Lucas 13
Bayịburu Izii (IZZ) vs VC
1 Ọ dụru ndu nọ l'ẹka ono teke ono, pfuru Jizọsu kẹ ndu Gálili, Payịleti gbushiru ẹka ẹphe nọ agwa iphe; mee phẹ gwakọbe lẹ mee iphe, e gude agwa iphe.
1 Neste mesmo tempo contavam alguns o que tinha acontecido a certos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Ọ sụ phẹ: “?Unu dobesu lẹ ndu Gálili ono kakọta ndu Gálili ọzo abụ ndu eme iphe-ẹji opfu l'e gburu phẹ ẹgube ono.
2 Jesus toma a palavra e lhes pergunta: Pensais vós que estes galileus foram maiores pecadores do que todos os outros galileus, por terem sido tratados desse modo?
3 Mu sụ unu: Waawaa-o! Teke ọ bụ l'izimanụ iphe-ẹji unu ta alwakọtaduru unu azụ; unu lwapfuta Chileke bẹ unu a-lakọtakwapho l'iswi ẹgube ono.
3 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
4 Tọo ụmadzu iri l'ẹsato ono, ụlo-eli ephekerephe Sayilowamu zeru tugbushia ono; ?unu dobesu l'ẹphe ka ndu Jierúsalẹmu ọphuu abụ ndu ẹjo-iphe?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito homens, sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, foram mais culpados do que todos os demais habitantes de Jerusalém?
5 Mu sụru unu: Waawaa-o! Teke ọ bụ l'izimanụ iphe-ẹji unu ta lwakọtaduru unu azụ; unu ghaa umere bẹ unu a-lakọtakwapho l'iswi nno.”
5 Não, digo-vos. Mas se não vos arrependerdes, perecereis todos do mesmo modo.
6 Ọ bya anmaa ẹtu-a sụ: “Ọ dụru oshi figu lanụ, nwoke yeru lẹ mgbabu iya. Ọ nọdu abyajẹ elee ya ẹnya mebyi; ọ tọ dụdu iphe, ọohuma.
6 Disse-lhes também esta comparação: Um homem havia plantado uma figueira na sua vinha, e, indo buscar fruto, não o achou.
7 Ọ sụ onye-ozi mgbabu: ‘?Ị hụmaru lẹ mu byawaru apha ẹto mgburugburu bya elee ẹnya mebyi l'oshi figu-a: ọle ọ tọ dụdu iphe, ọ mịtaru. Gbutsua ya! ?Bụ gụnu meru g'o gude o jee adzụru ndzụ emebyishiru mu alị?’
7 Disse ao viticultor: - Eis que três anos há que venho procurando fruto nesta figueira e não o acho. Corta-a; para que ainda ocupa inutilmente o terreno?
8 Onye-ozi mgbabu ono sụ iya: ‘Jiko hafụa ya rọ apha lanụ-a; gẹ mu bvupheadaa ya mgburugburu yeadaa ya ọzu.
8 Mas o viticultor respondeu: - Senhor, deixa-a ainda este ano; eu lhe cavarei em redor e lhe deitarei adubo.
9 Teke ọ bụ l'ọ mịru mebyi apha ọzo; ọo ya bụ l'ọ dụ ree; teke ọdumeka l'ii-gbutsuwa iya rọ.’ ”
9 Talvez depois disto dê frutos. Caso contrário, cortá-la-ás.
10 O be teke ọ nọ l'ụlo-ndzukọ ndu Jiu ono nanụ ezi iphe l'eswe-atụta-unme;
10 Estava Jesus ensinando na sinagoga em um sábado.
11 ọ dụru nwanyị, nọ l'ẹka ono, ọbvu mewaru iphe-ememe mgbarapha iri l'ẹsato. Ọ lọtawa iya phugọbe; ọphu o kwejẹdu g'ọ pfụru nhamụnha.
11 Havia ali uma mulher que, havia dezoito anos, era possessa de um espírito que a detinha doente: andava curvada e não podia absolutamente erguer-se.
12 Jizọsu hụma nwanyị ono bya ekua ya sụ iya: “Nwanyị ọma! I nwewaa onwongu l'iphe ono, eme ngu nụ ono!”
12 Ao vê-la, Jesus a chamou e disse-lhe: Estás livre da tua doença.
13 Ọ bya ebyibe iya ẹka; nwanyị ono lọchia onwiya teke ono teke ono pfụru nhamụnha; bya ekeleahaa Chileke ekele.
13 Impôs-lhe as mãos e no mesmo instante ela se endireitou, glorificando a Deus.
14 Ẹhu ghuahaa onye-ishi ụlo-ndzukọ eghu lẹ Jizọsu meru g'onye iphe eme wekọrohu l'eswe-atụta-unme. Ọ sụ ndu ono: “Abalị ishii bẹ e doberu k'ejeje ozi; unu byajẹ g'e mee g'unu wekọrohu teke ono; unu ta abyajẹshi l'eswe-atụta-unme.”
14 Mas o chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse ao povo: São seis os dias em que se deve trabalhar; vinde, pois, nestes dias para vos curar, mas não em dia de sábado.
15 Nnajịuphu sụ iya: “Unubẹ tụko-l'ẹhu-atụko-l'obu-a! ?Unu ta akpọfujedu eswi unu l'ẹhu l'ẹhu; ọzoo nkapfụ-ịgara unu l'ọka iya; chịru iya je g'ọ ngụta mini l'eswe-atụta-unme?
15 Hipócritas!, disse-lhes o Senhor. Não desamarra cada um de vós no sábado o seu boi ou o seu jumento da manjedoura, para os levar a beber?
16 Sụ-a; nwanyị-a, bụ awa Ébirihamu-a, Nsetanu keru ẹgbu eshi k'apha iri l'ẹsato-a; ?tọ gbadụru kẹ g'a tọfu iya l'ẹgbu ono l'eswe-atụta-unme?”
16 Esta filha de Abraão, que Satanás paralisava há dezoito anos, não devia ser livre desta prisão, em dia de sábado?
17 O pfuchaẹpho nno; iphere gude ndu ono, etso yẹbe Jizọsu opfu ono. Ikpoto ndu nọ l'ẹka ono tụko teahaa ẹswa k'eze iphe ono, Jizọsu emeshibẹbe ono.
17 Ao proferir estas palavras, todos os seus adversários se encheram de confusão, ao passo que todo o povo, à vista de todos os milagres que ele realizava, se entusiasmava.
18 Jizọsu sụ: “?Bụ gụnu bẹ ẹka Chileke bụ eze dụ g'ọ ya? ?Bụ gụnu bẹ mu a-tụru iya yeru?
18 Jesus dizia ainda: A que é semelhante o Reino de Deus, e a que o compararei?
19 Ọ dụ g'akpụru oshi mọsutadu, nwoke wotaru je akụa lẹ mgbabu iya. O fua; vuta bụru oshi k'ẹka iya; k'ọphu ẹnu, ephe l'eli byaru bya akpaahaa ẹpfune l'ẹkali iya.”
19 É semelhante ao grão de mostarda que um homem tomou e semeou na sua horta, e que cresceu até se fazer uma grande planta e as aves do céu vieram fazer ninhos nos seus ramos.
20 Ọ sụkwa phẹ phọ ọzo: “?Bụkpoo gụnu bẹ mu a-tụru ẹka Chileke bụ eze yeru?
20 Disse ainda: A que direi que é semelhante o Reino de Deus?
21 Ọ dụ g'iphe-ekoje-buredi, nwanyị hatarụ nwanshịi ye l'ukpokutu iphe, eegudeje eme buredi, jiru ẹda-mbacha; o woru iya dobe jasụ ọ tụko koo.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e misturou em três medidas de farinha e toda a massa ficou levedada.
22 Jizọsu nọdu ejekpọepho ụzo Jierúsalẹmu, ooje. Ọ nọdu aghatagbaa mkpụkpu lẹ mkpụkpu ezi iphe.
22 Sempre em caminho para Jerusalém, Jesus ia atravessando cidades e aldeias e nelas ensinava.
23 Noo ya; ọ dụru onye jịru iya sụ iya: “Nnajịuphu-e! ?Ndu aa-dzọta a-ha nwanshịi tọo?”
23 Alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os homens que se salvam? Ele respondeu:
24 “Unu kpata ụzo shia ụzo, dụ kparagụ bahụ; kẹle aa-dụ igwerigwe mee g'a bahụ; ọle ẹphe taa dụdu ike.
24 Procurai entrar pela porta estreita; porque, digo-vos, muitos procurarão entrar e não o conseguirão.
25 A -nọnyawaa onye nwe ụlo gbẹshi woru ụzo guchia; unu apfụru l'etezi akụ ẹka l'ụzo sụ: ‘Nnajịuphu; gụhaaru anyi ụzo!’ L'ọo sụ unu lẹ ya ta amakwa ẹka unu shi-o!
25 Quando o pai de família tiver entrado e fechado a porta, e vós, de fora, começardes a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos, ele responderá: Digo-vos que não sei de onde sois.
26 Unu awata epfu sụ: ‘Obenu l'anyi rikwaru; bya angụa l'iphu ngu; tẹme i zia iphe l'edupfu anyi.’
26 Direis então: Comemos e bebemos contigo e tu ensinaste em nossas praças.
27 Ọle ọo-sụkwapho: ‘Mu sụru unu lẹ mu ta amadụ ẹka unu shi bya; unu gbẹshi mu l'iphu g'unu ha; unubẹ ndu ẹjo-iphe ono!’
27 Ele, porém, vos dirá: Não sei de onde sois; apartai-vos de mim todos vós que sois malfeitores.
28 Noo ẹka unu a-nọdu kwaa ẹjo ẹkwa; taa ikireze teke unu a-nọdu ele Ébirihamu ẹnya; waa Áyizaku; waa Jiékọpu; waa ndu mpfuchiru Chileke l'ẹka ẹphe nọ l'ẹka Chileke bụ eze; unubẹdua bụru ndu a chịshiru achịshi.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, Isaac, Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, e vós serdes lançados para fora.
29 Amadụ e-shi l'ụzo ẹnyanwu awawa mẹ l'ụzo, ẹnyanwu arịba; shikwaphọ ndẹgu; shi ndọhali; bya lẹ nri l'ẹka Chileke bụ eze.
29 Virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e sentar-se-ão à mesa no Reino de Deus.
30 Unu hụma-a; ọ dụru ndu bụ ikpazụ, l'e-mechaa bụru ivuzọ; tẹme ọ dụkwarupho ndu bụ ivuzọ, e-mechakwanaa bụru ikpazụ.”
30 Há últimos que serão os primeiros, e há primeiros que serão os últimos.
31 Teke ono teke onokwaphọ bẹ ọ dụru ndu Fárisii, byaru bya asụ Jizọsu: “Shilẹkwaa l'ẹka-a tụgbua nta; kẹle Herọdu achọkwa ngu egbugbu.”
31 No mesmo dia chegaram alguns dos fariseus, dizendo a Jesus: Sai e vai-te daqui, porque Herodes te quer matar.
32 Ọ sụ phẹ: “Unu je akaru awuru ono lẹ mu achịfu ọbvu; bya eme gẹ ndu iphe eme wekọrohu ntanụ-a yẹle echele; o -be mbọku k'ẹto; ozi mu abvụ.
32 Disse-lhes ele: Ide dizer a essa raposa: eis que expulso demônios e faço curas hoje e amanhã; e ao terceiro dia terminarei a minha vida.
33 Ọle g'ọ dụhabe; mu a-nọdukpoepho eje iphe, mu eje ntanụ-a; waa echele; waa nwarechi; kẹle ọ tọ dụdu ẹka ọzo, onye mpfuchiru Chileke l'e-phuhu gbahaa lẹ Jierúsalẹmu!
33 É necessário, todavia, que eu caminhe hoje, amanhã e depois de amanhã, porque não é admissível que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 “Gụbe Jierúsalẹmu; Jierúsalẹmu, tụkoru ndu mpfuchiru Chileke egbu; bya egude mkpuma atụ-gbushi ndu e ziru g'ẹphe byapfuta ngu. Tekenteke bẹ mu meru gẹ mu chịkobe ụnwu ngu l'ẹka lanụ gẹ nepfu-ọku achịkobeje ụnwu iya l'ime ǹkù iya-a; ọphu i kwedu!
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os enviados de Deus, quantas vezes quis ajuntar os teus filhos, como a galinha abriga a sua ninhada debaixo das asas, mas não o quiseste!
35 Hụma ahụma; l'ibe ngu bẹ aa-gbagharu haa ya l'ọ bụru ochobu! Gẹ mu karụ unu: unu taa hụmabaekwa mu jasụ teke unu a-sụ: ‘Chileke gọru ọnu-ọma nụ onye ono, gude ẹpha Nnajịuphu abya ono.’ ”
35 Eis que vos ficará deserta a vossa casa. Digo-vos, porém, que não me vereis até que venha o dia em que digais: Bendito o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.