Juízes 18

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Teke ono bẹ ndu Ízurẹlu te nwedu onye eze. Ọ bụru teke ono bẹ ipfu Danu shi achọ ẹka ẹphe e-buru; kẹle ọ tọ dụdu alị, a hẹru phẹ, g'ọ bụru oke alị phẹ l'echilabọ ọkpa-ipfu ndu Ízurẹlu.
1 Naqueles dias, não havia rei em Israel, e a tribo dos danitas estava procurando um território para morar, porque, até aquele dia, não tinha recebido herança entre as tribos de Israel.
2 Ọo ya bụ; ndu Danu ono bya ezia ndu ojọgu ụmadzu ise, shi lẹ mkpụkpu Zora waa mkpụkpu Ẹshutolu g'ẹphe je anwụa ngge l'alị ono; maru g'ọ gbaru. Ndu ono bẹ nọ-chikọtaru ẹnya unuphu phẹ g'ọ ha. Ẹphe sụ phẹ g'ẹphe tụgbua je anwụa ngge l'alị ono. Ndu ono jerwua l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu; bya abahụ l'ibe Mayịka je akwaa akwakwa l'ẹnyashi ono.
2 Então os filhos de Dã enviaram cinco homens dentre todas as famílias da sua tribo, homens valentes, de Zorá e de Estaol, para espiar e explorar a terra. E lhes disseram: — Vão e explorem a terra. Chegaram à região montanhosa de Efraim, até a casa de Mica, e ali pernoitaram.
3 Ẹphe nọ-kubeẹpho ibe Mayịka ntse; ẹphe nụma olu-opfu nwokorọbya, bụ onye Lívayi phọ; bya amamobeẹrupho l'ọo ya bẹ epfu opfu. Ọo ya bụ; ẹphe bahụ l'ẹka ono; je ajịa ya sụ: “?Bụ onye du ngu bya l'ẹka-a? ?Bụ gụnu bẹ iime l'ẹka-a? ?Bụ gụnu meru iphe, ị nọ l'ẹka-a?”
3 Quando se aproximaram da casa de Mica, reconheceram a voz do jovem levita. Chegaram perto dele e lhe perguntaram: — Quem trouxe você para cá? O que você está fazendo aqui? E o que prende você a este lugar?
4 Ọ bya edoshikọtaru phẹ iphe, Mayịka meshikọtaru iya; sụ phẹ: “Mayịka bẹ butaru mu ebuta gẹ mu bụru onye agwajẹru iya iphe.”
4 Ele respondeu: — Assim e assim Mica fez comigo: ele me contratou, e eu me tornei o sacerdote dele.
5 Tọbudu iya bụ; ẹphe sụ iya: “Jiko jịtaeduru anyi Chileke g'anyi maru ije anyi-a; ?oo-nweru-a ishi?”
5 E eles lhe disseram: — Então, por favor, consulte a Deus, para que saibamos se o caminho que seguimos irá prosperar.
6 Onye uke ono sụ phẹ: “Unu jee lẹ chịriri werere. Chipfu bẹ tọwaru unu ụzo l'ije unu ono.”
6 O sacerdote respondeu: — Vão em paz. O caminho de vocês está sob as vistas do
7 Tọbudu iya bụ; ụmadzu ise ono tụgbua bya ejerwua mkpụkpu Layishi. Ẹphe rwua l'ẹka ono bya ahụma gẹ ndu bu iya nụ tụsaru ẹhu. Ẹphe bukpọepho nwajii; nweru onwophẹ gẹ ndu Sayịdonu bu; kẹle ọ tọ dụdu onye-ishi, emekpa phẹ ẹhu l'alị ono m'ilile. Ẹphe bukwaphọ ndu Sayịdonu ụzenya; ọphu ọ dụdu ndu ọzo, ẹphe l'ẹphe emegbaa.
7 Os cinco homens partiram e chegaram a Laís. Viram que o povo daquele lugar vivia em segurança, segundo o costume dos sidônios, em paz e sem desconfiar de nada. Nenhuma autoridade havia que, por qualquer coisa, os oprimisse. Moravam longe dos sidônios e não tinham contato com outros povos.
8 Ẹphe bya alaphu azụ lẹ Zora; mẹ lẹ Ẹshutolu. Ụnwunna phẹ jịa phẹ sụ: “?Dẹnu g'unu jeru iya?”
8 Então os cinco homens voltaram a seus irmãos em Zorá e Estaol. E esses irmãos lhes perguntaram: — E então, o que nos dizem?
9 Ẹphe sụ: “Unu wulihu g'anyi je etsoo phẹ ọgu; kẹle anyi hụmawaru l'alị ọbu bẹ dụ rengurengu. Mbụ; ?unu nọkwadua gbụligbuli? Unu te ejekwa anmarwụbe k'eje alwụta alị ono.
9 Eles responderam: — Preparem-se e vamos atacá-los. Porque examinamos a terra, e eis que é muito boa. Vão ficar aí parados? Vão depressa e ocupem aquela terra.
10 Teke unu rwuẹrupho ẹka ono bẹ unu a-hụma gẹ ndu bu iya nụ tụzoshihukotaru ẹhu; hụmakwapho g'alị ono ha kẹ phorokotokongu. Chileke woakwaru alị ono ye unu l'ẹka; mbụ alị, ta adụdu iphe, dụ lẹ mgboko-a dụru ọphu dụ iya ụko.”
10 Quando chegarem lá, vão encontrar um povo que não desconfia de nada. A terra é ampla, e Deus a está entregando nas mãos de vocês. É um lugar em que não falta nada do que existe na terra.
11 Tọbudu iya bụ; ụnu unwoke lẹ unwoke ụkporo iri, bụ ndu ipfu Danu ono bya akwaa ngwọgu shi lẹ Zora mẹ Ẹshutolu wụfu jeshia.
11 Então partiram dali, do meio da tribo dos danitas, de Zorá e de Estaol, seiscentos homens armados com as suas armas de guerra.
12 Ẹphe jenyaa; ẹphe je adọru lẹ mgboru mkpụkpu Kiriyatu-Jiarimu, nọ l'alị Jiuda. Ọo ya meru iphe, ụzo ẹnyanwu-arịba Kiriyatu-Jiarimu aza Mahane-Danu, bụ iya bụ “ọdu Danu” byasụ ntanụ-a.
12 Subiram e acamparam em Quiriate-Jearim, em Judá. Por isso aquele lugar é chamado de Maané-Dã, até o dia de hoje. Fica a oeste de Quiriate-Jearim.
13 Ọ bụru ẹka ono bẹ ẹphe shi jeshia l'alị úbvú úbvú ndu Ifuremu; bya awụba ibe Mayịka.
13 Dali foram para a região montanhosa de Efraim e chegaram à casa de Mica.
14 Tọbudu iya bụ; ụmadzu ise ono, jeru anwụa ngge l'alị ndu Layishi ono pfuaru ụnwunna phẹ ono sụ: “?Unu maru l'ụlo-a, nọkota ẹgube-a bẹ o nweru uwe-ukuvu; waa ọbvu unuphu; mẹkwapho ntẹkpe, a pyịru apyịpyi; waa ọphu a kpụru akpụkpu nọgbaa ya nụ? Nta-a bụakwaaro g'unu; maru iphe, unu ee-me.”
14 Os cinco homens que foram espiar a terra de Laís disseram aos seus irmãos: — Vocês sabiam que numa daquelas casas há uma estola sacerdotal, alguns ídolos do lar, uma imagem de escultura e uma de fundição? Decidam, pois, o que vão fazer.
15 Ọo ya bụ; ẹphe swịba l'ẹka ono; bahụ l'ụlo ọphu nwokorọbya bụ onye Lívayi ono bu l'ibe Mayịka. Ẹphe bya ekele iya ekele.
15 Então foram para lá, e chegaram à casa do jovem levita, que era a casa de Mica, e o saudaram.
16 Ndu Danu ono, dụ ụnu nemadzụ l'ụkporo iri ono, bụkota ndu kwarụ onwophẹ ngwọgu phọ tụko pfụkotaru l'ọnu ọguzo.
16 Os seiscentos homens da tribo de Dã, armados com as suas armas de guerra, ficaram à entrada do portão.
17 Ụmadzu ise phọ, jejeru anwụa ngge l'alị ono phọ bahụ l'ụlo nshi ono je apata ntẹkpe, a pyịru apyịpyi ono; waa uwe-ukuvu ono; waa ọbvu unuphu ono; mẹ ntẹkpe, a kpụru akpụkpu ono. Onye agwajẹ iya nụ pfụru l'ọnu ọguzo yẹle ụnu ụmadzu ụkporo iri ono, kwarụ onwophẹ ngwọgu phọ.
17 Porém os cinco homens que tinham ido espiar a terra entraram na casa e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, enquanto o sacerdote estava em pé à entrada do portão com os seiscentos homens que estavam armados com as armas de guerra.
18 O be teke ndu ono bahụru l'ụlo Mayịka je achịkoo ntẹkpe ono, a pyịru apyịpyi ono; waa uwe-ukuvu ono; mẹ ọbvu unuphu ono; mẹkpoo ntẹkpe, a kpụru akpụkpu ono; onye ono, agwajẹ iphe ono jịa phẹ; sụ: “?Bụ gụnu bẹ unu eme ẹgube ono?”
18 Quando eles entraram na casa de Mica e apanharam a imagem de escultura, a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de fundição, o sacerdote perguntou: — O que é que vocês estão fazendo?
19 Ẹphe sụ iya: “Dobekwa ọnu doo. Te epfukwa mẹ akpụru opfu lanụ. Bya etsoru anyi g'ị bụru nna anyi waa onye a-nọdu agwajẹru anyi iphe.” Sụ iya: “?Ọ ka ngu ree g'ọ bụru unuphu onye lanụ bẹ ịi-nọdu agwajẹru iphe; eme lẹ g'ị gwajẹru ipfu waa ndu unuphu ndu Ízurẹlu iphe?”
19 Eles responderam: — Fique calado. Não diga nada a ninguém. Venha conosco e seja o nosso conselheiro e sacerdote. Ou você acha que é melhor ser sacerdote na casa de um só homem do que ser sacerdote de uma tribo e de uma família em Israel?
20 Tọbudu iya bụ; ẹhu tsọahaa onye agwajẹ iphe ono ntụmatu. Ọ bya ewota uwe-ukuvu ono; waa ọbvu unuphu; mẹ ntẹkpe, a pyịru apyịpyi ono tsoru ndu ono.
20 O sacerdote ficou contente, pegou a estola sacerdotal, os ídolos do lar e a imagem de escultura e entrou no meio do povo.
21 Ẹphe bya adakọbe ọ bụru phẹ atụgbu. Ẹphe kparụ ụnwegirima vuru ụzo; mẹ iphe-edobe phẹ; mẹkpoo iphemiphe, ẹphe nweru enweru.
21 Eles deram meia-volta e partiram, não sem antes colocar diante de si as crianças, o gado e os seus bens.
22 Ẹphe jeribeẹrupho ụzenya; mẹ a -gbẹ l'ibe Mayịka; a bya ekukọo ndu bunyabẹ Mayịka; ẹphe zefu je agbabua ndu Danu iphu.
22 Quando eles já estavam longe da casa de Mica, os vizinhos deste se reuniram e foram atrás dos filhos de Dã.
23 Ẹphe wata echi mkpu eekpu ndu Danu. Ndu Danu ghakọbe sụ Mayịka: “?Bụ gụnu eme ngu meru g'o gude ị chịta nemadzụ byatashịa anyi etso ọgu?”
23 Eles gritaram para os filhos de Dã, que, voltando-se, perguntaram a Mica: — O que é que você quer? Por que você convocou todo esse povo?
24 Ọ sụ phẹ: “Unu gwetarụ ọbvu mu; bya eduta onye agwajẹru mu iya nụ tụgbua.” Sụ phẹ: “?Bụ gụnu bẹ bụ iphe, mu nwebakwadaaru ọzobaa? ?Dẹnuhunu g'unu gbẹ jịahaa mu sụ: ‘?Bụ gụnu bẹ e me ngu nụ?’ ”
24 Mica respondeu: — Vocês pegaram os deuses que eu fiz e também o meu sacerdote e foram embora. O que sobrou para mim? E vocês ainda me perguntam: “O que é que você quer?”
25 Ndu Danu ono sụ iya: “Ta byakwa apfụru g'anyi lẹ ngu saka iya; ọdumeka bẹ ndu obu ọku a-byakwa ngu l'ẹhu; gụ lẹ ndibe ngu e-tuphaa ishi ndzụ unu.”
25 Porém os filhos de Dã lhe disseram: — Seria melhor você ficar calado, porque, se não, alguns dos nossos homens poderiam ficar irritados e acabariam atacando você. Nesse caso, perderiam a vida você e os da sua casa.
26 Ọo ya bụ; ndu Danu wụru tụgbua jeshia iphe, ẹphe eje. Mayịka bya ahụma l'ẹphe ka iya ọkpehu; o kwe doo ghakọbe; ọ bụru iya ala unuphu.
26 Assim, os filhos de Dã seguiram o seu caminho. E Mica, vendo que eram mais fortes do que ele, deu meia-volta e foi para casa.
27 Tọbudu iya bụ; ẹphe gweta iphe ono, Mayịka meshiru ono; duta onye ono, agwajẹru iya iphe ono tụgbua. Ẹphe jeshia Layishi je etsoo ndu ono, bukpọepho lẹ nchi odoo; tụsaru ẹhu ono ọgu. Ẹphe gude ogu-echi gbua phẹ pyaapyaa; woru ọku tụfu lẹ mkpụkpu ono.
27 Os homens de Dã levaram as coisas que Mica havia feito e também o sacerdote dele, e foram a Laís, a um povo que vivia em paz e sem desconfiar de nada. Mataram os moradores a fio de espada e queimaram a cidade.
28 Ọphu ọ tọ dụdu onye byaru adzọta phẹ nụ; kẹle ẹphe bu ndu Sayịdonu ụzenya; tẹme ọphu ọ dụdu iphe, ẹphe lẹ ndu ọzo emegbajẹ. Ẹka mkpụkpu ono, bụ Layishi nọ bẹ bụ lẹ nsụda úbvú, nọ-kube mkpụkpu Bẹtu-Rehobu. Ndu Danu woru mkpụkpu ono kpụkwaa; buru.
28 Não houve ninguém que os livrasse, porque moravam longe de Sidom e não tinham contato com outros povos. A cidade ficava no vale junto a Bete-Reobe. Os filhos de Dã reedificaram a cidade e passaram a morar nela.
29 Ẹphe gụbe mkpụkpu ono Danu, bụ iya bụ ẹpha nna phẹ oche, bụ onye ono a nwụru Ízurẹlu. Ọle iphe, mkpụkpu ono shi aza bẹ bụ Layishi.
29 E lhe chamaram Dã, segundo o nome de Dã, seu pai, que era filho de Israel. Porém no passado o nome dessa cidade era Laís.
30 Ọo l'ẹka ono bẹ ndu Danu doberu ntẹkpe ono, a kpụru akpụkpu ono. Ọ bụru Jionatanu nwa Geshọmu; mbụ nwanwa Manásẹ waa ụnwu iya bẹ bụ ndu gwaaharụ ndu ipfu Danu iphe gbiriri jasụ teke a byaru akpụa ndu alị ono lẹ ndzụ.
30 Os filhos de Dã levantaram para si aquela imagem de escultura, e Jônatas, filho de Gérson e neto de Moisés, ele e seus filhos foram sacerdotes da tribo dos danitas até o dia do cativeiro do povo.
31 G'ụlo Chileke nọ-bekpọru lẹ Shilo bẹ ẹphe gwakọtaerupho ntẹkpe Mayịka ono; mbụ ntẹkpe ono a pyịru apyịpyi ono.
31 Assim, pois, a imagem de escultura feita por Mica ficou entre eles durante todo o tempo em que a Casa de Deus esteve em Siló.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Juízes 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.