Gênesis 35
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Ọo ya bụ; Chileke sụ Jiékọpu: “Kwalita lashịa mkpụkpu Bẹtelu je eburu. I -rwua l'ị kpụaru mụbe Chileke ọru-ngwẹja; mbụ mụbe Chileke ono, byapfutaru ngu l'ẹka ono; teke ịigbalaru nwune ngu, bụ Ịso-a.”
1 Deus disse a Jacó: “Apronte-se, mude-se para Betel e estabeleça-se ali. Ao chegar, construa um altar para o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo de seu irmão, Esaú”.
2 Ọ bụru iya bụ; Jiékọpu sụ ndibe iya; waa ndu ẹphe l'iya bu: “Unu lwụa iphe, bụkpoo agwa, unu gude; unu emee onwunu g'unu dụ nsọ; unu agbanwee uwe unu.
2 Jacó disse à sua família e a todos que estavam com ele: “Joguem fora todos os seus ídolos pagãos, purifiquem-se e vistam roupas limpas.
3 Ọo ya bụ; unu agbẹshi g'anyi je Bẹtelu gẹ mu je akpụaru Chileke ọru-ngwẹja l'ẹka ono, bụ iya bụ onye ono, nụmaru olu mu teke mu nọ l'aphụ; bya abụru onye ono, nọ-kuberu mu l'ẹkameka ono, ya jekọtaru ono.”
3 Vamos a Betel, onde construirei um altar para o Deus que respondeu às minhas orações quando eu estava angustiado. Ele tem estado comigo por onde ando”.
4 Noo ya; ẹphe tụko agwa ono, ẹphe gude ono; yẹe iphe-nchị, ẹphe yeru lẹ nchị yeshia chịru nụ Jiékọpu; o likọta lẹ mkpula akpụrata, nọ lẹ mgboru mkpụkpu Shẹkemu.
4 Então entregaram a Jacó todos os ídolos pagãos e as argolas que usavam nas orelhas, e ele os enterrou ao pé da grande árvore perto de Siquém.
5 Ẹphe gweta tụgbua; ndzụ-agụgu, shi l'ẹka Chileke rwupyabẹ mkpụkpu ọphu nọ-phegbaaru phẹ mgburugburu; k'ọphu bụ l'ọ tọ dụdu g'ẹphe ha, jeru achị ndibe Jiékọpu ono ọso.
5 Quando partiram, o terror de Deus se espalhou de tal forma entre os moradores das cidades próximas que ninguém atacou a família de Jacó.
6 Jiékọpu yẹe ndu ẹphe l'iya swị bya ejerwua mkpụkpu Luzu, bụ iya bụ Bẹtelu, nọ l'alị Kénanu.
6 Por fim, Jacó e todos que estavam com ele chegaram a Luz (também chamada Betel), em Canaã.
7 Ọ bụru l'ẹka ono bẹ ọ kpụru ọru-ngwẹja; bya agụa ẹka ono Elu Bẹtelu. Noo l'ọo ẹka ono bẹ Chileke goshiru iya onwiya lẹ g'ọogbalaru nwune iya.
7 Jacó construiu um altar ali e chamou o lugar de El-Betel, pois Deus lhe havia aparecido em Betel quando ele estava fugindo de seu irmão.
8 No iya; Debora, bụ onye shi eleta Ribeka ẹnya nwụhu; e lia ya lẹ mkpula upfu akpụrata lẹ nsụda Bẹtelu. Ọo ya bụ; a gụa ẹka ono Alọnu Bakutu.
8 Pouco tempo depois, Débora, a serva que havia amamentado Rebeca, morreu e foi sepultada ao pé do carvalho no vale perto de Betel. Desde então, a árvore é chamada de Alom-Bacute.
9 Jiékọpu shichaẹpho Padanu-Arámu lwa; Chileke byapfuta iya ọzo bya agọru ọnu-ọma nụ iya.
9 Agora que Jacó havia regressado de Padã-Arã, Deus lhe apareceu outra vez em Betel e o abençoou:
10 Chileke sụ iya: “Ẹpha ngu bụ Jiékọpu; ọle ẹpha ngu ta abụheduru Jiékọpu; ẹpha ngu a-bụru Ízurẹlu.” Ọo ya bụ; ọ gụa ya Ízurẹlu.
10 “Seu nome é Jacó, mas você não se chamará mais Jacó. De agora em diante, seu nome será Israel”. Assim, Deus deu a ele o nome de Israel.
11 Chileke sụ iya: “Ọo mbẹdua bụ Chileke, bụ Ọkwoolemkpa. Unu zụ̀a azụ̀zù ka l'ọtu. L'iimeta ndu a-bụru ọha ẹka phẹ; bya emetakwaphọ ọhamoha ọzo yekọberu phẹ. Ndu eze eshi ngu l'ẹhu fụta.
11 Deus também lhe disse: “Eu sou o Deus Todo-poderoso. Seja fértil e multiplique-se. Você se tornará uma grande nação, até mesmo muitas nações. Haverá reis entre seus descendentes.
12 Alị ono, mu nụru Ébirihamu; waa Áyizaku bẹ mu nụkwaru ngu phọ; tẹme mu nụkwa iya phọ ụnwu nwanwanwaranwa ngu.”
12 Eu lhe darei a terra que dei a Abraão e Isaque. Sim, eu a darei a você e a seus descendentes”.
13 Chileke shi l'ẹka ọ nọ pfuru yeru iya ono tụgbua ephekerephe.
13 Em seguida, Deus se elevou do lugar onde havia falado a Jacó.
14 Jiékọpu bya apalia mkpuma pfụbe l'ẹka ono, Chipfu nọ pfuru yeru iya ono; bya ekpua ya mẹe l'eli; kpua ya manụ gude gwaa Chileke.
14 Jacó levantou uma coluna de pedra para marcar o lugar onde Deus lhe havia falado. Depois, derramou vinho sobre a coluna, como oferta a Deus, e a ungiu com azeite de oliva.
15 Jiékọpu gụa ẹka ono, Chileke nọ pfuru yeru iya ono Bẹtelu.
15 Chamou o lugar de Betel, pois ali Deus lhe havia falado.
16 Ẹphe shi lẹ Bẹtelu tụgbua. Ẹphe rwujeẹpho mgboru Ifurata; ime meahaa Rechiẹlu. Ezeda iya kwatakpọo tsụahaa ya l'ẹhu.
16 Depois que partiram de Betel, rumaram para Efrata. Raquel, porém, sentiu fortes dores e entrou em trabalho de parto quando ainda estavam a certa distância da cidade.
17 Lẹ teke ono, iphe shihụru ike g'oome zeda ono bẹ nwanyị, eswi iya ime sụru iya: “Gẹ ndzụ ba agụshi ngu. Ọ kwa nwa nwoke ọzo bẹ ị nwụru.”
17 As dores de parto aumentaram, e a parteira lhe disse: “Não tenha medo! Você terá outro menino!”.
18 Ọ bya l'atubuhu unme k'anwụhu; ọ gụa nwa iya nwoke ono Benoni. E mechaa; nna iya gụa ya Benjiaminu.
18 Raquel estava quase morrendo, mas, com seu último suspiro, chamou o menino de Benoni. O pai do bebê, no entanto, o chamou de Benjamim.
19 Noo ya; Rechiẹlu nwụhu; e lia ya l'ụzo Ifurata, bụ iya bụ Bẹtulehemu.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada junto ao caminho para Efrata (ou seja, Belém).
20 Jiékọpu swita mkpuma pfụbe l'eli ilu iya. Mbụ byasụ ntanụ-a bẹ mkpuma ono nọekwapho l'ẹka ono egoshi l'ọo ilu Rechiẹlu.
20 Sobre o túmulo de Raquel, Jacó levantou um monumento de pedra, que está lá até hoje.
21 Ízurẹlu tụgbukwa ọzo; bya eje akpọbe ụlo-ẹkwa iya l'azụ ụlo-ephekerephe, bụ Eda.
21 Então Jacó seguiu viagem e acampou além de Migdal-Éder.
22 Ọ bụru lẹ teke Ízurẹlu bu l'alị ẹka ono bẹ Rúbẹnu jepfuru nyee nna iya, nna iya ta alụdu ọkpobe alụlu, bụ Biliha. Nna iya, bụ Ízurẹlu nụma iya.
22 Enquanto moravam ali, Rúben teve relações com Bila, concubina de seu pai, e Jacó ficou sabendo disso. Estes são os nomes dos doze filhos de Jacó:
23 Ụnwu kẹ Lii bụ: Rúbẹnu, bụ iya bụ ọkpara Jiékọpu; waa Simiyọnu; waa Lívayi; waa Jiuda; waa Isaka; tẹme waa Zebulọnu.
23 Os filhos de Lia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Ụnwu kẹ Rechiẹlu bụru Jiósẹfu waa Benjiaminu.
24 Os filhos de Raquel foram José e Benjamim.
25 Ụnwu kẹ Biliha, bụ ohu Rechiẹlu bụru Danu waa Nafụtali.
25 Os filhos de Bila, serva de Raquel, foram Dã e Naftali.
26 Ụnwu kẹ Zilipa, bụ ohu Lii bụru Gadu waa Asha.
26 Os filhos de Zilpa, serva de Lia, foram Gade e Aser. Esses são os filhos que nasceram a Jacó em Padã-Arã.
27 Jiékọpu lwapfuta nna iya, bụ Áyizaku lẹ Mamure, nọ lẹ mgboru Kiriyatu-Araba, bụ iya bụ Hẹburonu; l'ẹka Ébirihamu yẹe Áyizaku shi tụko buru.
27 Então Jacó voltou à casa de seu pai, Isaque, em Manre, perto de Quiriate-Arba (hoje chamada Hebrom), onde Abraão e Isaque viveram como estrangeiros.
28 Áyizaku nọru ụkporo apha tete.
28 Isaque viveu 180 anos.
29 Ọo ya bụ; ọ tụa unme ikpazụ iya; ọ bụru iya anwụhu. Ọ lapfu ndiche phẹ lẹ g'ọ kahụcharu; bya anọo apha, dụ igwerigwe. Ụnwu iya, bụ Jiékọpu yẹe Ịso woru iya lia.
29 Deu o último suspiro e, ao morrer em boa velhice, reuniu-se a seus antepassados. Seus filhos, Esaú e Jacó, o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.