1 Samuel 18
Bayịburu Izii (IZZ) vs NVI
1 Dévidi yẹe Sọlu bọ-ghechaẹpho ụja ono; obu Jionatanu yẹe kẹ Dévidi je atụgba; Jionatanu yee Dévidi obu g'o yeru onwiya.
1 Depois dessa conversa de Davi com Saul, surgiu tão grande amizade entre Jônatas e Davi que Jônatas tornou-se o seu melhor amigo.
2 E shi mbọku ono, bẹ Sọlu kutaphuru Dévidi azụ swibe onwiya; ọphu o to kwebaẹdu g'ọ laphu azụ l'ibe nna iya.
2 Daquele dia em diante, Saul manteve Davi consigo e não o deixou voltar à casa de seu pai.
3 Dévidi yẹe Jionatanu woru ndzụ gbaa kẹle o yeru Dévidi obu g'o yeru onwiya.
3 E Jônatas fez um acordo de amizade com Davi, pois se tornara o melhor amigo de Davi.
4 Jionatanu yefụ uwe-mgbalanụ, o yeru l'ẹhu chịe Dévidi; yẹe uwe-ọgu iya; mẹ ogu-echi iya; mẹ apfụ iya; waa akpọ, ookebeje l'uwe.
4 Jônatas tirou o manto que estava vestindo e deu-o a Davi, junto com sua túnica, e até sua espada, seu arco e seu cinturão.
5 Iphe, Sọlu zikọtaru Dévidi g'o mee bẹ oomekọtajeepho rengurengu. Sọlu woru iya mee onye-ishi ndu ojọgu iya. Ọ tụko atsọkota ndu Ízurẹlu ụtso; jeakpaa lẹ ndu-ozi Sọlu.
5 Tudo que Saul lhe ordenava fazer, Davi fazia com tanta habilidade que Saul lhe deu um posto elevado no exército. Isto agradou a todo o povo, bem como aos conselheiros de Saul.
6 Ndu ojọgu wataẹpho alwa ọgu ono gẹ Dévidi gbuchaaru onye Filisitayinu phọ; ụnwanyi shi lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu, dụ lẹ Ízurẹlu l'ophu wụfuta chịru nkwa; mẹ une; azụ ebvu ẹhu-ụtso; bya ete iya etete gude agba eze phẹ, bụ Sọlu ndzuta.
6 Quando os soldados voltavam para casa, depois de Davi ter matado o filisteu, as mulheres saíram de todas as cidades de Israel ao encontro do rei Saul com cânticos e danças, com tamborins, com músicas alegres e instrumentos de três cordas.
7 Ẹphe nọdu agụ ebvu ono; ete asụje: “Sọlu gbuwaru ụnubuku ndu ojọgu; Dévidi gbukwanaa ụnubuku ugbo iri.”
7 Enquanto dançavam, as mulheres cantavam: "Saul matou milhares, e Davi, dezenas de milhares".
8 Tọbudu iya bụ; ẹhu ghuahaa Sọlu eghu shii; kẹle iphe ono, ẹphe epfu ono bẹ dụ iya ẹji. Ọ bya arịa sụ: “Dévidi bẹ eepfu l'o gburu ụnubuku ugbo iri; mbẹdua bụru ụnubuku lanụ kpoloko. ?Bụ gụnu bẹ ọo-natabaa ọzo; ta abụadaa alị-eze ndu Ízurẹlu?”
8 Saul ficou muito irritado, com esse refrão e, aborrecido disse: "Atribuíram a Davi dezenas de milhares, mas a mim apenas milhares. O que mais lhe falta senão o reino? "
9 E shi kẹ mbọku ono bẹ Sọlu jiahaaru Dévidi ijiẹnya.
9 Daí em diante Saul olhava com inveja para Davi.
10 O rwua nchitabọhu iya; ẹjo maa, shi l'ẹka Chileke; bya eji Sọlu l'ẹhu k'ike. Ọ nọdu anọduje epfushi ọbvu ọbvu l'ime ụlo iya. Dévidi nọdu anọduje akpọru iya une ẹgube ọokpojehawa iya ono. Sọlu nọdu egudejekwanụ arwa l'ẹka.
10 No dia seguinte, um espírito maligno mandado por Deus apoderou-se de Saul e ele entrou em transe profético em sua casa, enquanto Davi tocava harpa, como costumava fazer. Saul estava com uma lança na mão
11 Sọlu bya arịa sụ: “Gẹ mu bya egude arwa-a tụpyabe Dévidi l'igbulọ.” Ọ tụa ya ugbo labọ; Dévidi zekọta iya.
11 e a atirou, dizendo: "Encravarei Davi na parede". Mas Davi desviou-se duas vezes.
12 Sọlu tsụahaa Dévidi ebvu; kẹle Chipfu pawaru iya haa; je eswiwaru Dévidi eswiru.
12 Saul tinha medo de Davi porque o Senhor o havia abandonado e agora estava com Davi.
13 Ọo ya bụ; Sọlu bya edufu Dévidi l'ẹka yẹbe Sọlu nọ; woru iya mee onye-ishi ụnu ndu ojọgu labọ l'ụkporo iri. Dévidi nọdu edujeru ndu ono eje ọgu.
13 Então afastou Davi de sua presença e deu-lhe o comando de uma tropa de mil soldados, e Davi a conduzia em suas campanhas.
14 Iphemiphe, o yeru ẹka nọdu abụjeeru iya phọ ụpete; kẹle Chipfu nọ swiru iya eswiru.
14 Ele tinha êxito em tudo o que fazia, pois o Senhor estava com ele.
15 Sọlu hụmaepho g'iphe gude ekweberu Dévidi; ọ tsụahaa ya ebvu.
15 Quando Saul como ele tinha habilidade, teve muito medo dele.
16 Obenu l'iphe, bụ ndu Ízurẹlu; mẹ ndu Jiuda l'ophu tụkoru ye Dévidi obu; kẹle ọo ya anọduje edu phẹ eje ọgu.
16 Todo Israel e Judá, porém, gostava de Davi, pois ele os conduzia em suas batalhas.
17 Sọlu bya asụ Dévidi: “Waa Merabu, bụ nwada mu k'ọgerenya baa. Ọoepho g'i gude ike ngu g'ọ ha jeru mu ozi; l'ị lwụ-chiru Chipfu ọgu ẹhu mu.” Noo lẹ Sọlu rịru l'ime onwiya sụ; “Mu te ebyikpọdaa Dévidi ẹka. G'ọ bụruro ndu Filisitayinu bẹ oo-bugbaru ẹphe l'iya!”
17 Saul disse a Davi: "Aqui está a minha filha mais velha, Merabe. Eu a darei em casamento a você; apenas sirva-me com bravura e lute as batalhas do Senhor". Pois Saul pensou: "Não o matarei. Deixo isso para os filisteus! "
18 Noo ya; Dévidi sụ Sọlu: “?Bụ onye bẹ mu bụkwanu? ?Bụ gụnu bẹ ndu unuphu anyi; ọzoo ipfu nna mu bụkwanu l'alị Ízurẹlu kẹ gẹ mu bya abụru ọgo eze?”
18 Mas Davi disse a Saul: "Quem sou eu, e o que é minha família ou o clã de meu pai em Israel para que eu me torne genro do rei? "
19 Tọbudu iya bụ; ọ gbabe teke ọ gbaru g'e kee Dévidi nwada Sọlu ono, bụ Merabu; a gbẹ woru iya kee Adụrelu, bụ onye mkpụkpu Mehola.
19 Por isso, quando chegou a época de Merabe, a filha de Saul, ser dada em casamento a Davi, ela foi dada a Adriel, de Meolá.
20 Mikalu, bụkwapho nwada Sọlu bya eyee Dévidi obu. E je edooru iya Sọlu; ẹhu tsọo ya ntụmatu.
20 Mical, a outra filha de Saul, gostava de Davi. Quando disseram isto a Saul, ele ficou contente e pensou:
21 Sọlu rịa sụ: “Mu e-woru iya kee ya g'ọ bụru ọ́nyà nmata iya; k'ọphu ndu Filisitayinu a-daaha ya ẹka njọ l'ẹhu.” Ọo ya bụ; Sọlu bya asụ Dévidi: “Nta bẹ bụwaa k'ugbo ẹbo, ụzo dụru ngu g'ị bụru ọgo mu.”
21 "Eu a darei a ele, para que lhe sirva de armadilha, fazendo-o cair nas mãos dos filisteus". Então Saul disse a Davi: "Hoje você tem uma segunda oportunidade de tornar-se meu genro".
22 Ọo ya bụ; Sọlu zia ndu-ozi iya sụ: “Unu kuchi Dévidi ekuchi sụ iya: ‘Lenu; ị dụkwa eze ree; tẹme ndu-ozi iya yekọta ngu obu. Bụnuru ọgo eze ọbu nta-a.’ ”
22 Então Saul ordenou aos seus conselheiros que falassem em particular com Davi, dizendo: "O rei está satisfeito com você, e todos os seus conselheiros o estimam. Torne-se, agora, seu genro".
23 Ndu ozi ono je eworu iphe ono pfuaru Dévidi. Dévidi sụ: “?Unu dobesu l'ọ dụ nphe abụru ọgo eze? Lẹ mụbe onye adụdu g'ọ dụ mu; ọphu a ta kwatadu maru mu amaru.”
23 Quando falaram com Davi, ele disse: "Vocês acham que tornar-se genro do rei é fácil? Sou homem pobre e sem recursos".
24 Ndu ozi Sọlu je epfuaru iya iphe, Dévidi pfuru;
24 Quando os conselheiros de Saul lhe contaram o que Davi tinha dito,
25 Sọlu sụ: “Unu sụ Dévidi lẹ-a: ‘Eze te eledu ẹnya g'a kwaaru iya aswa l'ishi nwanyị ono; iphe oole ẹnya bụ g'e butaru iya akpapyị ndu Filisitayinu ụkporo ise; kẹle oomee g'o shi nno melata ndu ọhogu iya ono.’ ” Iphe, Sọlu gude eme iphe ono bụru g'o mee gẹ Dévidi daba ndu Filisitayinu l'ẹka.
25 Saul ordenou que dissessem a Davi: "O rei não quer outro preço pela noiva além de cem prepúcios de filisteus, para vingar-se de seus inimigos". O plano de Saul era que Davi fosse morto pelos filisteus.
26 Ndu ozi eze bya epfuchaaru Dévidi iphe, eze pfuru ono; ọ bya adụ iya ree g'ọ bụru ọgo eze. Ọo ya bụ; ọphu o toko rwukpọdanu teke a tuburu;
26 Quando os conselheiros falaram novamente com Davi, ele gostou da idéia de tornar-se genro do rei. Por isso, antes de terminar o prazo estipulado,
27 Dévidi gbalihu yẹe ndu etsoje iya nụ je egbua ndu Filisitayinu ụkporo ụmadzu iri. Ọ chịlata akpapyị phẹ; bya agụ-dzua ya agụ-dzu nụ eze; k'ọphu ọo-bụkwanuru ọgo eze. Sọlu bya ekuru nwada iya ono, bụ Mikalu kee ya; ọ lụru.
27 Davi e seus soldados saíram e mataram duzentos filisteus. Ele trouxe os prepúcios e apresentou-os ao rei para que se tornasse seu genro. Então Saul lhe deu em casamento sua filha Mical.
28 Tọbudu iya bụ; Sọlu bya amaru lẹ Chipfu nọ swiru Dévidi eswiru; bya ahụma lẹ nwatibe iya kẹ mgbọko, bụ Mikalu yekwarụ iya phọ obu;
28 Quando Saul viu claramente que o Senhor estava com Davi e que sua filha Mical o amava,
29 Sọlu bya akabaa ya atsụ ebvu. Dévidi bụwaruro ọhogu Sọlu jasụwaruro ya.
29 temeu-o ainda mais e continuou seu inimigo pelo resto de sua vida.
30 Ndu ojọgu ndu Filisitayinu nọdu anọduje ejepfu ndu Ízurẹlu ọgu njepyabẹ. Ẹphe -byaa ọgu ono; Dévidi akaẹpho emekpe ndu ọhogu phẹ; e me lẹ ndu-ishi ndu ojọgu Sọlu l'ophu. E shiwarọ nno; ẹpha Dévidi deahaa edede.
30 Os comandantes filisteus continuaram saindo para a batalha, e, todas as vezes que o faziam, Davi tinha mais habilidade do que os outros oficiais de Saul, e ele tornou-se ainda mais famoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.