Atos 7
Jir Shidun (JIB) vs ARIB
1 I byar-à àgbam áyau mpìrká ri twìb swànn bu á pyànn Shìdun níng, ku bi bib Istifanus rag, “Bu-à mpìrká dang sig á shinnwú ni níng, í àjai rà?”
1 E disse o sumo sacerdote: Porventura são assim estas coisas?
2 I byar-à Istifanus dang rag, “Wunzàmí big ma àgbamká, aning fig jírmí. Sai-à rì níng Shìdun mpìr ùwài mìr gbìb zu bi á byar yàkúyí Ibrahim ni, á sai-à ku shi sig mà jànn Bagadaza ku yag fig ma mà jànn Harana bàna.
2 Estêvão respondeu: Irmãos e pais, ouvi. O Deus da glória apareceu a nosso pai Abraão, estando ele na Mesopotâmia, antes de habitar em Harã,
3 I byar-à Shìdun bi dinya ku rag, ‘Ibrahim, á dù á jànn-à à shi sig áni níng, á dà fim yiwaiwú big, á yag shi mà jànn zyun, jànn-à má tìya wù.’
3 e disse-lhe: Sai da tua terra e dentre a tua parentela, e dirige-te à terra que eu te mostrar.
4 I byar-à Ibrahim dù, n zu rìg á jànn Kaldiya, n yag shi mà jànn Harana. Sái tawá í wu rìg-à. I wà Shìdun tìr yag ku á jànn zyun ni, í jànn-à tàma-à níng ning shi sig áni.
4 Então saiu da terra dos caldeus e habitou em Harã. Dali, depois que seu pai faleceu, Deus o trouxe para esta terra em que vós agora habitais.
5 Shìdun ya fig ku byar, byar-à má shi buwá bàna. Shìdun ya fig ku kó byar zyun shwìyí nímá bàna. Ama Shìdun gib nu ma ku rag, kwá ya wàníng jànn-à má shi bu wàníng ma bu yiwai wàníng ásim wàníng ni. Sai-à Shìdun gib nu ma ku níng, ku bàna ma wùn.
5 E não lhe deu nela herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu que lha daria em possessão, e depois dele à sua descendência, não tendo ele ainda filho.
6 Shìdun dinya ku rag, ‘Swaiká buwú má yag shi kyìnn á jànn zyun ni, jànn-à hi í jànnbá bàna. A jànn-à hi ni, bá kàng í fàu àsàin jànnká, káníng má ya big shwìn hár ji dari yina.
6 Pois Deus disse que a sua descendência seria peregrina em terra estranha e que a escravizariam e maltratariam por quatrocentos anos.
7 Wà ba shi hing màhàn ji dari yina, í wà má ya pyann kàng mpìrká ri ya big shwìn níng, shwìn tìnn. I wà swaiká buwú má zu á jànn-à hi ni, n má bi wib mì á jànn-à wà shi sig níng.’
7 Mas eu julgarei a nação que os tiver escravizado, disse Deus; e depois disto sairão, e me servirão neste lugar.
8 I byar-à Shìdun tìya Ibrahim jur kyag barà bá kyab pànn nu-à ku gib sig níng. I byar-à Ibrahim bi mà Ishaku. Su wàníng fòr awinyin, í wà ku kyag rìg wàníng jur. I wà Ishaku bi mà Yakubu, n bi kyag rìg wàníng jur-à tìnn. I wà Yakubu bi mà yann dwib agban pyànà, n bi kyag rìg káníng jur àdòníng tìnn. Yanká dwib agban pyànà níng, í yàkúyí big.
8 E deu-lhe o pacto da circuncisão; assim então gerou Abraão a Isaque, e o circuncidou ao oitavo dia; e Isaque gerou a Jacó, e Jacó aos doze patriarcas.
9 “Ayau yann káníng ni, sái big bi sa rìg wùntunbá zyun akyib. Zìnnwá í Yusufu. Shunwòwá big zìg ku n wann tafinn yag rìg ku mà jànn Masar, ku yag shi shu fàu màhàn. Ama Shìdun shi sig á shinnwá ni.
9 Os patriarcas, movidos de inveja, venderam José para o Egito; mas Deus era com ele,
10 Barà ku shi shu fàu àdòníng, Shìdun bi zìg zu ku áyau shwìn bu-à ku ri wa níng. Sai-à big zìg bi ku á pyànn kùr Firauna, kùr ùwài-à á jànn Masar níng, Shìdun sa jirà a Firauna zìm Yusufu, a wàníng myàng Yusufu mpìr yar. I byar-à Firauna bi sìnn Yusufu a wàníng shi àgbam áyau luwá ni ma jànnwá bidìm pár.
10 e o livrou de todas as suas tribulações, e lhe deu graça e sabedoria perante Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador sobre o Egito e toda a sua casa.
11 I byar-à amor bi kà á jànn Masar ma jànn Kanana á byar-à shunwòwá big shi sig níng. Mpìrká ri sa shi dìr wàni. Yàkúyí big big ri yàn kyann buju-à bá ji, big dìg fig bàna.
11 Sobreveio então uma fome a todo o Egito e Canaã, e grande tribulação; e nossos pais não achavam alimentos.
12 Barà Yakubu fig big rag, buju shi sig mà jànn Masar, í byar-à ku bi swam yag yannwá big màhàn. I yàkúyí big, í kyonn-à wà wa zyun.
12 Mas tendo ouvido Jacó que no Egito havia trigo, enviou ali nossos pais pela primeira vez.
13 Kyonn-à wà wa pyànà, sái Yusufu dinya shunwòwá big n rag ku í wùntunbá. Ku dinya Firauna jír á shinn shunwòká buwá ni.
13 E na segunda vez deu-se José a conhecer a seus irmãos, e a sua linhagem tornou-se manifesta a Faraó.
14 I byar-à Yusufu swam dinya tawá Yakubu rag, a wàníng bi á byarwá ni á jànn Masar, wàníng ma mpìrká á lu wàníng ni bidìm pár. Mpìrká hi, big yag hing mpìr dìb-sara agban dwib agban zu á myann swana.
14 Então José mandou chamar a seu pai Jacó, e a toda a sua parentela-setenta e cinco almas.
15 I byar-à Yakubu ma mpìrká buwá big dù n yag mà jànn Masar, n yag shi màhàn. Hár ku shi n wu rìg màhàn, kwonn ma yàkúyí big, big wu rìg màhàn.
15 Jacó, pois, desceu ao Egito, onde morreu, ele e nossos pais;
16 Big zìg kàng yag kibá mà Shakima á jànn Kanana, n jì big mà amir-à Ibrahim wann sig ma bài á vù yannká bu Hamur.
16 e foram transportados para Siquém e depositados na sepultura que Abraão comprara por certo preço em prata aos filhos de Emor, em Siquém.
17 “Barà su-à nyàan màg rag wà Shìdun má sa bu-à ku rì gib ya sig Ibrahim nu níng, í byar-à mpìrká buyí mà Masar big mà jwàr swàb kà wàni.
17 Enquanto se aproximava o tempo da promessa que Deus tinha feito a Abraão, o povo crescia e se multiplicava no Egito;
18 Asim mpìr zyun kim bi na kùr mà Masar. Mpìr-à hi yì fig Yusufu bàna.
18 até que se levantou ali outro rei, que não tinha conhecido José.
19 Ku lir ji mpìrká buyí, hár n ya big shwìn ùwài nímá. Ku du kà big rag, abig tafinn rìg yann àjannká bigbá jirà a káníng wu rìg.
19 Usando esse de astúcia contra a nossa raça, maltratou a nossos pais, ao ponto de fazê-los enjeitar seus filhos, para que não vivessem.
20 Sai-à níng hi, í sai-à big mà Musa, í wùn zyun-à Shìdun ri myàng shi sig wùn ǹsàn nímá. Big ri myàng kwonn ma ku mà lu-à ni hár ku fòr sònn sara.
20 Nesse tempo nasceu Moisés, e era mui formoso, e foi criado três meses em casa de seu pai.
21 A byar-à níng hi big zìg zu rìg ku á lu-à ni. I byar-à wùn kùr, í wùn uwà zyun ku bi zìg Musa, n sìnn kàng wàníng a wàníng shi wùnwá, n pyag gbam wàníng.
21 Sendo ele enjeitado, a filha de Faraó o recolheu e o criou como seu próprio filho.
22 I byar-à big bi tàg Musa yar bu-à mpìr Masar ri sa bidìm pár. Jírwá ku ri dang ma swàmwá ku ri sa bidìm, ri tìya mpìrká ku shi sig ma yar.
22 Assim Moisés foi instruído em toda a sabedoria dos egípcios, e era poderoso em palavras e obras.
23 “Sai-à Musa fòr ji dìpyànà, sái bi kù kà ku á kyinn-à ni aku yag bib kà yiwaiwá big mpìr Israilaká.
23 Ora, quando ele completou quarenta anos, veio-lhe ao coração visitar seus irmãos, os filhos de Israel.
24 Ku yag dìg mpìrwá zyun ri wa shwìn á vù mpìr Masar zyun ni. Barà ku myàng àdòníng, ku kà nu mpìrwá n dab pyann kàng mpìr Masar-à níng, n bi gban rìg wàníng.
24 E vendo um deles sofrer injustamente, defendeu-o, e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Ku wà sig rag kó yiwaiwá big yì hing wà barà Shìdun ya sig ku gbam barà kwá zìg zu big, ama káníng yì fig bàna.
25 Cuidava que seus irmãos entenderiam que por mão dele Deus lhes havia de dar a liberdade; mas eles não entenderam.
26 To, byar-à bi kyàr, Musa yag dìg mpìr Israila big pyànà, káníng ri ngang ngain bar dìrbá. Ku ri zìm aku gbar jùn kwonn káníng. Ku rag, ‘Aning myàng, yiwainá ńzyun. Bu-à sa ning ri ngang ngain bar dìrná í jir kai rà?’
26 No dia seguinte apareceu-lhes quando brigavam, e quis levá-los à paz, dizendo: Homens, sois irmãos; por que vos maltratais um ao outro?
27 Sái zyun-à ri ya jàuwá shwìn níng, í tìr kann rìg-à Musa akur, n rag, ‘Mpìr-à sìnn kà sig wù á shi àgbam má á gib jír á shinnyí ni í ni rà?
27 Mas o que fazia injustiça ao seu próximo o repeliu, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz sobre nós?
28 Kó wù ri zìm á gban rìg mì àràg barà nà níng wù nà gban sig mpìr Masar níng rà?’
28 Acaso queres tu matar-me como ontem mataste o egípcio?
29 Barà Musa fig jír mpìr-à níng àdòníng, ku shàr dù rìg á jànn Masar ni, n yag shi rìg kyìnn mà jànn Madayana. A jànn-à níng hi, ku bi mà yann wunù big pyànà.
29 A esta palavra fugiu Moisés, e tornou-se peregrino na terra de Madiã, onde gerou dois filhos.
30 “Ku shi màhàn ji dìpyànà. Su zyun ku yag mà yau awúnn mà agunn shinnkwìnn Sinai. I byar-à wùn aswam Shìdun mà wai bi tàg shinnwá á byarwá ni áyau pyìr-à ri swànn akyar bu.
30 E passados mais quarenta anos, apareceu-lhe um anjo no deserto do monte Sinai, numa chama de fogo no meio de uma sarça.
31 Musa myàng pyìr-à ri swànn níng, bu-à hi ya rìg ku mamaki. Ku yag yàr màhàn jirà aku myàng. Barà ku nyàan fòr màhàn, sái ku fig nài jir Shìdun.
31 Moisés, vendo isto, admirou-se da visão; e, aproximando-se ele para observar, soou a voz do Senhor:
32 Wàníng dinya ku rag, ‘I mì Shìdun bu Ibrahim ma Ishaku ma Yakubu, yàkúká buwú wàrì.’ A byar-à hi, dìr Musa zwab kàg kàg kàg. Ku myàng yag fig zuwá mà byar pyìr-à hi bàna.
32 Eu sou o deus de teus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó. E Moisés ficou trêmulo e não ousava olhar.
33 I byar-à Shìdun dinya ku rag, ‘Musa, á wan zu tabarwú. Byar-à à sar sig níng, í byar kyìkyàr.
33 Disse-lhe então o Senhor: Tira as alparcas dos teus pés, porque o lugar em que estás é terra santa.
34 I bu jau bàna, mì ri myàng mpìrká bumí mà jànn Masar barà big ri kig shwìn-à big ri wa níng, í bu-à sa ǹ wann bi sig jirà ń zìg zu big áyau-à ni. Mì ri zìm á bi ń swam yag wù mà Masar.’
34 Vi, com efeito, a aflição do meu povo no Egito, ouvi os seus gemidos, e desci para livrá-lo. Agora pois vem, e enviar-te-ei ao Egito.
35 “Musa-à níng, í zyun-à mpìr Israilaká rì ngàng sig ku níng, big rì rag, mpìr-à sìnn sig ku àgbambá ma agib jírbá í ni rà? Musa-à níng, í zyun-à Shìdun swam yag sig ku aku shi àgbambá aku zìg zu big áyau shwìnbá ni, àràg barà wùn aswam Shìdun-à níng dinya sig ku jír áyau akyar bu rag aku sa níng.
35 A este Moisés que eles haviam repelido, dizendo: Quem te constituiu senhor e juiz? a este enviou Deus como senhor e libertador, pela mão do anjo que lhe aparecera na sarça.
36 Ku sa bu mamaki mà Masar, n zìg zu rìg big á jànn Masar. Ku sa bu mamaki á zàpìr zyun-à big ri bar Zàn Gbàinshìn, n sa mà awúnn-à ni hár ji dìpyànà.
36 Foi este que os conduziu para fora, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, e no Mar Vermelho, e no deserto por quarenta anos.
37 Musa-à hi ku í àsàin-à dinya sig mpìr Israilaká rag, Shìdun má swam ya bi big mpìr zyun àràg barà wàníng swam bi sig ku níng. Mpìr-à hi má shi ínì àsàin-à má dang kyann jir Shìdun. Mpìr-à hi má zu bi áyaubá ni.
37 Este é o Moisés que disse aos filhos de Israel: Deus vos suscitará dentre vossos irmãos um profeta como eu.
38 Musa í àsàin-à Shìdun sìnn sig má myàng kwonn ma mpìrká bu Shìdun ma kyonnbá áyau awúnn. I Musa-à wùn aswam Shìdun dinya ku jír mà shinnkwìnn Sinai. Ku shí nì Musa zyun-à Shìdun rì dinya sig ku jir yonki, hár ku zìg n ba sig jír-à hi jir shinnyí, yi mpìrká wà tàma-à níng.
38 Este é o que esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai, e com nossos pais, o qual recebeu palavras de vida para vo-las dar;
39 “Ama yàkúyí big ngàng wà bá fig jírwá. Big ngàng rìghing ku, mi ri zìm abig kàng yag kàng mà jànn Masar.
39 ao qual os nossos pais não quiseram obedecer, antes o rejeitaram, e em seus corações voltaram ao Egito,
40 I byar-à big vig Haruna rag, a wàníng màm ya big bu sìnnká bá wib, buká má kà jag big à pyànn. Big rag, jir kai bàna Musa zyun-à zìg zu bi sig big mà jànn Masar níng, big yì fig bu-à sa sig ku bàna.
40 dizendo a Arão: Faze-nos deuses que vão adiante de nós; porque a esse Moisés que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.
41 Asai-à níng hi, í wà big bi yìg àsháu zyun àràg í wùn nai, mi ri twìb swànn bu á pyànnwá ni, mi ri wib àsháu-à hi àràg í Shìdun, big fig àjwár bu-à big sa sig ma vùbá, big sa buki, n sa àyán ma kàhi.
41 Fizeram, pois, naqueles dias o bezerro, e ofereceram sacrifício ao ídolo, e se alegravam nas obras das suas mãos.
42 I wà Shìdun bi ya big kwìb, n zìg zu rìg vùwá áyaubá ni abig wib asuswirká àràg barà mpìrká rìi dang kyann jir Shìdun ba sig á tarkada n rag,
42 Mas Deus se afastou, e os abandonou ao culto das hostes do céu, como está escrito no livro dos profetas: Porventura me oferecestes vítimas e sacrifícios por quarenta anos no deserto, ó casa de Israel?
43 Ning swann sig apig-à ning sa sig ma wau,
43 Antes carregastes o tabernáculo de Moloque e a estrela do deus Renfã, figuras que vós fizestes para adorá-las. Desterrar-vos-ei pois, para além da Babilônia.
44 “Yàkúyí big rì shi sig mà awúnn-à ni nonn hing. Big rìi swann kyann kwonn ma apig wau, wà ri tàg rag Shìdun shi sig mà byar-à níng hi. Big sa sig apig-à hi ábibir àràg barà Shìdun tìya sig Musa aku sa.
44 Entre os nossos pais no deserto estava o tabernáculo do testemunho, como ordenara aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto;
45 Asim, yàkúyí big í àsàinká zìg pyann kàng sig apig-à níng ásim tabá ni, big swann kwonn ma kàhi á sai-à big yag kwonn ma Joshuwa, n zìg jànn-à Shìdun kan zu sig mpìrká áni níng. Apig-à hi shí mà jànn-à bó hi ni hár sai-à Dawuda bi na kùrwá.
45 o qual nossos pais, tendo-o por sua vez recebido, o levaram sob a direção de Josué, quando entraram na posse da terra das nações que Deus expulsou da presença dos nossos pais, até os dias de Davi,
46 Dawuda bó, Shìdun ri fig àjwárwá. Ku í àsàin-à yàn sig gbìb-à kwá mi ya Shìdun bu Yakubu tonn.
46 que achou graça diante de Deus, e pediu que lhe fosse dado achar habitação para o Deus de Jacó.
47 Ama wùnwá Sulemanu í àsàin-à mi ya sig Shìdun tonn-à hi.
47 Entretanto foi Salomão quem lhe edificou uma casa;
48 “Shìdun ùwài, ku ri shi fig á lu-à mpìr mi sig bàna. I barà Ishaya mpìr-à rìi dang kyann jir Shìdun níng, ku dang rag,
48 mas o Altíssimo não habita em templos feitos por mãos de homens, como diz o profeta:
49 ‘Shìdun dang rag, byar-à mà wai shi sig í byar-à má shi wann.
49 O céu é meu trono, e a terra o escabelo dos meus pés. Que casa me edificareis, diz o Senhor, ou qual o lugar do meu repouso?
50 Bu káníng bidìm pár í mì ǹ màm fíg nì bàna rà?’
50 Não fez, porventura, a minha mão todas estas coisas?
51 “Ning í mpìr sung gbam big, ning í mpìr kyinn kyìkyàr bàna. Ning í mpìr sung àkúnn big. Ning ri sa àràg barà yàkúná rì sa sig, ning má, ning ri ngàng kyann Awun Shìdun.
51 Homens de dura cerviz, e incircuncisos de coração e ouvido, vós sempre resistis ao Espírito Santo; como o fizeram os vossos pais, assim também vós.
52 Mpìr adang kyann jir Shìdun zyun-à yàkúná big ya fig ku shwìn bàna í wà áni rà? Yàkúná big gban mpìrká Shìdun swam bi sig, ká rì dinya sig big jír á shinn Mpìr Sìsàn zyun-à má bi. Tàma-à níng, ning zib mìrwá n gban rìg ku.
52 A qual dos profetas não perseguiram vossos pais? Até mataram os que dantes anunciaram a vinda do Justo, do qual vós agora vos tornastes traidores e homicidas,
53 Ning í àsàinká Shìdun ya sig yàkúná dokawá á vù yann aswamká buwá ni mà wai, ama ning wib fig kàhi bàna.”
53 vós, que recebestes a lei por ordenação dos anjos, e não a guardastes.
54 Barà mpìr àgbamká fig jír-à Istifanus dang níng, í byar-à big nànn rìg àgùnn wàni, n zwàm kà vù á nginnbá ni, pìkyinnbá bai rìghing.
54 Ouvindo eles isto, enfureciam-se em seus corações, e rangiam os dentes contra Estêvão.
55 I byar-à kyinn Istifanus mònn rìg ma Awun Shìdun. Ku myàng nann zu yag zuwá mà wai, n myàng barà Shìdun shi sig ma awài. Ku myàng Yesu sar sig águnn vìm nu Shìdun ni.
55 Mas ele, cheio do Espírito Santo, fitando os olhos no céu, viu a glória de Deus, e Jesus em pé à direita de Deus,
56 I byar-à ku dinya mpìrká rag, “Aning myàng, mì ri myàng waisháu-à ri pù finn, wùn mpìr jíkwìnn sar sig águnn vìm nu Shìdun ni.”
56 e disse: Eis que vejo os céus abertos, e o Filho do homem em pé à direita de Deus.
57 Barà ku dang àdòníng, shun àgbamká níng kinn dang nài gbam, n zìg vù n bir dim á sungbá ni, n shàr kwonn yag mà byarwá ni sa wáb.
57 Então eles gritaram com grande voz, taparam os ouvidos, e arremeteram unânimes contra ele
58 Big gbar ta zu yag ku mà kwìm lu-à ni, n ta ku abàn. Mpìrká ta sig ku abàn níng, big sìnn sig jàbá á vù wùn sukà zyun big ri bar zìnnwá Shawulu.
58 e, lançando-o fora da cidade, o apedrejavam. E as testemunhas depuseram as suas vestes aos pés de um mancebo chamado Saulo.
59 Big ta Istifanus ta ta. I byar-à ku dang rag, “Shinn Lumí Yesu, á zìg rìg awunmí.”
59 Apedrejavam, pois, a Estêvão que orando, dizia: Senhor Jesus, recebe o meu espírito.
60 Ku bìnn kir wann á jìnn ni, n bar nài ngbam nímá n vig Shìdun rag, “Shinn Lumí, á sa pyann kàng mpìr káníng bu á dò jir bu pyìr-à big sa sig mì níng ni bàna.” Barà ku dang àdòníng, í byar-à yonkiwá í zu rìg-à.
60 E pondo-se de joelhos, clamou com grande voz: Senhor, não lhes imputes este pecado. Tendo dito isto, adormeceu. E Saulo consentia na sua morte.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.