Gênesis 42

Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Jiékọpu nụmaepho lẹ nri dụ l'alị Ijiputu; ọ sụ ụnwu iya: “?Bụ gụnu kparụ iphe, unu a-nọdu elegbaa nwibe unu ẹnya?”
1 Quando Jacó soube que havia mantimento no Egito, disse a seus filhos: — Por que vocês estão aí olhando uns para os outros?
2 Ọ sụkwapho: “Mu nụmakwaru lẹ nri dụ l'alị Ijiputu. Unu jekwa ẹka ono je azụtaru anyi nri ilile. Ọo ya bụ; g'anyi anọdu ndzụ; g'ẹgu te egbushi anyi.”
2 E acrescentou: — Ouvi dizer que há cereais no Egito. Vão até lá e comprem cereais, para que vivamos e não morramos.
3 Ụnwunna Jiósẹfu ụmadzu iri bya atụgbunaa jeshia azụta nri l'alị Ijiputu.
3 Então dez dos irmãos de José foram, para comprar cereal do Egito.
4 Ọphu Jiékọpu ekwedu gẹ nwune Jiósẹfu, bụ Benjiaminu tsoru phẹ. Noo kẹle ndzụ agụ iya l'iphe-kpanganga e-me iya.
4 Mas Jacó não enviou Benjamim, o irmão de José, na companhia dos irmãos, porque dizia: “E se lhe acontecer algum desastre?”
5 Ọ bụru iya bụ l'ụnwu Ízurẹlu yị lẹ ndu jeru azụta nri ọbu; kẹle ọkpa-nri ono dụkwapho l'alị Kénanu.
5 Entre os que iam, pois, para lá, foram também os filhos de Israel, pois havia fome na terra de Canaã.
6 Noo ya; ọ bụru Jiósẹfu bụ ọchi-ọha ndu Ijiputu ono; tẹme ọ bụru iya anọduje ere ndu alị ono l'ophu nri. Ọo ya bu; unwune Jiósẹfu byarwutaẹpho bya eworu iphu kpube l'alị baarụ iya ẹja.
6 José era governador daquela terra; era ele quem vendia a todos os povos da terra. Os irmãos de José vieram e se prostraram com o rosto em terra, diante dele.
7 Ahụma, Jiósẹfu ahụma ụnwunna iya; ọ hụbe phẹ ama; bya awatarọ eme umere g'ọ tọ madụ ndu ẹphe bụ; bya epfuaharụ phẹ opfu ẹhuka ẹhuka. Sụ phẹ: “?Bụ awe bẹ unu shi?”
7 Quando José viu os seus irmãos, reconheceu-os, porém não se deu a conhecer. Foi ríspido com eles e lhes perguntou: — De onde vocês vêm? Responderam: — Da terra de Canaã, para comprar mantimento.
8 Jiósẹfu hụbeepho ụnwunna iya ono ama; obenu l'ẹphebedua ta ahụbeduru yẹbedua ama.
8 José reconheceu os irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Ọ bya anyata nrwọ, o rwọjeru k'ẹhu phẹ phọ; bya asụ phẹ: “Unu bụ ndu ngge; unu byaru g'unu hụma ẹka alị anyi dụ nyẹgenyege!”
9 Então José se lembrou dos sonhos que teve a respeito deles e lhes disse: — Vocês são espiões e vieram para ver os pontos fracos da terra.
10 Ẹphe sụ iya: “Waawakwa nnajịuphu; anyịbe ndu-ozi ngu bụkwa nri bẹ anyi byaru azụta.
10 Eles responderam: — Não, meu senhor. Estes seus servos vieram só para comprar mantimento.
11 G'anyi haa shikwa lẹ nna lanụ. Anyịbe ndu-ozi ngu epfukwa ire-lanụ; anyi ta abụkwa ndu ngge.”
11 Somos todos filhos de um mesmo homem; somos homens honestos; estes seus servos não são espiões.
12 Ọ sụ phẹ: “Ọo ụka; unu byacharu-a g'unu hụma ẹka alị anyi dụ nyẹgenyege!”
12 Ele, porém, lhes respondeu: — Nada disso! Pelo contrário, vocês vieram para ver os pontos fracos da terra.
13 Ẹphe sụ iya: “Anyịbe ndu-ozi ngu dụkwa iri l'ẹbo tụko shi lẹ nna lanụ buru l'alị Kénanu. Onye kẹ nwata bẹ ẹphe lẹ nna anyi nọkwa l'unuphu; onye lanụ ta anọedu ndzụ.”
13 Eles disseram: — Nós, seus servos, somos doze irmãos, filhos de um homem na terra de Canaã. O mais novo está hoje com o nosso pai, outro já não existe.
14 Jiósẹfu sụ phẹ: “Ọo gẹ mu pfuru unu-a bụ g'ọ dụ; unu bụ ndu ngge!
14 Então José lhes disse: — É como já falei: vocês são espiões.
15 Waa g'ee-shi hụta unu ama baa: Ọ -bụru-a lẹ Fero nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a bụ g'iphe, mu epfu-a bụ eviya l'unu ta abyadụ ahata ọkpa l'ẹka-a tụgbua; abụdu lẹ nwune unu kẹ nwata bẹ e dutaru bya l'ẹka-a!
15 Nisto vocês serão provados: juro pela vida de Faraó que vocês não sairão daqui, sem que primeiro venha o irmão mais novo de vocês.
16 Unu zia onye lanụ l'ime unu g'o je eduta nwune unu ono; unubẹ ndu ọphuu g'unu ha bẹ a-nọdukota lẹ mkpọro. Ọo ya bụ l'ee-shi nno hụa unu ama; maru mẹ ọ bụ-a ire-lanụ bẹ unu epfu. Teke ọdumeka l'aamaru l'ọo g'o doru ẹnya lẹ Fero nọ ndzụ bụ g'ọ bụ eviya; l'ọo ndu ngge bẹ unu bụ.”
16 Enviem um de vocês, que busque o seu irmão. Vocês ficarão detidos para que sejam provadas as palavras de vocês, se há verdade no que dizem; ou se não, juro pela vida de Faraó que vocês são espiões.
17 Ọ tụko g'ẹphe ha je atụ-chishikota lẹ mkpọro; ẹphe nọo ujiku ẹto.
17 E deixou todos presos por três dias.
18 O -rwua lẹ mbọku k'ẹto; Jiósẹfu sụ phẹ: “Unu -mewaa iphe-a, mu abya epfupfu-a; mu ahaa unu g'unu nọdu ndzụ; kẹle mu bụ onye atsụ Chileke ebvu.
18 No terceiro dia, José lhes disse: — Façam o seguinte e viverão, pois temo a Deus.
19 Unu -sụ l'unu bụ ndu ire-lanụ; unu haa onye lanụ lẹ g'unu ha g'ọ nọdu lẹ mkpọro; unubẹ ndu ọphuu egude nri wojeru ndibe unu, nọ l'unuphu, ẹgu eme.
19 Se são homens honestos, que um de vocês fique detido aqui onde estão presos; os outros podem ir, levando cereal para matar a fome das suas famílias.
20 Ọle unu dutafụtajekwaru mu nwanna unu kẹ nwata ọbu; g'e shi ẹgube ono maru l'unu epfu ire-lanụ; g'e te egbukwanu unu.” Ẹphe kweta l'ẹphe e-me iya nno.
20 E tragam-me o seu irmão mais novo, com o que serão verificadas as palavras de vocês, e vocês não morrerão. E eles se dispuseram a fazê-lo.
21 Ẹphe nọdu epfugbaru nwibe phẹ sụ: “Ọ kwa iphe, anyi meru nwune anyi bẹ aanụ anyi aphụ iya. Anyi hụmaru ẹgube aphụ, ọ gụru kpua anyi teke ọorwo anyi g'anyi dobe iya ndzụ; obenu l'anyi te eyeduru iya ọnu. Ọ kwa iphe ono meru g'o gude ẹjo aphụ, dụ ẹgube-a byapfuta anyi ntanụ-a.”
21 Então disseram entre si: — Na verdade, estamos sendo castigados por causa de nosso irmão, pois vimos a angústia de sua alma, quando nos pedia, e não lhe demos ouvidos; por isso, nos sobrevém agora esta ansiedade.
22 Rúbẹnu sụ: “?Mu ta asụduru unu g'ọ tọ dụshi iphe, unu e-me nwata ono; ọphu unu eyeduru ọnu? Nta-a bẹ ishi ọchi iya tụ-konụru anyi l'ishi.”
22 Rúben respondeu-lhes: — Não é verdade que eu disse: “Não pequem contra o jovem”? Mas vocês não quiseram me ouvir. Pois agora estão vendo que o sangue dele está sendo requerido de nós.
23 Ẹphe dobesụ l'eshi ọphu a gbanweru Jiósẹfu opfu agbanwe bẹ ọ tọ nụmaduru iphe, ẹphe epfu.
23 Eles, porém, não sabiam que José os entendia, porque lhes falava por meio de um intérprete.
24 O wofu iphu l'ẹka ẹphe nọ kwashịa ẹnya-mini bya aghachikwaru phẹ iphu ọzo; bya awata abọ ụja eyeru phẹ ọzo. O zia; a kpụfuta Simiyọnu l'echilabọ phẹ; kee ya ẹgbu l'atatiphu phẹ l'ẹka ono.
24 E, retirando-se deles, José chorou. Depois, voltando para junto deles, lhes falou outra vez. Escolheu Simeão e o algemou na presença deles.
25 Jiósẹfu bya asụ g'e yejishicharu phẹ nri l'ẹda phẹ; tẹme l'eeyephucharu phẹ okpoga phẹ azụ l'ẹda phẹ; tẹme l'aanụ phẹ nri, ẹphe e-ri l'ụzo. A bya emeẹbecharu phẹ iphemiphe ono;
25 José ordenou que lhes enchessem de cereal os sacos, e lhes restituíssem o dinheiro, a cada um no saco de cereal, e os suprissem de comida para o caminho. E assim foi feito.
26 ẹphe bya apata ẹda nri ono nmakobechaa l'eli nkapfụ-ịgara phẹ bya atụgbua; ọ bụru phẹ alala.
26 E carregaram o cereal sobre os seus jumentos e partiram dali.
27 O -rwua l'ẹka ẹphe nọ-zetaru k'akwakwa; onye lanụ bya atọhashia ẹda iya gẹ ya hata nri nụ nkapfụ-ịgara iya; okpoga iya nọduwaa l'ọnu ẹda ono.
27 Quando um deles abriu o saco de cereal, para dar de comer ao seu jumento na estalagem, encontrou o dinheiro na boca do saco de cereal.
28 Ọ sụ unwune iya: “Iyii; okpoga mu bẹ a gbẹkwa yephuru mu azụ! Wakwa iya nọ l'ẹda mu-a!”
28 Então disse aos irmãos: — Devolveram o meu dinheiro. Está aqui na boca do saco de cereal. O coração dos irmãos se encheu de medo, e, tremendo, entreolhavam-se, dizendo: — O que é isto que Deus nos fez?
29 Ẹphe lwapfuta nna phẹ Jiékọpu l'alị Kénanu; ẹphe tụko iphemiphe, nwụru phẹ nụ kọkotaru iya; sụ iya:
29 E vieram para Jacó, seu pai, na terra de Canaã, e lhe contaram tudo o que lhes havia acontecido, dizendo:
30 “Onye bụ nnajịuphu l'alị ono bẹ pfukwaru anyi opfu ẹhuka ẹhuka; bya emee anyi gẹ ndu byaru ngge l'alị phẹ.
30 — O homem, o senhor da terra, falou conosco de maneira ríspida e nos tratou como espiões da terra.
31 Obenu l'anyi sụru iya l'anyi bụkwa ndu e gude ire phẹ ẹka; l'anyi ta abụkwa ndu ngge.
31 Dissemos a ele: “Somos homens honestos e não espiões.
32 Anyi dụkwa unwoke iri l'ẹbo, shi lẹ nna lanụ. Onye lanụ ta nọedu; onye kẹ nwata bẹ ẹphe lẹ nnana anyi nọ l'unuphu lẹ Kénanu.
32 Somos doze irmãos, filhos de um mesmo pai; um já não existe, e o mais novo está hoje com o nosso pai na terra de Canaã.”
33 “Noo ya; nnajịuphu ndu alị ono sụ anyi: ‘Waa-a gẹ mu e-shi maru mẹ unu bụ ndu ire-lanụ baa. G'anyi haa nwanna anyi onye lanụ g'ọ nọdu l'ẹka ono; anyịbe ndu ọphuu e-wota nri wojeru ndibe anyi, nọ l'unuphu, ẹgu eme.
33 Então o homem, o senhor da terra, respondeu: “Nisto saberei que vocês são homens honestos: deixem comigo um de seus irmãos, peguem o cereal para remediar a fome de suas casas e vão embora.
34 Ọle g'anyi dutaru iya nwanna anyi kẹ nwata phọ. Ọo ya bụ; ya amaru l'anyi ta abụdu ndu byaru ngge; l'anyi bụ ndu e gude ire phẹ ẹka eviya. Ọo ya bụ; ya eduru nwanna anyi ono nụ-phu anyi azụ; anyi ejeahawarọ g'ọ dụ anyi l'alị-a.’ ”
34 Mas tragam-me o seu irmão mais novo. Assim saberei que vocês não são espiões, mas homens honestos. Então entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão negociar na terra.”
35 Ẹphe nọdu awụfu nri ono l'ẹda phẹ; ẹphe hụma ẹkpa okpoga phẹ g'ọ nọgbaa l'ẹda phẹ. Ẹphe lẹ nna phẹ bya atụkocha hụma ẹkpa okpoga ono; ndzụ rwuta phẹ.
35 Aconteceu que, quando foram despejar o cereal que havia nos sacos, cada um tinha a sua trouxinha de dinheiro no saco de cereal. Ao ver as trouxinhas com o dinheiro, eles e o seu pai ficaram com medo.
36 Nna phẹ Jiékọpu sụ phẹ: “?Unu eme g'ụnwu mu bvuẹbe? Jiósẹfu ta nọhedu; ọphu Simiyọnu anọedu; tẹme unu nọdu emefụkwaapho g'unu natafụa mu Benjiaminu. Mbẹdua bụkpowa oshi ụkpara-ẹhu.”
36 Então Jacó, o pai deles, disse: — Vocês vão me deixar sem filhos. José se foi. Simeão se foi. Agora querem levar Benjamim! Todas essas coisas acontecem contra mim.
37 Rúbẹnu sụ nna iya: “Gbua ụnwegirima ibe mu-a ẹphenebo; m'ọ bụru lẹ mu te eduphutadụru ngu Benjiaminu azụ. Woru iya ye mu l'ẹka; mu e-duphutaru ngu iya azụ.”
37 Mas Rúben disse a seu pai: — O senhor pode matar os meus dois filhos, se eu não trouxer Benjamim de volta. Deixe que eu tome conta dele, e o trarei de volta para o senhor.
38 Jiékọpu sụ phẹ: “Nwa mu te etsodu unu eje-o; kẹle nwune iya nwụhuwaru; ọ bụwaru iya nwẹkinyi iya. O -nweru ẹjo-iphe, meru iya l'iphe ọzo ọbu, unu eje ọbu; unu emee gẹ mu gụa aphụ laa maa l'ishi ẹwó mu-a.”
38 Mas Jacó respondeu: — O meu filho não irá com vocês. O irmão dele está morto, e ele é o único que ficou. Se lhe acontece algum desastre no caminho, vocês farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.