2 Reis 7
Bayịburu Izii (IZZ) vs NAA
1 Tọbudu iya bụ; Elayịsha sụ: “Unu nụmadupho iphe, Chipfu pfuru. Chipfu sụru-a: ‘Ẹgube nta-a echele bẹ aa-nọdu ere ogbongu ụtu-iphe, eegudeje eme buredi mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ shẹkelu lanụ; l'e ree ogbongu balị labọ mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụkwapho shẹkelu lanụ l'ọnu-abata Samériya.’ ”
1 Então Eliseu disse: — Ouçam a palavra do
2 Onye-ishi, anọduje eyeru eze ẹka sụ onye kẹ Chileke ono: “Ọoyapho! O-betakpọo Chipfu gụhashia ụzo ẹku k'imigwe bẹ ọ tọ byadu adụ nno.”
2 Porém o capitão em cujo braço o rei se apoiava respondeu ao homem de Deus: — Mesmo que o O profeta respondeu: — Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.
3 O nweru ụmadzu ẹno, ekpenta emegbaa, anọduje l'ọnu ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu Samériya. Ẹphe sụ nwibe phẹ: “?Bụ gụnu meru iphe anyi a-nọdu l'ẹka-a jasụ anyi anwụshihu?
3 Quatro homens leprosos estavam à entrada do portão da cidade. Eles disseram uns aos outros: — Para que vamos ficar aqui sentados até morrer?
4 Anyi -sụ g'anyi bahụ l'ime mkpụkpu bẹ anyi a-nwụshihu; kẹle ẹgu eme l'ẹka ono. Teke anyi nọ l'ẹka-a; anyi anwụhukwapho. G'anyi jechia l'ọdu-ọgu ndu Arámu je eworu onwanyi nụ phẹ. Ẹphe -haa anyi; ọo ya bụ anyi anọdu ndzụ; teke ẹphe gburu anyi; anyi anwụshihu nụ.”
4 Se decidirmos entrar na cidade, há fome na cidade, e morreremos lá; se ficarmos sentados aqui, também morreremos. Vamos então para o arraial do sírios e nos entreguemos a eles. Se nos deixarem viver, viveremos; se nos matarem, apenas morreremos.
5 O be lẹ nchi-atụ-chite; ẹphe gbalihu jeshia l'ọdu-ọgu ndu Arámu ono. Ẹphe rwuẹpho l'agụga ọdu-ọgu ono; ọphu ọ tọ dụdu m'onye nọkwadu l'ẹka ono;
5 Ao anoitecer, eles se levantaram para ir até o arraial dos sírios. Quando chegaram às imediações do arraial, eis que lá não havia ninguém.
6 kẹle Chipfu meru gẹ ndu ojọgu ndu Arámu nụma igiji ikpoto ụgbo-ịnya; mẹ k'ịnya; mẹ igiji ikpoto ndu ojọgu; k'ọphu ẹphe sụru nwibe phẹ: “Unu lekpọdapho! Eze ndu Ízurẹlu bẹ butaakwaru eze ndu Hetu; mẹ eze ndu Ijiputu g'ẹphe bya etsoo anyi ọgu.”
6 Porque o Senhor tinha feito com que no arraial dos sírios se ouvisse um ruído de carros de guerra e de cavalos e o ruído de um grande exército, de maneira que disseram uns aos outros: — Eis que o rei de Israel contratou os reis dos heteus e os reis dos egípcios, para virem contra nós.
7 Ọo ya bụ; o be lẹ nchi-atụ-chite; ẹphe wulihu; gbalachaa; gbadochaa ụlo-ẹkwa phẹ; mẹ ịnya phẹ; mẹ nkapfụ-ịgara phẹ. Ẹphe gbado ọdu-ọgu phẹ ono g'ọ dụ; gbakashịhu; gbaahaa ọso ndzụ phẹ.
7 Por isso, ao anoitecer, eles se levantaram e fugiram, abandonando as suas tendas, os seus cavalos e os seus jumentos, e deixando o arraial como estava. Fugiram para salvar a sua vida.
8 Ndu ekpenta ono rwuẹpho l'agụga ọdu-ọgu ono; ẹphe bahụ l'ụlo-ẹkwa lanụ; ria; bya angụa; vuta mkpọla-ọchaa; mẹ mkpọla-ododo; mẹ ẹkwa je eworu domia. Ẹphe bya alaphuta azụ; bya abahụ l'ime ụlo-ẹkwa ọzo; vukọo iphe, dụ iya nụ; je edomikwaphọ.
8 Assim, quando aqueles leprosos chegaram às imediações do arraial, entraram numa tenda, comeram e beberam; depois levaram dali prata, ouro e roupas; então se foram e esconderam tudo. Voltaram, entraram em outra tenda, e dali também levaram o que havia e esconderam.
9 Tọbudu iya bụ; ẹphe sụ nwibe phẹ: “Anyi te emekwa ree. Ntanụ-a bẹ bụ eswe ozi-ọma; ọle anyi gbẹ nọ-kirishia. Ọ -bụru l'anyi kwabẹru jeye l'ụtsu bẹ aa-nụkwa anyi aphụ. Unu g'anyi jeẹkwapho nta-a je epfuaru iya ndibe eze.”
9 Então disseram uns aos outros: — Não é certo o que estamos fazendo. Este dia é um dia de boas-novas, e nós nos calamos. Se esperarmos até a luz da manhã, seremos tidos por culpados. Vamos agora mesmo anunciar isto no palácio real.
10 Ọo ya bụ; ẹphe tụgbua je ekua ndu echeje nche l'ọnu-abata mkpụkpu ono pfuaru phẹ iya sụ: “Anyi jeru l'ọdu-ọgu ndu Arámu; ọphu ọ dụdu m'onye lanụ, nọ l'ẹka ono; ọphu anyi ta nụmaduru ụkporo nemadzụ. Ọ bụru ịnya; mẹ nkapfụ-ịgara bẹ likachaaru l'ẹka ono; ụlo-ẹkwa phẹ dụepho g'ọ dụ.”
10 Assim, eles foram e gritaram para os porteiros da cidade, anunciando o seguinte: — Fomos ao arraial dos sírios, e lá não vimos nem ouvimos ninguém. Encontramos apenas os cavalos e os jumentos amarrados, e as tendas como estavam.
11 Ndu nche ono raa ozi ono arara; e je epfua ya l'ibe eze.
11 Então os porteiros gritaram e fizeram anunciar a notícia no interior do palácio real.
12 Eze gbalihu l'ẹnyashi ono; bya asụ ndu-ozi iya: “Mu a-karụ unu iphe, ndu Arámu meru anyi nta. Ẹphe maru l'ẹgu eme anyi. Ọo ya meru g'o gude ẹphe lụfu l'ọdu-ọgu phẹ ono je edomishia onwophẹ l'ẹgu. Ọriri phẹ bụ l'anyi fụtajenu phọ afụta; g'ẹphe akpụko anyi lẹ ndzụ; zebata l'ime mkpụkpu-a.”
12 O rei se levantou de noite e disse a seus servos: — Deixem que eu explique a vocês o que os sírios nos fizeram. Eles sabem que nós estamos famintos. Por isso, saíram do arraial e se esconderam no campo, pensando assim: “Quando eles saírem da cidade, nós os apanharemos vivos e entraremos na cidade.”
13 Onye lanụ lẹ ndu-ozi eze ono sụ: “G'anyi harụ zia unwoke g'ẹphe gude ịnya ise, phọduru lẹ mkpụkpu-a jeshia. E -gudeshia phẹ bẹ ọnodu phẹ a-dụhukwapho gẹ kẹ ndu Ízurẹlu ono, a harụ l'ẹka-a. Mbụ l'ẹphe a-dụepho g'ikpoto ndu Ízurẹlu ono, lawarụ l'iyi ono. Ọo ya bụ g'anyi ziẹkwa phẹ g'ẹphe je amaru iphe, meru nụ.”
13 Então um dos servos do rei tomou a palavra e disse: — Vamos enviar alguns homens com cinco dos cavalos que ainda restam na cidade e ver o que acontece. Se morrerem, apenas terão a mesma sorte da multidão dos israelitas que já morreram.
14 Ọo ya bụ; ẹphe bya achịta ụgbo-ịnya labọ; mẹgbaa ịnya. Eze bya ezia g'a chọru ndu ojọgu ndu Arámu jeshia; bya asụ phẹ: “Unu je amaru iphe, nwụru nụ.”
14 Assim, pegaram dois carros de guerra com cavalos, e o rei enviou os homens atrás do exército dos sírios, dizendo: — Vão ver o que está acontecendo.
15 Ẹphe chọo phẹ jasụ l'ẹnyimu Jiọ́danu; ẹphe hụma g'uwe mẹ ivu, ndu Arámu tuphashịru l'ẹka ẹphe agba ẹgwegwa agbala jiru lẹ gbororo. Ọo ya bụ; ndu ono, jeru ozi ono laphushia azụ je epfuaru iya eze.
15 Eles foram atrás dos sírios até o Jordão, e eis que todo o caminho estava cheio de roupas e de armas que os sírios, na sua pressa, tinham jogado fora. Os mensageiros voltaram e anunciaram isto ao rei.
16 Tọbudu iya bụ; ẹphe tụgbua je egwekọo iphe l'ọdu-ọgu ndu Arámu ono. Noo ya; e mechaa ree ogbongu ụtu-iphe, eegudeje eme buredi mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ shẹkelu lanụ; bya eree ogbongu balị labọ mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụkwapho shẹkelu lanụ; ẹgube ono Chipfu pfuru l'ọo-dụ ono.
16 Então o povo saiu e saqueou o arraial dos sírios. E assim uma medida da melhor farinha era vendida por uma moeda de prata, e duas medidas de cevada, por uma moeda de prata, segundo a palavra do Senhor .
17 Eze ndu Ízurẹlu yeru onye-ishi ozi, eyejeru iya ẹka g'o leta ẹnya l'ọnu-abata mkpụkpu ono. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ e gude ọkpa zọo ya pyakapyaka; ọ nwụhu; ẹgube ono, onye kẹ Chileke pfuhawaru iya teke ono, eze jeru ibe iya-a.
17 O capitão em cujo braço o rei tinha se apoiado foi encarregado pelo rei de guardar o portão da cidade, mas o povo o atropelou junto ao portão e ele morreu, como o homem de Deus tinha dito quando o rei foi falar com ele.
18 Kẹle teke ono, onye kẹ Chileke pfuru eze sụ: “Ẹgube nta-a echele bẹ ee-re ogbongu ụtu-iphe, eegudeje eme buredi mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ shẹkelu lanụ; bya eree ogbongu balị labọ mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụkwapho shẹkelu lanụ l'ọnu-abata Samériya;”
18 Assim se cumpriu o que o homem de Deus tinha falado ao rei: “Amanhã, a estas horas mais ou menos, junto ao portão de Samaria, duas medidas de cevada serão vendidas por uma moeda de prata, e uma medida da melhor farinha será vendida por uma moeda de prata.”
19 bẹ onye-ishi ozi ono, eyejeru eze ẹka ono sụru: “Ọoyapho! Ọ tọ byakwa l'eme nno; o betakpọoru Chipfu gụhashia ụzo ẹku k'imigwe.” Elayịsha sụkwanu iya: “Ii-gude ẹnya ngu hụma iya; ọle ị tị byadu eri iya.”
19 Aquele capitão havia respondido ao homem de Deus: “Mesmo que o Senhor Deus fizesse janelas no céu, será que isso poderia acontecer, segundo essa palavra?” Ao que o profeta havia respondido: “Eis que você verá isso com os seus próprios olhos, mas não comerá disso.”
20 Ọ bụru g'ọ nwụru iya bụ ono; mbụ lẹ ndiphe zọru iya pyakapyaka; ọ nwụhu l'ọnu-abata mkpụkpu ono.
20 E assim aconteceu com ele, porque o povo o atropelou junto ao portão, e ele morreu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.