1 Reis 21
Bayịburu Izii (IZZ) vs BKJ
1 O nweru opfu-vayịnu, nọ lẹ mkpụkpu Jiezerẹlu lẹ mgboru ibe Éhabu, bụ eze lẹ Samériya. Onye nwe iya nụ bụ Nabọtu, onye mkpụkpu Jiezerẹlu.
1 E sucedeu, depois destas coisas, que Nabote, o jezreelita, tinha uma vinha, a qual estava em Jezreel, junto ao palácio de Acabe, rei de Samaria.
2 A nọnyaa; Éhabu sụ Nabọtu: “Nụnu mu opfu-vayịnu ngu-a gẹ mu mee mgbabu, mu a-kọbeje ẹba; eshi ọphu ọ nọ-kube ibe mu. Mu e-gude opfu-vayịnu ọphu kakpọroo ya ree gbanweta ngu iya; ọzoo lẹ mu gude okpoga pfụa ngu aswa iya; mẹ obeta aswa iya bụru gụnu.”
2 E Acabe falou a Nabote, dizendo: Dá-me a tua vinha, para que eu possa tê-la como horta de ervas, porque ela está perto da minha casa; e te darei por ela uma vinha melhor; ou, se te parecer bom, dar-te-ei o seu valor em dinheiro.
3 Nabọtu sụ Éhabu: “Gẹ Chipfu te ekwekwa gẹ mu woru oke alị nna mu phẹ nụ ngu.”
3 E Nabote disse a Acabe: O SENHOR me proíba de te dar a herança dos meus pais.
4 Éhabu gude ẹhu-eghu; vụa ọvuma lashịa ibe iya; kẹle Nabọtu, bụ onye Jiezerẹlu bẹ sụru lẹ ya taa nụdu iya oke alị nna iya phẹ. O je azẹe l'iphe-azẹe ya; gbanwụbe iphu; jịka eri nri.
4 E Acabe chegou à sua casa revoltado e aborrecido por causa da palavra que Nabote, o jezreelita, lhe havia falado; porquanto ele tinha dito: Não te darei a herança dos meus pais. E ele se deitou na sua cama, e virou a sua face, e não quis comer pão algum.
5 Jiezebẹlu, bụ nyee ya bya abyapfuta iya; bya asụ iya: “?Bụ gụnu kpatarụ iphe, ẹhu eghu ngu eghu kẹ g'i ti ri nri?”
5 Todavia, Jezabel, a sua esposa, veio até ele e lhe disse: Por que o teu espírito está tão triste, a ponto de não comeres mais pão algum?
6 Éhabu sụ iya: “Iphe, kparụ iya nụ bụ lẹ mu pfuru Nabọtu onye Jiezerẹlu g'ọ nụ mu opfu-vayịnu iya gẹ mu pfụa ya aswa iya l'okpoga; ọdumeka gẹ mu gbẹchia nụ iya opfu-vayịnu ọzo l'ụgwo iya; m'ọ -bụru l'ọ dụ iya ree. Obenu l'ọ sụru lẹ ya ta anụdu mu opfu-vayịnu iya anụnu ophu.”
6 E ele lhe disse: Porque eu falei com Nabote, o jezreelita, e disse a ele: Dá-me a tua vinha em troca de dinheiro; ou, ainda, se te aprouver, eu te darei uma outra vinha por ela; e ele respondeu: Não te darei a minha vinha.
7 Nyee ya ono, bụ Jiezebẹlu sụ iya: “?Bụkwadu ngu-a bụ eze ndu Ízurẹlu tọo? Gbalihu ria nri; g'ẹhu tsọo ngu ụtso. Mu a-natarụ ngu-a opfu-vayịnu Nabọtu, bụ onye Jiezerẹlu ono.”
7 E Jezabel, a sua esposa, disse a ele: Tu governas agora o reino de Israel? Levanta-te, e come pão, e deixa o teu coração ficar contente. Eu te darei a vinha de Nabote, o jezreelita.
8 No iya; Jiezebẹlu bya egude ẹpha Éhabu deshia ẹkwo-ozi; gude iphe-ọhubama, Éhabu egudeje anyachishi ẹkwo ozi nyachishia ya; woru iya keshiaru ndu bụ ọgerenya; mẹ ndu nweru ẹnya, bụ ndu ẹphe lẹ Nabọtu tụkoru buru lẹ mkpụkpu.
8 Assim, ela escreveu cartas em nome de Acabe, e as selou com o selo dele, e enviou as cartas para os anciãos e para os nobres que estavam na sua cidade, habitando com Nabote.
9 Iphe, o deru l'ẹkwo-ozi ono bụ:
9 E ela escreveu nas cartas, dizendo: Proclamai um jejum, e ponde Nabote no alto, no meio do povo;
10 Unu eyeru iya ndu bụ ọgalemkpa nemadzụ labọ g'ẹphe nọdu iya l'iphu; boo ya ibo; sụ l'o pfubyiru Chileke; bya epfubyia eze. Teke ono; unu akpụfu iya je atugbua lẹ mkpuma.”
10 e ponde dois homens, filhos de Belial, diante dele, para dar testemunho contra ele, dizendo: Tu blasfemaste contra Deus e contra o rei. E, depois, carregai-o para fora e apedrejai-o, para que morra.
11 Tọbudu iya bụ; ndu mkpụkpu ono; mbụ ndu bụ ọgerenya; mẹ ndu nweru ẹnya, bu lẹ mkpụkpu Nabọtu phẹ mee gẹ Jiezebẹlu pfuru phẹ l'ẹkwo-ozi ono, o deru keshiaru phẹ ono.
11 E os homens da sua cidade, a saber, os anciãos e os nobres que eram habitantes da sua cidade, fizeram segundo Jezabel lhes mandou, e segundo estava escrito nas cartas que ela lhes havia enviado.
12 Ẹphe bya atụa ọnu mbọku aswị ẹgu; woru Nabọtu dobe l'ọnodu, ha shii l'echilabọ phẹ.
12 E proclamaram um jejum, e puseram Nabote no alto no meio do povo.
13 Ndu ọgalemkpa labọ bata bya anọdu iya l'iphu; boahaa ya ibo sụ: “Nabọtu pfubyishiru Chileke; bya epfubyishikwaphọ eze.” Noo ya bụ; ẹphe kpụfu iya l'azụ mkpụkpu; je atugbua ya lẹ mkpuma.
13 E ali chegaram dois homens, filhos de Belial, e se assentaram diante dele; e os homens de Belial testemunharam contra ele, justamente contra Nabote, na presença do povo, dizendo: Nabote blasfemou contra Deus e contra o rei. Eles, então, carregaram- no para fora da cidade e o apedrejaram com pedras, de modo que morreu.
14 Tọbudu iya bụ; ẹphe zia Jiezebẹlu; sụ: “A tugbuakwaru Nabọtu lẹ mkpuma; ọ nwụhuwaa ọbu.”
14 Então, eles mandaram dizer a Jezabel: Nabote está apedrejado e está morto.
15 Anụma, Jiezebẹlu anụma l'a tụ-gbuwaru Nabọtu lẹ mkpuma; ọ sụ Éhabu: “Tụgbua je anata opfu-vayịnu Nabọtu onye Jiezerẹlu phọ; mbụ ono, ọ jịkaru lẹ ya taa nụdu ngu g'ị pfụa ya okpoga ono. Noo kẹle Nabọtu ta anọhedu ndzụ; ọ nwụhuwaru.”
15 E sucedeu, quando Jezabel ouviu que Nabote fora apedrejado, e estava morto, que Jezabel disse a Acabe: Levanta-te, toma posse da vinha de Nabote, o jezreelita, a qual ele se recusou a te dar em troca de dinheiro; porque Nabote não está vivo, mas morto.
16 Tọbudu iya bụ; Éhabu nụmaepho lẹ Nabọtu bẹ nwụhuwaru nụ; ọ gbalihu jeshia l'opfu-vayịnu Nabọtu, bụ onye Jiezerẹlu ono; gẹ ya nata iya nworu.
16 E sucedeu, quando Acabe ouviu que Nabote estava morto, que Acabe se levantou para descer até a vinha de Nabote, o jezreelita, para dela tomar posse.
17 Noo ya; Chipfu bya epfuaru Elayịjia, bụ onye Tishibe sụ:
17 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
18 “Gbalihu; je Samériya; jepfu Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu ono. Ẹka ọ nọ nta-a bụ l'opfu-vayịnu Nabọtu; l'ẹka-a, oome g'ọ nata iya nworu.
18 Levanta-te, desce para te encontrares com Acabe, o rei de Israel, o qual está em Samaria; eis que ele está na vinha de Nabote, aonde desceu para tomar posse.
19 Karụ iya lẹ Chipfu sụru-a: ‘?I gbuchaaru nemadzụ; bya anafụa ya iphe iya?’ Sụ iya lẹ Chipfu sụru-a: ‘Ọo ẹka ono, nkụta nọ richaa mee Nabọtu ono bẹ nkụta a-nọdu richaa mee nkengu!’ ”
19 E tu lhe falarás, dizendo: Assim diz o SENHOR: Mataste e também tomaste posse? E tu falarás a ele, dizendo: Assim diz o SENHOR: No lugar onde os cães lambiam o sangue de Nabote, os cães lamberão o teu próprio sangue.
20 Éhabu sụ Elayịjia: “?Ị chọwaru mu bya; gụbe onye ọhogu mu?”
20 E Acabe disse a Elias: Encontraste-me, ó meu inimigo? E ele respondeu: Eu te encontrei; porque tu te vendeste para executar o mal à vista do SENHOR.
21 Hụma ahụma lẹ mu e-me g'ẹjo-iphe dapfuta ngu. Awa ngu bẹ mu a-za l'ẹza; tẹme iphe, bụkpoo onye bụ nwoke l'ibe gụbe Éhabu bẹ mu e-kpo g'e kpoje ntụ-a l'alị Ízurẹlu: ohu; mẹ amadụ.
21 Eis que trarei mal sobre ti, e retirarei a tua posteridade, e cortarei de Acabe aquele que mija contra a parede, e aquele que está escravo e livre em Israel,
22 Mu e-me ọnu-ụlo ngu gẹ kẹ Jierobowamu nwa Nebatu; mẹ kẹ Basha nwa Ahayịjia; noo kẹle ị kpatsuru mu ẹhu-eghu; tẹme i mee gẹ ndu Ízurẹlu mee iphe-ẹji.
22 e farei da tua casa como a casa de Jeroboão, o filho de Nebate, e como a casa de Baasa, o filho de Aías, pela provocação com a qual tu tens me provocado à ira, e feito Israel pecar.
23 “A bya l'ẹhu Jiezebẹlu bẹ Chipfu pfukwarụpho sụ: ‘Ọo nkụta a-ta Jiezebẹlu l'ime mkpụkpu Jiezerẹlu.’
23 E de Jezabel também falou o SENHOR, dizendo: Os cães devorarão Jezabel junto à muralha de Jezreel.
24 “Ndibe Éhabu phẹ onye ọphu nwụhuru lẹ mkpụkpu bẹ bụ nkụta a-ta onye ọbu. Onye ọphu nwụhuru l'ọma ẹgu bẹ bụ ẹnu, ephe l'eli a-vụka anụ iya.”
24 Aquele que morrer dos de Acabe na cidade, os cães comerão; e aquele que morrer no campo, as aves do céu comerão.
25 Ọ tọ dụdu onye ẹjo-iphe nkiya dụta-bejeru gẹ kẹ Éhabu. O woru onwiya ree eme ẹjo-ememe l'ẹnya Chipfu. Ọ bụru nyee ya, bụ Jiezebẹlu bẹ kwarụ iya ye.
25 Não houve, porém, ninguém semelhante a Acabe, que se vendeu para executar impiedade à vista do SENHOR, a quem Jezabel, a sua esposa, o incitava.
26 O meru akpamara; kẹle ọ gwarụ agwa gẹ ndu Amọru ono, Chipfu chịfuru l'iphu ndu Ízurẹlu ono.
26 E ele agiu mui abominavelmente ao seguir ídolos, segundo todas as coisas que fizeram os amorreus, aos quais o SENHOR expulsou de diante dos filhos de Israel.
27 Noo ya; Éhabu nụmachaepho opfu ono; ọ gbajashịa uwe iya; yee uwe-aphụ; swịahaa ẹgu; azẹjeepho l'uwe-aphụ ono; bya anọduje ejephe kẹ gọlogolo.
27 E sucedeu, quando Acabe ouviu aquelas palavras, que ele rasgou as suas vestes, e pôs pano de saco sobre a sua carne, e jejuou, e se deitou em panos de saco e seguiu brandamente.
28 Chipfu bya epfuaru Elayịjia, bụ onye Tishibe sụ:
28 E a palavra do SENHOR veio a Elias, o tisbita, dizendo:
29 “?Ị hụmaru gẹ Éhabu gbẹ bya ewozeta onwiya alị l'iphu mu? Eshinu o wozetaru onwiya alị l'iphu mu bẹ mu tee meẹdu g'ẹjo-iphe ono bya teke ọ nọ ndzụ. Mu e-doberu iya ọnu-ụlo iya yẹle ụnwu iya.”
29 Vês tu como Acabe se humilha diante de mim? Como ele se humilha diante de mim, não trarei o mal nos seus dias; mas nos dias dos seus filhos trarei o mal sobre a sua casa.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.