Lucas 6

Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ

Sair da comparação
1 O be l'eswe-atụta-unme; Jizọsu phẹ nọdu aghata l'ẹgu, a kọru witi; ndu etsoje iya nụ wọtaahaa akpụru witi ono harụ nmaa swọkoswoko wata atata.
1 E sucedeu que, no segundo shabat após o primeiro, ele passou entre os campos de trigo; e os seus discípulos arrancaram espigas de trigo e, esfregando-as nas mãos, as comiam.
2 Ndu Fárisii harụ sụ phẹ: “?Bụ gụnu meru iphe unu eme iphe, e te emejedu l'eswe-atụta-unme?”
2 E alguns dos fariseus lhes disseram: Por que fazeis o que não é lícito fazer nos dias do shabat?
3 Jizọsu sụ phẹ: “?Unu ta agụduru l'ẹkwo-opfu Chileke iphe, Dévidi meru l'ẹka ẹgu agụ yẹe ndu ẹphe l'iya swị.
3 E Jesus, respondendo-lhes, disse: Não lestes o que fez Davi quando estava com fome, ele e os que estavam com ele?
4 G'ọ bahụru l'ụlo Chileke je ewota buredi, e doberu Chileke iche woru taa, bụ buredi, onye ọzo ta atajẹdu; gbahaa ndu-uke Chileke. Ọ hakwarụpho nụ ndu ẹphe l'iya swị?”
4 Como ele entrou na casa de Deus, e tomou e comeu os pães da proposição, e deu também aos que estavam com ele, dos quais não é lícito comer senão aos sacerdotes?
5 Jizọsu sụ phẹ: “Ọ kwa Abụbu-Ndiphe bụ Nnajịuphu, nwe eswe-atụta-unme.”
5 E dizia-lhes: O Filho do homem é o Senhor também do shabat.
6 O be l'eswe-atụta-unme ọzo gẹ Jizọsu bahụru l'ụlo-ndzukọ phẹ je eziahaa iphe; ọ dụru nwoke, nọ l'ẹka ono, ẹkutara nwụhuru anwụhu.
6 E aconteceu também em outro shabat, que ele entrou na sinagoga e ensinava; e havia ali um homem que tinha a mão direita atrofiada.
7 Ndu ezije ekemu waa ndu Fárisii geahaa Jizọsu ngge g'a maẹshikwaru: ?l'oo-me g'ẹhu dụ nemadzụ ike l'eswe-atụta-unme; g'ẹphe achọkwanaa ọphu ẹphe a-sụ l'o meru.
7 E os escribas e fariseus observavam-no, se ele o curaria no dia do shabat, para que eles pudessem encontrar uma acusação contra ele.
8 Ọle Jizọsu mawaru egomunggo phẹ bya asụ nwoke, ẹka nwụhuru anwụhu ono: “Gbẹshi bya apfụru l'atatiphu onyemonye l'ẹka-a!” Nwoke ono gbalihu je apfụru.
8 Mas ele conhecia os seus pensamentos, e disse ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te, e fica em pé no meio. E ele levantando-se, ficou em pé.
9 Jizọsu sụ phẹ: “Gẹ mu jịa unu ajị. Ekemu eswe-atụta-unme ?bụ g'e meje ree; tọo g'e meje ẹjo-iphe? ?Bụ g'a dzọje ndzụ; tọo bụ g'e mebyije ndzụ emebyi?”
9 Então, Jesus lhes disse: Eu quero vos perguntar uma coisa: É lícito no dia do shabat fazer bem, ou fazer mal? Salvar a vida ou destruí-la?
10 Ọ bya aghaa ẹnya lephechaa phẹ g'ẹphe ha bya asụ nwoke ono: “Ngwa; lọchia ẹka alọchi!” Ọ lọchia ẹka. Ẹka ono bya eteta iya.
10 E, olhando para todos em redor, ele disse ao homem: Estende a tua mão. E ele assim o fez, e a sua mão foi restaurada, sã como a outra.
11 Ẹphe swọ-lihu wata achị idzu iphe, ee-me Jizọsu.
11 E eles ficaram cheios de furor, e uns com os outros conversavam sobre o que eles poderiam fazer a Jesus.
12 Tọbudu iya bụ; o be ujiku lanụ; Jizọsu bya ejeshia ẹka úbvú dụ igwe; jeshia epfuru nụ Chileke. O pfukọta nụkota Chileke ẹnyashi ophu mgburugburu.
12 E aconteceu que, naqueles dias ele subiu ao monte para orar, e ele passou a noite toda orando a Deus.
13 Nchi bọhu; ọ bya ekua ndu etsoje iya nụ bya ahọta phẹ ụmadzu iri l'ẹbo. Ọ gụa ndu ono ndu-ishi-ozi iya.
13 E quando já era dia, ele chamou a si os seus discípulos; e escolheu doze deles, a quem também deu o nome de apóstolos:
14 Ndu ọ bụ bụ: Sayịmonu onye ọ gụru Pyịta; waa Anduru, bụ nwune iya; waa Jiemusu; waa Jiọnu; waa Filipu; waa Batụlomiyu;
14 Simão (a quem ele também chamou Pedro), e André, seu irmão, Tiago e João, Filipe e Bartolomeu,
15 waa Matiyu; waa Tọmosu; waa Jiemusu, bụ nwa Alufiyọsu; waa Sayịmonu, onye yị l'ọgbo, l'adzọ g'alị Jiu dụru ndu Jiu;
15 Mateus e Tomé, Tiago, filho de Alfeu, e Simão, chamado Zelote,
16 waa nwa Jiemusu, bụ iya bụ Jiudasu; waa Jiudasu Isukariyọtu, bụ iya mecharu nọdu lẹ mpfụbe; e gude Jizọsu.
16 e Judas, irmão de Tiago, e Judas Iscariotes, que também foi o traidor.
17 Jizọsu yẹle ndu ono, ọ họtaru ono tụko shi l'eli úbvú ono kpọ-zeta; bya anọdu lẹ mkpọ-ze iya; ẹphe l'ikpoto ndu etsoje iya nụ ọzo; mẹ oke igwerigwe ndu shigbaa lẹ Jiudiya l'ophu; mẹ Jierúsalẹmu; mẹ ọha ọnu-eze-ẹnyimu Taya waa Sayịdonu; ndu byaru anụma iphe, oo-zi; waa g'o mee g'ẹphe wekọrohu l'iphe, emegbaa phẹ nụ.
17 E, descendo com eles, parou em uma planície, na companhia de seus discípulos, e uma grande multidão de povo de toda a Judeia e Jerusalém, e do litoral de Tiro e de Sidom, que tinham vindo para ouvi-lo, e para serem curados das suas enfermidades,
18 Ndu ọbvu eme wekọrohuchakwapho.
18 e os que eram atormentados por espíritos imundos, e eles eram curados.
19 Ikpoto ndu ono tụko emegbaa g'ẹphe denyigbaa ya ẹka; kẹle ike, shi iya l'ẹhu emeje g'ẹphe wekọrohuchaa g'ẹphe ha.
19 E toda a multidão procurava tocar-lhe; porque saía virtude dele, e curava a todos.
20 Jizọsu bya apalia ẹnya dabẹ ndu etsoje iya nụ bya asụ:
20 E ele levantando os olhos para os seus discípulos, disse: Abençoados sois vós, os pobres; porque vosso é o reino de Deus.
21 Ẹhu-ụtso bẹ a gọru nụ unubẹ
21 Abençoados sois vós, que agora tendes fome; porque sereis fartos. Abençoados sois vós, que agora chorais; porque haveis de rir.
22 “Ẹhu-ụtso bẹ a gọru nụ unu mẹ amadụ -kpọo unu ashị; wuchia unu ewuchi; akọ unu ọnu; eku unu ndu ẹjo-iphe opfu l'unu kweru kẹ Abụbu-Ndiphe.
22 Abençoados sereis quando os homens vos odiarem, e quando eles vos separarem da sua companhia, e vos insultarem, e rejeitarem o vosso nome como mau, por causa do Filho do homem.
23 G'ẹhu tsọo unu mbọku ono; unu pfulihu tee ẹswa; kẹle obunggo unu parụ ẹka l'imigwe; kẹle ono bụkwapho gẹ nna phẹ ndiche megbaaru ndu mpfuchiru Chileke.
23 Regozijai-vos nesse dia, e salteis de alegria, porque eis que é grande a vossa recompensa no céu; porque de maneira semelhante faziam os seus pais aos profetas.
24 “Ọle; nshịokwaro unubẹ ndu
24 Mas ai de vós que sois ricos! Porque já recebestes a vossa consolação.
25 Nshịo unubẹ ndu ẹpho jiru
25 Ai de vós que estais fartos! Porque tereis fome. Ai de vós que agora rides! Porque haveis de lamentar e chorar.
26 “Nshịo unu; mẹ onyemonye -nọdu epfu l'unu eme ree; kẹle ono bụkwapho gẹ nna phẹ ndiche pfuru kẹ ndu mpfuchiru, shi epfuje iphe, Chileke epfuduru.”
26 Ai de vós quando todos os homens falarem bem de vós! Porque assim faziam seus pais aos falsos profetas.
27 “Ọle iphe, mu a-karụ unubẹ ndu anụ iya nụ bụ: Unu yee ọhogu unu obu; unu mejeru onye unu dụ ashị ree.
27 Mas a vós que ouvis, eu digo: Amai aos vossos inimigos, fazei bem aos que vos odeiam;
28 Unu gọjeru ọnu-ọma nụ onye tụru unu ọnu. Unu pfujeru nụ Chileke k'onye kọru unu ọnu.
28 abençoai os que vos amaldiçoam, e orai pelos que vos maltratam.
29 Onye chiru ngu ẹka l'agbagba nchị; dobefụaru iya nchị ọphuu; tẹme onye yetarụ ngu uwe-ẹhu ngu; haa ya g'o yetafụa nggafụ-ẹka ngu.
29 Ao que te ferir em uma face, oferece-lhe também a outra; e ao que te tomar a capa, não o proíba de tirar-te a túnica também.
30 Nụjekwa onyemonye iphe ọ rwọru ngu; tẹme onye wotaru iphe ngu; ta ajịekwa iya ajị iya ọzo.
30 Dá para cada homem que te pedir; e aquele que levar os teus bens, não lhe exijas que os devolva.
31 Unu mejeru onyemonye g'ọ dụ unu g'onye ọzo mejeru unu.
31 E assim como quereis que os homens vos façam, fazei-lhes igualmente.
32 “Teke ọ bụepho ndu yeru unu obu bẹ unu yeru obu kpụrumu; ?bụ urwu gụnu bẹ ono barụ unu? Kẹle ndu iphe-ẹji bụkwapho ndu yeru phẹ obu bẹ ẹphe eyeje obu.
32 Porque, se amardes aos que vos amam, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também amam os que os amam.
33 Teke ọ bụepho ndu emejeru unu ree bẹ unu emejeru ree; ?bụ urwu gụnu bẹ ono barụ unu? Kẹle ndu eme iphe-ẹji emejekwaphọ ẹgube ono.
33 E se fizerdes bem aos que vos fazem bem, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também fazem o mesmo.
34 Teke ọ bụepho ndu unu ele ẹnya l'unu a-nata l'ẹka phẹ bẹ unu ejieje ụgwo; ?bụ urwu gụnu bẹ ono barụ unu? Ndu eme iphe-ẹji l'ejiejekwaphọ ndu eme iphe-ẹji ibe phẹ ụgwo g'ẹphe anata iphe, ha g'ụgwo, ẹphe jieru phẹ.
34 E se emprestardes àqueles de quem esperais receber, qual é o vosso reconhecimento? Pois os pecadores também emprestam aos pecadores, para receberem novamente outro tanto.
35 Ọ bụchia g'unu yee ọhogu unu obu; mejeru phẹ ree. Unu jieje ụgwo wofu iya ẹnya g'obunggo unu aha shii; tẹme g'unu abụru ụnwu Ọkalibe-kangokọtaru-nụ, bụ Chileke; kẹle ndu ta amadụ iphe-ọma yẹe ndu ẹjo-iphe bẹ Chileke dụchakwaruro odoo.
35 Amai, pois, a vossos inimigos, e fazei bem, e emprestai, sem nada esperardes de volta, e será grande a vossa recompensa, e sereis filhos do Altíssimo; porque ele é bondoso para com os ingratos e para com os maus.
36 Unu bụru ndu obu-imemini gẹ Nna unu bụkwapho.
36 Sede, pois, misericordiosos, assim como vosso Pai também é misericordioso.
37 “Unu ta agbarwụjekwa ndu ọzo; gẹ Chileke etee ekpedu unu ikpe; ọphu unu anmajẹkwa onye ọzo ikpe; gẹ Chileke ataa anmadụ unubẹdua ikpe. Unu gụjeru ndu ọzo nvụ gẹ Chileke a-gụkwaarupho unu.
37 Não julgueis, e não sereis julgados; não condeneis, e não sereis condenados; perdoai, e sereis perdoados;
38 Unu nụje nemadzụ iphe gẹ Chileke a-nụkwapho unu. Iphe, Chileke e-nwuru ye unu l'ẹka bụ iphe, a tụ-jiru atụ-ji; tsụa ya atsụtsu; bya ayọ-jia ya ayọ-ji; o ji godogodo awụshihu awụshihu. Kẹle ọo iphe, unu gude tụru nụ nwibe unu bụ iphe, Chileke e-gude tụkwarupho nụ unu.”
38 dai, e vos será dado, boa medida, prensada, sacudida e transbordante, os homens vos darão no vosso regaço; porque com a mesma medida com que medirdes vos medirão novamente.
39 Ọ bya anmaaru phẹ ẹtu sụ: “Onye atsụ ishi ?ọ kpụjeru onye atsụ ishi ibe iya tọo? ?Ẹphe taa atụkodu dalahụ lẹ nsụ?”
39 E falou-lhes uma parábola: Pode um cego conduzir um cego? Não cairão ambos na cova?
40 Onye anwụ iphe l'ẹka nemadzụ ta akajẹkwa onye ọonwu iphe l'ẹka iya enweru ẹnya. Onye eezi iphe bụkwa; ọ -nwụtachaa iphe, eezi iya l'ọo-bya aha g'onye ono, ziru iya iphe ono.
40 O discípulo não está acima do seu mestre; mas todo o que for perfeito será como o seu mestre.
41 “?Bụ gụnu kparụ iphe, ị hụmaru nwiphe, nọ onye ọzo l'ẹnya; ọphu ị hụmaduru ọphu ha g'oswebe l'ẹnya nkengu?
41 E por que tu reparas no cisco que está no olho de teu irmão, e não reparas na viga que está no teu próprio olho?
42 Ọzoo; ?dẹnu g'ịi-gbẹ sụ nwanna ngu g'o gebe g'i mefu iya nwiphe, dụ iya l'ẹnya; l'ẹka gụbedua ata ahụmaduru ọphu ha g'oswebe, sweru ngu l'ẹnya nkengu? Gụbe onye ono bụ tụko-l'ẹhu-atụko-l'obu ono! Vuru ụzo mefuadaa iphe ọphu ha g'oswebe, sweru ngu l'ẹnya nkengu; g'ịi-dụ ike hụma-rweta ụzo; mefu nwiphe ọphu ha nwanshịi, dụ nwanna ngu l'ẹnya.”
42 Ou como podes dizer a teu irmão: Irmão, deixa-me tirar o cisco que está no teu olho, não reparando tu mesmo na viga que está no teu próprio olho? Hipócrita, tira primeiro a viga do teu próprio olho, e, então, verás claramente para tirar o cisco que está no olho de teu irmão.
43 “Ọ tọ dụkwa ọkpobe oshi, mịjeru mebyi dụ ẹji; ọphu ọ dụkwanu ẹjo oshi, mịjeru mebyi, dụ ree.
43 Porque não há árvore boa que produza mau fruto, nem árvore má que produza bom fruto.
44 Eegudeje akpụru, oshi mịru maru ẹgube oshi, ọ bụ. A ta awọtajekwa akpụru ujiru l'oshi aga; ọphu a wọtajedu ẹra-nggorobyi l'ẹgbara.
44 Porque toda árvore é reconhecida pelo seu próprio fruto. Porque dos espinheiros o homem não colhe figos, nem de um arbusto se colhe uvas.
45 Ọkpobe nemadzụ eshijekwa l'ọkpobe iphe, dụ iya l'obu; wofuta ọkpobe iphe. Ẹjo nemadzụ nọdu eshijekwaphọ l'ẹjo-iphe, dụ iya l'obu; wofuta ẹjo-iphe. Kẹle iphe, oopfu l'ọnu bụ iphe, jiru iya obu ebushihu ebushihu.”
45 O homem bom, do bom tesouro do seu coração tira o que é bom, e o homem mau, do mau tesouro do seu coração tira o que é mau; porque da abundância do seu coração fala a boca.
46 “?Bụ gụnu bẹ o gude unu nọdu ekuje mu Nnajịuphu; ọphu unu emejedu iphe, mu sụru g'unu mee?
46 E por que me chamais, Senhor, Senhor, e não fazeis as coisas que eu digo?
47 Onyemonye, byapfutaru mu nụ; bya anụma opfu mu bya eme iya ememe bẹ mu e-goshi unu onye ọ dụ g'ọo ya.
47 Todo aquele que vem a mim, e ouve as minhas palavras, e as pratica, eu vos mostrarei a quem ele é semelhante;
48 Ọ dụ gẹ nwoke, l'akpụ ụlo bya ebvumia alị ebvumi; tụa ọkpa ụlo ọbu lẹ mkpuma. O be teke utso gbaru; mini bya agbapyabẹ ụlo ono; ọphu ọ ngakpọdaaru iya nụ mẹ anganga; kẹle a tụru ọkpa iya l'eli mkpuma.
48 ele é semelhante a um homem que edificou uma casa, e cavou fundo, e pôs os alicerces sobre a rocha; e, vindo a enchente, a corrente batia veementemente sobre aquela casa, e não a pôde abalar, pois esta estava fundada sobre a rocha.
49 Obenu l'onye anụ opfu mu; ọphu o medu iya ememe dụ g'onye kpụru ụlo l'elikoru; ọphu ọ waduru ọswa tụa ọkpa iya; mini gbapyabẹ iya; ọ daarọ teke ono teke ono dapyashịhu; tsua gwogiri-gwogiri.”
49 Mas o que ouve e não pratica é semelhante a um homem que edificou uma casa sobre a terra, sem alicerces; na qual a corrente batia veementemente, e imediatamente desabou; e foi grande a ruína daquela casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.