Juízes 20
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu l'ophu bya azafụtakota e shi lẹ mkpụkpu Danu jeye lẹ mkpụkpu Biye-Sheba; mbụ jeye l'alị Giladu. Ikpoto ọha ono bya edzukọbe g'onye lanụ l'iphu Chipfu lẹ mkpụkpu Mizupa.
1 Por causa disso todo o povo de Israel, desde Dã, no Norte, até Berseba, no Sul, e Gileade, no Leste, se reuniu em Mispa. Eles se reuniram na presença de Deus, o Senhor , como se fossem uma só pessoa.
2 Ndu-ishi Ízurẹlu l'ipfu l'ipfu l'alị Ízurẹlu l'ophu bya edzukọta l'iphu ndu kẹ Chileke, dzukọberu nụ ono. Iphe, ndu ojọgu phẹ, gude ọkpa; bya apagbaaru ogu-echi dụ bẹ bụ ụnu ugbo ụnu labọ l'ụnu ụkporo iri.
2 Os chefes de todas as tribos de Israel estavam presentes nessa reunião do povo de Deus. Havia quatrocentos mil homens a pé, treinados para a guerra.
3 Ndu Benjiaminu bya anụma lẹ ndu Ízurẹlu bẹ jerwuwaru mkpụkpu Mizupa. Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu bya asụ: “Unu kọkpeeduru anyi g'ẹjo-iphe ọwana shikpọo nwụa.”
3 E o povo de Benjamim soube que todos os outros israelitas haviam subido até Mispa e que eles queriam saber como aquele crime havia sido cometido.
4 No iya; onye Lívayi ono, bụ iya bẹ alụ nwanyị ono, e gburu ono bya akọahaa ya sụ: “Mu lẹ nyee mu bẹ bahụru lẹ mkpụkpu Gibiya, nọ l'alị Benjiaminu g'anyi je akwaa akwakwa.
4 Então o levita , marido da mulher assassinada, explicou: — Cheguei com a minha
5 O be l'ẹnyashi; unwoke ndu Gibiya byapfutashịa mu; bya agbaa ụlo, mu nọ mgburugburu. Ẹphe nọdu eme g'ẹphe gbua mu. Ọ bụru nyee mu bẹ ẹphe guderu k'ẹhuka jepfu jasụ ọ nwụhu.
5 Os homens de Gibeá vieram de noite e cercaram a casa. Eles queriam me matar. Em vez disso abusaram da minha concubina, e ela morreu.
6 Tọbudu iya bụ; mu pata nyee mu ono gbubushia; chịta iya wojechaa l'alị Ízurẹlu mgburugburu; kẹle ẹphe rwụru alị; bya emee ẹbyi l'alị Ízurẹlu.
6 Então eu peguei o corpo dela, cortei em pedaços e mandei um pedaço para cada uma das doze tribos de Israel. Aquela gente cometeu um crime horrível no meio do nosso povo.
7 Nta-a; unubẹ ndu Ízurẹlu l'ophu; unu pfua g'ee-me iya.”
7 Todos vocês que estão aqui são israelitas. Vamos resolver agora o que fazer.
8 No iya; ndu Ízurẹlu wulihukọta g'onye lanụ; sụ: “Ọ tọ dụkwa m'onye lanụ l'ime anyi byaru a-la unuphu. Mbụ l'ọ tọ dụdu m'onye byaru a-la ibe iya.
8 Todo o povo de Israel se levantou ao mesmo tempo e disse: — Nenhum de nós, nem os que moram em casas, nem os que moram em barracas, voltará para casa.
9 Ọle nta-a bẹ iphe, anyi e-me ndu Gibiya ta adụkwa abụdu g'anyi tụa ido; ẹgube ido ono meru bẹ bụ g'anyi e-me phẹ.
9 Vamos escolher alguns homens para atacar Gibeá.
10 L'ọkpa-ipfu Ízurẹlu l'ophu bẹ e-wofuta ụmadzu iri l'ime ndu ọphu dụ ụkporo ise; a họta ụmadzu ụkporo ise l'ime ndu ọphu dụ ụnu labọ l'ụkporo iri; a bya ahọta ụnu ụmadzu labọ l'ụkporo iri l'ime ụnu ụkporo l'ise g'ẹphe bụru ndu a-nọdu evujeru ndu ojọgu nri. Ọo ya bụkwanu ẹphe -jerwua mkpụkpu Gibiya, nọ l'alị Benjiaminu; ẹphe emee phẹ iphe, gbaru phẹ nụ lẹ k'ẹbyi ono, ẹphe meru l'alị Ízurẹlu ono.”
10 A décima parte dos homens de Israel vai arranjar comida para os que vão lutar. Os outros vão castigar os moradores de Gibeá pelo crime horrível que cometeram em Israel.
11 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu l'ophu bya edzukọbekota g'onye lanụ g'ẹphe tsoo mkpụkpu ono ọgu.
11 Então todo o povo de Israel se reuniu como se fosse uma só pessoa para atacar a cidade de Gibeá.
12 No iya; ọkpa-ipfu ndu Ízurẹlu bya ezia unwoke; ẹphe jegbabẹ ipfu Benjiaminu sụ phẹ: “?Ẹbyi ọwana, e meru l'echilabọ unu-a bụkpoo gụnu?
12 As tribos israelitas mandaram que mensageiros fossem por toda a tribo de Benjamim e dissessem: — Que crime horrível vocês cometeram!
13 Unu dufutaru anyi ndu iwashị ono nta-a; mbụ ndu Gibiya ono g'anyi gbushia; g'anyi shi nno wofu ẹjo-iphe ono l'alị Ízurẹlu.” Ọle ndu Benjiaminu ta ngadụru nchị l'iphe ono, ụnwunna phẹ, bụ ndu Ízurẹlu pfuru phẹ ono.
13 Exigimos que vocês nos entreguem agora esses homens imorais para que nós os matemos. Assim tiraremos esse mal do meio do povo de Israel. Mas o povo de Benjamim não deu atenção aos outros israelitas.
14 Ọ bụru iphe, ndu Benjiaminu meru bụ l'ẹphe jeru edzukọbe lẹ mkpụkpu Gibiya g'ẹphe tsoo ndu Ízurẹlu ọgu.
14 Eles saíram de todas as suas cidades e foram para Gibeá a fim de lutar contra o resto do povo de Israel.
15 Ẹphe bya edzukọbe ụkporo ụnu nemadzụ ẹto l'ụnu ise, bụkota ndu pagbaa ogu-echi, bụ ndu shikọta lẹ mkpụkpu kẹ ndu Benjiaminu; tẹme waa ụnu nemadzụ l'ụmadzu ụkporo iri l'ise, bụ ndu e shi lẹ mkpụkpu Gibiya họta.
15 Naquele dia eles convocaram das suas cidades vinte e seis mil soldados. Depois os moradores de Gibeá reuniram mais setecentos homens especialmente escolhidos,
16 L'ime ndu ojọgu ono g'ẹphe ha bẹ ụnu l'ụkporo iri l'ise bụ ndu a họtaru, emegbaa ẹkicha. Ẹphe bụ ndu maru g'agba mgbẹka l'ẹhu l'ẹhu; k'ọphu bụ l'ẹphe a-dụ ike gude mkpuma gbata akpụru ẹgbushi lanụ; ọphu ẹphe agbaswedu iya agbaswe.
16 que eram canhotos. Qualquer um deles podia atirar com funda uma pedra num fio de cabelo, sem nunca errar.
17 Ndu Ízurẹlu; a -gụfukwa ndu Benjiaminu; bya edzukọbe ụnu unwoke ugbo ụnu labọ l'ụnu ụkporo iri, bụ ndu pagbaa ogu-echi. G'ẹphe ha bụkota ndu alwụje ọgu.
17 E os outros israelitas que iam lutar contra a tribo de Benjamim reuniram quatrocentos mil soldados treinados.
18 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu bya awụ-lihu jeshia mkpụkpu Bẹtelu; je ajịtaada Chileke; sụ: “?Bụ ndu ole l'ime anyi bẹ e-vuru ụzo je etsoo ndu Benjiaminu ọgu?”
18 Os israelitas foram ao lugar de adoração, em Betel, e ali perguntaram a Deus: — Qual das nossas E o — A tribo de Judá.
19 Tọbudu iya bụ; o be l'ụtsu iya; ndu Ízurẹlu wụ-lihu je adọru kwabẹru mkpụkpu Gibiya.
19 Na manhã seguinte os israelitas subiram e acamparam perto da cidade de Gibeá.
20 Ndu Ízurẹlu bya awụfu jeshia etso ndu Benjiaminu ọgu. Ẹphe woru onwophẹ dozichaa g'ẹphe a-nọdu tsoo phẹ ọgu ono lẹ mkpụkpu Gibiya.
20 Saíram para combater contra a tribo de Benjamim e puseram os soldados em posição de ataque, de frente para a cidade.
21 Ndu Benjiaminu bya eshi lẹ mkpụkpu Gibiya wụfuta bya egbua ndu Ízurẹlu ụkporo ụnu ụmadzu labọ l'ụnu iri l'ise lẹ mbọku ono.
21 Então o exército de Benjamim saiu da cidade. E, antes de terminar o dia, eles mataram vinte e dois mil soldados israelitas. Aí o povo de Israel foi para o lugar de adoração e, na presença do Senhor , chorou até a tarde. E eles perguntaram ao Senhor : — Devemos ir combater outra vez os nossos irmãos da tribo de Benjamim? E Deus respondeu: — Sim. Então o exército israelita se animou de novo. E eles puseram os seus soldados em posição de combate novamente, no mesmo lugar em que haviam lutado no dia anterior.
22 Ọle ndu Ízurẹlu bẹ byaru eyeeru nwibe phẹ njima; bya edozichaa onwophẹ k'ọgu l'ẹka ono, ẹphe shi nọdugbaa lẹ mbọku k'ivuzọ ono.
22 — ausente —
23 No iya; ndu Ízurẹlu bya awụfu je araa ẹkwa l'iphu Chipfu gbiriri jasụ l'ụzenyashi. Ẹphe jịkwaapho Chipfu sụ iya: “?Bụ g'anyi je etsobaa ụnwunna anyi, bụ ndu Benjiaminu ọgu ọzo tọo?”
23 — ausente —
24 Tọbudu iya bụ; o be lẹ mbọku k'ẹbo; ndu Ízurẹlu wụfutakwa bya g'ẹphe tsoo ndu Benjiaminu ọgu.
24 Os israelitas marcharam contra a tribo de Benjamim pela segunda vez.
25 Lẹ mbọku k'ẹbo iya ono bẹ ndu Benjiaminu byaru eshikwaphọ lẹ Gibiya wụfuta je etsoo ndu Ízurẹlu ọgu. Ẹphe gbua ndu Ízurẹlu ụkporo ụnu ụmadzu labọ l'ụnu ise, bụkota ndu pagbaa ogu-echi.
25 E pela segunda vez os soldados de Benjamim saíram de Gibeá. E dessa vez mataram dezoito mil soldados israelitas treinados.
26 Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu l'ophu wụfu jeshia Bẹtelu je anọdu kwaa ẹkwa l'iphu Chipfu. Ẹphe swịkota ẹgu mbọku ono jasụ l'ụzenyashi. Ẹphe bya egweeru Chipfu ngwẹja-akpọ-ọku waa ngwẹja-ẹhu-guu.
26 Então todo o povo de Israel subiu de novo até Betel para chorar. Ficaram ali na presença de Deus, o Senhor , e não comeram nada até a tarde. E apresentaram ao Senhor ofertas que foram completamente queimadas e sacrifícios de paz.
27 Ọo ya bụ; ndu Ízurẹlu bya ajịta Chipfu; kẹle teke ono bẹ bụ l'ẹka ono bẹ okpoko ọgbandzu Chileke shi nọdu.
27 Eles fizeram uma pergunta ao Senhor . (Acontece que naqueles dias a arca da aliança estava ali em Betel.
28 Ọ bụru Finehasu nwa Eleyaza; mbụ nwanwa Erọnu bẹ bụ onye eleta iya ẹnya. Ẹphe jịa Chipfu sụ iya: “?Bụ g'anyi je je etsoo ndu Benjiaminu, bụ ụnwunna anyi ọgu ọzo; tọ g'anyi te ejeshi?”
28 E Fineias, filho de Eleazar e neto de Arão, estava encarregado de cuidar dela.) A pergunta que eles fizeram foi esta: — Devemos sair mais uma vez para combater os nossos irmãos da tribo de Benjamim ou devemos desistir? O — Combatam porque amanhã eu farei com que vocês os derrotem.
29 Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu bya eye ndu nemadzụ; ẹphe kpukọtaru ekpuru gbaa mkpụkpu Gibiya mgburugburu.
29 Então os israelitas puseram alguns soldados escondidos em volta de Gibeá.
30 Ndu Ízurẹlu bya awụfu jepfushia ndu Benjiaminu ọgu lẹ mbọku k'ẹto ono. Ẹphe je edozichaa onwophẹ ẹgube ono, ẹphe emejehawa iya ono nọdu kwabẹru ndu Gibiya.
30 No terceiro dia marcharam de novo contra o exército da tribo de Benjamim. Os seus soldados ficaram em posição de batalha, de frente para Gibeá, como tinham feito antes.
31 No iya; ndu Benjiaminu wụfuta g'ẹphe bapfu ndu Ízurẹlu. Ndu Ízurẹlu defụta phẹ edefuta. Ẹphe shi lẹ mkpụkpu phẹ ono wụfuta. Ẹphe bya awata egbushi ndu Ízurẹlu ẹgube ono, ẹphe egbujehawaa phẹ ono; k'ọphu bụ lẹ ndu Ízurẹlu, ẹphe gbushiru l'ẹgu; mẹ lẹ gbororo ụzo, e shi eje Bẹtelu; mẹ ọphu e shi eje Gibiya bẹ dụ ụkporo ụmadzu l'ụmadzu iri.
31 Os soldados de Benjamim saíram para combater e se afastaram da cidade. Como haviam feito antes, começaram a matar algumas pessoas na estrada de Betel, na estrada de Gibeá e em campo aberto. Mataram mais ou menos trinta israelitas.
32 Tọbudu iya bụ; ndu Benjiaminu nọdu epfu sụ: “Anyi egbushiakwaa phẹ ẹgube anyi gbushiru phẹ lẹ k'ivuzọ phọ!”
32 E diziam: — Nós já os derrotamos, como das outras vezes. Mas os israelitas disseram: — Vamos recuar e fazer com que eles se afastem da cidade e venham para as estradas.
33 No iya; ndu Ízurẹlu l'ophu lụfukota l'ẹka ẹphe nọ; je akwakachaa k'ọgu lẹ mkpụkpu Belu-Tama. Ndu Ízurẹlu, bụ ndu ọphu kpugbaaru ekpuru l'ẹgbudu shichaa l'ẹka ẹphe nọ zefụta l'ụzo ẹnyanwu-arịba mkpụkpu Gibiya.
33 Então a maior parte do exército israelita saiu dali e tornou a se juntar em Baal-Tamar. Mas os homens que cercavam a cidade saíram de repente dos lugares onde estavam escondidos na planície de Gibeá.
34 Tọbudu iya bụ; ụkporo ụnu nemadzụ l'ụnu ụmadzu ise, a họtaru l'ime ndu Ízurẹlu l'ophu bya awụfu jeshia etso ndu Gibiya ọgu. Ọgu ono kpohu ọku; k'ọphu bụ lẹ ndu Benjiaminu ta amadụ lẹ teke ẹphe a-bụru mkpurupyata bẹ rwuwaru nụ.
34 Dez mil dos melhores soldados israelitas atacaram Gibeá, e o combate foi duro. Os benjamitas não imaginavam que iam ser destruídos.
35 Chipfu gude ndu Ízurẹlu lwụa ndu Benjiaminu mbọku ono. Ndu Ízurẹlu gbua ndu Benjiaminu ono ụkporo ụnu nemadzụ ẹto l'ụnu labọ l'ụkporo ụmadzu iri l'ise, bụ ndu pagbaa ogu-echi.
35 O Senhor Deus fez com que os israelitas derrotassem o exército de Benjamim. E naquele dia os israelitas mataram vinte e cinco mil e cem inimigos.
36 Ọo ya bụ; ndu Benjiaminu hụma l'a lwụ-kpewaru phẹ.
36 Então os benjamitas compreenderam que estavam vencidos. Os israelitas tinham se retirado durante a luta contra os benjamitas porque confiavam nos homens que haviam colocado escondidos em volta de Gibeá.
37 No iya; ndu ono, domishiru onwophẹ l'ẹgbudu ono gbaẹpho ẹgwegwa bapfu ndu Gibiya; bya agbakashịhu gude ogu-echi gbushikọta ndu bu lẹ mkpụkpu ono l'ophu.
37 Esses homens avançaram depressa na direção de Gibeá, espalharam-se e mataram todas as pessoas da cidade.
38 Ndu Ízurẹlu bẹ ẹphe lẹ ndu ono, domishiru onwophẹ l'ẹgbudu ono chịhawaru iya achịchi l'ẹphe e-me g'ẹnwuru-ọku kpụfu lẹ mkpụkpu ono.
38 O exército israelita e os homens que estavam escondidos tinham combinado um sinal: quando vissem uma grande nuvem de fumaça subindo da cidade,
39 Ọo ya bụ; teke ono ndu Ízurẹlu ghakọberu tsụ-phuahaa azụ l'ọgu ono; ndu Benjiaminu wata egbushi ndu Ízurẹlu; gbua phẹ ụkporo ụmadzu l'ụmadzu iri phọ; bẹ ndu Benjiaminu watarụ epfupfu asụje: “Anyi alwụakwaa phẹ ẹgube anyi lwụru phẹ lẹ mbọku k'ivuzọ phọ!”
39 os israelitas que estavam fora, no campo de batalha, deviam dar meia-volta e atacar. Até aquele momento os benjamitas já haviam matado uns trinta israelitas e diziam: — Sim. Já os derrotamos, como das outras vezes.
40 Ẹnwuru ọku kpụfuepho lẹ mkpụkpu ono; ndu Benjiaminu bya aghaa ẹnya hụma lẹ mkpụkpu phẹ ono l'ophu bẹ ẹnwuru-ọku, shi iya nụ akpụ kẹ tụutuutuu ala l'akpaminigwe.
40 Então o sinal apareceu: uma nuvem de fumaça começou a subir da cidade. Os benjamitas olharam para trás e ficaram muito espantados quando viram a cidade inteira pegando fogo.
41 Tọbudu iya bụ; ndu Ízurẹlu ghakọbe wụpyabe phẹ. Ndzụ-agụgu rwuta ndu Benjiaminu; kẹle ẹphe mawaru lẹ teke ẹphe a-bụru mkpurupyata bẹ rwuwaru nụ.
41 Então os homens de Israel deram meia-volta, e os benjamitas ficaram apavorados porque viram que iam ser destruídos.
42 Ọo ya bụ; ẹphe chie ọkpa l'ọso gbalaaharu ndu Ízurẹlu; agba ala l'ụzo echiẹgu. Ọle ẹphe ta awaduru l'ọgu ono. Ndu Ízurẹlu ndu ọphu shi lẹ mkpụkpu ono awụfuta bẹ kwabutaru phẹ woru phẹ gbushia l'ẹka ono.
42 Eles fugiram e correram na direção do deserto, mas não puderam escapar. Foram cercados pela maior parte do exército israelita e também pelos soldados que vinham da cidade e foram destruídos.
43 Ẹphe gbaa ndu Benjiaminu mgburugburu; chịa phẹ je agbabua phẹ iphu; zọo phẹ pyakapyaka gbiriri jasụ l'ụzo ẹnyanwu-awawa mkpụkpu Gibiya.
43 Os israelitas cercaram os inimigos, e os perseguiram sem parar até um lugar a leste de Gibeá, e os iam matando pelo caminho.
44 Ndu Benjiaminu, e gburu egbugbu bẹ dụ ụkporo ụnu nemadzụ labọ l'ụnu ise, bụkota ndu ojọgu, ike dụ l'ọgu.
44 Dezoito mil dos melhores soldados benjamitas foram mortos.
45 Ẹphe ghakọbe gbaru lashịa l'echiẹgu l'oke mkpuma Rịmonu. Ndu Ízurẹlu gbutsukwaapho ụnu ụmadzu iri l'ẹbo l'ụkporo ụmadzu iri lẹ gbororo. Ẹphe chịa ndu Benjiaminu kpabẹkpabe jasụ lẹ mkpụkpu Gidọmu; bya egbutsushifụa ụnu ụmadzu ise ọzo.
45 Os outros fugiram na direção do deserto, para a rocha de Rimom. Cinco mil foram mortos nas estradas. Os israelitas perseguiram o resto e assim mataram mais dois mil homens.
46 Mbọku ono bẹ ndu Benjiaminu, e gburu egbugbu, bụ iya bụ ndu pagbaa ogu-echi bẹ dụ ụkporo ụnu nemadzụ ẹto l'ụnu ụmadzu labọ l'ụkporo ụmadzu iri. G'ẹphe hakọta bẹ bụgbaa ndu ike dụ l'ọgu.
46 Ao todo vinte e cinco mil benjamitas foram mortos naquele dia, todos eles soldados valentes.
47 Ọle ụnu nemadzụ l'ụkporo ụmadzu iri bẹ dụru ike nahụ gbarwua echiẹgu oke mkpuma, Rịmonu. Ẹphe nọkota l'ẹka ono ọnwa ẹno mgburugburu.
47 Porém seiscentos homens fugiram para o deserto, para a rocha de Rimom, e ficaram lá quatro meses.
48 No iya; ndu Ízurẹlu bya alaphu azụ; bapfu ndu Benjiaminu; je egude ogu-echi tụko ndu bu lẹ mkpụkpu ono gbushikọta; mbụ gbukọta iphe-edobe; mẹkpoo iphemiphe, ẹphe hụmaru. Iphe, bụkpoo mkpụkpu, ẹphe jepfuru bẹ ẹphe tụshichaaru ọku.
48 Os israelitas atacaram o resto dos benjamitas e os mataram, tanto homens como animais, e destruíram tudo o que encontraram. E queimaram todas as cidades da região.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.