2 Reis 22
Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH
1 Jiosáya bẹ nọwaru apha ẹsato teke ọ watarụ abụru eze. Iphe, ọ nọru l'aba-eze lẹ Jierúsalẹmu bụru ụkporo apha l'apha iri lẹ nanụ. Ẹpha ne iya bụ Jiedida nwada Adaya. Ẹka ne iya shi bụ lẹ mkpụkpu Bọzukatu.
1 Josias tinha oito anos de idade quando se tornou rei de Judá. Ele governou trinta e um anos em Jerusalém. A mãe dele se chamava Jedida e era filha de Adaías, da cidade de Boscate.
2 Jiosáya meru iphe, pfụru ọto l'ẹnya Chipfu. O tsokọtaru ụzo ochooroke iya, bụ Dévidi tsoru. Ọ tọ dụdu ọphu o mephodoru; mẹ nanụ.
2 Josias fez o que agrada a Deus, o Senhor ; ele seguiu o exemplo do seu antepassado, o rei Davi, e não se desviou nem para um lado nem para o outro.
3 O be l'apha, kwe eze, bụ Jiosáya apha iri l'ẹsato, ọ watarụ abụru eze; o zia onye edeje ẹkwo, bụ Shafanu, bụ nwa Azalaya; mbụ nwanwa Meshulamu g'o jee l'eze-ụlo Chipfu. O ziru iya sụ:
3 No ano dezoito do seu reinado, Josias mandou que Safã, o escrivão, filho de Azalias e neto de Mesulã, fosse ao Templo. Josias deu a seguinte ordem:
4 “Jepfu Hilikaya, bụ onye-ishi ndu-uke Chileke; g'ọ gụkota okpoga, e wobataru l'eze-ụlo Chipfu; mbụ okpoga, ndu ono, eche nche l'ọnu eze-ụlo Chipfu natarụ ndu nemadzụ.
4 — Vá falar com Hilquias, o Grande Sacerdote , e diga a ele que conte o dinheiro que os sacerdotes que tomam conta da entrada do Templo têm recebido do povo.
5 G'e woru okpoga ono ye l'ẹka ndu eleta ẹnya l'ozi ono, eeje l'eze-ụlo Chipfu; mbụ g'ẹphe woru iya nụ ndu ono, eje ozi l'eze-ụlo Chipfu g'ẹphe gude kpụkwaa ya;
5 Ele que entregue esse dinheiro aos homens que estão encarregados dos consertos do Templo. Eles devem pagar
6 mbụ ndu kapyịnta; mẹ ndu akpụ ụlo; mẹ ndu edo ẹja ụlo. Ẹphe egudekwa iya phọ zụa oshi; mẹ mkpuma, a gbakpọshiru agbakpọshi, ee-gude kpụkwaa eze-ụlo ono.
6 os carpinteiros, os construtores e os pedreiros e comprar a madeira e as pedras para os consertos.
7 Ọ tọ gbadụru g'a kpaa phẹ ishi g'ẹphe gude mephua okpoga ono; noo kẹle ẹphe bụ ndu e gude ire phẹ ẹka.”
7 Os homens que estão encarregados dos consertos são honestos em tudo, e por isso não é preciso pedir que eles prestem contas desse dinheiro.
8 Hilikaya, bụ onye-ishi ndu-uke Chileke pfuaru Shafanu, bụ onye edeje ẹkwo; sụ: “Mu hụmakwaru ẹkwo ekemu l'eze-ụlo Chipfu.” Ọ bya eworu ẹkwo ekemu ono nụ Shafanu; ọ gụa.
8 Safã deu a ordem do rei a Hilquias, e este lhe contou que havia achado o Livro da Lei no Templo. Hilquias lhe entregou o livro, e ele o leu.
9 Ọo ya bụ; Shafanu, bụ onye edeje ẹkwo laphu azụ je akaru eze; sụ: “Ndu ozi ngu bẹ wotaakwaru okpoga ọbu, dụ l'eze-ụlo Chipfu ye l'ẹka ndu eleta ẹnya l'ozi ono, e je l'ụlo Chipfu ono.”
9 Depois Safã voltou e contou ao rei o seguinte: — Os seus servidores pegaram o dinheiro que estava no Templo e o entregaram aos encarregados dos consertos.
10 Shafanu, bụ onye edeje ẹkwo bya agbẹ teke ono pfuaru eze sụ: “O nweru ẹkwo onye uke Chileke, bụ Hilikaya nụru mu.” Shafanu bya eworu iya gụa l'iphu eze.
10 E Safã disse também: — Tenho aqui comigo um livro que Hilquias me entregou. E leu o livro em voz alta para o rei.
11 Eze nụmaepho iphe, ọ gụtaru l'ẹkwo ekemu ono; ọ gbajashịa uwe yẹbe eze.
11 Quando ouviu o que o Livro da Lei dizia, o rei rasgou as suas roupas em sinal de tristeza.
12 Ọ bya ekua Hilikaya, bụ onye uke Chileke; mẹ Ahikamu nwa Shafanu; mẹ Akụbo nwa Mayịkaya; mẹ Shafanu, bụ onye edeje ẹkwo; mẹ Asaya, bụ onye-ozi eze sụ phẹ:
12 Então deu a Hilquias, o sacerdote, e a Aicã, filho de Safã, e a Acbor, filho de Micaías, e a Safã, o escrivão, e a Asaías, o servidor do rei, a seguinte ordem:
13 “Unu je akpataru mu Chipfu ishi l'iswi ẹhu mu; mẹ l'iswi ẹhu ndu-a; waa l'iswi ẹhu ndu Jiuda l'ophu l'opfu iphe-a, a gụfutaru l'ẹkwo ono, a hụmaru ono. Noo kẹle oke ẹhu-eghu Chipfu bẹ paakwaru ẹka; nọdu swiru anyi; kẹle nna anyi phẹ ta angadụru nchị l'iphe, dụ l'ẹkwo-a; ọphu ẹphe emeduru iphe, e deru anyi l'ẹkwo ekemu ono.”
13 — Vão consultar a Deus, o Senhor , por mim e por todo o povo de Judá a respeito dos ensinamentos deste livro. Deus está irado conosco porque os nossos antepassados não fizeram o que este livro manda.
14 Ọo ya bụ; Hilikaya, bụ onye uke Chileke; mẹ Ahikamu; mẹ Akụbo; mẹ Shafanu; mẹ Asaya jeshia ibe nwanyị, bụ onye mpfuchiru Chileke, ẹpha iya bụ Huluda. Huluda bẹ bụ nyee Shalumu, nwa Tikuva; mbụ nwanwa Hahasu. Shalumu bụ onye eletajẹ uwe ndu-uke Chileke ẹnya. Ẹka o bu bụ lẹ mkpụkpu k'ẹbo lẹ Jierúsalẹmu.
14 Hilquias, Aicã, Abdom, Safã e Asaías foram falar com uma profetisa chamada Hulda, que morava no bairro novo de Jerusalém. O marido dela, que se chamava Salum, filho de Ticva e neto de Harás, era o encarregado da rouparia do Templo. Eles contaram a Hulda o que havia acontecido,
15 Nwanyị ono sụ phẹ: “Waa iphe, Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu pfuru baa: Unu je ezia onye ziru unu g'unu byapfuta mu lẹ-a;
15 e ela lhes disse que voltassem e dessem ao rei
16 lẹ Chipfu sụru-a: Mu a-byaakwa ewotaru mkpụkpu Jierúsalẹmu; waa ndu bu iya nụ ẹjo iphe-ẹhuka; mbụ ẹgube ono, ọ dụ l'ẹkwo ekemu ono, eze ndu Jiuda gụru ono.
16 a seguinte mensagem: — Eu, o
17 Eshi ọphu ẹphe gwọberu mu; kpọahaa ụ̀nwù-isẹnsu ọku anụ agwa; ọ bụru iphe, ẹphe gude ẹka mee bẹ ẹphe gude akpatsu mu ẹhu-eghu; bẹ oke ẹhu-eghu mu a-nọduepho ata pfụpfupfu g'ọku l'ẹhu ndu ẹka-a; ọphu e tee gbobutadu iya egbobuta.
17 Eles me abandonaram e têm oferecido sacrifícios a outros deuses e assim me fizeram ficar irado por causa de todas as coisas que têm feito. A minha ira se acendeu contra Jerusalém e não vai se apagar.
18 A bya l'ẹhu eze ndu Jiuda l'onwiya, bụ onye ziru unu g'unu bya akpata ishi l'ẹka Chipfu; unu karụ iya lẹ Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu bẹ sụru-a: Lẹ k'opfu ono, ị nụmaru ono;
18 Eu, o Senhor , o Deus de Israel, digo isto a respeito do rei: “Você ouviu o que está escrito no livro,
19 bẹ eshi ọphu iphe ono rwuru ngu l'obu; ị bya ewozeta onwongu alị l'iphu Chipfu teke ono, ị nụmaru iphe, mu pfuru lẹ k'ẹka-a; mẹ ndu bu iya nụ; mbụ kẹ l'ẹphe a-bụru mkpurupyata; bụru ndu a tụru ọnu; mbụ i gude k'iphe ono gbajashịa uwe ngu; raa ẹkwa l'iphu mu; bẹ mu nụmawaru iphe, i pfuru. Noo iphe, Chipfu pfuru bụ ono.
19 e se arrependeu, e se humilhou diante de mim, rasgando as suas roupas e chorando quando ouviu como ameacei castigar a cidade de Jerusalém e o seu povo. Eu vou fazer com que Jerusalém vire um lugar horrível de se ver, e o nome desta cidade será usado para rogar pragas. Mas eu ouvi a sua oração
20 Sụ-a; mu e-me g'ị lapfu nna ngu phẹ; e-lia ngu jii. Ẹnya ngu ta abyadụ ahụma ẹjo iphe-ẹhuka ono, mu e-wopfuta mkpụkpu ẹka-a ono.”
20 e por isso só depois da sua morte é que vou castigar Jerusalém. Vou deixar que você morra em paz.” Então os homens levaram ao rei essa resposta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.