Lucas 14
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 O be l'eswe-atụta-unme lanụ; Jizọsu jeshia eri nri l'ụlo onye nọ l'ishi lẹ ndu Fárisii; ẹphe nọdu egekpọe ya phọ ngge.
1 Num sábado, ao entrar Jesus na casa de um dos principais fariseus para tomar uma refeição, eles o estavam observando.
2 Noo ya; onye ẹhu-ekoko eme bya bya apfụru iya l'iphu.
2 E eis que diante dele se achava um homem hidrópico.
3 Jizọsu bya epfuru yeru ndu maru ekemu waa ndu Fárisii sụ phẹ: “?A sụru g'e meje onye iphe eme g'o wekọrohu l'eswe-atụta-unme tọo?”
3 Então Jesus, dirigindo-se aos intérpretes da Lei e aos fariseus, perguntou:
4 Ọphu ẹphe epfuduru opfu. Ọ bya eduta iya bya emee ya o wekọrohu; bya edufu iya; ọ lashịa.
4 Eles, porém, não disseram nada. Então Jesus pegou na mão daquele homem, curou-o e o mandou embora.
5 Jizọsu sụ phẹ: “?Dẹnu g'unu ha onye nwa iya; ọzoo oke-eswi iya l'adaba l'iduma l'eswe-atụta-unme; g'o to me ẹgwegwa je apafụta iya?”
5 A seguir, Jesus lhes perguntou:
6 Ọphu ẹphe amadụ g'ẹphe e-ye ọnu l'opfu ono.
6 A isto nada puderam responder.
7 Ọ bya anmaaru ndu e ziru lẹ nri ono ẹtu; ẹka o lerwetaru ẹnya l'ẹphe họtagbaaru aba ndu nweru ẹnya je anọdu. Ọ sụ phẹ:
7 Reparando como os convidados escolhiam os primeiros lugares, Jesus contou-lhes uma parábola:
8 “Ọ -bụru lẹ nemadzụ ziru ngu lẹ nri ekele-nwanyị; te ejekwa je anmakoru l'aba ndu eze; atasụ ọ dụru onye ka ngu enweru ẹnya, e ziru lẹ nri ono.
8 — Quando alguém convidá-lo para um casamento, não sente no lugar de honra, pois pode haver um convidado mais importante do que você.
9 Onye ono, ziru gụ l'iya ono l'a-byakwa bya asụ ngu: ‘Gbẹshi gẹ nwoke-a nọdu.’ L'ị gbẹ teke ono nyịgobe je anọ-zeta l'aba ndu ẹnya lwarụ.
9 Então aquele que convidou os dois dirá a você: “Dê o lugar a este aqui.” Então você irá, envergonhado, ocupar o último lugar.
10 Ọo ya bụ; teke e ziru ngu lẹ nri; tụgbua je anọdu l'aba ndu ẹnya lwarụ: g'ọo bụkwanuru; teke onye ziru unu byaru; l'ọo-sụ ngu: ‘Ọ̀nyà mu; gbẹshi bya l'ẹka ka ree’; ọo ya bụ; aa-kwabẹ ngu ùbvù l'iphu onyemonye, unu l'ẹphe nọ lẹ nri.
10 Pelo contrário, quando alguém convidá-lo, vá sentar no último lugar, para que, quando vier aquele que o convidou, diga a você: “Amigo, venha sentar num lugar melhor.” Isso será uma honra para você diante de todos os demais convidados.
11 Kẹle onyemonye, l'ekuli onwiya eli bẹ ee-kuzeta alị; onye kuzetakwanụru onwiya alị bẹ ee-kuli eli.”
11 Porque todo o que se exalta será humilhado; e o que se humilha será exaltado.
12 Ọ sụkwapho nwoke ono, ziru iya lẹ nri ono: “Teke ọ bụ l'i ziru lẹ nri; ọzoo l'i kuru ọbo-iphe; te kukwa ọ̀nyà ngu phẹ; ọzoo unwune ngu phẹ; ọzoo abụbu ngu phẹ; ọzoo obutobu ngu phẹ, nweru iphe. Ọ -dụmeka bẹ ẹphe e-ziphutakwa ngu azụ; l'ọogbe bụru l'aapfụ ngu ụgwo iphe, i meru.
12 Depois Jesus disse ao que o havia convidado:
13 Ọ bụchia; teke i shiru nri ọbo-iphe; zia ndu ụkpa; mẹ ndu edzuduru oke; mẹ ndu ẹniyeni mẹ ndu atsụ ishi.
13 Pelo contrário, ao dar um banquete, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos,
14 Ọo ya bụ l'ọo ẹhu-ụtso bẹ a gọru nụ ngu; kẹle ẹphe taa pfụdu ngu ụgwo iya. Teke Chileke a-pfụ ngu ụgwo iya bụ teke ndu pfụberekoto e-shi l'ọnwu teta nọdu ndzụ.”
14 e você será bem-aventurado, pelo fato de não terem eles com que recompensá-lo. A sua recompensa você receberá na ressurreição dos justos.
15 Onye lanụ l'ime ndu ẹphe l'iya nọ lẹ nri ono nụma iya bya asụ iya: “Ẹhu-ụtso bẹ a gọru nụ onye ono, l'e-ri nri l'ẹka Chileke bụ eze!”
15 Ao ouvir tais palavras, um dos que estavam à mesa com Jesus lhe disse: — Bem-aventurado aquele que participar do banquete no Reino de Deus.
16 Jizọsu sụ iya: “Ọ dụru nwoke, shijeru nri, ha shii; bya ezia ikpoto nemadzụ lẹ nri iphe-ọma ọbu.
16 Jesus, porém, respondeu:
17 Ọ gbaẹpho l'eri nri ono; o zia onye-ozi iya g'o je ekua ndu e ziru lẹ nri ono sụ phẹ g'ẹphe bya l'e shighewaru iya.
17 À hora da ceia, enviou o seu servo para avisar aos convidados: “Venham, porque tudo já está preparado.”
18 G'ẹphe ha tụko lọru agalaba ye iya. Onye k'ivuzọ sụru iya jiko lẹ ya taa byakọtadu. L'ọ dụru alị, ya zụru k'ọ̀phúú; ya nọdu eje iya ahụma nta-a.
18 Mas todos eles, um por um, começaram a apresentar desculpas. O primeiro disse: “Comprei um campo e preciso ir vê-lo; peço que me desculpe.”
19 Onye k'ọphuu sụ jiko lẹ ya ta abyakọtadu. Lẹ ya zụru oke-eswi iri; ya nọdu eje iya ahụta ama ozi.
19 Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-las; peço que me desculpe.”
20 Onye k'ọphuu sụ jiko lẹ ya lụtaru nwanyị k'ọ̀phúú; ọphu ya abyakọtadu.
20 E outro disse: “Casei-me e, por isso, não posso ir.”
21 Noo ya bụ; onye-ozi ono bya eworu iphe ono zia nnajịuphu iya. Nwoke ono, nwe unuphu ono gude ẹhu-eghu sụ onye-ozi iya: ‘Ngwa; gbaru ẹgwegwa lụfu; jeje etsoru oji l'oji mkpụkpu tsoru iphe, bụkpoo gbororo je achịbata ndu ụkpa; mẹ ndu edzuduru oke; mẹ ndu atsụ ishi; mẹ ndu ẹniyeni.’
21 — O servo voltou e, contou tudo ao seu senhor. Então, irado, o dono da casa disse ao seu servo: “Saia depressa para as ruas e becos da cidade e traga para cá os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 E mechaa; onye-ozi ono je asụ iya: ‘Nna; iphe, ị sụru g'e mee bẹ e meakwaru; ọle a ta nọ-chishikwaru oshi anọo.’
22 Mais tarde, o servo lhe disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, e ainda há lugar.”
23 Nnajịuphu onye-ozi ono sụ iya: ‘Ngwa; je etsoru ụzo l'ụzo mẹ iphe, bụkpoo owere ụzo ẹgu je achịbata nemadzụ g'unuphu ji ejiji.
23 Então o senhor disse ao servo: “Saia pelos caminhos e atalhos e obrigue todos a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Kẹle-a; gẹ mu karụ unu; ọ tọ dụkwa g'ọ ka mma l'ọo onye lanụ lẹ ndu ono, e zihawaru lẹ nri ono, e-de ọnu lẹ nri mu.’ ”
24 Porque digo a vocês que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.”
25 Teke ono bẹ a dụkpoo igwerigwe etso Jizọsu. Ọ ghakọbe bya asụ phẹ:
25 Grandes multidões acompanhavam Jesus, e ele, voltando-se, lhes disse:
26 “Onye abyapfuta mu nụ; ọphu nna iya adụdu iya ashị; mẹ ne iya; mẹ nyee ya; mẹ ụnwu iya; mẹ unwune iya nwoke; mẹ kẹ nwanyị; mbụ je akpaa lẹ ndzụ iya; onye ono ta abyakwa etsokọta mu.
26 — Se alguém vem a mim e não me ama mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua mulher, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Onye ete evudu oswebe ọnwu k'ẹka iya etso mu ta abyakwa abụkotaru onye etsoje mu nụ.
27 E quem não tomar a sua cruz e vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 Sụ-a; ?Dẹnu g'unu ha onye arị k'akpụ ụlo-eli; g'o to vuru ụzo nọduadaa anọo; gbaa iphe, oo-phu iya; maru: ?ya nwekpọrunu okpoga, l'a-sụru iya nụ.
28 Pois qual de vocês, pretendendo construir uma torre, não se assenta primeiro para calcular a despesa e verificar se tem os meios para a concluir?
29 Ọdumeka; ọ -tụebe ọkpa-ụlo; ọphu ọ dụedu ike kpụfu iya; ndu hụmaru iya nụ awata iya agbaru mgbọnu sụ:
29 Para não acontecer que, tendo lançado os alicerces e não podendo terminar a construção, todos os que a virem zombem dele,
30 ‘Lewarọ nwọphu, jeru akpụ ụlo; ọphu ọ dụedu ike kpụ-tsee ya.’
30 dizendo: “Este homem começou a construir e não pôde acabar.”
31 Ọobujeru; eze -gbẹshi jepfushia eze ibe iya ọgu; l'o vuru ụzo nọduadaa anọo chịadaa idzu sụ: ?a maru bụ ụkporo ụnu ndu ojọgu bẹ ya e-gude ejepfu onye gude ụkporo ụnu ojọgu labọ tọo?
31 Ou qual é o rei que, indo para combater outro rei, não se assenta primeiro para calcular se com dez mil homens poderá enfrentar o que vem contra ele com vinte mil?
32 Teke ọdumeka ọo-bụru onye ọphuu -nọdukwaduro l'ẹka dụ ẹnya; l'ọ họta nemadzụ ye g'ẹphe je arwọo ya g'e doshia opfu.
32 Caso contrário, estando o outro ainda longe, envia-lhe uma embaixada, pedindo condições de paz.
33 Ọo ya bụ; g'unu ha ta adụkwa onye byaru a-bụru onye etsoje mu nụ; gbahaa l'onye ono wofuru ẹnya l'ẹku iya.”
33 Assim, pois, qualquer um de vocês que não renuncia a tudo o que tem não pode ser meu discípulo.
34 “Únú bụ iphe, dụ ree; ọle teke únú tsọ-buhuru únú-únú; ?bụ gụnu bẹ ee-gude mebaa ya g'ọ bụru únú ọzo?
34 — O sal é certamente bom; mas, se o sal se tornar insípido, como lhe restaurar o sabor?
35 Ọ tọ dụkpoedunu ree k'eye l'alị; ọzoo l'ikpọzu. Ee-woru iya wụshia. Onye nweru ẹnu-nchi, l'anụ iphe; nụmakwa iya.”
35 Não presta mais nem para a terra nem para o monte de estrume; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.