1 Samuel 17

Bayịburu Izii (IZZ) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ndu Filisitayinu bya atụko ndu ojọgu phẹ kpakọo k'ọgu. Ẹphe dzukọbe lẹ mkpụkpu Soko, dụ l'alị Jiuda. Ọ bụru lẹ mkpụkpu Efẹsu-Damimu, nọ lẹ mgbaka Soko yẹe mkpụkpu Azeka bẹ ẹphe nmarụ anmanma ọgu.
1 Os filisteus se reuniram para lutar em Socó, uma cidade de Judá. Acamparam num lugar chamado “Fronteira Sangrenta”, entre Socó e Azeca.
2 Sọlu yẹe ndu Ízurẹlu dzukọbe bya anmaa anmanma ọgu lẹ nsụda Ela bya akpọo giriri g'ẹphe tsoo ndu Filisitayinu ọgu.
2 Saul e os israelitas se juntaram, acamparam no vale do Carvalho e se prepararam para lutar contra os filisteus.
3 Ndu Filisitayinu nọdu l'eli úbvú lanụ; ndu Ízurẹlu nọdu l'eli úbvú lanụ l'ibiya ọphuu. Ọ bụru nsụda úbvú labọ ono bẹ nọ-buharu phẹ l'echi.
3 Os filisteus pararam no monte que ficava de um lado do vale, e os israelitas ficaram no monte do outro lado.
4 Tọbudu iya bụ; onye bụ ọ-lwụa-ọodoru, shi lẹ mkpụkpu Gatu, ẹpha iya bụ Golayatu bya eshi l'ọdu ndu Filisitayinu lụfuta. Ogologo iya bẹ dụ nkwo-ẹka tete.
4 Um homem chamado Golias, da cidade de Gate, saiu do acampamento filisteu para desafiar os israelitas. Ele tinha quase três metros de altura
5 Okpu-igwe, o kpuchiru ishi bẹ bụ onyirubvu bẹ e gude mee ya. Tẹme uwe-ọgu, o yeru l'ẹhu bẹ bụkwapho onyirubvu bẹ e gude mee ya; tẹme e mee ya ọ dụ ẹkiri ẹkiri. Uwe-ọgu ono bẹ ẹrwa iya dụ ụnu shẹkelu iri l'ẹbo l'ụkporo iri.
5 e usava um capacete de bronze e uma armadura também de bronze, que pesava uns sessenta quilos.
6 O woru iphe, e gude onyirubvu mee kechia ogboro; bya ewofuaru arwa, e gude onyirubvu mee nyakoru l'azụ.
6 As pernas estavam protegidas por caneleiras de bronze, e ele carregava nos ombros um dardo , também de bronze.
7 Oshi arwa iya ọphu o gude l'ẹka dụepho g'ígwè, shihuru ike, onye ekweje ẹkwa egudeje ekwe ẹkwa. Pyịpyipyi igwe, e moberu l'ishishi arwa iya ono bẹ ẹrwa iya dụ ụnu shẹkelu l'ụkporo shẹkelu iri. Onye apajẹru iya iphe, l'oogbobeje ezeru onwiya bya evutaru iya ụzo.
7 A lança dele era enorme, muito grossa e pesada; a ponta era de ferro e pesava mais ou menos sete quilos. Na frente dele ia um soldado carregando o seu escudo .
8 Golayatu bya ebvuru; raarụ ndu ojọgu ndu Ízurẹlu ọ́rà sụ phẹ: “?Dẹnu g'o gude unu fụta bya akpọo giriri k'ọgu? Mbẹdua bụ onye Filisitayinu; unubẹdua bụru ndu-ozi Sọlu. Unu họta onye lanụ l'ime unu g'ọ byapfuta mu ọgu!
8 Golias veio, parou e gritou para os israelitas: — Por que é que vocês estão aí, em posição de combate? Eu sou filisteu, e vocês são escravos de Saul! Escolham um dos seus homens para lutar comigo.
9 Ọ -bụru l'ọo-dụ ike tsoo mu ọgu; gbua mu; anyi anọdu unu l'ẹka; ọle ọ -bụkwanuru lẹ mbẹdua kapyabẹru iya; woru iya gbua; unu abụru ndu a-nọdu anyi l'ẹka; jeahaarụ anyi ozi!”
9 Se ele vencer e me matar, nós seremos escravos de vocês; mas, se eu vencer e matá-lo, vocês serão nossos escravos.
10 Onye Filisitayinu ono bya asụ: “Ntanụ-a bẹ mu tụnwaaru ndu ojọgu ndu Ízurẹlu! Unu họta onye lanụ yeru mu gẹ mu l'iya zụgbabe iya!”
10 Eu desafio agora o exército israelita. Mandem alguém para lutar comigo!
11 Sọlu yẹe ndu Ízurẹlu nụmaepho iphe, onye Filisitayinu ono pfuru; ẹhu rwụshihu phẹ; oke ndzụ-agụgu rwuta phẹ.
11 Quando Saul e os seus soldados ouviram isso, ficaram apavorados.
12 Dévidi bẹ bụ nwatibe onye Ifurata ono, ẹpha iya bụ Jiesi, shi lẹ mkpụkpu Bẹtulehemu, nọ l'alị Jiuda. Jiesi bẹ nwụtaru unwoke ẹsato. Ọ bụwaa ọgerenya shii; bụru onye yị lẹ ndu kawaru nka nọo ọdu teke Sọlu bụ eze.
12 Davi era filho de Jessé, do povoado de Efrata, que ficava perto de Belém de Judá. Jessé tinha oito filhos. No tempo em que Saul era rei, Jessé já estava bem idoso.
13 Ụnwu Jiesi ụmadzu ẹto ọphu kachaa abụru ọgerenya bẹ tso Sọlu jee ọgu. Ẹpha ọkpara iya bụ Eliyabu. Otsota bụru Abinadabu. Onye k'ẹto bụru Shama.
13 Os seus três filhos mais velhos tinham ido com Saul para a guerra. O primeiro se chamava Eliabe, o segundo, Abinadabe, e o terceiro, Simeia.
14 Ọ bụru Dévidi bẹ kakọta abụru nwata l'ime phẹ. Ụmadzu ẹto ọphu kachaa abụru ọgerenya bẹ tso Sọlu.
14 Davi era o filho mais novo. Enquanto os seus três irmãos mais velhos ficavam com Saul,
15 Dévidi nọdu eshije l'ibe Sọlu eje eche atụru nna iya lẹ Bẹtulehemu. O -jechaa; l'ọ laphushia azụ l'ibe Sọlu.
15 Davi ia ao acampamento de Saul e voltava a Belém para tomar conta das ovelhas do seu pai.
16 Ụkporo abalị labọ bẹ onye Filisitayinu ono afụtakotaje l'ụtsu mẹ l'ụzenyashi bya ebvugabẹ onwiya.
16 Durante quarenta dias Golias desafiou os israelitas todas as manhãs e todas as tardes.
17 Tọbudu iya bụ; Jiesi sụ nwa iya, bụ Dévidi: “Wota nkwẹka ereshi, a hụru ahụhu waa ishi buredi iri-a mee ẹgwegwa wojeru iya unwune ngu l'ẹka ẹphe dọru k'ọgu ono.
17 Um dia Jessé disse a Davi: — Pegue dez quilos de trigo torrado e estes dez pães e vá depressa levar para os seus irmãos no acampamento.
18 Gudekwaphọ chiizu-a ẹphe n'iri; woru nụ onye-ishi ndu ojọgu phẹ. L'ị maru mẹ ?ẹhu dụa unwune ngu ono ree? L'ịibyawaro edooru mu g'ọnodu phẹ dụ.
18 Leve também estes dez queijos ao comandante. Veja como os seus irmãos estão passando e traga uma prova de que você os viu e de que eles estão bem.
19 Ẹphe lẹ Sọlu; mẹ ndu Ízurẹlu l'ophu bẹ tụkoru nọdu lẹ nsụda Ela etso ndu Filisitayinu ọgu.”
19 Os seus irmãos, o rei Saul e todos os outros soldados israelitas estão no vale do Carvalho, lutando contra os filisteus.
20 Ọo ya bụ; o be l'ọnmewa ụtsu; Dévidi gbẹshi parụ atụru iya haarụ onye eletaru iya ya ẹnya; bya akwakọbe ivu tụgbua jeshia gẹ nna iya, bụ Jiesi ziru iya ono. Ọ bụru teke o rwuru l'ọdu ono bụ teke ndu ojọgu ono azụ ebvu ọgu; awụfu ejewaa l'iphu ọgu.
20 Na manhã seguinte Davi se levantou cedo, deixou alguém encarregado das ovelhas, pegou os mantimentos e foi, como Jessé havia mandado. Ele chegou ao acampamento justamente na hora em que os israelitas, soltando o seu grito de guerra, estavam saindo a fim de se alinhar para a batalha.
21 Ndu Ízurẹlu waa ndu Filisitayinu bya akpọo giriri chebegbaaru onwophẹ iphu.
21 O exército dos filisteus e o exército dos israelitas tomaram posição de combate, um de frente para o outro.
22 Dévidi tụko ivu ono, o gude bya; haarụ onye l'eche ivu ndu ojọgu nche; gude ọso gbapfu unwune iya l'ẹka a kpọru giriri k'ọgu je ekele phẹ.
22 Davi deixou as coisas com o oficial encarregado da bagagem e correu para a frente de batalha. Chegou perto dos seus irmãos e perguntou se estavam bem.
23 Ẹphe kpụkwadurua opfu l'ọnu; ọ-lwụa-ọodoru ndu Filisitayinu, bụ Golayatu, bụ onye shi lẹ mkpụkpu Gatu; shiẹpho l'ẹka ẹphe kpọru giriri k'ọgu hefuta; bya awata atụnwa ndu ojọgu ndu Ízurẹlu g'ọotunwajehawa phẹ phọ. Dévidi nụma iya.
23 Enquanto Davi estava falando com eles, Golias avançou e desafiou os israelitas, como já havia feito antes. E Davi escutou.
24 Ndu Ízurẹlu l'ophu bya elevu nwoke ono; ndzụ-agụgu rwutanụ phẹ; ẹphe tụko tsu ọso.
24 Quando os israelitas viram Golias, fugiram apavorados.
25 Ndu Ízurẹlu tụko epfu sụ: “?Unu hụmaru-a gẹ nwoke-a l'anọdujeepho afụta-phe tekenteke? Iphe, ọofutajeepho bụ g'ọ tụnwaa ndu Ízurẹlu. Onye dụru ike gbua ya bẹ eze e-vukwaru ẹku, parụ ẹka apaa nụ. Oo-kekwaphọ onye ọbu nwada iya; bya agụfu ndu unuphu ibe nna onye ọbu l'atụ akịriko l'alị Ízurẹlu.”
25 Eles diziam: — Olhem para ele! Escutem o seu desafio! Quem matar esse filisteu receberá uma grande recompensa: o rei lhe dará muitas riquezas, lhe dará sua filha em casamento, e a família do seu pai nunca mais vai ter de pagar nenhum imposto.
26 Dévidi bya ajịa ndu pfụ-kube iya nụ sụ: “?Bụ gụnu bẹ ee-meru onye gburu nwoke Filisitayinu ono; wofu ndu Ízurẹlu iphe-iphere ọwana l'iphu? ?Bụ gụnu bẹ onye Filisitayinu-a, te ebuduru úbvù-a bụ kẹ g'ọ tụnwaa ndu ojọgu kẹ Chileke ọphu nọ ndzụ?”
26 Então Davi perguntou aos soldados que estavam perto dele: — O que ganhará o homem que matar esse filisteu e livrar Israel desta vergonha? Afinal de contas, quem é esse filisteu pagão para desafiar o exército do Deus vivo?
27 Ẹphe bya eyeeru iya ọnu; sụ iya: “Ọo iphe ono, anyi shi pfuhawaa ono bẹ ee-meru onye gburu iya nụ.”
27 Aí eles lhe contaram o que ganharia quem matasse Golias.
28 Eliyabu, bụ nwune Dévidi k'ọgerenya bya anụma gẹ yẹe ndu ono epfu; ọ vọru ọku wụa ẹhu l'iphe ono, Dévidi pfuru ono sụ: “?Ị byaru eme gụnu l'ẹka-a? Mbụ ?bụ onye bẹ ị gbadoru atụru olemole phọ l'echiẹgu? Mu maru-a g'i kube onwongu; bya amakwaruphọ g'ẹjo ọkpoma dụ-be ngu. Iphe, ị byanụru bụ g'ị bya ahụma g'e gude alwụ ọgu.”
28 Eliabe, o irmão mais velho de Davi, ouviu-o conversando com os soldados. Então ficou zangado e disse: — O que é que você está fazendo aqui? Quem é que está tomando conta das suas ovelhas no deserto? Seu convencido! Você veio aqui só para ver a batalha!
29 Dévidi sụ iya: “?Bụ gụnu bẹ mu meru nta-a? ?Bụ gẹ mu te epfushi opfu?”
29 — O que foi que eu fiz agora? — perguntou Davi. — Será que não posso nem fazer uma pergunta?
30 Ọ ghakọbe ghaaru onye ọzo iphu wata ajị iphe, ọoji. A bya epfukwaaru iya iphe ono, e pfuhawaru iya phọ.
30 Então Davi fez a mesma pergunta a outro soldado. E ouviu a mesma resposta.
31 Ndu ọzo nụma ọnu, Dévidi yeru; bya atụgbua je edooru iya Sọlu. Sọlu zia g'e je ekua ya.
31 Alguns soldados ouviram o que Davi tinha dito e contaram a Saul. Então ele mandou chamar Davi.
32 Dévidi bya asụ Sọlu: “G'ọ tọ dụkwa onye obu e-te ophe l'opfu ẹhu onye Filisitayinu-a. Nwozi ngu bẹ e-je-a etsoo ya ọgu.”
32 Davi chegou e disse a Saul: — Meu senhor, ninguém deve ficar com medo desse filisteu! Eu vou lutar contra ele.
33 Sọlu sụ iya: “Ị tị hakwa k'eje etso onye Filisitayinu ono ọgu; ị bụkwadu nwata nwokoro nshịi; obenu lẹ yẹbedua bụwaa onye bụ ọgerenya, shi teke ọ bụ okorọbya lwụta ọgu.”
33 Mas Saul respondeu: — Você não pode lutar contra esse filisteu. Você não passa de um rapazinho, e ele tem sido soldado a vida inteira!
34 Dévidi sụkwanu Sọlu: “Nwozi ngu bẹ bụ atụru nna iya bẹ o shihawaa ụzenya cheta. Teke oduma; ọzoo ẹjo anụ, bụ bịye byaru apata nwatụru mu lanụ l'ẹka ẹphe dọru;
34 — Meu senhor, — disse Davi — eu tomo conta das ovelhas do meu pai. Quando um leão ou um urso carrega uma ovelha,
35 bẹ mu etsopyabẹje iya; chia ya iphe; nafụ iya nwatụru ono l'ọnu. Teke ọ ghakọberu tsopfuru mu; mu awọru iya; kwaa ya agba; woru iya gbua.
35 eu vou atrás dele, ataco e tomo a ovelha. Se o leão ou o urso me ataca, eu o agarro pelo pescoço e o golpeio até matá-lo.
36 Nwozi ngu bẹ gbuwaru oduma yẹe ẹjo anụ, bụ bịye. Onye Filisitayinu-a, te ebuduru úbvù-a je l'adụ ẹgube ono; noo kẹle ọ tụnwaru ndu ojọgu kẹ Chileke ọphu nọ ndzụ.
36 Tenho matado leões e ursos e vou fazer o mesmo com esse filisteu pagão, que desafiou o exército do Deus vivo.
37 Chipfu ono, bụ onye dzọtaru mu l'ẹnya-nvọ oduma waa l'ẹnya-nvọ ẹjo anụ, bụ bịye ono bẹ bụ iya a-dzọta mu l'ẹka onye Filisitayinu ono.”
37 O Senhor Deus me salvou dos leões e dos ursos e me salvará também desse filisteu. — Pois bem! — respondeu Saul. — Vá, e que o
38 Sọlu bya achịta akpawuru uwe iya kpua Dévidi; bya eworu okpu-ọgu, e meru l'ope kpube iya l'ishi; bya achịta uwe-ọgu iya yefụa ya.
38 Então deu a sua própria armadura para Davi usar. Pôs um capacete de bronze na cabeça dele e lhe deu uma couraça para vestir.
39 Dévidi bya eworu ogu-echi iya kepyabẹ l'uwe-ọgu ono; bya ejeshia g'o gude iya jephee ejephe; ọphu ọ dụdu ike; kẹle o tokọ kwọduru iya ẹhu; mbụ ẹgube ngwa ono. Ọ sụ Sọlu: “Mu ta adụkwa ike eye ẹgube iphe ọwa-a eje; kẹle o tokọ kwọduru mu ẹhu.” Ọo ya bụ; o woru iya yeshikọta.
39 Davi prendeu a espada de Saul num cinto sobre a armadura e tentou andar. Mas não conseguiu porque não estava acostumado a usar essas coisas. Aí disse a Saul: — Não consigo andar com tudo isto, pois não estou acostumado. Então Davi tirou tudo.
40 Ọ bya ewota oshi-mpalẹka iya kpapfụru; bya ahọta mkpuma, a gba ẹnu ụzo ise, akwọgbachaa akwọkwo lẹ nggele l'ẹka ono; chịru ye lẹ nwẹkpa, nọ l'ẹda, ndu eche atụru o gude. O gude rọbo iya l'ẹka; bya ejepfushia onye Filisitayinu ono ọgu.
40 Pegou o seu bastão, escolheu cinco pedras lisas no ribeirão e pôs na sua sacola. Pegou também a sua funda e saiu para enfrentar Golias.
41 No iya; onye Filisitayinu ono kparụ onye apajẹru iya iphe, eegudeje gbobuta onwonye vuru ụzo; ejekpọepho abyapfuta Dévidi.
41 Golias, o filisteu, começou a caminhar na direção de Davi. O ajudante que carregava as suas armas ia na frente. Quando chegou perto de Davi,
42 Ọ bya elevu Dévidi; bya ahụma l'ọ bụ nwata nwokoro nshịi, dụ nwa putuputu; bya acha nwa rweerweerwe; ọ gbẹ lephee ya ẹnya.
42 Golias olhou bem para ele e começou a caçoar porque Davi não passava de um rapaz bonito e de boa aparência.
43 Ọ sụ Dévidi: “?Mu bụ nkụta meru iphe ị chị oshi abyapfuta mu?” Onye Filisitayinu ono gude agwa ibe phẹ ephu Dévidi iphu;
43 Aí disse a Davi: — Para que é esse bastão? Você pensa que eu sou algum cachorro? Em seguida rogou a maldição dos seus deuses sobre Davi
44 bya asụ iya: “Bya l'ẹka-a gẹ mu eworu anụ ngu keeru anụ-ẹgbudu yẹe ẹnu, ephe l'eli!”
44 e o desafiou, dizendo: — Venha, que eu darei o seu corpo para as aves e os animais comerem.
45 Dévidi sụ onye Filisitayinu ono: “Ọ bụ eviya l'i gude ogu-echi; mẹ arwa, dụ iche iche abyapfuta mu ọgu; obenu lẹ mbẹdua gude ẹpha Chipfu, bụ Ọkalibe-kangokọtaru-nụ; mbụ Chileke kẹ ndu ojọgu ndu Ízurẹlu, bụ iya bụ onye ono, ị tụnwaru ono.
45 Davi respondeu: — Você vem contra mim com espada, lança e
46 Ntanụ-a bẹ Chipfu l'e-me g'ị daba mu l'ẹka; mu echitsua ngu l'alị; gbuta ngu ishi. Ntanụ-a bẹ mu l'e-me g'anụ-egbụdu yẹe ẹnu, ephe l'eli ria odzu ndu ojọgu ndu Filisitayinu. Ọo ya bụ gẹ mgboko l'ophu amakwanụru lẹ Chileke dụa lẹ Ízurẹlu.
46 Hoje mesmo o Senhor Deus entregará você nas minhas mãos; eu o vencerei e cortarei a sua cabeça. E darei os corpos dos soldados filisteus para as aves e os animais comerem. Então o mundo inteiro saberá que o povo de Israel tem um Deus,
47 Tẹme ndu-a, dọru l'ẹka-a bẹ a-makwarụpho l'ọ tọ bụdu ogu-echi yẹe arwa bẹ Chipfu egudeje adzọ nemadzụ; kẹle ọgu-a bẹ bụ kẹ Chipfu. Ọo-chịkotaru unu ye anyi l'ẹka.”
47 e todos aqui verão que ele não precisa de espadas ou de lanças para salvar o seu povo. Ele é vitorioso na batalha e entregará todos vocês nas nossas mãos.
48 O be g'onye Filisitayinu ono jepfushiaru iya ntse k'ọgu; Dévidi gude ọso agba eje l'iphu ọgu ono g'ẹphe l'iya zụgbabe iya.
48 Então Golias começou novamente a caminhar na direção de Davi, e Davi correu rápido na direção da linha de batalha dos filisteus, para lutar contra ele.
49 Dévidi bya eye ẹka l'ẹkpa iya; wofutaẹpho mkpuma lanụ; bya eye lẹ rọbo iya ono; bya esetaẹ ya phọ gbaa; o je adaẹpho onye Filisitayinu ono l'egedegee ọnu-iphu. Mkpuma ono bụru iya kẹ tsụrumu l'egedegee ọnu-iphu ono. O behuẹpho ebehu daa kẹ gworogodogo woru iphu bua l'alị.
49 Enfiou a mão na sua sacola, pegou uma pedra e com a funda a atirou em Golias. A pedra entrou na testa de Golias, e ele caiu de cara no chão. Então Davi correu, ficou de pé sobre Golias, tirou a espada dele da bainha e o matou, cortando com ela a cabeça dele. E assim Davi venceu Golias e o matou apenas com uma pedra. Quando os filisteus viram que o seu herói estava morto, fugiram.
50 Ọo ya bụ; Dévidi gude mkpuma waa rọbo lwụ-kpee onye Filisitayinu ono; mbụ gbatsua ya; woru iya gbua; ọphu ọ dụdu mẹ ogu-echi, o gude l'ẹka.
50 — ausente —
51 Dévidi gude ọso je apfukota iya l'eli. Ọ wọru ẹka l'ogu-echi onye Filisitayinu ono; mịfuta iya l'ọbo iya; gude ogu-echi ono gbua ya; bya egbuta iya ishi.
51 — ausente —
52 Unwoke Ízurẹlu waa ndu kẹ Jiuda wulihu atụ oko; achị ndu Filisitayinu; chịa phẹ chị-rwua mkpụkpu Gatu; mẹ l'ẹka eeshije abahụ lẹ mkpụkpu Ẹkuronu. Ndu Filisitayinu, e gbushiru dakachaa l'ụzo, e shi eje mkpụkpu Sharayimu; mbụ jasụ lẹ mkpụkpu Gatu mẹ Ẹkuronu.
52 Aí os soldados de Israel e de Judá correram atrás deles, gritando, e os perseguiram até a cidade de Gate e até os portões de Ecrom. Os filisteus caíram feridos pela estrada de Saaraim, até Gate e Ecrom.
53 Ndu Ízurẹlu chị-gheẹpho ndu Filisitayinu ono lwaphuta azụ; bya eje akwaa ọkwata l'ọdu ndu Filisitayinu ono.
53 Os israelitas voltaram da perseguição aos filisteus e levaram as coisas do acampamento deles.
54 E mechaa; Dévidi pata ishi onye Filisitayinu ono je edobe lẹ Jierúsalẹmu. Ọ bya achịkoo ngwọgu onye Filisitayinu ono dobe l'ụlo-ẹkwa yẹbe Dévidi gẹdegede.
54 Davi pegou a cabeça de Golias e a levou para Jerusalém. Porém as armas de Golias ele guardou na sua própria barraca.
55 No iya; Sọlu bya ahụma Dévidi g'oojepfu onye Filisitayinu ono ọgu; ọ jịahaa onye-ishi ndu ojọgu iya, bụ Ábụna; sụ: “?Nwata ono bụnaa nwatibe onye?”
55 Quando Saul viu Davi saindo para lutar com Golias, perguntou a Abner, o comandante do seu exército: — Abner, quem é aquele rapaz? — Meu senhor, juro pela sua vida que não sei! — respondeu Abner.
56 Eze sụ iya: “Kpataẹdukwa ishi nwatibe onye nwokorọbya ono bụ.”
56 — Então vá e procure saber! — disse Saul.
57 Dévidi lwaẹpho egbu onye Filisitayinu ono; Ábụna duta iya dupfutashia Sọlu lẹ gẹ Dévidi pakwadụa ishi onye Filisitayinu ono l'ẹka.
57 Assim, quando Davi voltou para o acampamento, depois de matar Golias, Abner o levou a Saul. Davi ainda estava carregando a cabeça de Golias.
58 Sọlu bya ajịa ya sụ: “Nwokorọbya; ?ị bụnaa nwatibe onye?”
58 Saul perguntou: — Rapaz, quem é você? — Sou filho do seu criado Jessé, da cidade de Belém! — respondeu Davi.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Samuel 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.