Mateus 8

Sepik Iwam NT (IWS_TBL) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Mɨ Jisɨs siya mhɨu hɨrankɨ nɨunaiiniyɨn mɨ iikam whɨe komiiya ɨni siir mhoɨiyar sɨdkaenamɨm.
1 Jesus desceu do monte, e muitas multidões o seguiram.
2 Mɨ inkam nwɨrɨn paowai mɨnkɨ pɨsɨkomkopouwɨn ha nɨtɨn siiram mɨ siya ogmwo ɨni siir whwonkam ɨdaɨr inɨ akaihɨuniyɨn. Mɨ siya ɨna boɨnɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra kariirsi naɨngwobumbuwi mɨ kɨra kariirɨn pa haiswonɨskiigi.
2 Então um leproso chegou perto dele, ajoelhou-se e disse: — Senhor, eu sei que o senhor pode me curar se quiser.
3 Jisɨs siir ɨɨna siir ha nonkwokiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kara ha naɨngwowi, kɨra wadɨeyar dwoki! Mɨ paowai mɨnɨm siir pɨsɨkomkopouwɨm ha dɨgiyɨm mɨ bɨri kɨmɨmɨnkikɨn siya ɨni wadɨeyar ywokiyɨn.
3 Jesus estendeu a mão, tocou nele e disse: No mesmo instante ele ficou curado da lepra.
4 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, kɨra sɨbgu wakae! Kɨra wɨ inkam nwɨrni kɨpi swokɨ boɨnmauumɨmɨn. Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka. Mɨ kɨra kɨriir pɨua pris inkamɨm sɨmiir tinɨ ɨisiimauuɨu. Mɨ kɨra wɨ naemɨn dɨnkɨn ɨmiiyaeki, bɨiya Moses siya boɨna saiir hɨriinan. Mɨ iikamɨm sɨma wa nwokɨ ɨnoknɨnkɨnɨm kɨriir ma Adi Komii siya bɨdi dɨgiya. Ɨriig.
4 Então Jesus lhe disse:
5 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya om Kapaneam hɨriir napnɨnopkainamɨn mɨ om komii Rom hɨran kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨmiir bɨiyan inkamɨn ha nɨtɨn mɨ siya siirɨn hɨnɨɨna yasrɨini,
5 Quando Jesus entrou na cidade de Cafarnaum, um oficial romano foi encontrar-se com ele e pediu que curasse o seu empregado.
6 Bɨiyan Inkam Komii, kariir mɨiyan inkamɨn siya makakɨn, ɨni omaka hɨrar whwonkaiyɨn. Mɨ siir ɨga ɨɨn mɨnɨm bɨdi yaowɨguskiyɨm mɨ siir pɨua kɨmpɨpɨsu prasae kɨn tani.
6 Ele disse: — Senhor, o meu empregado está na minha casa, tão doente, que não pode nem se mexer na cama. Ele está sofrendo demais.
7 Mɨ Jisɨs siya siirɨn hɨnɨɨna boɨnki, siirɨn pɨ kara ninɨ haiswo nɨskiiyɨuwi mɨ siya pɨ wadɨeyar nwokii.
7 — Eu vou lá curá-lo! — disse Jesus.
8 Mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨmiir bɨiyan inkam ɨeya boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kara inkam paii rani mɨ kɨra kariir omaka pa nɨt rani. Kɨra hinda yaiyarar boɨnki mɨ kariir mɨiyan inkamɨn pɨ wadɨeyar nwokɨ okiyɨm.
8 O oficial romano respondeu: — Não, senhor! Eu não mereço que o senhor entre na minha casa. Dê somente uma ordem, e o meu empregado ficará bom.
9 Mɨ an kara ɨriipɨ hɨriinan ɨni ɨkɨ kam nhɨrɨm inɨgakɨm kariir kɨgrɨraowiyɨm, ɨni sɨmiir aowa mɨ owɨn. Mɨ karakɨ karar kɨgrɨraowiyɨm, kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨmakɨsɨmaɨrgɨm. Mɨ kara nwɨrni boɨnkii, kɨra dam! Mɨ siya pa mɨ ami. Mɨ kara nwɨrni, hɨnɨɨna mɨ boɨnkii, kɨra wɨt! Mɨ siya pa mɨ ɨti. Mɨ ɨkɨ kariir mɨiyan inkam ɨiir boɨnkiyɨm, kɨra ta mɨi aiir tɨ mɨrii mɨ siya pa dirɨraerarii. Kara bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn kɨra pɨ yaiyara boɨnki, kariir mɨiyan inkamɨn pɨ wadɨeyar nwoki.
9 Eu também estou debaixo da autoridade de oficiais superiores e tenho soldados que obedecem às minhas ordens. Digo para um: “Vá lá”, e ele vai. Digo para outro: “Venha cá”, e ele vem. E digo também para o meu empregado: “Faça isto”, e ele faz.
10 Mɨ Jisɨs siya ta yai aiir wakaeyɨn mɨ siya ɨni hindarar yanaakiyɨn. Mɨ siya kɨmɨdina iikamɨm siir mhoɨiyar namɨm sɨmiir boɨnki, kara kɨmiirɨn yaimwowar boɨnkii, kara iikamɨm Isrel mɨ iikam nhɨrɨm sɨmiir hɨrɨn inkam nwɨrɨn tɨ inkamɨn siir naɨngwo tɨbmiiya saiir hɨriinan naɨngwo tɨbmii inkam nwɨr bɨ kɨgɨn. Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka.
10 Quando Jesus ouviu isso, ficou muito admirado e disse aos que o seguiam:
11 Kara kɨmiirɨn yamwowar boɨnkii, iikam ombud komiiyɨn bɨekɨ nɨtiyɨn mɨ bɨekɨ nɨkiiyami ɨkɨn, wɨ hɨrankɨ nɨti mɨ sɨma wɨ krɨmiir brougaeyɨm Ebraham Aisak mɨ Jekop, wɨ sɨmakar ninɨ ɨdwo aeyɨuwi, maeyauwa Adi Komii siya iikamɨm mɨ digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir.
11 E digo a vocês que muita gente vai chegar do Leste e do Oeste e se sentar à mesa no
12 Mɨ yɨnɨe whɨekakɨm nu Isrel hɨr niyɨonɨnkɨnɨm sɨmiirɨn wɨ Adi Komii siya nhɨnɨkrɨropkii, maeyau ɨɨmɨrɨɨma saiirɨm. Mɨ ta maeyauwa sɨma kauu prasae kɨn tani. Mɨ wɨ sɨmiir big ɨmiirar naegiyɨmkiyɨkaeyami.
12 Mas as pessoas que deviam estar no Reino serão jogadas fora, na escuridão. Ali vão chorar e ranger os dentes de desespero.
13 Siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ Jisɨs siya yaii nɨnii kamɨm sɨmiir bɨiyan inkamɨn siir boɨnki, kɨra omaka dam! Kara ha naɨngwowi, tɨ digworaekwowɨm, wɨ ta kɨriir naɨngwo tɨbmiiya wadɨe saeyar swokɨ ɨmbiyami. Mɨ ta yaiya saiir mhoɨiya bɨri kɨmɨmɨnkikɨn, ta ɨi aiirarɨn, siir mɨi mɨrii inkamɨn ɨni wadɨeyar ywokiyɨn. Ɨriig.
13 E Jesus disse ao oficial: E naquele momento o empregado do oficial romano ficou curado.
14 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya ha namɨn Pita siir omaka hɨriir mɨ siyar kɨg, Pita siir nɨua hɨi hɨrar whwonkaii. Ya ma pɨu huuwa kɨniya saeya niiga.
14 Jesus foi à casa de Pedro e viu a sogra dele de cama, com febre.
15 Mɨ siya saiir ɨɨna aiirarar ninɨ onkwokiyɨn mɨ ta ma pɨu huuwa kɨniya saiir nwowa ɨna dɨgiya. Mɨ saeya ha nɨnsiin ɨdwowa, ɨni siir nae ɨmiirar swokɨ kwɨnsiin dirɨraerara. Ɨriig.
15 Jesus tocou na mão dela, e a febre saiu dela. Então ela se levantou e começou a cuidar dele.
16 Mɨ mhoɨiya naɨowaka sɨma, sɨmiir iikamɨm uridyɨu biyɨekɨ nɨtkiiyɨm, ɨna yɨtɨm Jisɨs siiram. Mɨ siya iikamɨm uridyɨugɨ nɨtkiiyɨm sɨmiirɨn hinda yaiyarar boɨnkiyɨn mɨ tɨ iikamɨm ɨni wadɨeyar ywokiyɨm. Mɨ siya iikamɨm makɨ niiyɨm sɨmiirɨn warar yɨnkɨn haiswonɨmnɨskɨigi.
16 Depois do pôr do sol, o povo levou até Jesus muitas pessoas que estavam dominadas por demônios. E ele, apenas com uma palavra, expulsava os espíritos maus e curava todas as pessoas que estavam doentes.
17 Mɨ siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ yai kwɨra bɨiya Adi Komii siya boɨnkiya profet Aisaiani, saiir swokɨ boɨnourwokaigikɨn. Siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, siya bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm krɨmiir ma biyɨe biyɨeyɨm mɨ krɨma mɨiyɨk asi nwowi. Ɨriig.
17 Jesus fez isso para cumprir o que o profeta Isaías tinha dito: “Ele levou as nossas doenças e carregou as nossas enfermidades.”
18 Jisɨs siya iikam whɨe komiiya sɨmiir kɨgɨn, siir nakaeyokainiyɨm mɨ siya kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir boɨnki, nɨmbi hɨnda whɨigbid mɨrmiiya nɨnɨdnaidami.
18 Jesus viu a multidão em volta dele e mandou os discípulos irem para o lado leste do lago.
19 Mɨ inkam nwɨrɨn siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨn ha nɨtɨn mɨ kɨmɨdina siya yaboɨni siirɨn, hae! Tɨ nowomwarkaiyɨuan inkamɨn kara ɨkɨ omom omomɨm kɨra namɨm tɨriiyɨm kara kɨnaka warar kainanaowamar tɨri.
19 Um mestre da Lei chegou perto dele e disse: — Mestre, estou pronto a seguir o senhor para qualquer lugar aonde o senhor for!
20 Mɨ Jisɨs siya siir boɨnki, ɨni wakaeyɨn, niimauan wra biyɨeyɨm, yɨm nu tɨrɨn nokakargɨm. Mɨ ɨpiyɨnɨm ɨriipɨ hɨriinan, omakakak. Mɨ Yaowae Adɨn nɨmomor kouankɨ nɨtɨn, yɨo pɨu kikɨnsiisan maeyau karamaeyaɨrgɨn. Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka.
20 Jesus respondeu:
21 Mɨ siir kɨgna mɨrii inkam nwɨrɨn siya boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kara bɨiyɨn kariir ad ɨiir ninɨ haɨngikaigiki. Mɨ kara pɨ kɨriir mhoɨiya nɨti.
21 E outro, que era seguidor de Jesus, disse: — Senhor, primeiro deixe que eu volte e sepulte o meu pai.
22 Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn. Nɨɨngaka. Kɨra kanaka tariinanar kwɨt! Warɨ inkam wɨɨrɨn, yɨo inkamɨm naɨngwo tɨbmii karamaeyɨm inkam wɨɨrnanɨm yɨm sɨma, sɨmar tɨ swokɨ haɨngikai. Ɨriig.
22 Jesus respondeu:
23 Jisɨs siya ha boɨn dɨgiyɨn mɨ siya i aiir nani kwɨriiyɨn mɨ siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm, yɨm ɨni warar mani kwɨriiyɨm.
23 Jesus subiu num barco, e os seus discípulos foram com ele.
24 Mɨ sɨma ɨna yɨnɨdnaidamɨm yarmiiya mɨ opud whoɨmwɨɨni rani, whɨi hɨr hugnatmairɨba. Mɨ hɨnɨna pariiparii i aiir niswɨtnatkaiyɨm. Mɨ siya ɨni inau hɨrar whwonkai taowɨn.
24 De repente, uma grande tempestade agitou o lago, de tal maneira que as ondas começaram a cobrir o barco. E Jesus estava dormindo.
25 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, ha namɨm, ɨna yamɨ ɨnɨdguwɨm siir. Mɨ sɨma boɨn, Bɨiyan Inkam Komii, kɨra krɨmiirsi daɨngwoyɨmyok mɨ krɨmiir whɨndirɨraerarki, krɨma pa nokwomwainaiinami.
25 Os discípulos chegaram perto dele e o acordaram, dizendo: — Socorro, Senhor! Nós vamos morrer!
26 Mɨ siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, kɨma dimusi nɨdidi, ha? Warɨ kɨmiir naɨngwo tɨbmiiya saeya komiigɨ mɨ ɨuwi! Mɨ siya ha boɨndɨgiyɨn ɨna yɨnsiin ɨdwokaigiyɨn mɨ kɨmɨdina ɨo opud hɨnɨn sowiir ywoki. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkika opuda ɨna yɨnkisanakiya mɨ opa ɨni mokmokwaiya ywomaimiigiya.
26 — Por que é que vocês são assim tão medrosos? — respondeu Jesus. — Como é pequena a fé que vocês têm! Ele se levantou, falou duro com o vento e com as ondas, e tudo ficou calmo.
27 Mɨ siya hɨriinan tɨrkiyɨn sɨma ɨni hindara yanaakiyɨm. Mɨ ɨni sɨma sɨmar yomboɨn amboɨnkiyɨm, siya tɨ inkamɨn dimu naeikɨsae. Opud hɨnɨno ɨni siir yaiyar mɨ wakaeyoknakiyo, ha? Ɨriig.
27 Então todos ficaram admirados e disseram: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
28 Mɨ Jisɨs siya whɨigbid mɨrmii kwɨra saiir hɨriir ha nɨmbiyamɨn, Gadarani nu siir mɨ inkam nwɨso uridyɨu biyɨekɨ nɨtkiiyo ɨna yɨtwo siiram. Mɨ tɨ inkam nwɨso sowa maeyauwa inkam haɨngikaiiya saiir hɨrankɨ nɨtko. Mɨ inkam nwɨso, sowa uridyɨu biyɨenan bɨdi ywokiyo. Mɨ iikamɨm tɨ siyɨu ɨiir panɨɨnsi yapsi, sowa tɨowisi sɨma hɨriinansi nɨdidgɨm.
28 Quando Jesus chegou à região de Gadara, no lado leste do lago da Galileia, foram se encontrar com ele dois homens que estavam dominados por demônios. Eles vinham do cemitério, onde estavam morando. Eram tão violentos e perigosos, que ninguém se arriscava a passar por aquele caminho.
29 Mɨ sowa ɨna kauwok boɨnamnankiyo, tɨ Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn, kɨra krɨmiirɨn dimu dimɨn tɨram nɨtkɨn, ha? Mɨ ɨiya dɨgana ɨna nikɨ owa kɨra maeyau biyɨeya saiir nɨkropkiyana krɨmiir tɨrbumbuamɨn.
29 Eles começaram a gritar: — Filho de Deus, o que o senhor quer de nós? O senhor veio aqui para nos castigar antes do tempo?
30 Mɨ tɨ hu isid komii whɨrɨn arurɨg hɨrar nokwo aekɨn.
30 Acontece que perto dali estavam muitos porcos comendo.
31 Mɨ tɨ uridyɨu isid komiiyɨn ha nhɨnkii kaugiyɨm mɨ ɨna boɨnkiyɨm Jisɨs siirɨn mɨ kɨra krɨmiir nhɨnɨkrɨropkii mɨ kɨra krɨmiirɨn warɨ hu isid komiiyɨn siirɨm dɨkropki.
31 E os demônios pediram a Jesus com insistência: — Se o senhor vai nos expulsar, nos mande entrar naqueles porcos!
32 Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, kɨma damki! Mɨ tɨ uridyɨu biyɨeyɨm sowiir ha haiburgiko mɨ sɨma ɨna yamkiyɨm tɨ hu isid komii ɨiiram. Mɨ tɨ hu isid komiiyɨn ha niwɨtamɨm, ɨni siiyɨeno whɨrɨn siirarar iwɨt ɨugugusamɨm. Mɨ sɨma ɨni mhɨuno whɨi kwɨra saiir kwiyae haɨngrɨmkrɨkɨu aokaonamɨm.
32 — Pois vão! — disse Jesus. Os demônios foram e entraram nos porcos, e estes se atiraram morro abaixo, para dentro do lago, e se afogaram.
33 Mɨ kamɨm hu ɨmiir waikaowiyɨm, sɨma ɨna yɨdamkiyɨm. Mɨ sɨma om komiiya hɨriir ha niwɨt nɨmbimbɨiyamɨm mɨ ɨna inɨ boɨnmɨmauuɨuwɨm dimɨn sɨma kɨgnaniyɨm sɨmiirɨn. Sɨma dimɨnɨn inkam nwɨso, uridyɨu biyɨekɨ nɨtkiiyo, sowiir nɨmbiyamɨn, siir warar inɨ boɨnmɨmauuwɨu.
33 Os homens que tomavam conta dos porcos fugiram e chegaram até a cidade. Lá contaram tudo isso e também o que havia acontecido com os dois homens que estavam dominados por demônios.
34 Mɨ saiir mhoɨiya iikam whɨekakɨm tɨ om komiiyɨn siir hɨranɨm ɨna yɨtɨm Jisɨs siir kɨgam mɨ sɨma ɨna yɨdidɨm. Mɨ ɨna nhɨnɨkrɨropkiyɨm siirɨn, nu maeyau kwɨra namɨm. Ɨriig.
34 Então todos os moradores daquela cidade saíram para se encontrar com Jesus; e, quando o encontraram, pediram com insistência que fosse embora da terra deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.