Marcos 5
Ixil Nebaj NT (IXL_WBT) vs ARA
1 As tul oon veꞌt u Jesús tukꞌ unqꞌa ichusulibꞌeꞌ jalit u mar, tu vitxꞌavaꞌ unqꞌa aa Gadara,
1 Entrementes, chegaram à outra margem do mar, à terra dos gerasenos.
2 as el veꞌt chꞌuꞌl Aak tu u barco. As ul veꞌt umaꞌl u naj uvaꞌ atik ok umaꞌl u subꞌul skꞌatz tiꞌ ikꞌulpu u Jesús. As aꞌ elkat chꞌuꞌl u najeꞌ viꞌ kamnaj,
2 Ao desembarcar, logo veio dos sepulcros, ao seu encontro, um homem possesso de espírito imundo,
3 tan aꞌ atikkat naj tu uveꞌ nimujlukat unqꞌa kamnajeꞌ. As yeꞌxhebꞌil nik tolebꞌ tiꞌ ikꞌalat u najeꞌ, as mitaꞌn tukꞌ kateena.
3 o qual vivia nos sepulcros, e nem mesmo com cadeias alguém podia prendê-lo;
4 As jatpajul kuxh maꞌtik ikꞌalpu u toj najeꞌ tukꞌ iqꞌabꞌ naj taꞌn kateena. As nik tolebꞌ naj tiꞌ iratꞌpu u kateenaeꞌ. As yeꞌxhebꞌil nik tolebꞌ tiꞌ naj.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram quebradas por ele, e os grilhões, despedaçados. E ninguém podia subjugá-lo.
5 As nik ixaan naj sqꞌiil as aqꞌbꞌal unpajte. As nik isikꞌin naj viꞌ unqꞌa vitzeꞌ as viꞌ kamnaj unpajte. As nikat kuxh ikꞌaxbꞌisa jeꞌ tibꞌ naj taꞌn unqꞌa kꞌubꞌeꞌ.
5 Andava sempre, de noite e de dia, clamando por entre os sepulcros e pelos montes, ferindo-se com pedras.
6 Tul til naj u Jesús tziꞌaꞌn, as oojeꞌl itzaa naj. As kuꞌ naj qaaloj vatz Aak.
6 Quando, de longe, viu Jesus, correu e o adorou,
7 As ech tal veꞌt naj ileꞌ tukꞌ sikꞌiꞌm: —¿Kam asaꞌ sve, Jesús, iKꞌaol Tiixh uvaꞌ at tu almikaꞌ uvaꞌ nim talcheꞌ? ¡Tuk unjaj bꞌaꞌnil see tukꞌ vibꞌii u Tiixheꞌ uvaꞌ yeꞌ la aaqꞌ bꞌen in tu u kꞌaxkꞌoeꞌ!— tiꞌk u najeꞌ,
7 exclamando com alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Conjuro-te por Deus que não me atormentes!
8 tan tiꞌ uvaꞌ maꞌtik talat u Jesús te u najeꞌ uvaꞌ la el u subꞌuleꞌ tiꞌ naj.
8 Porque Jesus lhe dissera: Espírito imundo, sai desse homem!
9 As ech tal veꞌt u Jesús ileꞌ te u subꞌuleꞌ: —¿Kam abꞌii?— tiꞌk Aak. As ech tal veꞌt u subꞌul ileꞌ: —Legión unbꞌii, tan nimal unxaaneꞌ,— tiꞌk u subꞌuleꞌ.
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 As ijaj veꞌt u subꞌuleꞌ kuybꞌal te u Jesús tiꞌ uvaꞌ yeꞌ la itilu el Aak u subꞌuleꞌ tu vitxꞌavaꞌ unqꞌa aa Gadara.
10 E rogou-lhe encarecidamente que os não mandasse para fora do país.
11 As nimal unqꞌa chichameꞌ nik ikꞌuachineꞌ najlich umaꞌl u tal vitz.
11 Ora, pastava ali pelo monte uma grande manada de porcos.
12 As ijaj veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ bꞌaꞌnil te u Jesús. Ech tal veꞌt ileꞌ: —¡Chaj bꞌen oꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ, aqꞌal uvaꞌ la ok oꞌ stiꞌ!— tiꞌk unqꞌa subꞌuleꞌ.
12 E os espíritos imundos rogaram a Jesus, dizendo: Manda-nos para os porcos, para que entremos neles.
13 As taqꞌ veꞌt u Jesús tokebꞌal unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ. As el veꞌt chꞌuꞌl unqꞌa subꞌuleꞌ kꞌatz u najeꞌ. As ok veꞌt unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ, tan kamal kaꞌvoꞌj mil (2,000) unqꞌa chichameꞌ atik tzitziꞌ. As oojeꞌl ibꞌen veꞌt txoo tiꞌ isutit veꞌt bꞌen tibꞌ xeꞌ u mar vatz u vitzeꞌ. As kam veꞌt txoo xeꞌ u mar.
13 Jesus o permitiu. Então, saindo os espíritos imundos, entraram nos porcos; e a manada, que era cerca de dois mil, precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do mar, onde se afogaram.
14 As ooj veꞌt unqꞌa xeen chichameꞌ. As bꞌex tal veꞌt chajnaj itzibꞌlal tu u tenameꞌ tukꞌ tulaj unqꞌa talaj tenameꞌ. As nimal unqꞌa uxhchileꞌ uli tiꞌ tilataꞌ kam uveꞌ kat uchi.
14 Os porqueiros fugiram e o anunciaram na cidade e pelos campos. Então, saiu o povo para ver o que sucedera.
15 Tul oon unqꞌa uxhchileꞌ kꞌatz u Jesús, as til veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ xonlik veꞌt u najeꞌ uveꞌ kꞌaxbꞌinalik taꞌn unqꞌa mamaꞌla subꞌuleꞌ. As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa uxhchileꞌ, tan atik veꞌt ok toksaꞌm u najeꞌ. As bꞌaꞌnik veꞌt iyolon naj.
15 Indo ter com Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, assentado, vestido, em perfeito juízo; e temeram.
16 As tal veꞌt unqꞌa uxhchileꞌ isuuchil uvaꞌ kat ilon tel unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ u najeꞌ. As kat tal veꞌt chajnaj te unqꞌa tenameꞌ kam uvaꞌ kat tila, tul uvaꞌ kat ok unqꞌa subꞌuleꞌ tiꞌ unqꞌa chichameꞌ.
16 Os que haviam presenciado os fatos contaram-lhes o que acontecera ao endemoninhado e acerca dos porcos.
17 As xeꞌt veꞌt unqꞌa tenameꞌ tiꞌ ijajat bꞌaꞌnil te u Jesús tiꞌ uvaꞌ la el veꞌt Aak tu u atinbꞌaleꞌ.
17 E entraram a rogar-lhe que se retirasse da terra deles.
18 As tul ok veꞌt u Jesús tu u barco unpajte tiꞌ iqꞌaav Aak jalit u mar, as u naj uvaꞌ maꞌtik tel unqꞌa subꞌuleꞌ stiꞌ, as ijaj veꞌt naj bꞌaꞌnil te Aak uvaꞌ la xekebꞌ naj tiꞌ Aak.
18 Ao entrar Jesus no barco, suplicava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Pet ech tal veꞌt Aak ileꞌ te naj: —Kuxh takabꞌal kꞌatz unqꞌa aatineꞌ. As kuxh al ste kam unqꞌa nimla bꞌaꞌnileꞌ uvaꞌ kat ibꞌanlu u Tiixheꞌ see, tan nitxum Aak avatz,— tiꞌk u Jesús.
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas ordenou-lhe: Vai para tua casa, para os teus. Anuncia-lhes tudo o que o Senhor te fez e como teve compaixão de ti.
20 As bꞌex ipaxsa veꞌt u najeꞌ itzibꞌlal u Jesús tulaj unqꞌa tenameꞌ uveꞌ tu Decápolis kam u bꞌaꞌnileꞌ uveꞌ kat ibꞌan Aak te naj. As kajayil chit unqꞌa uxhchileꞌ teqꞌo veꞌt taama.
20 Então, ele foi e começou a proclamar em Decápolis tudo o que Jesus lhe fizera; e todos se admiravam.
21 As tul maꞌt iqꞌax veꞌt u Jesús jalit u mar tukꞌ u barco unpajte, as mamaꞌla tenam imol veꞌt tibꞌ tiꞌ Aak. As kaa veꞌt Aak tziꞌ u mar.
21 Tendo Jesus voltado no barco, para o outro lado, afluiu para ele grande multidão; e ele estava junto do mar.
22 As ul veꞌt umaꞌl u naj uvaꞌ Jairo ibꞌii uvaꞌ bꞌooqꞌolik xoꞌl unqꞌa tiaal Israel tu u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. As tul til naj u Jesús, as qaaebꞌ veꞌt naj vatz Aak.
22 Eis que se chegou a ele um dos principais da sinagoga, chamado Jairo, e, vendo-o, prostrou-se a seus pés
23 As vaꞌlik chit ijajat veꞌt naj bꞌaꞌnil te Aak. Ech tal veꞌt naj ileꞌ: —Tuk kamoj veꞌt vas unmeꞌaleꞌ. Pet bꞌan bꞌaꞌnil. Kuxh ila. As la aaqꞌ jeꞌ aqꞌabꞌ stiꞌ, aqꞌal uvaꞌ la bꞌaꞌnxi. As yeꞌxhkam la kami,— tiꞌk naj.
23 e insistentemente lhe suplicou: Minha filhinha está à morte; vem, impõe as mãos sobre ela, para que seja salva, e viverá.
24 As bꞌen veꞌt u Jesús tiꞌ naj. As aꞌ chit mamaꞌla tenameꞌ xekelik tiꞌ Aak. As vaꞌlik chit ipochꞌat veꞌt unqꞌa tenameꞌ Aak.
24 Jesus foi com ele. Grande multidão o seguia, comprimindo-o.
25 As atik ok umaꞌl u ixoj xoꞌl unqꞌa tenameꞌ uvaꞌ kabꞌlavaxnik yaabꞌ ixeꞌt chꞌoꞌnoj, tan aꞌ vitxꞌaao u ixojeꞌ yeꞌ nik iyaꞌeꞌ.
25 Aconteceu que certa mulher, que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia
26 As maꞌtik kuxh ibꞌuchlu ixoj taꞌn unqꞌa aatzꞌakeꞌ. As maꞌtik kuxh isotzsat ixoj vipuajeꞌ taꞌn unqꞌa aatzꞌakeꞌ. As yeꞌ nik ibꞌaꞌnx veꞌt ixoj. Pet aal chit nik inimxu veꞌt u chꞌoꞌmeꞌ kꞌatz ixoj.
26 e muito padecera à mão de vários médicos, tendo despendido tudo quanto possuía, sem, contudo, nada aproveitar, antes, pelo contrário, indo a pior,
27 Tul uvaꞌ tabꞌi veꞌt ixoj itzibꞌlal u Jesús, as oon veꞌt ixoj tiꞌ ijetzꞌet ok tibꞌ tiꞌ iqul Aak xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. As ikan veꞌt ok ixoj u toksaꞌm Aakeꞌ,
27 tendo ouvido a fama de Jesus, vindo por trás dele, por entre a multidão, tocou-lhe a veste.
28 tan ech nik tal jeꞌ ixoj ileꞌ ste: «Tul kuxh la unkanoꞌk u toksaꞌm u Jesús, as tuk bꞌaꞌnxoj veꞌt ineꞌ,» tiꞌk ixoj.
28 Porque, dizia: Se eu apenas lhe tocar as vestes, ficarei curada.
29 As tul kuxh ikan ixoj u toksaꞌm Aakeꞌ, as yak kuxh yaꞌ veꞌt vitxꞌaao ixojeꞌ skꞌatz. As inach veꞌt ixoj uvaꞌ bꞌaꞌnik veꞌt ixoj.
29 E logo se lhe estancou a hemorragia, e sentiu no corpo estar curada do seu flagelo.
30 As inach veꞌt u Jesús uvaꞌ maꞌtik tel chꞌuꞌl u bꞌaꞌnileꞌ kꞌatz Aak. As isuchqꞌi veꞌt tibꞌ Aak xoꞌl unqꞌa tenameꞌ. Ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿Abꞌil kat kanon u voksaꞌmeꞌ?— tiꞌk Aak.
30 Jesus, reconhecendo imediatamente que dele saíra poder, virando-se no meio da multidão, perguntou: Quem me tocou nas vestes?
31 As ech tal veꞌt unqꞌa ichusulibꞌ Aak ileꞌ: —U mam tenameꞌ ni pochꞌon axh. ¿As kam qꞌi uveꞌ naaleꞌ uvaꞌ: «¿Abꞌil kat kanon u voksaꞌmeꞌ?» chꞌaxh naaleꞌ?— tiꞌk chajnaj.
31 Responderam-lhe seus discípulos: Vês que a multidão te aperta e dizes: Quem me tocou?
32 As yeꞌ nikat iyaꞌ Aak tiꞌ isajineꞌ xoꞌl unqꞌa tenameꞌ tiꞌ uvaꞌ abꞌil kat kanon Aak.
32 Ele, porém, olhava ao redor para ver quem fizera isto.
33 As atik veꞌt skꞌuꞌl u ixojeꞌ uvaꞌ maꞌtik ibꞌaꞌnx veꞌt ixoj. As ijetzꞌ veꞌt ok tibꞌ ixoj. As kuꞌ veꞌt ixoj qaaloj vatz Aak, tan vaꞌlik chit itꞌuntꞌuch veꞌt ixoj taꞌn xoꞌvichil. As tal veꞌt ixoj isuuchil te Aak.
33 Então, a mulher, atemorizada e tremendo, cônscia do que nela se operara, veio, prostrou-se diante dele e declarou-lhe toda a verdade.
34 As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Ixoj, kat elyu veꞌt u chꞌoꞌmeꞌ seeꞌ, tan tiꞌ uvaꞌ kat akꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ. As bꞌaꞌn veꞌt axh. As aꞌ vibꞌaꞌnil u Tiixheꞌ la bꞌen seeꞌ,— tiꞌk Aak.
34 E ele lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz e fica livre do teu mal.
35 As antelik kuxh iyolon Aak tukꞌ u ixojeꞌ, tul bꞌex uloj veꞌt kaꞌl unqꞌa uxhchil uvaꞌ chajel veꞌt taꞌn unqꞌa tatin u Jairo uvaꞌ nik bꞌooqꞌolin u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh. Ech ul tal ileꞌ te naj: —Kat kamyu veꞌt vas ameꞌaleꞌ. As yeꞌxhkam kuxh aal veꞌt te u Chusuleꞌ,— tiꞌk unqꞌa uxhchileꞌ.
35 Falava ele ainda, quando chegaram alguns da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: Tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 As tul tabꞌi veꞌt u Jesús u yoleꞌ, as ech tal veꞌt Aak ileꞌ te u najeꞌ uvaꞌ nik bꞌooqꞌolin u atinbꞌaleꞌ tetz nachbꞌal Tiixh: —Yeꞌ kuxh xoꞌv axh. Pet kꞌujbꞌaꞌ akꞌuꞌl sviꞌ,— tiꞌk Aak.
36 Mas Jesus, sem acudir a tais palavras, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 As tal veꞌt Aak uvaꞌ yeꞌl unqꞌa tenameꞌ la bꞌen tiꞌ Aak. Pet taꞌn kuxh u Luꞌeꞌ tukꞌ u Santiago tukꞌ u Xhuneꞌ, u titzꞌin u Santiago, kat teqꞌo Aak stiꞌ.
37 Contudo, não permitiu que alguém o acompanhasse, senão Pedro e os irmãos Tiago e João.
38 As tul oon veꞌt Aak tukꞌ chajnaj tu vikabꞌal u Jairo, as til veꞌt Aak uvaꞌ vaꞌlik chit toqꞌ unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌ u xvaakeꞌ.
38 Chegando à casa do chefe da sinagoga, viu Jesus o alvoroço, os que choravam e os que pranteavam muito.
39 As ok veꞌt Aak tu kabꞌal. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —¿As kam qꞌi uveꞌ vaꞌl kuxh etoqꞌeꞌ tiꞌ u xvaakeꞌ? Tan yeꞌl ixoj kamnal koj. Pet vatik kuxheꞌ,— tiꞌk Aak.
39 Ao entrar, lhes disse: Por que estais em alvoroço e chorais? A criança não está morta, mas dorme.
40 As itzeꞌle kuxh unqꞌa uxhchileꞌ viyol Aakeꞌ. As tal veꞌt Aak uvaꞌ la el unqꞌa uxhchileꞌ tiꞌeꞌl kabꞌal. As teqꞌo veꞌt ok Aak oxvaꞌl unqꞌa ichusulibꞌeꞌ stiꞌ uvaꞌ xekelik tiꞌ Aak. As ok veꞌt Aak tukꞌ chajnaj, tukꞌ vibꞌaal u xvaakeꞌ, as tukꞌ vitxutxeꞌ, tu uvaꞌ atikkat u xvaakeꞌ.
40 E riam-se dele. Tendo ele, porém, mandado sair a todos, tomou o pai e a mãe da criança e os que vieram com ele e entrou onde ela estava.
41 As itxey veꞌt Aak iqꞌabꞌ u xvaakeꞌ. As ech tal veꞌt Aak ileꞌ: —Talita cumi,— tiꞌk Aak.
41 Tomando-a pela mão, disse: Talitá cumi!, que quer dizer: Menina, eu te mando, levanta-te!
42 As txakpu veꞌt u xvaakeꞌ uvaꞌ kabꞌlavalik kuxh iyaabꞌ. As xaan veꞌt ixoj. As teqꞌo veꞌt taama unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ atik ok tu u kabꞌaleꞌ.
42 Imediatamente, a menina se levantou e pôs-se a andar; pois tinha doze anos. Então, ficaram todos sobremaneira admirados.
43 As ibꞌeya veꞌt Aak te unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ yeꞌxh katil la alpukat tiꞌ uvaꞌ kat tulsa Aak taama u xvaakeꞌ. As tal veꞌt Aak uvaꞌ la aqꞌax veꞌt techbꞌubꞌal ixoj.
43 Mas Jesus ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que dessem de comer à menina.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.