João 18
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Jizọsu pfughechaẹpho opfu ono; yẹle ndu etsoje iya nụ swịru tụgbua je adafụ azụ nwanggele Kidirọnu. Ọ dụkwarupho mgbabu, dụ l'azụ mini ono azụ iya ọphuu. Jizọsu yẹle ndu ono, etsoje iya nụ ono bahụ lẹ mgbabu ono.
1 Depois de dizer essas coisas, Jesus atravessou com seus discípulos o vale de Cedrom e entrou num bosque de oliveiras.
2 Noo ya; Jiudasu-a, deru iya ye-a mahaakwarụpho ẹka ono; kẹle Jizọsu bẹ yẹle ndu etsoje iya nụ edzukọjehawaa l'ẹka ono tekenteke.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar, pois Jesus tinha ido muitas vezes ali com seus discípulos.
3 Ọo ya bụ; Jiudasu gbẹshi byatashia ẹka ono. Ndu-ishi ndu-uke Chileke mẹ ndu Fárisii yeru iya ndu ojọgu ndu Romu; bya eyeru iya ndu nche eze-ụlo Chileke; ẹphe l'iya tụko swịru. Ẹphe chịgbaaru ọku-apyịpyi mẹ orọku gudegbaa ngwọgu teke ẹphe abya.
3 Os principais sacerdotes e fariseus tinham dado a Judas um destacamento de soldados e alguns guardas do templo para acompanhá-lo. Eles chegaram ao bosque de oliveiras com tochas, lanternas e armas.
4 Jizọsu mahawarụ iphe, abya iya ememe; bya agba phẹ ndzuta bya asụ phẹ: “?Bụ onye bẹ unu achọ?”
4 Jesus, sabendo tudo que ia lhe acontecer, foi ao encontro deles. “A quem vocês procuram?”, perguntou.
5 Ẹphe sụ iya: “Ọo Jizọsu onye Nazaretu.”
5 “A Jesus, o nazareno”, responderam. “Sou eu”, disse ele. (Judas, o traidor, estava com eles.)
6 Teke ono, Jizọsu sụru phẹ l'ọo yẹbedua bẹ bụ iya nụ ono; ẹphe kpọchaa gala gala laa l'azụ l'azụ je adachaa l'alị kẹ gburugudugu.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, todos recuaram e caíram para trás, no chão.
7 Jizọsu jịkwaa phẹ ọzo sụ phẹ: “Mu sụru-a: ?bụ onye bẹ unu achọ?”
7 Mais uma vez, ele perguntou: “A quem vocês procuram?”. E, novamente, eles responderam: “A Jesus, o nazareno”.
8 Jizọsu sụ phẹ: “Mu sụru unu l'ọo mu bụ iya. Ọ -bụru l'ọo mbẹdua bẹ unu achọ; ọo ya bụ gẹ ndu ọwa-a atụgbunaa lashịa.”
8 “Já lhes disse que sou eu”, respondeu ele. “E, uma vez que é a mim que vocês procuram, deixem estes outros irem embora.”
9 Iphe ono je emee ọ vụkota mbụ opfu ono o pfuhawarụ sụ: “Nna; ọ tọ dụkwa g'ọ ka mma l'ọo onye lanụ, tuphahụru lẹ ndu ono, i yeru mu l'ẹka ono.”
9 Ele fez isso para cumprir sua própria declaração: “Não perdi um só de todos que me deste”.
10 Sayịmonu Pyịta tu mma iya teke ono. Ọ mịtaepho mma iya ono; gbua nwohu onye-ishi ndu-ishi uke Chileke; tụkoe ya phọ nchị-ẹkutara pafụ. Ẹpha nwohu ono bụ Malukọsu.
10 Então Simão Pedro puxou uma espada e cortou a orelha direita de Malco, o servo do sumo sacerdote.
11 Noo ya; Jizọsu sụ Pyịta: “Mịru mma ngu ye l'ọbo iya. ?Bụ gẹ mu ta angụ-gbuhẹ iphe, aangụ angụngu, nọ l'okoro iphe-ẹhuka-a, Nna mu nụru mu-a?”
11 Jesus, porém, disse a Pedro: “Guarde sua espada de volta na bainha. Acaso não beberei o cálice que o Pai me deu?”.
12 Ọo ya bụ; ndu ọgbogu ono mẹ onye-ishi phẹ; mẹ ndu nche ndu Jiu bya egude Jizọsu; kee ya ẹgbu;
12 Assim, os soldados, seu comandante e os guardas do templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 bya evuru ụzo kpụta iya kpụ-pfu Anasu. Anasu bụ nnajị, keru Kayafasu nwanyị. Kayafasu l'onwiya bụkwanuru onye-ishi ndu-ishi uke Chileke k'apha ono.
13 Primeiro, levaram Jesus a Anás, pois era sogro de Caifás, o sumo sacerdote naquele ano.
14 Ọ bụkwarupho Kayafasu ono bụ onye ono, chịjeru idzu sụ ndu Jiu l'ọ ka ree g'onye lanụ nwụhu-chiaru ọha phọ.
14 Caifás foi quem tinha dito aos outros líderes judeus: “É melhor que um homem morra pelo povo”.
15 Sayịmonu Pyịta nọdu etsokpọepho Jizọsu azụ azụ. Onye lanụ ọzo l'ime ndu ono, etsoje iya nụ ono nọdu etsokwa iya phọ. Onye lanụ k'ono bẹ yẹle onye-ishi ndu-ishi uke Chileke ono mahawarụ. Noo iphe, meru g'o gude o tsoru Jizọsu bahụ l'ụlo-ikpe l'unuphu ibe onye-ishi ndu-ishi uke Chileke ono.
15 Simão Pedro e outro discípulo seguiram Jesus. Esse outro discípulo era conhecido do sumo sacerdote, de modo que lhe permitiram entrar com Jesus no pátio do sumo sacerdote.
16 Pyịta pfụru l'etezi l'ọnu-ọguzo. Tọbudu iya bụ; onye k'ọphunapho, etsoje Jizọsu phọ tsoru iya bahụ l'ụlo-ikpe ono, bụ iya bụ onye ọphu onye-ishi ndu-ishi uke Chileke mahawaruphọ; lụfuta je epfuru yeru nwamgbọko, eche ọnu-ọguzo ono. Nwamgbọko ono haa ya; o dubata Pyịta.
16 Pedro teve de ficar do lado de fora do portão. Então o discípulo conhecido do sumo sacerdote falou com a moça que tomava conta do portão, e ela deixou Pedro entrar.
17 Noo ya; nwamgbọko ono, eche ọnu-ọguzo ono sụ Pyịta: “?Tị yịnaa lẹ ndu etsoje nwoke-a, e guderu-a?”
17 A moça perguntou a Pedro: “Você não é um dos discípulos daquele homem?”. “Não”, respondeu ele. “Não sou.”
18 Unwokoro Kayafasu mẹ ndu nche phọ gude icheku zụ-nwua ọku pfụ-phee ya mgburugburu anya; kẹle oyi atsụ. Pyịta bya apfukubekwa phẹ phọ wata anya ọku.
18 Como fazia frio, os servos da casa e os guardas tinham feito uma fogueira com carvão e se esquentavam ao redor dela. Pedro estava ali com eles, esquentando-se também.
19 Ọo ya bụ; onye-ishi ndu-ishi uke Chileke ono bya ajịahaa Jizọsu ajị kẹ ndu etsoje iya nụ mẹ k'iphe, ọonoduje ezi.
19 Lá dentro, o sumo sacerdote começou a interrogar Jesus a respeito de seus discípulos e de seus ensinamentos.
20 Jizọsu sụ iya: “Mu tụkowaru iphemiphe tọgboru ndu mgboko ẹba. Mu shi anọduje ezi phẹ iphe l'ụlo-ndzukọ ndu Jiu mẹ l'eze-ụlo Chileke, bụ ẹka ndu Jiu edzukọje. Ọ tọ dụkwa iphe, mu pfuru, dụru ọphu mu pfuru lẹ mpya.
20 Jesus respondeu: “Falei abertamente a todos. Ensinei regularmente nas sinagogas e no templo, onde o povo se reúne.
21 ?Ọ nwụru ịnwagha bẹ ịiji mu nno? Jịnaa ndu nụmaru iphe, mu pfuru; l'ẹphe maru-a iphe, mu pfuru.”
21 Por que você me interroga? Pergunte aos que me ouviram. Eles sabem o que eu disse”.
22 Jizọsu pfuẹpho nno; onye lanụ lẹ ndu nche ono, pfụ-kube Jizọsu ono gbakpọepho ẹka waa ya lẹ nchị kẹ daa sụ iya: “?Ị maru-a l'ọo onye-ishi ndu-ishi uke Chileke bẹ ịiwo opfu nno?”
22 Um dos guardas do templo que estava perto bateu no rosto de Jesus, dizendo: “Isso é maneira de responder ao sumo sacerdote?”.
23 Jizọsu sụ iya: “Teke ọ bụ l'ọ dụru iphe, dụ ẹji, mu pfuru; pfunaa ya. Teke ọdumeka; ọ -bụru lẹ mu pfuru-a iphe, pfụru ọto; ?ọ nwụru ịnwagha bẹ iichihụnu mu ẹka?”
23 Jesus respondeu: “Se eu disse algo errado, prove. Mas, se digo a verdade, por que você me bate?”.
24 Tọbudu iya bụ; Jizọsu nọdukwadu l'ẹgbu-a, e keru iya-a; Anasu zia; a kpụta iya kpụjeru Kayafasu, bụ iya bụ onye-ishi uke Chileke.
24 Então Anás amarrou Jesus e o enviou a Caifás, o sumo sacerdote.
25 Noo ya; Sayịmonu Pyịta pfụkwaduru-a l'ẹka ọ pfụru anyakwadụ ọku. A nọnyaa; ẹphe sụ iya: “?Tị yịnaa lẹ ndu etsoje nwoke-a?” Pyịta gọo sụ: “Mu ta ayịkwa iya.”
25 Nesse meio-tempo, enquanto Simão Pedro estava perto da fogueira, esquentando-se, perguntaram-lhe novamente: “Você não é um dos discípulos dele?”. Ele negou, dizendo: “Não sou”.
26 Nwokoro onye-ishi ndu-ishi uke Chileke phọ onye lanụ; onye ọphu yẹle onye ọphu Pyịta pafụru nchị phọ bụ abụbu tụfuepho ọnu jịa Pyịta sụ iya: “?Mu ta ahụmanuru ngu-a gẹ gụ l'iya nọ lẹ mgbabu phọ?”
26 Mas um dos servos da casa do sumo sacerdote, parente do homem de quem Pedro havia cortado a orelha, perguntou: “Eu não vi você no bosque de oliveiras com Jesus?”.
27 Pyịta gọfukwa ọzo. Teke ono teke ono; oke-ọku raa ọ́rà.
27 Mais uma vez, Pedro negou. E, no mesmo instante, o galo cantou.
28 Ẹphe kpụfuta Jizọsu l'ibe Kayafasu kpụru jeshia l'eze ụlo-ikpe onye Romu, bụ nnajịoha teke ono. Teke ono bụwaru nchi abọhu. Ẹbe ndu Jiu abahụduru l'eze-ụlo ono g'ẹphe ata a-tụrwudu nsọ. Ẹphe -atụrwuduru nsọ; ọo ya bụ; ẹphe ayịru lẹ ndu e-ri iphe, ọbo Ojeghata.
28 O julgamento de Jesus diante de Caifás terminou nas primeiras horas da manhã. Em seguida, foi levado ao palácio do governador romano. Seus acusadores não entraram, pois se contaminariam e não poderiam celebrar a Páscoa.
29 Ọo ya bụ; Payịleti bya ejepfu phẹ l'etezi je ajịa phẹ sụ phẹ: “?Bụ iphe-ẹji gụnu bẹ unu sụru lẹ nwoke-a meru?”
29 Então o governador Pilatos foi até eles e perguntou: “Qual é a acusação contra este homem?”.
30 Ẹphe sụ iya: “Ọ -bụ lẹ nwoke-a ta abụ onye ẹjo-iphe mẹ anyi ta akpụtakwaru ngu iya.”
30 Eles responderam: “Não o teríamos entregue ao senhor se ele não fosse um criminoso”.
31 Payịleti sụ phẹ: “Unu kpụta iya unubẹdua je egude ekemu-alị unu kpee ya ikpe.”
31 “Então levem-no embora e julguem-no de acordo com a lei de vocês”, disse Pilatos. “Só os romanos têm direito de executar alguém”,
32 Iphe ono je emee iphe, Jizọsu pfuru ono vụkota, bụ iya bụ iphe, o pfuru gude tụa ọnu ẹgube anwụhu, ya a-nwụhu ono.
32 Assim cumpriu-se a previsão de Jesus sobre como ele morreria.
33 Noo ya; Payịleti bya alaphu azụ l'eze-ụlo ono bya ekua Jizọsu sụ iya: “?Bụ ngu bụ Eze ndu Jiu?”
33 Então Pilatos entrou novamente no palácio e ordenou que trouxessem Jesus. “Você é o rei dos judeus?”, perguntou ele.
34 Jizọsu sụ iya: “?Bụ gụbedua epfu iya k'onwongu; tọo ndu ọzo sụru l'o noo onye mu bụ?”
34 Jesus respondeu: “Essa pergunta é sua ou outros lhe falaram a meu respeito?”.
35 Payịleti sụ iya: “?Mu bụ onye Jiu? ?Tọbudu ndu alị ngu waa ndu-ishi uke Chileke kpụ ngu kpụtaru mu? ?Bụ gụnu bẹ i meru?”
35 “Acaso sou judeu?”, disse Pilatos. “Seu próprio povo e os principais sacerdotes o trouxeram a mim para ser julgado. Por quê? O que você fez?”
36 Jizọsu sụ iya: “Abụbu, mu bụ eze te eshikwa lẹ mgboko-a. Ọ -bụ l'abụbu, mu bụ eze shi lẹ mgboko-a mẹ ndu-ozi mu atụkwaa ọhu ituphu; mee g'a ta kpụru mu nụ ndu Jiu. Obenu l'abụbu, mu bụ eze te eshidu lẹ mgboko-a.”
36 Jesus respondeu: “Meu reino não é deste mundo. Se fosse, meus seguidores lutariam para impedir que eu fosse entregue aos líderes judeus. Mas meu reino não procede deste mundo”.
37 Payịleti sụ iya: “Ha! ?Bụnu iya bụ l'ị bụ eze?”
37 Pilatos disse: “Então você é rei?”. “Você diz que sou rei”, respondeu Jesus. “De fato, nasci e vim ao mundo para testemunhar a verdade. Todos que amam a verdade ouvem minha voz.”
38 Payịleti jịa ya sụ iya: “?Bụ gụnu bụ ọkpobe-opfu?”
38 Pilatos perguntou: “Que é a verdade?”. Depois que disse isso, Pilatos saiu outra vez para onde estava o povo e declarou: “Ele não é culpado de crime algum.
39 Ọle eshi ọphu omelalị unu bụ gẹ mu hajẹru unu onye mkpọro lanụ g'ọ la mẹ a -bọje ọbo Ojeghata; ?ọ dụ ree gẹ mu haarụ unu Eze ndu Jiu tọo?”
39 Mas vocês têm o costume de pedir que eu solte um prisioneiro cada ano, na Páscoa. Vocês querem que eu solte o ‘rei dos judeus’?”.
40 Ẹphe swọ-lihu sụ: “Ọ tọ bụdu onye ọwa bẹ ịi-harụ anyi; haarụ anyi Barabasu g'ọ la!” Barabasu ono-a bụkwa onye ana nfụ.
40 Eles, porém, gritaram: “Não! Esse homem, não! Queremos Barrabás!”. Esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.