Gênesis 27
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT
1 Áyizaku bụerupho ọgerenya; k'ọphu ọophuwa ragaraga; o kua Ịso, bụ ọkpara iya sụ iya: “Nwa mu!”
1 Certo dia, quando Isaque era velho e estava ficando cego, chamou Esaú, seu filho mais velho: “Meu filho!”. Esaú respondeu: “Aqui estou!”.
2 Ọ sụ iya: “Nta-a bẹ mu bụakwaa nwoke ọgerenya; ọphu mu amakwa mbọku, mu a-nwụhu.
2 Isaque disse: “Estou velho e não sei quando vou morrer.
3 Ngwa; wota iphe, iigudeje achị nta-a; mbụ ẹda-apfụ waa apfụ ngu; gude je l'ẹgbudu je egbuaru mu anụ!
3 Pegue suas armas, o arco e as flechas, e vá ao campo caçar um animal para mim.
4 L'ịibya egude iya shiaru mu nri, atsọ ụtso, bụ ọphu adụje mu ree; pataru mu; gẹ mu ria gọru ọnu-ọma nụ ngu; tẹmanu mu anwụhu!”
4 Depois, prepare meu prato favorito e traga-o aqui para eu comer. Então pronunciarei a bênção que pertence a você, meu filho mais velho, antes de eu morrer”.
5 Ribeka ngabẹkpoepho nchị gẹ Áyizaku epfu eyeru nwa iya, bụ Ịso. Ịso tụgbuepho jeshia l'ẹgbudu gẹ ya gbua anụ palata;
5 Rebeca, porém, ouviu o que Isaque tinha dito a seu filho Esaú. Quando Esaú saiu para caçar,
6 Ribeka sụ nwa iya, bụ Jiékọpu: “Mu sụru-a; mu nụmakwaru teke nna ngu shi epfu eyeru nwune ngu, bụ Ịso
6 ela disse a seu filho Jacó: “Ouvi seu pai dizer a Esaú:
7 sụ iya g'o je egbua anụ-ẹgbudu gude shiaru iya nri, atsọ ụtso gẹ ya ria; k'ọphu ya a-nọdu l'atatiphu Chipfu gọru ọnu-ọma nụ iya; tẹme ya anwụhu.
7 ‘Traga-me uma carne de caça e prepare-me uma refeição saborosa. Então abençoarei você na presença do S enhor antes de eu morrer’.
8 Nta-a bụ lẹ-a; nwa mu; ngabẹkpoepho nchị ree; mee iphe, mu a-sụ g'i mee!
8 Agora, meu filho, preste atenção e faça exatamente o que lhe direi.
9 Ngwa; je l'ẹka atụru yẹ l'eghu dọru; je ahọta ada eghu labọ, dụ ree; gẹ mu gude shiaru nna ngu nri, atsọ ụtso. Mu e-shiẹ ya phọ g'ọo-dụ iya ree.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois dos melhores cabritos. Eu os usarei para preparar o prato favorito de seu pai.
10 L'ịikwata iya je anụ nna ngu g'o ria; k'ọphu ọo-gọru ngu ọnu-ọma iya; tẹmanu l'ọonwuhu.”
10 Depois, leve a comida para seu pai, para que ele a coma e o abençoe antes de morrer”.
11 Jiékọpu sụ Ribeka, bụ ne iya: “Obenu lẹ nwune mu, bụ Ịso gbaru ẹ́jí; mbẹdua bụru onye ẹhu akwọ akwọkwo.
11 Jacó respondeu a Rebeca: “Mas meu irmão Esaú é peludo, enquanto eu tenho pele lisa.
12 ?Ọ bụkwanuru lẹ nna mu rwaru mu ẹka-e? L'ọohuma l'ọo ẹregede bẹ mu agbaru iya; l'ooworu ọnu tụa mu; mẹ ọ lashịa ọphu ọo-gọru ọnu-ọma nụ mu.”
12 E se meu pai me tocar? Perceberá que estou tentando enganá-lo e, em vez de me abençoar, me amaldiçoará!”.
13 Ne iya sụ iya: “Nwa mu; gẹ mu vutarọ ọnu ono m'ọ tụa ngu iya! Ọo ẹpho g'i mee iphe, mu sụru g'i mee-a; tụgbua je akpụtaru mu iya!”
13 Sua mãe, porém, respondeu: “Que caia sobre mim essa maldição, meu filho! Apenas faça o que lhe digo. Vá e traga-me os cabritos”.
14 Ọo ya bụ; ọ tụgbua je akpụtaru ne iya eghu ọbu. Ne iya bya egude iya shia nri, atsọ ụtso; shiẹ ya phọ g'ọoduje nna Jiékọpu ono ree.
14 Jacó foi e trouxe os cabritos para sua mãe. Rebeca os usou para preparar uma refeição saborosa, do jeito que Isaque gostava.
15 Ribeka bya ewota uwe Ịso, bụ nwune Jiékọpu k'ọgerenya; mbụ uwe iya ọphu kakọta ama mma l'uwe, Ịso koberu l'ụlo iya; bya eworu yee nwa iya ke nwata, bụ Jiékọpu.
15 Em seguida, pegou as roupas prediletas de Esaú que estavam na casa dela e as entregou a Jacó, seu filho mais novo.
16 Ọ bya eworu akpọ eghu phụa ya l'ẹka; bya aphụa ya ya l'olu, bụ ẹka akwọ iya akwọkwo.
16 Com a pele dos cabritos, cobriu-lhe os braços e a parte lisa do pescoço.
17 Ọ bya eworu nri ono, atsọ ụtso ono pẹe Jiékọpu; bya apẹe ya buredi, o gheru ye iya.
17 Depois, entregou-lhe a refeição saborosa, acompanhada do pão que havia acabado de assar.
18 Jiékọpu bya aparu iya jepfu nna iya bya asụ iya: “Nnana!”
18 Jacó levou a comida para o pai e disse: “Meu pai?”. “Sim, meu filho”, respondeu Isaque. “Quem é você, Esaú ou Jacó?”
19 Jiékọpu sụ nna iya: “Ọ kwa mbẹdua, bụ Ịso; bya abụru ọkpara ngu. Mu meakwaru g'i ziru mu. Gbẹshikwa nọdu anọo taa anụ ọbu, mu gburu ọbu; g'ịigoru ọnu-ọma nụ mu.”
19 Jacó disse: “Sou Esaú, seu filho mais velho. Fiz o que o senhor mandou. Aqui está a carne de caça. Sente-se e coma, para que me dê sua bênção”.
20 Áyizaku bya ajịa ya sụ: “?Dẹnu g'i shiru gbukebewa iya ẹgwegwa ẹgube ono nwa mu?”
20 Isaque perguntou: “Como encontrou a caça tão depressa, meu filho?”. Jacó respondeu: “O S
21 Áyizaku sụ Jiékọpu: “Kpịritaekwaru gẹ mu rwaa ngu ẹka; gẹ mu maru ?ị bụ-a nwa mu Ịso tọo tị bụdu iya?”
21 Então Isaque disse a Jacó: “Chegue mais perto, para que eu possa tocá-lo e ter certeza de que você é mesmo Esaú”.
22 Jiékọpu bya ejekube nna iya, bụ Áyizaku ntse. Ọ bya arwachaa ya ẹka bya asụ: “Olu-opfu ngu bụ olu Jiékọpu; obenu l'ẹka ngu bụ ẹka Ịso.”
22 Jacó se aproximou do pai, e Isaque o tocou e disse: “A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú”.
23 Ọphu ọ tọ hụbeduru iya ama; noo kẹle ẹka iya dụ ẹji ẹji gẹ kẹ nwune iya, bụ Ịso. Ọ gọru ọnu-ọma nụ iya.
23 Não o reconheceu, porém, pois as mãos de Jacó estavam peludas, como as de Esaú. Assim, Isaque se preparou para abençoar Jacó.
24 Ọ jịadaa ya sụ iya: “?Ị bụ-a nwa mu, bụ Ịso tọo?”
24 “Mas você é mesmo meu filho Esaú?”, perguntou ele. “Sim, eu sou”, respondeu Jacó.
25 Ọo ya bụ; ọ sụ iya: “Ngwanụ nwa mu; patanụru mu anụ, i gburu shia nri ọbu gẹ mu ria; k'ọphu mu a-gọru ọnu-ọma nụ ngu!”
25 Então Isaque disse: “Agora, meu filho, traga-me a carne de caça. Depois que comer, eu lhe darei a minha bênção”. Jacó trouxe a comida para o pai, e Isaque comeu. Também bebeu o vinho que Jacó lhe serviu.
26 Nna iya, bụ Áyizaku sụ iya: “Bya ẹka-a nwa mu; bya etsutsua mu ọnu!”
26 Por fim, Isaque disse a Jacó: “Aproxime-se, por favor, e dê-me um beijo, meu filho”.
27 Ọo ya bụ; o jekube iya ntse je etsutsua ya ọnu; Áyizaku nụmaepho mkpọ, uwe iya eshi; ọ gọru ọnu-ọma nụ iya sụ iya:
27 Jacó se aproximou e o beijou. Quando Isaque sentiu o cheiro das roupas, finalmente abençoou o filho. Disse: “Ah! O cheiro de meu filho é como o cheiro do campo que o S enhor abençoou!
28 Gẹ Chipfu shi l'imigwe
28 “Do orvalho do céu e da riqueza da terra, Deus lhe conceda fartas colheitas de cereais e vinho novo de sobra.
29 G'ọha, dụ igwerigwe
29 Que muitas nações o sirvam e se curvem à sua frente. Que você seja senhor de seus irmãos e os filhos de sua mãe se curvem à sua frente. Todos que o amaldiçoarem serão amaldiçoados, e todos que o abençoarem serão abençoados”.
30 Áyizaku gọ-ghechaẹrupho Jiékọpu ọnu-ọma ono; o shiẹpho l'atatiphu nna iya tụgbua jeribẹru nwanshịi; nwune iya, bụ Ịso shi nta-a bata.
30 Assim que Isaque terminou de abençoar Jacó, e logo depois de Jacó ter saído da presença de seu pai, Esaú voltou da caçada.
31 Ọ bya eshikwaphọ nri, atsọ ụtso pataru nna iya bya asụ iya: “Nnana; gbẹshi bya ataa anụ-a, mu gburu shiaru ngu-a g'ịigoru ọnu-ọma ngu nụ mu.”
31 Preparou uma refeição saborosa, levou-a para seu pai e disse: “Sente-se, meu pai, e coma da minha caça, para me abençoar”.
32 Nna iya, bụ Áyizaku bya ajịa ya sụ: “?Ị bụ onye?”
32 Isaque lhe perguntou: “Quem é você?”. Ele respondeu: “Sou Esaú, seu filho mais velho”.
33 Áyizaku phụhu mebyikpọo kẹ kpaakpaakpaa bya asụ: “?Bụhunu onye gburu anụ wotaru mu; mu righeru lẹ mgboru g'ịibya-a? Mu gọakwaru ọnu-ọma nụ onye ono; mbụ l'onye ono bụakwaa onye e keberu l'ọma.”
33 Isaque começou a tremer incontrolavelmente e disse: “Então quem me serviu a carne de caça? Acabei de comê-la, pouco antes de você chegar, e abençoei quem a trouxe. Essa bênção deve permanecer!”.
34 Ịso nụmaepho opfu nna iya; ọ tụkpoo ẹkwa; chiahaa mkpu sụ nna iya: “Gọfunaaru mu ọnu-ọma; jikonu nna!”
34 Quando Esaú ouviu as palavras do pai, soltou um forte grito amargurado e suplicou: “Ah, meu pai, e eu? Abençoe-me também!”.
35 Áyizaku sụ iya: “Nwune ngu gudeakwa ẹregede bya anata ọnu-ọma ngu ọbu.”
35 Mas Isaque disse: “Seu irmão esteve aqui e me enganou. Levou embora a bênção que pertencia a você!”.
36 Ịso sụ: “Ọo ẹpho Jiékọpu, a gụru iya bẹ gbaru iya nụ. Ọwa-a kwewa mgbo labọ, ọ ghọ-gbutaru mu. Ọ natarụ mu ọkpara, mu bụ. Ọ bya nta-a bya anatafụa mu ọnu-ọma mu.” Ọ jịa nna iya sụ iya: “?To nwekpọdaa ọnu-ọma ono ọphu i doberu mu mẹ nanụ?”
36 Esaú exclamou: “Não é de admirar que ele se chame Jacó, pois é a segunda vez que me engana. Primeiro, tomou meus direitos de filho mais velho e, agora, roubou minha bênção. O senhor não guardou uma bênção sequer para mim?”.
37 Áyizaku sụ Ịso: “Mu meakwaru Jiékọpu g'ọ bụru nnajịuphu ngu; mu bya emekọtaakwaa ndu ẹphe l'iya bụ g'ẹphe bụru ndu-ozi iya; bya agọakwarupho ọnu-ọma nụ iya lẹ nri; waa lẹ mẹe. Nta-a bẹ o to nweẹkwa iphe, mu a-dụ ike meeru ngu nwa mu.”
37 Isaque disse a Esaú: “Fiz de Jacó o seu senhor e declarei que todos os irmãos dele o servirão. Garanti a ele fartura de cereais e vinho. O que me resta para dar a você, meu filho?”.
38 Ịso nọdu epfukpọekwarupho nna iya sụ iya: “Nna; ti nwekpọdaa g'ọ ka mma l'ọo akpụru ọnu-ọma lanụ, ịi-gọru mu? Gọfunaaru mu ọnu-ọma; jikonu nna!” Ọ wata ara ẹkwa.
38 Esaú suplicou: “Por acaso o senhor tem apenas uma bênção? Ah, meu pai, abençoe-me também!”. Então Esaú chorou em alta voz.
39 Nna iya, bụ Áyizaku bya eyeeru iya ọnu sụ iya:
39 Por fim, seu pai, Isaque, lhe disse: “Você viverá longe das riquezas da terra e longe do orvalho do alto céu.
40 Ọo egbu mma bẹ ii-gude buru;
40 Viverá por sua espada e servirá a seu irmão. Quando, porém, conseguir se libertar, sacudirá do pescoço esse jugo”.
41 Ịso bya akpọo Jiékọpu ashị; kẹle ọo ọnu-ọma, nna iya gege agọru nụ iya bẹ ọ gọru nụ Jiékọpu. Ọ rịa l'ime onwiya sụ: “?Ọ kwa l'oorwuwa teke aa-kwa nnana? E -mechaa bẹ mu e-woru Jiékọpu, bụ nwune mu-a gbua.”
41 Daquele momento em diante, Esaú passou a odiar Jacó porque seu pai o havia abençoado. Começou a tramar: “Em breve meu pai morrerá. Então, matarei meu irmão Jacó”.
42 E pfuẹrupho Ribeka iphe, nwa iya k'ọgerenya, bụ Ịso pfuru; o zia g'e je ekua nwa iya kẹ nwata, bụ Jiékọpu. Ọ bya; ọ sụ iya: “Lekwa lẹ nwune ngu, bụ Ịso bụkwa iphe, o gude adụ onwiya obu bụ lẹ ya e-mecha gbua ngu.
42 Quando Rebeca soube das intenções de Esaú, mandou chamar Jacó e lhe disse: “Ouça, Esaú se consola com planos para matar você.
43 Ọo ya bụ lẹ-a; nwa mu; mekwaa iphe, mu abya epfupfu; gbalakwa ẹgwegwa lapfu nwune ne ngu, bụ Lebanụ lẹ Haranu!
43 Portanto, preste atenção, meu filho. Apronte-se e fuja para a casa de meu irmão Labão, em Harã.
44 Je anọtota l'ẹka ono g'ẹhu ghubuhuada nwune ngu eghu!
44 Fique lá até que diminua a fúria de seu irmão.
45 Ọ -bụru l'iphe, i meru nwune ngu ghubuhuẹru iya phọ eghu; ọ zọhaa ya; mu ezia ozi sụ g'i shi l'ẹka ono lwatashịa. Kẹle mu ta ahadụ gẹ ndzụ unu n'ẹbo tuphashịhu l'eswe ujiku lanụ.”
45 Quando ele se acalmar e se esquecer do que você lhe fez, mandarei buscá-lo. Por que eu perderia meus dois filhos no mesmo dia?”.
46 Noo ya bụ; Ribeka bya ejepfu Áyizaku je asụ iya: “Anọdu ndzụ dụkwaa mu ẹnyiru; ọ bụru ụnwanyi ndu Hetu-a kparụ iya. Ọ -bụru lẹ Jiékọpu lụtafuaru ụnwanyi ndu alị-a; mbụ ụnwanyi ndu Hetu, dụ gẹ ndu ọwa-a; bẹ ?mu a-nọdukwadu ndzụ eme gụnu?”
46 Depois, Rebeca disse a Isaque: “Estou cansada dessas mulheres hititas que vivem aqui! Prefiro morrer a ver Jacó se casar com uma delas!”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.