1 Reis 20

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu bya achịkobe ndu ojọgu iya l'ophu. Yẹle ndu eze ụkporo l'iri l'ẹbo tụko swịru; waa ịnya; mẹ ụgbo-ịnya. Ẹphe je ekepheta mkpụkpu Samériya; tsoo phẹ ọgu.
1 Por esse tempo, Ben-Hadade, rei da Síria, mobilizou seu exército com o apoio de 32 reis aliados e seus carros de guerra e cavalos. Eles cercaram Samaria e a atacaram.
2 O zia ndu-ozi g'e je l'ime mkpụkpu je ezia Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu sụ iya lẹ Bẹnu-Hadadu sụru-a:
2 Ben-Hadade enviou mensageiros à cidade para dizer a Acabe, rei de Israel: “Assim diz Ben-Hadade:
3 “Mkpọla-ọchaa ngu waa mkpọla-ododo ngu bụkotawa nkemu; unyomu ngu waa ụnwegirima ngu ndu ọphu kakọta ama mma bụkwarupho nkemu.”
3 ‘Sua prata e seu ouro são meus, bem como suas esposas e os melhores de seus filhos’”.
4 Eze ndu Ízurẹlu sụ: “Gụbe eze, bụ nnajịuphu mu; ọo g'i pfuru buẹpho g'ọ dụ; mbẹdua mẹ iphemiphe, mu nweru bẹ bụkota nkengu.” Onye gude eswi akọ opfu|src="lb00018c.tif" size="span" loc="1KI" copy="Knowles" ref="19:19-21"
4 “Está bem, ó meu senhor, o rei”, respondeu o rei de Israel. “Tudo que tenho é seu.”
5 Ndu ozi ono bya alaphu azụ ọzo je asụ: “Bẹnu-Hadadu bẹ sụru lẹ-a: ‘Mu zihawaru g'ị chịta mkpọla-ọchaa ngu; mẹ mkpọla-ododo ngu; mẹ unyomu ngu phẹ; waa ụnwegirima ngu nụ mu.
5 Pouco depois, os mensageiros voltaram e disseram: “Assim diz Ben-Hadade: ‘Já exigi que entregasse sua prata, seu ouro, suas esposas e seus filhos.
6 Ọle-a; ẹgube nta-a echele bẹ mu e-ye ndu-ozi mu g'ẹphe bya etsoru ụlo ngu; mẹ ụlo ndu-ozi ngu vọchachaa pfurupfuru. Iphe, bụkpoo iphe, dụ ngu ùbvù l'ẹnya bẹ ẹphe e-gwetakọta.’ ”
6 Mas amanhã, a esta hora, enviarei meus oficiais para vasculharem seu palácio e as casas de seus oficiais e tomarem tudo que considerarem de valor’”.
7 Tọbudu iya bụ; eze ndu Ízurẹlu bya ekukọbe ndu bụ ọgerenya alị ono l'ophu sụ phẹ: “?Unu hụmadupho gẹ nwoke-a achọ mu opfu? O ziru ozi gẹ mu nụ iya unyomu mu; mẹ ụnwegirima mu; mẹ mkpọla-ọchaa mu; waa mkpọla-ododo mu; ọphu mu ta jịkakwaru.”
7 Então Acabe convocou todas as autoridades de Israel e lhes disse: “Vejam como esse homem quer nossa desgraça! Já concordei em lhe entregar minhas esposas, meus filhos, minha prata e meu ouro!”.
8 Ndu bụ ọgerenya ono g'ẹphẹ ha; mẹ ndu Ízurẹlu l'ophu sụ: “Ta ngashịru iya nchị; ọphu i kwetakwa iphe, o pfuru.”
8 “Não ceda a nenhuma outra exigência!”, aconselharam as autoridades e o povo.
9 Ọo ya bụ; Éhabu ziphu ndu ono, Bẹnu-Hadadu ziru ozi ono azụ sụ: “Unu karụ nnajịuphu mu, bụ eze sụ iya lẹ-a: ‘Iphe ono, i vu ụzo sụ gẹ mụbe onye-ozi ngu mee ono bẹ mu e-mekọta. Ọle k'ikpazụ-a bẹ mu ta adụdu ike eme-o!’ ” Ndu ono, byaru ozi ono lụfu; je ezia Bẹnu-Hadadu iphe, e ziru phẹ.
9 Portanto, Acabe respondeu aos mensageiros de Ben-Hadade: “Digam ao meu senhor, o rei: ‘Eu lhe darei tudo que pediu da primeira vez, mas não posso aceitar sua última exigência’”. Os mensageiros voltaram a Ben-Hadade com essa resposta.
10 Bẹnu-Hadadu bya ezia Éhabu ozi ọzo; sụ: “G'agwa gwakwa mu ọchi; mbụ g'o mekwaa mu ọphu ka njọ m'urwuku, nọ lẹ mkpụkpu Samériya phọdukpowaa ọphu sụru gẹ ndu tso mu nụ e-kpotachaa ya mkpoji-ẹka.”
10 Então Ben-Hadade enviou a seguinte mensagem a Acabe: “Que os deuses me castiguem severamente se restar pó suficiente de Samaria para dar um punhado a cada um de meus soldados!”.
11 Eze ndu Ízurẹlu sụ: “Unu karụ iya l'onye kwarụ onwiya ngwọgu ta abajẹdu aba; gbahaẹpho teke ọ lwụ-kpecharu l'ọgu.”
11 O rei de Israel respondeu: “O guerreiro que se arma com sua espada para lutar não deve se vangloriar como o guerreiro que já venceu”.
12 Ọ bụru gẹ Bẹnu-Hadadu nọ lẹ m̀kpù angụ mẹe yẹe ndu eze, yẹe ya nọ bẹ a byaru ezia ya ozi ono. Ọ sụ ndu nkiya: “Unu kwakọbe k'ọgu.” Ọo ya bụ; ẹphe kwakọbe onwophẹ k'etso mkpụkpu Samériya ọgu.
12 A resposta de Acabe chegou a Ben-Hadade e aos outros reis quando bebiam em suas tendas. “Preparem-se para atacar!”, ordenou Ben-Hadade a seus oficiais. E eles se prepararam para atacar a cidade.
13 No iya; o nweru onye mpfuchiru Chileke, byapfutaru Éhabu, bụ eze ndu Ízurẹlu bya asụ iya: “Chipfu sụru-a: ‘?Ị hụmaru ikpoto ndu-a? Mu e-woru phẹ ye ngu l'ẹka ntanụ-a; g'ịi-makwanụru l'ọo mu bụ Chipfu.’ ”
13 Enquanto isso, um profeta foi a Acabe, rei de Israel, e lhe disse: “Assim diz o S enhor : ‘Está vendo esse enorme exército inimigo? Hoje eu o entregarei em suas mãos. Com isso, você saberá que eu sou o S enhor ’”.
14 Éhabu sụ: “?Bụ onye bẹ e-me iya nụ?”
14 Acabe perguntou: “Por meio de quem ele fará isso acontecer?”. O profeta respondeu: “Assim diz o S “Devemos atacar primeiro?”, perguntou Acabe. “Sim”, respondeu o profeta.
15 Tọbudu iya bụ; ọ bya achịkobe ụnwokorobya, bụ ndu ojọgu ndu-ishi ọhamoha ono. Iphe, ẹphe dụ bụru ụkporo ụmadzu iri lẹ nanụ l'ụmadzu iri l'ẹbo. E mechaa; ọ bya achịkobe ndu Ízurẹlu ndu ọphu tụkoru dụ ụnu nemadzụ iri l'ẹsaa l'ụkporo ụmadzu iri.
15 Então Acabe convocou os 232 soldados dos comandantes das províncias. Em seguida, reuniu o restante do exército de Israel, cerca de sete mil homens.
16 Ọ bụru l'eswe bẹ ẹphe tụgburu jeshia; mbụ teke Bẹnu-Hadadu nọ lẹ m̀kpù ngụwaa mẹe k'ọphu ọ tsụ iya atsụtsu; yẹle ndu eze ụkporo l'iri l'ẹbo phọ, eeyetaru iya ẹka phọ.
16 Por volta do meio-dia, quando Ben-Hadade e os 32 reis aliados ainda estavam em suas tendas, bebendo até ficarem bêbados,
17 Ụnwokorobya ndu ojọgu ndu-ishi ọhamoha ono vuru ụzo tụgbua.
17 o primeiro contingente, formado pelos soldados dos comandantes das províncias, saiu da cidade. Quando eles se aproximavam, os espiões de Ben-Hadade o avisaram: “Há alguns soldados vindo de Samaria”.
18 Bẹnu-Hadadu sụ: “Teke ẹphe byaru kẹ nchị-ọdu-doo; unu kpụkoo phẹ lẹ ndzụ; teke ọ bụ k'ọgu bẹ ẹphe abya; unu kpụkokwa phẹ phọ lẹ ndzụ.”
18 Ele ordenou: “Quer tenham vindo em paz, quer para guerrear, tragam esses soldados com vida!”.
19 Ụnwokorobya ndu ojọgu ono vuru ụzo wụfuta lẹ mkpụkpu; ndu ojọgu ọzo nọdu etso phẹ etsotso.
19 Os soldados dos comandantes das províncias de Acabe e todo o exército haviam saído para lutar.
20 Onyenọnu gbukọtaepho onye ọphu yẹ ya wọgbaberu ọgu. Ọ nwụepho nno; ndu Arámu yee ọkpa l'ọso; ndu Ízurẹlu chịpyabe phẹ. Bẹnu-Hadadu, bụ eze ndu Arámu nọdu l'eli ịnya iya gbalaa. Yẹe ndu agbaru iya l'ịnya tụko gbalaa.
20 Cada soldado israelita matou seu adversário sírio e, de repente, todo o exército sírio fugiu. Os israelitas os perseguiram, mas o rei Ben-Hadade e alguns dos cavaleiros fugiram a cavalo.
21 Eze ndu Ízurẹlu chịpyabe phẹ je egudegbaa ịnya phẹ; mẹ ụgbo-inya phẹ; bya egbua ndu Arámu k'ọphu parụ ẹka apaa.
21 O rei de Israel destruiu os outros cavalos e carros de guerra e massacrou os sírios.
22 E mechaẹpho; onye mpfuchiru Chileke ono byapfuta eze ndu Ízurẹlu ono bya asụ iya: “Unu jekwa emee onwunu g'unu kaba eshihu ike; maru iphe, unu e-me. Noo kẹle apha gbaẹrupho bẹ eze ndu Arámu a-byakwa etsoo ngu ọgu ọzo.”
22 Depois disso, o profeta disse ao rei Acabe: “Prepare-se para outro ataque. Comece a planejar desde já, pois o rei da Síria voltará na virada do ano”.
23 No iya; ndu-ishi ozi eze ndu Arámu bya epfuaru iya sụ: “Iphe, meru g'o gude ndu Ízurẹlu ka anyi ọkpehu bụ l'agwa phẹ bụ agwa eli úbvú. Ọ -bụru l'anyi l'ẹphe lwụru ọgu ono l'ẹka dụ baswaa; bẹ anyi a-kakwa phẹ ọkpehu.
23 Depois da derrota, os oficiais de Ben-Hadade lhe disseram: “Os deuses israelitas são deuses dos montes; por isso venceram. Mas podemos derrotá-los com facilidade nas planícies.
24 Iphe, ii-me bụ g'i wofuchaa ndu eze phọ l'ọnodu phẹ; wotachia ndu-ishi ndu ojọgu dochia ẹnya phẹ.
24 Desta vez, porém, substitua os reis por outros comandantes.
25 L'ị chịta ndu ojọgu, ha gẹ ndu e gburu egbugbu yekwaa lẹ ndu ojọgu; mẹ ịnya, ha g'ọphu tuphashịhuru nụ; mẹ ụgbo-ịnya, ha g'ọphu tuphashịhuru nụ kwaphọ; g'anyi jepfu phẹ ọgu l'ẹka dụ baswaa. Anyi kafụtaje phẹ ọkpehu.” Ọo ya bụ; Bẹnu-Hadadu kweta; bya emee iphe, ẹphe pfuru iya.
25 Reúna outro exército como o que o senhor perdeu. Dê-nos o mesmo número de cavalos e carros de guerra, e lutaremos contra os israelitas nas planícies. Certamente os derrotaremos!”. O rei Ben-Hadade fez conforme aconselharam.
26 Apha sụgbaepho ishi; Bẹnu-Hadadu chịkobe ndu Arámu; ẹphe jeshia mkpụkpu Afẹku; g'ẹphe je etsoo ndu Ízurẹlu ọgu.
26 Na virada do ano, convocou o exército sírio e marchou novamente contra Israel, dessa vez em Afeque.
27 A bya akpakọo ndu Ízurẹlu; ẹphe kwakọbekwapho; bya awụ-pfushia phẹ. Ndu Ízurẹlu dọru uzi labọ g'ụnwu ndọkobe eghu; ghaaru ndu Arámu iphu; obenu lẹ ndu Arámu tụkoru obotẹgu sweta.
27 Israel reuniu seu exército, organizou linhas de abastecimento e saiu para lutar. Mas, em comparação com o enorme exército sírio que cobria todo o campo, os israelitas pareciam dois pequenos rebanhos de cabras.
28 Onye kẹ Chileke bya eje asụ eze ndu Ízurẹlu: “Chipfu sụru-a: ‘Eshi ọphu ndu Arámu gude ọnu phẹ sụ lẹ Chipfu bẹ bụ agwa, ereje ire l'eli úbvú; l'ọ tọ bụdu agwa ereje ire lẹ nsụda nsụda; bẹ mu a-chịta ikpoto ndu-a g'ẹphe ha ye ngu l'ẹka; g'ị makwanụru l'ọo mu bụ Chipfu.’ ”
28 O homem de Deus foi ao rei de Israel e lhe disse: “Assim diz o S enhor : ‘Os sírios pensam que o S enhor é um deus dos montes, e não das planícies. Por isso, entregarei todo o enorme exército sírio em suas mãos. Então vocês saberão que eu sou o S enhor ’”.
29 Ẹphe dọru chebegbachaa ibe phẹ iphu ẹgube ono abalị ẹsaa. O be lẹ mbọku k'ẹsaa; ẹphe wọgbabe ọgu ono. Ndu Ízurẹlu gbua ndu Arámu ụkporo ụnu unwoke iri l'ẹbo; l'ụnu iri, bụ ndu ojọgu o-je-l'ọkpa l'ujiku lanụ.
29 Os dois exércitos acamparam um de frente para o outro durante sete dias e, no sétimo dia, a batalha começou. Os israelitas mataram cem mil soldados de infantaria dos sírios em um só dia.
30 Ndu ọphu e gbuphodoru gbaba lẹ mkpụkpu Afẹku; igbulọ mkpụkpu ono zeshihu tugbua ụkporo ụnu nemadzụ ugbo ẹto; l'ụnu ẹsaa; l'ụkporo ụmadzu iri. Bẹnu-Hadadu gbalaa je edomia onwiya l'ime ime ụlo, dụ lẹ mkpụkpu ono.
30 O restante fugiu para a cidade de Afeque, mas o muro caiu sobre eles e matou mais 27 mil. Ben-Hadade fugiu para a cidade e se escondeu num quarto secreto.
31 Ndu ozi Bẹnu-Hadadu bya asụ iya: “Lenu; anyi nụmaru lẹ ndu eze ndu Ízurẹlu bẹ aphụje obu-imemini. G'anyi gbaphua uwe-aphụ l'upfu; rịkua onwanyi eri l'ishi; jepfushia eze ndu Ízurẹlu. ?A maru; o-dobe ngu ndzụ.”
31 Os oficiais de Ben-Hadade lhe disseram: “Senhor, ouvimos que os reis de Israel são misericordiosos. Vamos nos humilhar, usar panos de saco na cintura e cordas na cabeça e nos render ao rei de Israel. Talvez ele deixe o senhor viver”.
32 Ọo ya bụ; ẹphe bya agbaphua uwe-aphụ l'upfu; rịkua eri l'ishi jepfushia eze ndu Ízurẹlu je asụ iya: “Onye-ozi ngu Bẹnu-Hadadu sụru jiko g'i dobe nụ iya ndzụ.”
32 Então vestiram panos de saco e cordas, foram ao rei de Israel e suplicaram: “Seu servo Ben-Hadade diz: ‘Peço que me deixe viver!’”. O rei de Israel respondeu: “Ele ainda está vivo? Ele é meu irmão!”.
33 Ndu ozi Bẹnu-Hadadu ono nọdu egekpọepho iphe, e-shi iya l'ọnu fụta. Ẹphe nalitakebe iya opfu ono l'ọnu; sụ: “Ee; mbụ nwune ngu Bẹnu-Hadadu.”
33 Os homens interpretaram isso como um bom sinal e, aproveitando essas palavras, responderam: “Sim, seu irmão Ben-Hadade!”. “Vão buscá-lo”, disse o rei de Israel. E, quando Ben-Hadade chegou, Acabe o convidou para subir em sua carruagem.
34 Bẹnu-Hadadu sụ iya: “Mkpụkpu ono, nna mu natarụ nna ngu ono bẹ mu a-nụ-phukọta ngu azụ; l'i meta ẹka aa-nọduje azụru ngu aswa lẹ Damasụkosu ẹgube ono, nna mu meru lẹ Samériya.”
34 Ben-Hadade lhe disse: “Devolverei as cidades que meu pai tomou de seu pai, e você poderá estabelecer centros de comércio em Damasco, como meu pai fez em Samaria”. Acabe disse: “Sob essas condições, eu o libertarei”. Então os dois fizeram um acordo, e Ben-Hadade foi liberto.
35 O nweru onye lanụ l'ime ọgbo ndu mpfuchiru Chileke, Chipfu byaru epfuaru g'ọ sụ onye ọphuu: “Jiko chia mu iphe.” Onye ono jịka iya echi iphe ono.
35 Enquanto isso, o S enhor instruiu um dos membros de um grupo de profetas a dizer a outro: “Dê um soco em mim!”, mas o homem se recusou a fazê-lo.
36 Tọbudu iya bụ; onye mpfuchiru Chileke ono sụ iya: “Lenu; eshi ọphu ị jịkaru eme iphe, Chipfu pfuru; bẹ i -bebeẹpho haa mu l'ẹka-a lụfu; oduma adzugbua ngu.” Alụfu, nwoke ono harụ iya lụfu; oduma hụma iya woru iya dzugbua.
36 Então o profeta lhe disse: “Como você não obedeceu à voz do S enhor , um leão o matará assim que você sair daqui”. E, quando ele partiu, um leão o atacou e o matou.
37 Onye mpfuchiru Chileke ono bya ahụma onye ọzo bya asụ iya: “Jiko chia mu iphe.” Onye ono wagọchaa ya awagọ; chibashịa ya ẹhu ọ́nyá.
37 Em seguida, o profeta se dirigiu a outro homem e disse: “Dê um soco em mim!”. O homem deu um soco no profeta e o feriu.
38 Onye mpfuchiru Chileke ono lụfu; je apfụru l'agụga ụzo; nọdu kwabẹru eze. O gude iphe kechia onwiya iphu; g'a ta maru iya.
38 O profeta colocou uma faixa de pano sobre os olhos para se disfarçar e esperou pelo rei junto à estrada.
39 O be teke eze ghatajẹerupho; onye mpfuchiru Chileke ono kua ya oku sụ: “Mụbe onye-ozi ngu bẹ bahụru l'echilabọ ọgu; o nweru nwoke lanụ ghakọberu duta onye ọ kpụtaru lẹ ndzụ bya asụ mu: ‘Chee onye-a nche; ọ -bụru l'ọ gbalarụ; bẹ ii-gude ishi ndzụ nkengu pfụa ụgwo iya; teke ọdumeka l'ị pfụa mkpọla-ọchaa, ẹrwa iya dụ talẹntu lanụ.’
39 Quando o rei ia passando, o profeta gritou: “Eu, seu servo, estava no meio da batalha acirrada quando, de repente, alguém me trouxe um prisioneiro e disse: ‘Vigie este homem. Se ele escapar, você morrerá ou pagará uma multa de 35 quilos de prata!’.
40 Tọbudu iya bụ; mụbe onye-ozi ngu gbẹ phube iphu eme iphe ọzo; nwoke ono gbalaa.”
40 Contudo, enquanto eu estava ocupado fazendo outra coisa, o prisioneiro desapareceu”. “A culpa é sua”, respondeu o rei. “Você mesmo pronunciou sua condenação.”
41 Ọo ya bụ; onye mpfuchiru Chileke ono; bya aphụfu-kebe iphe ono, o gude kechia onwiya iphu ono; eze ndu Ízurẹlu bya amaru l'ọo onye lanụ lẹ ndu mpfuchiru Chileke bẹ ọ bụ.
41 Então, sem demora, o profeta tirou a faixa dos olhos, e o rei de Israel reconheceu que era um dos profetas.
42 Ọ sụ eze: “Chipfu sụru-a: ‘Eshinu ị harụ onye mu sụru g'e mee omeliwe; ọ laa kẹ mmanụ; bẹ ishi ndzụ ngu a-laa l'ụgwo ishi ndzụ nkiya; ndu nkengu alaa l'ụgwo ndu nkiya.’ ”
42 O profeta lhe disse: “Assim diz o S enhor : ‘Uma vez que você poupou o homem que eu havia ordenado que fosse destruído, você deve morrer em lugar dele, e seu povo, em lugar do povo dele’”.
43 Eze ndu Ízurẹlu gude iwe; mẹ ẹhu-eghu tụgbua lashịa ibe iya lẹ Samériya.
43 O rei de Israel foi para casa, em Samaria, indignado e aborrecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.