1 Reis 22
Bayịburu Izii (IZZ) vs ARA
1 A nọo apha ẹto; ọphu ndu Arámu waa ndu Ízurẹlu ta alwụduru ọgu.
1 Três anos se passaram sem haver guerra entre a Síria e Israel.
2 Ọ bụru l'ime apha k'ẹto ono bẹ Jiehoshafatu, bụ eze ndu Jiuda kpapfuru Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu.
2 Porém, no terceiro ano, desceu Josafá, rei de Judá, para avistar-se com o rei de Israel.
3 Eze ndu Ízurẹlu bẹ pfuhawaru ndu-ozi iya sụ: “?Unu maru-a l'ọo anyịbedua nwe mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu; ọphu ọ dụdu iphe, anyi eme g'ee-shi g'anyi je anata iya eze ndu Arámu?”
3 Disse o rei de Israel aos seus servos: Não sabeis vós que Ramote-Gileade é nossa, e nós hesitamos em tomá-la das mãos do rei da Síria?
4 Ọo ya bụ; ọ jịahaa Jiehoshafatu; sụ: “?Ii-tsoru mu jee ọgu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu tọo?”
4 Então, perguntou a Josafá: Irás tu comigo à peleja, a Ramote-Gileade? Respondeu Josafá ao rei de Israel: Serei como tu és, o meu povo, como o teu povo, os meus cavalos, como os teus cavalos.
5 Jiehoshafatu sụ iya: “Vuadaru ụzo maru iphe, Chipfu e-pfu.”
5 Disse mais Josafá ao rei de Israel: Consulta primeiro a palavra do Senhor .
6 Tọbudu iya bụ; eze ndu Ízurẹlu bya achịkobe ndu mpfuchiru, rwuru l'ụnu nemadzụ bya ajịa phẹ; sụ: “?Bụ gẹ mu je etsoo ndu mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu ọgu; tọo gẹ mu te ejeshi?”
6 Então, o rei de Israel ajuntou os profetas, cerca de quatrocentos homens, e lhes disse: Irei à peleja contra Ramote-Gileade ou deixarei de ir? Eles disseram: Sobe, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
7 Jiehoshafatu sụ: “?Tọ dụedu onye mpfuchiru kẹ Chipfu, nọ l'ẹka-a g'anyi kpata iya ishi?”
7 Disse, porém, Josafá: Não há aqui ainda algum profeta do Senhor para o consultarmos?
8 Eze ndu Ízurẹlu sụ Jiehoshafatu: “O nwefukwaru onye lanụ, anyi e-shi l'ẹka iya kpata Chipfu ishi ọbu. Ọle ọ dụ mu ashị; noo kẹle o to pfujeduru opfu ọma l'ẹhu mu; gbahaẹpho ẹjo iya. Onye ọ bụ bẹ bụ Mayịkaya nwa Imula.”
8 Respondeu o rei de Israel a Josafá: Há um ainda, pelo qual se pode consultar o Senhor , porém eu o aborreço, porque nunca profetiza de mim o que é bom, mas somente o que é mau. Este é Micaías, filho de Inlá. Disse Josafá: Não fale o rei assim.
9 Tọbudu iya bụ; eze ndu Ízurẹlu bya ekua onye-ozi iya lanụ sụ iya: “Je ekua Mayịkaya nwa Imula g'ọ bya ntanta-a.”
9 Então, o rei de Israel chamou um oficial e disse: Traze-me depressa Micaías, filho de Inlá.
10 No iya; eze ndu Ízurẹlu yẹe Jiehoshafatu, bụ eze ndu Jiuda yegbachaa uwe eze phẹ; sụgachaaru l'aba-eze phẹ l'ẹka eechije balị, nọ l'ọnu-abata mkpụkpu Samériya; ndu mpfuchiru ono g'ẹphe ha nọdu phẹ l'iphu epfugbaa iphe, ẹphe epfu.
10 O rei de Israel e Josafá, rei de Judá, estavam assentados, cada um no seu trono, vestidos de trajes reais, numa eira à entrada da porta de Samaria; e todos os profetas profetizavam diante deles.
11 Zedekaya, bụ nwa Kenana bya egude iphe-ígwè meshia ụpyi; bya asụje: “Chipfu sụru-a: ‘Ọo ụpyi-a bẹ ịi-dụ ndu Arámu jasụ ẹphe alakọta l'iyi.’ ”
11 Zedequias, filho de Quenaana, fez para si uns chifres de ferro e disse: Assim diz o Senhor : Com este escornearás os siros até de todo os consumir.
12 Ndu mpfuchiru ono g'ẹphe ha nọdu epfukọta iphe lanụ; asụje: “Jeshia ọgu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu; je alwụ-kpee; kẹle Chipfu e-woru-a mkpụkpu ono ye gụbe eze l'ẹka.”
12 Todos os profetas profetizaram assim, dizendo: Sobe a Ramote-Gileade e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
13 Tọbudu iya bụ; onye-ozi ono, jeru eku Mayịkaya ono bya asụ iya: “Lenu; ndu mpfuchiru ọphuu bẹ tụkokwaru wụa ọnu nanụ; tụko epfu lẹ k'ọma a-dụru eze. Jiko g'opfu unu l'ẹphe bụkwaru nanụ; g'i pfua opfu, dụ ree.”
13 O mensageiro que fora chamar a Micaías falou-lhe, dizendo: Eis que as palavras dos profetas a uma voz predizem coisas boas para o rei; seja, pois, a tua palavra como a palavra de um deles e fala o que é bom.
14 Mayịkaya sụ: “Eshinu Chipfu nọ ndzụ g'ọ nọ iya-a bẹ bụepho iphe, Chipfu pfuru mu bẹ mu e-pfu.”
14 Respondeu Micaías: Tão certo como vive o Senhor , o que o Senhor me disser, isso falarei.
15 Mayịkaya bya ejerwua ibe eze; eze sụ iya: “Mayịkaya; ?bụ g'anyi jee ọgu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu; tọo g'anyi te ejeshi?”
15 E, vindo ele ao rei, este lhe perguntou: Micaías, iremos a Ramote-Gileade à peleja ou deixaremos de ir? Ele lhe respondeu: Sobe e triunfarás, porque o Senhor a entregará nas mãos do rei.
16 Eze bya asụ iya: “?Bụ ugbo ole bẹ mu a-rwọ ngu g'i gude ẹpha Chipfu ribuaru mu angụ l'ọ tọ dụdu iphe ọzo, ii-pfuru mu; gbahaẹpho ọkpobe-opfu?”
16 O rei lhe disse: Quantas vezes te conjurarei, que não me fales senão a verdade em nome do Senhor ?
17 Ọo ya bụ; Mayịkaya sụ: “Mu hụmaru gẹ ndu Ízurẹlu l'ophu gbakashịhuru nanụ nanụ aghaphe l'ọma úbvú g'atụru, enwedu onye-nche. Chipfu sụ: ‘Ndu-a bẹ te enwedu nnajịuphu; g'onyenọnu lashịa ibe iya l'ẹhu-guu.’ ”
17 Então, disse ele: Vi todo o Israel disperso pelos montes, como ovelhas que não têm pastor; e disse o Senhor : Estes não têm dono; torne cada um em paz para a sua casa.
18 Eze ndu Ízurẹlu sụ Jiehoshafatu: “?Mu ta asụduru ngu l'ọ tọ byadu epfu iphe, dụ ree l'ishi mu; gbahaẹpho ẹjo iya?”
18 Então, o rei de Israel disse a Josafá: Não te disse eu que ele não profetiza a meu respeito o que é bom, mas somente o que é mau?
19 Mayịkaya nọdu epfu iphe, oopfu sụ: “Ngwa; ngabẹ nchị nụma iphe, Chipfu pfuru: Mu hụmaru Chipfu g'ọ nọ l'aba-eze iya; ndu ojozi-imigwe pfụ-phee ya mgburugburu; pfụru iya l'ụzo ẹkutara; mẹ l'ụzo ẹkicha.
19 Micaías prosseguiu: Ouve, pois, a palavra do Senhor : Vi o Senhor assentado no seu trono, e todo o exército do céu estava junto a ele, à sua direita e à sua esquerda.
20 Chipfu sụ phẹ: ‘?Bụ onye e-je epfubuta Éhabu g'o jeshia ọgu lẹ mkpụkpu Ramotu, dụ l'alị Giladu; k'ọphu oo-je anwụhu l'ẹka ono?’
20 Perguntou o Senhor : Quem enganará a Acabe, para que suba e caia em Ramote-Gileade? Um dizia desta maneira, e outro, de outra.
21 E mechaa; ojozi lanụ fụta bya apfụru l'iphu Chipfu sụ: ‘Ọo mbẹdua e-pfubuta iya.’
21 Então, saiu um espírito, e se apresentou diante do Senhor , e disse: Eu o enganarei. Perguntou-lhe o Senhor : Com quê?
22 “Chipfu sụ iya: ‘?Dẹnu g'ii-shi pfubuta iya ọbu?’
22 Respondeu ele: Sairei e serei espírito mentiroso na boca de todos os seus profetas. Disse o Senhor : Tu o enganarás e ainda prevalecerás; sai e faze-o assim.
23 “Ọo ya bụ g'ị maru lẹ Chipfu yewaru nwamaa ntuphu-ire; ọ nọdukota ndu mpfuchiru ngu-a l'ọnu; tẹme Chipfu pfuwaa lẹ ya e-merwu ngu ẹhu.”
23 Eis que o Senhor pôs o espírito mentiroso na boca de todos estes teus profetas e o Senhor falou o que é mau contra ti.
24 Tọbudu iya bụ; Zedekaya nwa Kenana je erepyaa Mayịkaya ẹka l'upfuru nchị; sụ: “?Dẹnu gẹ Unme Chipfu shi lụfu mu l'ẹhu; bya epfuru yeru ngu?”
24 Então, Zedequias, filho de Quenaana, chegou, deu uma bofetada em Micaías e disse: Por onde saiu de mim o Espírito do Senhor para falar a ti?
25 Mayịkaya sụ: “Mbọku, ịi-maru bụ mbọku ono, ii-je edomia onwongu l'ime ime mkpuru ono.”
25 Disse Micaías: Eis que o verás naquele mesmo dia, quando entrares de câmara em câmara, para te esconderes.
26 Eze ndu Ízurẹlu bya asụ: “Unu kpụta Mayịkaya kpụ-pfu Amọnu, bụ ọchi-ọha mkpụkpu; waa Jiowashi, bụ nwa eze.
26 Então, disse o rei de Israel: Tomai Micaías e devolvei-o a Amom, governador da cidade, e a Joás, filho do rei;
27 Unu asụ phẹ l'eze sụru-a: ‘Unu tụ-chia onye-a l'ọka-mkpọro; nụje iya nri, ha nwanshịi; waa mini jasụ mu ejee lwa l'ẹhu-guu.’ ”
27 e direis: Assim diz o rei: Metei este homem na casa do cárcere e angustiai-o, com escassez de pão e de água, até que eu volte em paz.
28 Mayịkaya sụ: “Ị -lwawaa l'ẹhu-guu; l'ị maru l'ọ tọ bụdu Chipfu bẹ gbẹ mu l'ọnu pfua opfu.” Ọ bya asụ ndu nọ l'ẹka ono g'ẹphe tụbe nvọ l'opfu iya ono.
28 Disse Micaías: Se voltares em paz, não falou o Senhor , na verdade, por mim. Disse mais: Ouvi isto, vós, todos os povos!
29 Tọbudu iya bụ; eze ndu Ízurẹlu waa Jiehoshafatu, bụ eze ndu Jiuda chịta ndu ojọgu phẹ tụgbua jeshia mkpụkpu Ramotu ono, dụ l'alị Giladu.
29 Subiram o rei de Israel e Josafá, rei de Judá, a Ramote-Gileade.
30 Eze ndu Ízurẹlu bya asụ Jiehoshafatu: “Mu e-me onwomu g'a ta maru onye mu bụ; bahụ l'ọgu ono. Gụbedua eyee akpawuru-uwe ngu.” Eze ndu Ízurẹlu bya emee onwiya g'a ta maru iya bahụ l'ọgu ono.
30 Disse o rei de Israel a Josafá: Eu me disfarçarei e entrarei na peleja; tu, porém, traja as tuas vestes. Disfarçou-se, pois, o rei de Israel e entrou na peleja.
31 Eze ndu Arámu bẹ pfuhawaru ndu-ishi ụgbo-ịnya iya, dụ ụmadzu ụkporo l'iri l'ẹbo; sụ phẹ: “Unu te etsokwa onye upfu m'ọ bụ onye nta ọgu. Onye unu a-nọdu etso ọgu kpoloko bụ eze ndu Ízurẹlu.”
31 Ora, o rei da Síria dera ordem aos trinta e dois capitães dos seus carros, dizendo: Não pelejareis nem contra pequeno nem contra grande, mas somente contra o rei de Israel.
32 Ndu-ishi ụgbo-ịnya ono hụmaepho Jiehoshafatu; ẹphe sụ: “Wakwa eze ndu Ízurẹlu ọbu-o!” Ọo ya bụ; ẹphe ghaaru iya iphu g'ẹphe tsoo ya ọgu. Jiehoshafatu chishia mkpu.
32 Vendo os capitães dos carros Josafá, disseram: Certamente, este é o rei de Israel. E a ele se dirigiram para o atacar. Porém Josafá gritou.
33 Ndu-ishi ụgbo-ịnya ono bya amaru l'ọ tọ bụdu eze ndu Ízurẹlu; ẹphe dakọbe haa ya achịchi.
33 Vendo os capitães dos carros que não era o rei de Israel, deixaram de o perseguir.
34 O nweru onye ọphu agbaẹpho apfụ iya l'ẹka ọ hụmaru; woru iya gbaa eze ndu Ízurẹlu l'ẹhu lẹ mgbaka ẹka ngwọgu, ọ kwarụ onwiya dzepfuru edzepfuru. Eze rashịaru onye angaru iya ụgbo-ịnya sụ: “Kpọlaa azụ; pafụ mu l'ọgu-a; kẹle e mekawarụ mu iphe ọkpobe emeka.”
34 Então, um homem entesou o arco e, atirando ao acaso, feriu o rei de Israel por entre as juntas da sua armadura; então, disse este ao seu cocheiro: Vira e leva-me para fora do combate, porque estou gravemente ferido.
35 Ọgu ono kpohu ọku lẹ mbọku ono; e kepyabẹ eze ekepyabẹ l'ụgbo-ịnya ono; ẹphe lẹ ndu Arámu nọdu alwụ ọgu ono. Mee, shi l'ẹka ono, e mekarụ iya iphe ono nọdu asọshihu l'ọma ụgbo-ịnya ono. O be l'ụzenyashi iya; ọ nwụhu.
35 A peleja tornou-se renhida naquele dia; quanto ao rei, seguraram-no de pé no carro defronte dos siros, mas à tarde morreu. O sangue corria da ferida para o fundo do carro.
36 Ẹnyanwu rịbajeepho; e chishia mkpu l'ẹka ndu ojọgu ono nọ sụ: “G'onyenọnu lashịa mkpụkpu iya-o; g'onyemonye lashịa alị iya!”
36 Ao pôr do sol, fez-se ouvir um pregão pelo exército, que dizia: Cada um para a sua cidade, e cada um para a sua terra!
37 Tọbudu iya bụ; eze nwụhu; a palata odzu iya lẹ mkpụkpu Samériya bya elia.
37 Morto o rei, levaram-no a Samaria, onde o sepultaram.
38 Ẹphe je asaa ụgbo-ịnya ono asasa l'okpuru, dụ lẹ mkpụkpu Samériya, bụ ẹka ndu agba ụkpara awụje ẹhu. Nkụta richaa mee ya ẹgube ono, Chipfu pfuhawaru iya ono.
38 Quando lavaram o carro junto ao açude de Samaria, os cães lamberam o sangue do rei, segundo a palavra que o Senhor tinha dito; as prostitutas banharam-se nestas águas.
39 A bya l'iphe ọzo, nwụgbaberu nụ teke Éhabu bụ eze; mẹ iphemiphe, o mekọtaru; mẹ k'ụlo-eze, ọ kpụru gude eze-enyi memaa ya; mẹ kẹ mkpụkpu, ọ kpụshigbaaru ike bẹ e dekọtaru l'ẹkwo-akọ, e deshiru iphe, ndu eze ndu Ízurẹlu meru.
39 Quanto aos mais atos de Acabe, e a tudo quanto fez, e à casa de marfim que construiu, e a todas as cidades que edificou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Israel?
40 No iya; Éhabu kua mgbẹnya ikpazụ; bya alapfushia nna iya phẹ. Éhazaya, bụ nwa iya nwoke bụru eze nọchia ẹnya iya.
40 Assim, descansou Acabe com seus pais; e Acazias, seu filho, reinou em seu lugar.
41 Jiehoshafatu nwa Asa bya abụru eze ndu Jiuda l'apha, kwe Éhabu apha ẹno, e -shi teke ọ watarụ abụru eze ndu Ízurẹlu.
41 E Josafá, filho de Asa, começou a reinar sobre Judá no quarto ano de Acabe, rei de Israel.
42 Jiehoshafatu nọwaru ụkporo apha l'apha iri l'ise teke ọ watarụ abụru eze. Ọ nọo l'aba-eze iya ụkporo apha l'apha ise lẹ Jierúsalẹmu. Ẹpha ne iya bụ Azụba nwada Shilihi.
42 Era Josafá da idade de trinta e cinco anos quando começou a reinar; e vinte e cinco anos reinou em Jerusalém. Sua mãe se chamava Azuba, filha de Sili.
43 Jiehoshafatu bya etsokọtae phọ ụzo, nna iya, bụ Asa tsoru. Ọphu ọ dụdu ọphu ọ harụ mẹ nanụ. O meru iphe, pfụru ọto l'ẹnya Chipfu. Ọle ọ tọ lwụduru ẹka aagwajẹ iphe. Ndu Ízurẹlu nọdu ejeje egwe ngwẹja; bya akpọ ụ̀nwù-isẹnsu ọku l'ẹka ono.
43 Ele andou em todos os caminhos de Asa, seu pai; não se desviou deles e fez o que era reto perante o Senhor .
44 Jiehoshafatu mekwarụpho; yẹle eze ndu Ízurẹlu nọdu lẹ nchị-odoo.
44 Todavia, os altos não se tiraram; neles, o povo ainda sacrificava e queimava incenso.
45 Iphe ọzo, Jiehoshafatu megbabẹru; mẹ ẹhuka ẹhuka, o mekọtaru; waa g'o gude lwụa ọgu bẹ e dekọtaru l'ẹkwo-akọ, e deshiru iphe, ndu eze ndu Jiuda meru.
45 Josafá viveu em paz com o rei de Israel.
46 Unwoke, anọduje agba ụkpara l'ụlo agwa, bụ ndu ọphu phọduru nụ lẹ teke nna iya bụ eze; bẹ ọ chịshikotaru l'alị ono.
46 Quanto aos mais atos de Josafá, e ao poder que mostrou, e como guerreou, porventura, não estão escritos no Livro da História dos Reis de Judá?
47 Teke ono bẹ ndu Edọmu te enwedu onye eze; ọ bụru onye nọ-tsotaru eze bẹ bụ onye-ishi.
47 Também exterminou da terra os restantes dos prostitutos cultuais que ficaram nos dias de Asa, seu pai.
48 Jiehoshafatu bya achịru ụgbo-mini, ee-gude agbaru iya nghọ ye g'e gude je alị Ofi je evuta mkpọla-ododo. Ọle ụgbo-mini ono tsukpọshihuru lẹ Eziyọnu-Geba; ọphu o to jeẹduru.
48 Então, não havia rei em Edom, porém reinava um governador.
49 Ọ bụru teke onoya bẹ Éhazaya nwa Éhabu sụru Jiehoshafatu: “Gẹ ndu-ozi mu waa ndu-ozi ngu swịjenuru l'ụgbo-mini ono.” Jiehoshafatu jịka.
49 Fez Josafá navios de Társis, para irem a Ofir em busca de ouro; porém não foram, porque os navios se quebraram em Eziom-Geber.
50 Noo ya; Jiehoshafatu kuru mgbẹnya ikpazụ; bya alapfushia nna iya phẹ. E lia ya l'ẹka e liru nna iya phẹ lẹ mkpụkpu Dévidi, bụ nna iya. Jiehoramu, bụ nwa iya nwoke bụru eze nọchia ẹnya iya.
50 Então, Acazias, filho de Acabe, disse a Josafá: Vão os meus servos embarcados com os teus. Porém Josafá não quis.
51 Éhazaya nwa Éhabu bya abụru eze ndu Ízurẹlu l'apha, kwe Jiehoshafatu apha iri l'ẹsaa, ọ bahụru l'aba-eze ndu Jiuda; ọ bụru eze ndu Ízurẹlu apha labọ lẹ Samériya.
51 Josafá descansou com seus pais e foi sepultado na Cidade de Davi, seu pai; e Jeorão, seu filho, reinou em seu lugar.
52 O mee ẹjo-ememe l'ẹnya Chipfu; bya etsoo ụzo nna iya; mẹ kẹ ne iya; bya etsoo ụzo Jierobowamu nwa Nebatu; mbụ onye ono, kpatarụ; ndu Ízurẹlu mee iphe-ẹji ono.
52 Acazias, filho de Acabe, começou a reinar sobre Israel em Samaria, no décimo sétimo ano de Josafá, rei de Judá; e reinou dois anos sobre Israel.
53 Ọ barụ Balụ ẹja; bya ephozeru iya; shi nno kpatsu Chipfu, bụ Chileke kẹ Ízurẹlu ẹhu-eghu, bụ iphe, nna iya meru.
53 Fez o que era mau perante o Senhor ; porque andou nos caminhos de seu pai, como também nos caminhos de sua mãe e nos caminhos de Jeroboão, filho de Nebate, que fez pecar a Israel.
54 — ausente —
54 Ele serviu a Baal, e o adorou, e provocou à ira ao Senhor , Deus de Israel, segundo tudo quanto fizera seu pai.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.