Isaías 37
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Tọbudu iya bụ; Hezekáya nụmaepho iphe ono ọ gbajashịa uwe iya; bya achịta uwe-aphụ yee; ọ bụru iya eje l'eze-ụlo Chipfu.
1 Assim que o rei Ezequias ouviu o que eles contaram, rasgou as suas roupas em sinal de tristeza, vestiu uma roupa feita de pano grosseiro e foi para o Templo do Senhor .
2 Ọ bya ezia Ẹliyakimu, bụ onye-ishi l'ibe eze; yẹe Shebuna, bụ onye edejeru eze ẹkwo; waa ndu-ishi lẹ ndu-uke Chileke; g'ẹphe jepfu onye mpfuchiru Chileke ono, bụ Azáya nwa Emọzu. Ẹphe tụko yee uwe-aphụ jeshia.
2 Ele mandou que Eliaquim, o encarregado do palácio, Sebna, o escrivão, e os sacerdotes mais idosos fossem falar com o profeta Isaías, filho de Amoz. Eles também estavam vestindo roupa feita de pano grosseiro.
3 Ẹphe je je asụ iya: “Hezekáya sụru-a: ‘Ntanụ-a bụkwa mbọku, oke iphe-ẹhuka dapfutaru anyi; bya abụru mbọku, aahụ̀ anyi ahụ̀hù; bya abụru mbọku, iphe-iphere jiru anyi iphu. Ọ dụkwa g'ẹgube ime anọduje eme nwanyị; ọ tọ dụdu ike nyịa ọnyi nwụa nwata ọbu-a
3 A mensagem que o rei mandou entregar a Isaías foi esta: “Hoje, é um dia de sofrimento; nós estamos sendo castigados e estamos envergonhados. Somos como uma mulher que está para dar à luz, mas não tem forças para isso.
4 O nweru g'ọo-dụ; Chipfu, bụ Chileke ngu anụma iphe ono, onye-ishi ndu ojọgu ono epfu ono; mbụ onye ono, nnajịuphu iya, bụ eze ndu Asiriya yeru g'ọ bya epfutọshia Chileke ono, dzụ ndzụ ono; k'ọphu bụ lẹ Chipfu a-barụ iya mba l'opfu ono, yẹbe Chipfu, bụ Chileke ngu nụmaru ono. Ọo ya bụ; pfuru nụ Chileke l'opfu ẹhu ndu ọphu phọduru nụ.’ ”
4 O rei da Assíria nos mandou o chefe do seu exército para insultar o Deus vivo. Que o Senhor , nosso Deus, ouça esses insultos e castigue quem os disse! Portanto, ore a Deus pelas pessoas do nosso povo que ainda estão vivas.”
5 Ọo ya bụ; ndu ono, eze, bụ Hezekáya ziru ono bya abyapfuta Azáya;
5 Isaías recebeu a mensagem do rei Ezequias
6 Azáya sụ phẹ: “Unu je asụ nnajịuphu unu lẹ Chipfu sụru-a: ‘Ba atsụkwa ebvu lẹ k'iphe ono, ị nụmaru ono; mbụ opfu ono, ndu-ozi eze ndu Asiriya gude bya epfutọshia mu ono.
6 e mandou esta resposta: “O Senhor Deus diz que o senhor não deve deixar que os assírios o assustem, dizendo que Deus não pode salvá-lo.
7 Hụma lẹ mu e-woru unme lanụ ye iya l'ẹhu; k'ọphu bụ l'ọo-nụma asụlasu; lashịa alị phẹ; mu emee g'e gude ogu-echi gbua ya l'alị phẹ gẹdegede.’ ”
7 Deus vai fazer o rei da Assíria ouvir uma notícia que o fará voltar para a terra dele e Deus vai fazer com que ele seja morto ali.”
8 Onye-ishi ndu ojọgu ndu Asiriya bya anụma l'eze ndu Asiriya lụfuwaru lẹ mkpụkpu Lakishi; ọ laphu azụ je ahụma onye eze ono l'ẹka ootso ndu Libuna ọgu.
8 O oficial assírio soube que o rei da Assíria havia saído de Laquis e que estava lutando contra a cidade de Libna. Portanto, foi até lá para falar com ele.
9 Noo ya; a bya ezia Senakeribu lẹ Tirihaka, bụ eze ndu Kushi bẹ abyapfutawa iya ọgu; o zia ndu-ozi g'ẹphe je ezia Hezekáya sụ:
9 O rei ouviu dizer que o exército dos egípcios, comandado pelo rei Tiraca, da Etiópia, vinha vindo para atacá-lo. Então mandou uma carta para o rei Ezequias, de Judá.
10 “Waa iphe, unu e-pfuru Hezekáya baa; mbụ eze ndu Jiuda: ‘B'ekwekwa gẹ Chileke ngu, bụ onye ono, i dakoberu ono duphua ngu; l'ẹka oopfu lẹ Jierúsalẹmu ta alwadu l'ẹka mụbe eze ndu Asiriya.
10 A carta dizia assim: “O seu deus, em quem você confia, lhe disse que Jerusalém não vai cair nas minhas mãos; mas não deixe que ele o engane.
11 Ọphu doru ẹnya bụ l'ị nụmahawaru iphe, ndu eze ndu Asiriya meru ndu alị ọzo; mbụ l'o mebyishikọtaru phẹ. ?Aa-nafụta-chia gụbedua tọo?
11 Você já ouviu falar daquilo que um rei assírio faz com qualquer país que ele resolve destruir? Por acaso, você pensa que poderá escapar?
12 Mbụ-a; ndu ọhamoha ono, nna mu oche phẹ mebyishiru ono; ?agwa phẹ dzọtaru phẹ-a tọo? Mbụ agwa ndu Gozanu; yẹe kẹ ndu Haranu; waa kẹ ndu Rẹzefu; mẹ kẹ ndu Édẹnu, bụ ndu shi nọdu lẹ Telasa.
12 Os meus antepassados destruíram as cidades de Gozã, Harã e Rezefe e mataram o povo de Éden, que morava em Telassar, e nenhum dos seus deuses os pôde salvar.
13 ?Bụ awe bẹ eze ndu Hamatu nọ nta-a; mẹ eze ndu Apadu; mẹ eze ndu mkpụkpu Sefavayimu; ọzoo kẹ ndu Hena; ọzoo kẹ ndu Iva?’ ”
13 Onde estão os reis das cidades de Hamate, de Arpade, de Sefarvaim, de Hena e de Iva?”
14 Tọbudu iya bụ; Hezekáya bya anata ẹkwo-ozi ono l'ẹka ndu e ziru iya; bya eworu iya gụa. Ọ bya abahụ l'eze-ụlo Chipfu bya eje eworu iya tọsaa l'iphu Chipfu.
14 O rei Ezequias recebeu a carta das mãos dos mensageiros e a leu. Depois, foi até o Templo, pôs a carta ali, na presença de Deus, o Senhor ,
15 Hezekáya bya epfuru nụ Chipfu sụ:
15 e orou assim:
16 “Gụbe Chipfu, bụ Ọkalibe-Kakọta-Ike; gụbe Chileke kẹ ndu Ízurẹlu; onye sụgaru l'aba-eze iya l'echilabọ chierobu. Ọo ngu kpoloko bụ Chileke, nwekọta alị-eze, dụ lẹ mgboko mgburugburu. Ọo ngu meru igwe bya emee eliphe.
16 — Ó Senhor Todo-Poderoso, Deus de Israel, que estás sentado no teu trono que fica acima dos querubins ! Só tu és Deus e governas todos os reinos do mundo. Tu criaste o céu e a terra.
17 Ngabẹnu nchị gụbe Chipfu; nụma iphe, mu epfu. Sanaa ẹnya hụmadupho. Ngabẹkpodapho nchị; nụma opfu ono, Senakeribu ziru g'e gude bya epfutọshia gụbe Chileke, nọ ndzụ ono.
17 Ó Senhor , olha para o que está acontecendo com a gente. Escuta todas as coisas que Senaqueribe está dizendo a fim de insultar a ti, o Deus vivo.
18 “Gụbe Chipfu; ọ bụkwa eviya lẹ ndu eze ndu Asiriya mebyishiwaru ọhamoha; waa alị phẹ.
18 Todos nós sabemos, ó Deus, que os reis da Assíria destruíram muitas nações, arrasaram as suas terras
19 Ẹphe chịwaru agwa ndu ono ye l'ọku; o kepyashịa; kẹle agwa phẹ ọbu ta adụdu iphe ọzo, ọ bụ; gbahaa nkụ; yẹe mkpuma, bụ iphe, nemadzụ gude ẹka mee.
19 e queimaram os seus deuses, que não eram deuses de verdade e sim imagens de madeira e de pedra, feitas por mãos humanas.
20 Ọo ya bụ lẹ-a; gụbe Chipfu, bụ Chileke anyi; dzọnaa anyi l'ẹka eze ndu Asiriya ono; k'ọphu alị-eze, dụkota lẹ mgboko l'ophu a-maru l'ọo gụbedua kpoloko; mbụ gụbe Chipfu bẹ bụ Chileke.”
20 Agora, ó Senhor , nosso Deus, salva-nos dos assírios, a fim de que todas as nações do mundo fiquem sabendo que só tu, ó Senhor , és Deus.
21 Tọbudu iya bụ; Azáya nwa Emọzu bya ezia Hezekáya ozi sụ: Chipfu, bụ Chileke kẹ ndu Ízurẹlu sụru l'iphe ono, i pfuru nụ iya l'opfu ẹhu Senakeribu, bụ eze ndu Asiriya ono bẹ ya nụmawaru.
21 Então Isaías mandou uma mensagem para o rei Ezequias. Nela, ele dizia que em resposta à oração do rei,
22 Waa iphe, Chipfu pfuru l'opfu ẹhu Senakeribu baa:
22 o Senhor , o Deus de Israel, tinha dito o seguinte: “A cidade de Jerusalém ri e caçoa de você, Senaqueribe.
23 ?Bụ onye bụ onye ono,
23 A quem você pensa que ofendeu e insultou? De quem zombou? Você fez tudo isso contra mim, o Santo Deus de Israel.
24 I ziru ndu-ozi ngu;
24 Você me mandou os seus oficiais para se gabarem de que com os seus muitos carros de guerra você conquistou as mais altas montanhas do Líbano. Você se gabou de ter cortado os mais altos cedros e os melhores ciprestes e de ter chegado até os lugares mais distantes das florestas.
25 Mbụ l'ị tụwaru wẹlu l'alị ndu
25 Você se gabou de ter cavado poços em terras estrangeiras e de ter bebido água deles. Gabou-se também de que os pés dos seus soldados fizeram secar o rio Nilo.
26 Sụ-a; ?ọ dụ g'ị tị nụmajeduru
26 “Por acaso, você não sabe que fui eu que planejei tudo isso há muito tempo e agora fiz tudo acontecer? Eu dei a você o poder de fazer cidades cercadas de muralhas virarem montões de entulho.
27 Ọ bụru iya bụ;
27 Por isso, os seus moradores ficaram fracos e andaram cheios de medo e de vergonha. Eles ficaram como o capim do campo e a erva verde e como a erva que cresce nos telhados e que seca quando o vento quente do leste sopra nele.
28 “Obenu lẹ gụbedua bẹ mụbe
28 “Mas eu conheço você muito bem; sei o que você faz e aonde vai. Sei que você me odeia.
29 Eshi ọphu ọ bụ mụbe Chileke
29 Eu soube do seu ódio e do seu orgulho, e agora vou pôr uma argola no seu nariz e um freio na sua boca, e farei você voltar pelo mesmo caminho por onde veio.”
30 “A -bya lẹ gụbedua, bụ Hezekáya; waa iphe, a-bụru ngu iphe-ọhubama baa: Apha-a bẹ ii-ri iphe, daru ẹda. O -be apha ọzo l'i ria ọphu shi l'ono futa. O -rwua l'apha k'ẹto iya; kọo opfu kpata iphe, ị kọru iya. Gbaa opfu-vayịnu; ria akpụru, e-shi iya nụ.
30 Então Isaías disse ao rei Ezequias: — Este é o sinal daquilo que vai acontecer: neste ano e no ano que vem, vocês terão para comer somente o que nascer por si mesmo, sem ser plantado. Mas no ano seguinte vocês poderão semear e colher cereais e também plantar
31 Sụ-a; nwa ndu ono, a-phọdu nụ l'ọnu-ụlo Jiuda bẹ a-gba ọgbarabvu l'ime alị; mịa mebyi l'eli mgboko;
31 As pessoas de Judá que não tiverem morrido vão florescer como plantas que firmam as suas raízes na terra e dão frutas.
32 noo kẹle o nweru nwa ndu phọduru nụ lẹ Jierúsalẹmu. Ikpoto ndu wafụru nụ e-shi l'úbvú Zayọnu. Ọ bụru Chipfu, bụ Ọkalibe-Kakọta-Ike e-gude g'ọ phụ-be iya l'ẹhu mee ya.
32 Pois ficará gente em Jerusalém e no monte Sião porque o Senhor Todo-Poderoso resolveu fazer com que isso aconteça.
33 “Ọo ya bụ; waa iphe, Chipfu pfuru l'ẹhu eze ndu Asiriya baa: Ọ tọ byadu a-bata lẹ mkpụkpu-a; ọphu ọ byadu agba g'ọ ka mma l'ọo apfụ l'ẹka-a. O too gudekpọdanu iphe, eegbobutajẹ onwonye abyakube iya ntse; ọphu ọ byadu ebvuphe iya ose-ọgu.
33 Isaías continuou: — Portanto, o
34 Ọo ụzo, o shi bya bẹ oo-shi laa. Ọ tọ byadu abata lẹ mkpụkpu ọwa abata ophu.” Nokwa iphe, Chipfu eepfu.
34 O rei da Assíria vai voltar pelo mesmo caminho por onde veio, sem ter entrado nesta cidade.
35 “Sụ-a; mu e-gude k'ẹpha mu; mẹ opfu ẹhu Dévidi, bụ onye-ozi mu gbobuta mkpụkpu-a; dzọo ya.”
35 Eu defenderei e protegerei esta cidade por causa da minha honra e por causa da promessa que fiz ao meu servo Davi. Eu, o Senhor , falei.”
36 Tọbudu iya bụ; ojozi Chipfu tụgbuepho bya eje l'ẹka ndu ojọgu Asiriya dọru; bya eje egbua ụkporo ụnu ụmadzu ugbo ụkporo l'ẹto l'ụnu ụmadzu labọ l'ụkporo ụmadzu iri l'ime ndu ojọgu ono. E tehushia l'ụtsu; odzu zẹshiwaa kẹ bẹe.
36 Então o Anjo do Senhor foi até o acampamento dos assírios e matou cento e oitenta e cinco mil soldados. De manhã, os que sobraram viram os corpos dos mortos.
37 Noo ya; Senakeribu, bụ eze ndu Asiriya tụgbua; ọ bụru iya alaphu azụ. Ọ laphushia azụ lẹ Ninive je anọdu.
37 Aí Senaqueribe, o rei da Assíria, se retirou, voltou para Nínive e ficou lá.
38 O be ujiku lanụ; ọ nọdu agwa agwa iya, bụ Nịsuroku; ụnwu iya, bụ Adụrameleku; mẹ Shareza je egude ogu-echi gbugbua ya; gbaru lashịa alị Araratu. Ọo ya bụ; Esahadọnu, bụ nwa iya bụru eze nọchia ẹnya iya.
38 Certo dia, quando ele estava adorando no templo do seu deus Nisroque, os seus filhos Adrameleque e Sarezer o mataram à espada e fugiram para a terra de Ararate. Outro filho seu, chamado Esar-Hadom, ficou no lugar dele como rei.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Isaías 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.