2 Coríntios 7

Ixil Nebaj NT (IXL_WBT) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 As la qal sete, vitzꞌin vatzik uvaꞌ xoꞌn chit ex sve: As sqiꞌeꞌ kat talkat kan u Tiixheꞌ unqꞌa yoleꞌ. Estiꞌeꞌ qeesataj qibꞌ vatz u vaꞌlexheꞌ uvaꞌ la yansan u kuchiꞌoleꞌ tukꞌ u qaanxelaleꞌ. As kuyaꞌlutaj qibꞌ tiꞌ uvaꞌ jik chit u kutxumbꞌaleꞌ la ibꞌan vatz Tiixheꞌ tiꞌ kuxoꞌvat Aak.
1 Portanto, meus amados, tendo tais promessas, purifiquemo-nos de toda impureza, tanto da carne como do espírito, aperfeiçoando a nossa santidade no temor de Deus.
2 As ekꞌultaj ok oꞌ tukꞌ etaanxelal, tan yeꞌl umaj ex nu kubꞌan vaꞌlexh sete. As yeꞌl umaj ex nu kuyansa etxumbꞌal. As yeꞌl ex nu kumaxtibꞌe ex.
2 Pedimos que vocês nos acolham em seu coração. Não tratamos ninguém com injustiça, não prejudicamos ninguém, não exploramos ninguém.
3 As echeꞌ in uvaꞌ in Pablo, as yeꞌle uvaꞌ epaav koj nunchukeꞌ tul ni val u yoleꞌ sete, tan alel chiteꞌ svaꞌn uvaꞌ xoꞌn chit ex sve, tan unvatzul kuxh veꞌt in setukꞌ tiꞌ u Cristo, kꞌuxh eela kukameꞌ as moj tul isleꞌl oꞌ.
3 Não falo para condenar vocês. Porque eu já disse que vocês estão em nosso coração para, juntos, morrermos e vivermos.
4 As kꞌujleꞌl chit unkꞌuꞌl setiꞌ. As nivoksa veꞌt unqꞌii setiꞌ. As aal chit niyakꞌin u vaanxelaleꞌ. As kꞌuxh nu kupalebꞌe unqꞌa kꞌaxkꞌoeꞌ setukꞌ, as yeꞌl iyaꞌtebꞌal u chiibꞌichileꞌ tu vaanxelaleꞌ setaꞌn.
4 Estou sendo bem franco com vocês e tenho muito orgulho de vocês. Sinto-me grandemente confortado e transbordo de alegria em meio a toda a nossa tribulação.
5 As tul kat ul veꞌt in tzitzaꞌ tu u Macedonia tukꞌ unqꞌa unmooleꞌ, as yeꞌ kat iꞌl vunchiꞌoleꞌ. As kalabꞌ kuxh kꞌaxkꞌo kat unpalebꞌe taꞌn unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ yeꞌ ni niman u Jesús. As nikat ixaan veꞌt vaama setiꞌ unpajte.
5 Porque, quando chegamos à Macedônia, não tivemos nenhum alívio. Pelo contrário, em tudo fomos atribulados: lutas por fora, temores por dentro.
6 As aꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ ni yakꞌinsan u qaanxelaleꞌ tul uvaꞌ nixaan qaama, as Aakeꞌ kat yakꞌinsan u qaanxelaleꞌ tukꞌ unqꞌa unmooleꞌ, tul uvaꞌ kat kukꞌul qibꞌ tukꞌ u Tito.
6 Porém Deus, que consola os abatidos, nos consolou com a chegada de Tito.
7 As jit kuxh tiꞌ kukꞌulat qibꞌ tukꞌ u Tito kat yakꞌinkat qaama. Pet tiꞌ uvaꞌ kat ul tal u Tito sqe uvaꞌ ayaꞌl chit ekꞌuꞌl nesaꞌ etilat unvatz unpajte, as kat eyakꞌinsa veꞌt vaama. As kat tal u Tito sve unpajte uvaꞌ vaꞌlik chit etxumuneꞌ tiꞌ unqꞌa vaꞌlexheꞌ uvaꞌ ni tuch sexoꞌl. As nik etoksa etaama tiꞌ enimat unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat val sete. As tul kat vabꞌi unqꞌa yoleꞌ, as aal chit kat chiibꞌ veꞌt in staꞌn.
7 E não somente com a chegada dele, mas também pelo consolo que recebeu de vocês. Ele nos falou da saudade, do pranto e do zelo que vocês têm por mim, aumentando, assim, a minha alegria.
8 As tul uvaꞌ kat vabꞌi uvaꞌ kat untxumunsa veꞌt etaama taꞌn u yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete bꞌaxa, as kat unkꞌaxa veꞌteꞌ tiꞌ uvaꞌ kat unbꞌana. Pet ech koj cheel, tan yeꞌ nunkꞌaxa veꞌteꞌ tiꞌ untzꞌibꞌat bꞌen unqꞌa yoleꞌ sete,
8 Porque, mesmo que eu tenha entristecido vocês com a minha carta, não me arrependo — embora já tenha me arrependido, pois vi que aquela carta os deixou tristes, ainda que por breve tempo.
9 tan tul kat esikꞌle unqꞌa yoleꞌ, as kat txumun ex taꞌn vepaaveꞌ. As kat ekꞌaxa veꞌt etibꞌ. Estiꞌeꞌ uvaꞌ nuntxuqꞌtxun veꞌteꞌ. As jit tiꞌ uvaꞌ kat untxumunsa etaama taꞌn unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete. Pet nunchiibꞌeꞌ tiꞌ uvaꞌ kat txumun ex taꞌn vepaaveꞌ. As kat ekꞌaxa veꞌt etibꞌ. Estiꞌeꞌ ni val sete uvaꞌ jit umaj vaꞌlexh kat unbꞌan sete tukꞌ vunyoleꞌ,
9 Mas agora me alegro, não porque vocês ficaram tristes, mas porque essa tristeza os levou ao arrependimento. Pois vocês foram entristecidos segundo Deus, para que, de nossa parte, não sofressem nenhum dano.
10 tan tul uvaꞌ kat txumun ex taꞌn vepaaveꞌ echeꞌ uvaꞌ nisaꞌ u Tiixheꞌ uvaꞌ la ebꞌaneꞌ, as aꞌeꞌ kat lochon ex tiꞌ uvaꞌ la ekꞌaxa etibꞌ vatz Aak. As kat isotzsa veꞌt Aak vepaaveꞌ. As yeꞌl in nuntxumun veꞌteꞌ tiꞌ uvaꞌ kat untxumunsa etaama, tan kat ekꞌaxal veꞌt etibꞌ tiꞌ vepaaveꞌ. As aal nunchiibꞌ stiꞌ cheel. Pet ech koj nibꞌan unqꞌa uxhchileꞌ uvaꞌ vatz txꞌavaꞌilla txumbꞌal kuxh vitxumbꞌaleꞌ, tan aꞌ kuxh nitxumeꞌ kam uvaꞌ nipalebꞌe taꞌn vipaaveꞌ. As yeꞌl itiichajil at kꞌatz u Tiixheꞌ, tan yeꞌ nikꞌaxa tibꞌ tiꞌ vipaaveꞌ.
10 Porque a tristeza segundo Deus produz arrependimento para a salvação, que a ninguém traz pesar; mas a tristeza do mundo produz morte.
11 As kat pal ex stuul uvaꞌ kam ibꞌaꞌnil u txumuneꞌ uvaꞌ kat ibꞌan veꞌt sete taꞌn u Tiixheꞌ, tan aal kat ok veꞌt ex ilil tiꞌ elochat in, tan kat txumun veꞌt ex as kat chꞌixvu veꞌt ex taꞌn u vaꞌlexheꞌ uveꞌ nik ebꞌaneꞌ. As kat ejaj veꞌt sotzbꞌal epaav, as ayaꞌl chit veꞌt ekꞌuꞌl nesaꞌ uvaꞌ vatzul veꞌt oꞌ setukꞌ la ibꞌaneꞌ. Tan kat xoꞌv veꞌt ex taꞌn u yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete. As kat ekꞌucha uvaꞌ yeꞌl etaama netoksa tiꞌ u vaꞌlexheꞌ.
11 Vejam quanto cuidado produziu em vocês o fato de serem entristecidos segundo Deus! Que defesa, que indignação, que temor, que saudade, que zelo, que desejo de punir o culpado! Em tudo vocês se mostraram inocentes neste assunto.
12 As la val sete, tul kat untzꞌibꞌa bꞌen unqꞌa yoleꞌ sete, as jit tiꞌ unyaat bꞌen u uxhchileꞌ uveꞌ kat bꞌanon u vaꞌlexheꞌ. As mitaꞌn tiꞌ unbꞌanat isuuchil u uxhchileꞌ uvaꞌ kat bꞌanax u vaꞌlexheꞌ ste. Pet vatz u Tiixheꞌ kat untzꞌibꞌakat bꞌen unqꞌa yoleꞌ sete, tiꞌ uvaꞌ la pal ex stuul uvaꞌ atoꞌk qaama setiꞌ.
12 Portanto, embora eu tenha escrito aquela carta, não foi por causa daquele que fez o mal, nem por causa daquele que sofreu a afronta, mas para que fosse manifesto entre vocês, diante de Deus, o cuidado que vocês têm por nós.
13 As niyakꞌin veꞌt qaama, tan ni qabꞌi uvaꞌ nenima veꞌt unqꞌa yoleꞌ uvaꞌ kat untzꞌibꞌa bꞌen sete. As jit kuxh tiꞌ enimat unqꞌa yoleꞌ niyakꞌinsan qaama. Pet vaꞌlik chit kutxuqꞌtxun veꞌteꞌ, tul kat qil itxuqꞌtxun veꞌt u Tito, tan kat eyakꞌinsa taama tul kat oon sexoꞌl.
13 Foi por isso que nos sentimos consolados. E, acima desta nossa consolação, muito mais nos alegramos pelo contentamento de Tito, porque todos vocês trouxeram refrigério ao espírito dele.
14 As maꞌtik valat te u Tito uvaꞌ nunchiibꞌ veꞌt setiꞌ, tan nunkꞌujbꞌaꞌ unkꞌuꞌl setiꞌ. As kat ebꞌana echeꞌ uveꞌ kat val te u Tito. As yeꞌl chuli yol nunbꞌaneꞌ. Pet isuuchil u yoleꞌ ni val sbꞌenameen. As echat kat unbꞌana tul kat val u yoleꞌ setiꞌ te u Tito, tan kat bꞌex til u Tito uvaꞌ jik chit u yoleꞌ uvaꞌ kat val te aak setiꞌ.
14 Porque, se falei a ele com certo orgulho a respeito de vocês, não fiquei envergonhado. Pelo contrário, como tudo que falamos a vocês era verdade, também os elogios que, na presença de Tito, fizemos a respeito de vocês se mostraram verdadeiros.
15 As aal chit xoꞌn veꞌt ex te u Tito, tul uvaꞌ ni tulsa ex skꞌuꞌl, tan achaꞌv ikꞌulpu aak kat ebꞌana, tul kat oon sexoꞌl. As yeꞌl iqꞌii aak kat eteesa.
15 E o grande afeto que ele tem por vocês aumenta cada vez mais, quando ele se lembra da obediência de todos vocês, de como o receberam com temor e tremor.
16 As nuntxuqꞌtxun veꞌt setiꞌ, vitzꞌin vatzik, tan ootzimal svaꞌn uvaꞌ la uch unkꞌujbꞌaꞌt unkꞌuꞌl setiꞌ.
16 Alegro-me porque, em tudo, posso confiar em vocês.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.