1 Reis 12

Bayịburu Izii (IZZ) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Tọbudu iya bụ; Rehobówamu tụgbua jeshia Shẹkemu; kẹle ndu Ízurẹlu l'ophu wụwaru jeshia l'ẹka ono g'ẹphe mee ya eze.
1 Roboão foi a Siquém, onde todo o Israel havia se reunido para proclamá-lo rei.
2 Teke ono bẹ Jierobowamu nwa Nebatu nọkwadu lẹ Ijiputu, bụ ẹka ono, ọ gbaru laa teke ọogbaru eze, bụ Sólomọnu ọso. Ọ nụma kẹ Rehobówamu ono; o shi lẹ Ijiputu lwatashịa.
2 Quando Jeroboão, filho de Nebate, soube disso, voltou do Egito, para onde havia fugido do rei Salomão.
3 Ọo ya bụ; e zia g'e je ekua ya; yẹle ndu Ízurẹlu g'ẹphe ha bya awụ-pfu Rehobówamu je asụ iya:
3 Os líderes de Israel convocaram Jeroboão, e ele e toda a comunidade de Israel foram falar com Roboão.
4 “Nna ngu boru anyi ivu, anyị ẹrwa. Ọ -bụru l'ii-me g'ozi aphụ ono, nna ngu shi kpabẹ anyi ono; mẹ ivu ono, o boru anyi ono ka alwa alị; bẹ anyi a-nọdukwa-a ejeru ngu ozi.”
4 “Seu pai foi muito duro conosco”, disseram. “Alivie a carga pesada de trabalho e de impostos altos que seu pai nos obrigou a carregar. Então seremos seus súditos leais.”
5 Rehobówamu sụ phẹ: “Unu lashịa je anọo ujiku ẹto; g'unu alwaphutawarọ azụ.” Ọo ya bụ; ẹphe wụkashihu.
5 Roboão respondeu: “Deem-me três dias para pensar. Depois, voltem para saber minha resposta”. E o povo foi embora.
6 Tọbudu iya bụ; eze, bụ Rehobówamu jeshia akpata ishi l'ẹka ndu bụ ọgerenya ono, shi ejeru nna iya, bụ Sólomọnu ozi teke ọ nọ ndzụ ono. Ọ jịa phẹ sụ: “?Dẹnu g'unu sụru gẹ mu yeeru ndu-a ọnu?”
6 O rei Roboão discutiu o assunto com os homens mais velhos que haviam sido conselheiros de seu pai, Salomão. “O que vocês aconselham?”, perguntou ele. “Como devo responder a este povo?”
7 Ẹphe sụ iya: “Ọ -bụru l'ịi-bụru onye-ozi ndu-a ntanụ-a; mbụ wụaru phẹ ẹpho l'alị; bya epfuaru phẹ opfu ọma; bẹ ẹphe a-bụkwaru ndu-ozi ngu jasụru asụru.”
7 Eles disseram: “Se o senhor estiver disposto a servir este povo hoje e lhe der uma resposta favorável, eles serão seus súditos leais para sempre”.
8 Obenu lẹ Rehobówamu jịkaru idzu ono, ndu bụ ọgerenya chịtaru iya ono. O jepfushia ụnwokorobya, bụ ndu yẹe ya tụkoru bụru ọgbo; tẹme ẹphe nọdu ejeru iya ozi; gẹ ya kpata phẹ ishi.
8 Mas Roboão rejeitou o conselho dos homens mais velhos e pediu a opinião dos jovens que haviam crescido com ele e agora o acompanhavam.
9 Ọ jịa phẹ sụ: “?Dẹnu g'unubẹdua sụru gẹ mu yeeru phẹ ọnu? ?Bụ gụnu bẹ anyi e-pfuru ndu-a, sụru gẹ mu mee g'ivu, nna mu boru phẹ ka alwa alị-a?”
9 “O que vocês aconselham?”, perguntou ele. “Como devo responder a este povo que deseja que eu alivie as cargas impostas por meu pai?”
10 Ụnwokorobya ono, bụ ụnwu ọgbo iya ono sụ iya: “Iphe, ii-pfuru ndu ono, sụru ngu lẹ nna ngu boru phẹ ivu, anyị ẹrwa ono; l'ọo g'i mee ya g'ọ ka alwa alị ono bụ lẹ-a: mkpụshi-ẹka-nwọtsutso ngu bẹ ka upfu nna ngu igbi.
10 Os jovens responderam: “Você deve dizer o seguinte a essa gente que diz que seu pai foi muito duro com eles e que pede alívio: ‘Meu dedo mínimo é mais grosso que a cintura de meu pai!
11 L'eshi ọphu nna ngu boru phẹ ivu, anyị ẹrwa bẹ ii-me g'ọ kaba anyị ẹrwa. Eshi ọphu ọ bụ ẹchachi bẹ nna ngu shi echije phẹ bẹ ịi-gbaahaa phẹ akpị.”
11 Sim, meu pai lhes impôs cargas pesadas, mas eu as tornarei ainda mais pesadas! Meu pai os castigou com chicotes comuns, mas eu os castigarei com chicotes de pontas de metal!’”.
12 Ọo ya bụ; o -rwuẹpho lẹ mbọku k'ẹto ono; Jierobowamu yẹle ndu Ízurẹlu l'ophu byapfuta eze, bụ Rehobówamu ọzo; ẹgube ono, o pfuru phẹ g'ẹphe bya lẹ mbọku k'ẹto ono.
12 Três dias depois, Jeroboão e todo o povo voltaram para saber a decisão do rei, como ele havia ordenado.
13 Eze jịka idzu phọ, ndu bụ ọgerenya chikoshiru iya phọ; yeeru ndu ono ọnu ẹhuka ẹhuka.
13 Roboão lhes respondeu com aspereza, pois rejeitou o conselho dos homens mais velhos
14 O je etsoru idzu ono, ụnwokorobya chikoshiru iya ono sụ phẹ: “Nna mu boru unu ivu, anyị ẹrwa; ọle mbẹdua e-me g'ọ kaba anyị ẹrwa. Nna mu bụ ẹchachi bẹ o shi echije unu; ọle mbẹdua bẹ a-gbaahaa unu akpị.”
14 e seguiu o conselho dos mais jovens. Disse ao povo: “Meu pai lhes impôs cargas pesadas, mas eu as tornarei ainda mais pesadas! Meu pai os castigou com chicotes comuns, mas eu os castigarei com chicotes de pontas de metal!”.
15 Ọo ya bụ; ọphu eze angadụru ndu Ízurẹlu ono nchị; noo kẹle ọo Chipfu bẹ meru g'ọ dụ nno; k'ọphu iphe ono, Chipfu shije l'ọnu Ahayịjia kẹ mkpụkpu Shilo pfuaru Jierobowamu nwa Nebatu ono a-vụkota.
15 Assim, o rei não atendeu o povo. Essa mudança nos acontecimentos foi da vontade do S enhor , pois cumpriu a mensagem do S enhor a Jeroboão, filho de Nebate, por meio do profeta Aías, de Siló.
16 Ndu Ízurẹlu ono l'ophu bya ahụmaepho l'eze ta angadụru phẹ nchị; ẹphe sụ iya:
16 Quando todo o Israel viu que o rei não iria atender a seu pedido, respondeu: “Abaixo a dinastia de Davi! O filho de Jessé nada tem a nos oferecer! Volte para casa, Israel! E você, Davi, cuide de sua própria casa!”. Então o povo de Israel voltou para casa.
17 Ọ bụwaruro ndu Ízurẹlu ọphu bu lẹ mkpụkpu lẹ mkpụkpu, dụ l'alị Jiuda bẹ Rehobówamu bụ eze phẹ.
17 Roboão, porém, continuou a governar sobre os israelitas que moravam nas cidades de Judá.
18 Tọbudu iya bụ; eze, bụ Rehobówamu zia Adoniramu, bụ onye-ishi ọgbo ozi; g'o jepfu ndu Ízurẹlu. O -rwua; ẹphe tụko g'ẹphe ha gude mkpuma tugbua ya. Eze, bụ Rehobówamu mekebe ẹgwegwa nyita ụgbo-ịnya iya gbalaa; ọ bụru iya ala Jierúsalẹmu.
18 O rei Roboão enviou Adonirão, encarregado dos trabalhos forçados, para restaurar a ordem, mas o povo de Israel o apedrejou até a morte. Quando essa notícia chegou ao rei Roboão, ele subiu rapidamente em sua carruagem e fugiu para Jerusalém.
19 E shi teke ono; ndu Ízurẹlu wata ekwefụru ọnu-ụlo Dévidi ike byasụ ntanụ-a.
19 E até hoje as tribos do norte de Israel se recusam a ser governadas por um descendente de Davi.
20 Noo ya; ndu Ízurẹlu l'ophu nụma lẹ Jierobowamu bẹ lwawaru nụ; ẹphe zia g'e je ekua ya. Ọ bya lẹ ndzukọ phẹ; ẹphe mee ya eze ndu Ízurẹlu l'ophu. Ọphu ọ dụedu ndu ọzo, ẹphe l'ọnulo kẹ Dévidi tụgbaru; gbahaa ipfu Jiuda kpoloko.
20 Quando o povo de Israel soube que Jeroboão tinha voltado do Egito, convocou uma assembleia e o proclamou rei sobre todo o Israel. Apenas a tribo de Judá permaneceu leal à família de Davi.
21 Rehobówamu larwuẹpho Jierúsalẹmu; ọ chịkobe iphe, bụ ndu ojọgu ndu Jiuda; mẹ ndu ipfu Benjiaminu; ụkporo ụnu unwoke ugbo ụkporo l'iri l'ẹbo, bụ ndu a họtaru ahọta; g'ẹphe je etsoo ndu Ízurẹlu ọgu; k'ọphu ẹphe a-nataphu alị-eze ono azụ woru nụ Rehobówamu, bụ nwa Sólomọnu.
21 Quando Roboão chegou a Jerusalém, mobilizou os homens das tribos de Judá e Benjamim, 180 mil dos melhores soldados, para guerrearem contra Israel e recuperarem o reino.
22 Obenu lẹ Chileke byaru epfuru yeru Shemaya, bụ onye kẹ Chileke; sụ:
22 Deus, porém, falou a Semaías, homem de Deus:
23 “Je akaru Rehobówamu nwa Sólomọnu; mbụ eze ndu Jiuda; l'ị karụ ndu Jiuda; mẹ ndu Benjiaminu l'ophu; mẹwaroya ndu ọphuu g'ẹphe ha
23 “Diga a Roboão, filho de Salomão, rei de Judá, e a todo o povo de Judá e Benjamim, e ao restante do povo:
24 lẹ Chipfu sụru-a: ‘Unu te ejekwa etso ụnwunna unu, bụ ndu Ízurẹlu ọgu. G'onyenọnu lashikwaa ibe iya; noo kẹle ọo mu bẹ iphe ono shi l'ẹka.’ ” Ọo ya bụ; ẹphe nụma iphe, Chipfu pfuru; laphu azụ ẹgube ono, Chipfu pfuru ono.
24 ‘Assim diz o S enhor : Não lutem contra seus compatriotas, os israelitas. Voltem para casa, pois eu mesmo fiz isso acontecer!’”. Eles obedeceram à palavra do S enhor e voltaram para casa, conforme o S enhor havia ordenado.
25 Tọbudu iya bụ; Jierobowamu bya akpụa mkpụkpu Shẹkemu l'alị úbvú úbvú Ifuremu kpụshia ya ike; buru l'ẹka ono. Ọ bụru l'ẹka ono bẹ o shi je akpụa mkpụkpu Peniyẹlu.
25 Então Jeroboão fortificou a cidade de Siquém, na região montanhosa de Efraim, e se estabeleceu ali. Mais tarde, fortificou Peniel.
26 Jierobowamu bya epfua l'ime obu iya sụ: “Alị-eze-a bẹ e-mechakwaa laphu ọnu-ụlo Dévidi azụ l'ẹka.
26 Jeroboão pensou: “Se eu não tiver cuidado, o reino voltará à dinastia de Davi.
27 Ọ -bụru lẹ ndu-a ejeje egwe ngwẹja l'eze-ụlo Chipfu; lẹ Jierúsalẹmu bẹ obu phẹ a-laphukwa azụ l'ẹka nnajịuphu phẹ nọ; mbụ Rehobówamu, bụ eze ndu Jiuda. Ẹphe eworu mu gbua; lapfushia Rehobówamu, bụ eze ndu Jiuda.”
27 Quando o povo for a Jerusalém para oferecer sacrifícios no templo do S enhor , voltará a ser leal a Roboão, rei de Judá. Eles me matarão e o proclamarão rei deles”.
28 Ọo ya bụ; eze bya ejecha akpata ishi; o gude mkpọla-ododo kpụa ụnwu-eswi labọ; bya asụ phẹ: “Eje Jierúsalẹmu bẹ dụnukaru unu ẹnya. Unubẹ ndu Ízurẹlu; unu waa Chileke unu baa; mbụ onye dufutaru unu l'alị Ijiputu!”
28 Então, seguindo a recomendação de seus conselheiros, o rei fez dois bezerros de ouro. Disse ao povo: “É complicado demais ir a Jerusalém para adorar. Veja, Israel, estes são os deuses que tiraram vocês do Egito!”.
29 O woru nanụ dobe lẹ mkpụkpu Bẹtelu; dobe nanụ ọphuu lẹ mkpụkpu Danu.
29 Colocou um dos bezerros em Betel e o outro em Dã, nos dois extremos de seu reino.
30 Iphe ono bụru iphe-ẹji; noo kẹle ẹphe baaharụ ụnwu-eswi ono ẹja; je akpaa l'ọphu nọ lẹ Danu.
30 Isso se tornou um grande pecado, pois o povo viajava até Dã, ao norte, para adorar o ídolo que ficava ali.
31 Jierobowamu kpụshikwapho ụlo-agwa l'ẹka aagwajẹ iphe; bya eshi l'ime ndu Ízurẹlu ono l'ophu họta ndu abụdu ndu Lívayi ẹphe nọdu anọduje egwe ẹja l'ẹka ono.
31 Jeroboão também construiu santuários idólatras e designou para serem sacerdotes homens do povo, que não eram da tribo sacerdotal de Levi.
32 Ọ bya edobe ọbo-iphe l'ọnwa ẹsato lẹ mbọku, ọ dụ l'abalị iri l'ise, bụkwapho ẹgube ọbo-iphe ọphu aabọje l'alị Jiuda. Tẹme ọ nọdu egwejewarọ ngwẹja l'ọru-ngwẹja. Nokwaphọ g'o meru iya lẹ Bẹtelu bụ ono; mbụ ọ wata agwa ụnwu-eswi ono, ọ kpụshiru ono. Ọ bya edobekwaphọ ndu a-nọduje egwe ngwẹja lẹ Bẹtelu l'ẹka ono, aagwajẹ iphe ono.
32 Instituiu uma festa religiosa em Betel, no décimo quinto dia do oitavo mês, uma imitação da festa celebrada todos os anos em Judá. Ali em Betel, Jeroboão ofereceu sacrifícios aos bezerros que havia feito e designou sacerdotes para os santuários idólatras que havia construído.
33 O -rwuẹpho g'ọnwa ẹsato dụ l'abalị iri l'ise, bụ iya bụ mbọku ono, ọ họfutaru l'obu iya doberu ndu Ízurẹlu g'ẹphe bọje ọbo-iphe ono; ọ bya eje l'ọru-ngwẹja ono, ọ kpụru lẹ mkpụkpu Bẹtelu ono; je anọdu iya kpọo ụ̀nwù-isẹnsu ọku.
33 No décimo quinto dia do oitavo mês, data que ele mesmo tinha definido, ofereceu sacrifícios no altar em Betel. Instituiu, desse modo, uma festa religiosa para Israel e subiu ao altar para queimar incenso.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Reis 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.