Gênesis 50

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jiósẹfu bya apata onwiya tụa l'eli nna iya; kwarụ ẹkwa kpua ya; bya etsutsukwaa ya phọ ọnu.
1 José se atirou sobre o pai, chorando e beijando o seu rosto.
2 Noo ya; Jiósẹfu bya ezia ndu dọkinta, ejeru iya ozi g'ẹphe dozia odzu nna iya, bụ Ízurẹlu g'o to rehu. Ndu dọkinta ono bya edozia odzu ono ẹgube ono.
2 Ele deu ordem aos médicos que estavam ao seu serviço para embalsamarem o corpo do seu pai, e assim eles fizeram.
3 Ọ bụru ụkporo abalị labọ bẹ ẹphe gude dozia odzu ono; tee ya mmanụ, g'o to rehu. E mechaa; ndu Ijiputu bya akwaa ẹkwa iya ụkporo abalị ẹto l'abalị iri.
3 Gastaram quarenta dias para fazer isso, o tempo normal para embalsamar um corpo. E os egípcios ficaram de luto setenta dias.
4 Eswe akwakwa iya -bvụepho; Jiósẹfu sụ ndu-ozi Fero: “Ọ -bụru lẹ mu dụ unu l'obu; unu pfuaru Fero sụ iya
4 Quando passou o tempo do luto, José falou com os altos funcionários do palácio do rei do Egito. Ele disse: — Façam o favor de levar ao rei a seguinte mensagem:
5 lẹ nna mu mekwarụ; mu riaru iya nte sụ lẹ ya abyawaa anwụhu; ọle gẹ mbẹdua jekwa elia ya l'ilu, ọ tụru doberu onwiya l'alị Kénanu. Ọo ya bụ gẹ mu jenụ je elia nna mu; gẹ mu alwaphuta azụ.”
5 “Quando o meu pai estava para morrer, ele me fez jurar que eu o sepultaria no túmulo que ele mesmo preparou no país de Canaã. Por favor, deixe-me ir sepultar o meu pai, que depois eu voltarei.”
6 Fero sụ iya: “Tụgbua je elia nna ngu l'ẹka o pfuru g'i riaru iya nte l'ii-je elia ya.”
6 O rei respondeu: — Vá e sepulte o seu pai, como ele fez você jurar que faria.
7 Ọo ya bụ; Jiósẹfu tụgbuna jeshia eli nna iya. Ndu ozi Fero g'ẹphe ha tụko wụfu tsoru iya. Ndu bụ ọgerenya l'ibe Fero; waa ndu bụ ọgerenya Ijiputu l'ophu;
7 E assim José foi sepultar o seu pai. Com ele foram as autoridades ligadas ao rei, os altos funcionários do palácio e todos os líderes do Egito.
8 tẹme waa ndibe Jiósẹfu l'ophu; waa ụnwunna iya; mẹ ndu bụkpoo kẹ nna iya g'ẹphe hakọta. Ụnwegirima ibe phẹ mẹ iphe-edobe phẹ bẹ ẹphe hakọtaru l'alị Goshẹnu.
8 Foram também as famílias de José, dos seus irmãos e de Jacó. Deixaram na terra de Gosém somente as crianças pequenas, as ovelhas, as cabras e o gado.
9 Ụgbo-ịnya; mẹ ndu agba l'ịnya bẹ ẹphe l'ẹphe swịkwapho. Ẹphe dụkpoo igwerigwe tụko swịru.
9 Também foram homens a cavalo e em carretas, de modo que o grupo era muito grande.
10 Ẹphe rwua ẹka eechije balị lẹ Atadu, nọ lẹ mgboru ẹnyimu Jiọ́danu; ẹphe raa ẹkwa iya rashịa ya ike. Jiósẹfu bya anọdu l'ẹka ono kwaa nna iya ono ujiku ẹsaa.
10 Quando chegaram a Atade, que fica a leste do rio Jordão, fizeram uma cerimônia de sepultamento num terreiro onde o trigo é malhado. Ali choraram muito alto durante sete dias.
11 Ndu Kénanu, bu l'ẹka ono nụmaepho ẹkwa aphụ, aara lẹ mgboru ẹka eechije balị lẹ Atadu; ẹphe sụ: “Ndu Ijiputu ataswịbejekwa ọkpoma raa ẹkwa aphụ.” Noo iphe ono meru g'o gude e kua ẹka ono, nọ-kube ẹnyimu Jiọ́danu ono “Abẹlu-mizuremu”.
11 Quando os moradores de Canaã viram tanta gente chorando, disseram: “Como é impressionante o choro desses egípcios!” Por isso puseram naquele lugar o nome de Abel-Misraim .
12 Noo ya; ụnwu Jiékọpu mee g'ọ sụru g'ẹphe mee.
12 Assim, os filhos de Jacó fizeram com o seu pai tudo o que ele havia ordenado.
13 Ẹphe pata iya je l'alị Kénanu je elia ya l'ọgba, nọ l'alị Makupela lẹ mgboru Mamure, bụ ẹka Ébirihamu zụtaru Ẹfuronu onye Hetu g'ọ bụru ẹka ee-lije odzu; yẹe alị, tso iya nụ.
13 Eles levaram o seu corpo até Canaã e o sepultaram na caverna de Macpela, a leste de Manre, no terreno que Abraão havia comprado de Efrom, o heteu, para ser a sepultura da família.
14 E lichaẹpho nna iya; Jiósẹfu lwaphuta azụ l'alị Ijiputu; yẹe unwune iya; mẹwaro ndu ọzo, tso iya je eli nna iya ono.
14 Depois do sepultamento, José voltou para o Egito com os irmãos e com todos os que o haviam acompanhado.
15 Ụnwunna Jiósẹfu hụmaepho lẹ nna phẹ nwụhuwaru; ẹphe sụ: “Ọ -bụru lẹ Jiósẹfu bẹ iphe, anyi meru iya-a eghukwadu eghu bẹ ọo-pfụkwa anyi ụgwo iya.”
15 Depois da morte do pai, os irmãos de José disseram: — Talvez José tenha ódio de nós e vá se vingar de todo o mal que lhe fizemos.
16 Noo ya; ẹphe zia ozi g'e je ezia Jiósẹfu sụ iya: “Nna ngu byakwa l'anwụhu bya atụa ekemu-a sụ:
16 Então mandaram dizer a José: — Antes que o seu pai morresse,
17 ‘Unu e-pfuru Jiósẹfu lẹ mu arwọkwa iya arwọrwo g'ọ gụkwaaru ụnwunna iya nvụ l'ẹka ẹphe mesweru iya; yẹ l'iphe-ẹji, ẹphe meru; kẹle ọ kwa ẹjo-iphe bẹ ẹphe meru iya.’ Ọ bụkwanuru iphe, anyi arwọ ngu nta-a bụ g'ị gụnaa nvụ l'emeswe, anyịbe ndu-ozi Chileke nna ngu mesweru ngu.” Ẹphe zichaẹpho Jiósẹfu ozi ono; ọ wata ẹkwa.
17 ele mandou que pedíssemos a você o seguinte: “Por favor, perdoe a maldade e o pecado dos seus irmãos, que o maltrataram.” Portanto, pedimos que perdoe a nossa maldade, pois somos servos do Deus do seu pai. Quando recebeu essa mensagem, José chorou.
18 Ụnwunna iya tụgbukwapho wụ-pfu iya je adaa kpurumu l'atatiphu iya bya asụ: “Iilenaa l'anyi tụkoakwaru bụru ohu ngu.”
18 Depois os próprios irmãos vieram, se curvaram diante dele e disseram: — Aqui estamos; somos seus criados.
19 No iya; Jiósẹfu sụ phẹ: “Gẹ ndzụ ta agụshi unu; kẹle ọ tọ bụdu mu bụ Chileke.
19 Mas José respondeu: — Não tenham medo; eu não posso me colocar no lugar de Deus.
20 Ọ bụ eviya l'unu chịru idzu g'unu mee mu ẹjo-iphe; obenu lẹ Chileke meru iya; ọ bya abụru iphe-ọma; k'ọphu e shi ẹgube ono dzọta ndzụ ndu dụ igwe, bụ iya bụ iphe, nwụru nụ-a.
20 É verdade que vocês planejaram aquela maldade contra mim, mas Deus mudou o mal em bem para fazer o que hoje estamos vendo, isto é, salvar a vida de muita gente.
21 Ọo ya bụ gẹ ndzụ ta agụshi unu. Mu a-nọdua anụ unu nri; unu l'ụnwegirima unu.” Ọ bya emee ya; o doo phẹ ẹnya l'ẹhu te eghudu iya eghu; bya epfuru opfu-ọma yeru phẹ.
21 Não tenham medo. Eu cuidarei de vocês e dos seus filhos. Assim, ele os acalmou com palavras carinhosas, que tocaram o coração deles.
22 Jiósẹfu buru l'alị Ijiputu; yẹe ndibe nna iya l'ophu. Ọ nọru ụkporo apha ise l'apha iri;
22 José ficou morando no Egito, ele e a família do seu pai. José viveu cento e dez anos
23 bya ahụma nwanwa ụnwu Ifuremu. Tẹme Jiósẹfu hetakwaphọ ụnwu Makiya, bụ nwatibe Manásẹ l'ụtapfu iya teke a nwụru phẹ.
23 e chegou a ver os netos de Efraim. Ele também pegou no colo, como membros da família, os filhos do seu neto Maquir, que era filho de Manassés.
24 Noo ya; Jiósẹfu sụ ụnwunna iya: “Mu abyaakwaa anwụhu. Ọle mu maru lẹ Chileke e-mecha bya eyeru unu ẹka dufuta unu l'alị-a; duta unu laphu azụ l'alị, Chileke kweru Ébirihamu; waa Áyizaku; waa Jiékọpu ukwe iya ono; bya eria nte yeru phẹ iya ono.”
24 Certo dia José disse aos irmãos: — Eu vou morrer logo, mas estou certo de que Deus virá ajudá-los e os levará deste país para a terra que ele jurou dar a Abraão, a Isaque e a Jacó.
25 Jiósẹfu mee g'ụnwu Ízurẹlu riaru iya nte. Ọ sụ phẹ: “Mu maru lẹ Chileke e-mecha bya eyeru unu ẹka. O -rwua teke ono; unu chịtakwa ọkpu mu gude lụfu l'ẹka-a.”
25 Então José pediu à sua gente que fizesse um juramento. Ele disse: — Estou certo de que Deus virá ajudar vocês. Quando isso acontecer, levem o meu corpo com vocês.
26 Ọo ya bụ; Jiósẹfu nwụhu g'ọ nọchaerupho ụkporo apha ise l'apha iri. E dozia odzu iya g'o to rehu; bya eye iya l'okpoko-odzu dobe l'alị Ijiputu.
26 José morreu com cento e dez anos. O seu corpo foi embalsamado e posto num caixão, no Egito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 50, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.