirniuncha tura umirniuchuncha mai metek ashí in Yus ashí Apraáman timia nuna tsaṉkatramkattaji.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Kame Yus-Papinium Apraám áatramuiti: “Untsurí shuarsha amée weeá ajasartatui.” Nu asamtai iisha Apraámja̱i̱ métek Yus shiir enentáimtakrinkia Yus incha Apraám weeá áintsaṉ íirmaji. Nú Yuska ti kakaram asa jakancha iwiaaku awajniuiti; tura atsana nunasha ana nútiksaṉ nájanui.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Yus “ti pampaṉtatme” takui Apraám ti uuntach áyat Yus timian enentáimtak yajutmartinian nákasmiayi. Nuja̱i̱ untsurí̱ shuar ní weeá ajasarmiayi, Yus timia áintsaṉ.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Apraámsha siaṉ (100) uwí takakuitiat tura ni nuwé̱ Sarasha júretsuk uunt ajasmataisha tuke iniaitsuk Yus tímia nuna nekas enentáimtusmiayi. “Yus nekasash ta” tútsuk shiir awajsamiayi. Nuja̱i̱sha nuna naṉkaamas kakaram ajasmiayi.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 — ausente —
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 Tuma asa “nekas Yus tana nuna páchitsuk umiktatui” tu enentáimpramiayi.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Nu asamtai Yus “péṉkeraitme” tímiayi.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Tura Yus nekas enentáimtamunam Yus “péṉkeraitme” tana nu aya Apraámnak áatrachmaiti.
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 Antsu incha túramji. Iisha núnisrik ii Uuntri̱ Jesus nekas enentáimtakrinkia Yus incha “péṉkeraitme” turamtatji. Jesuska ii tunaari̱n jarutramkatniun surunkamiayi. Tura nuja̱i̱ Yus in “péṉkeraitrume” taku Jesusan ataksha iniantkimiayi.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 — ausente —
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.