Lucas 8

Sepik Iwam NT (IWS_TBL) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Mɨ mhoɨiya Jisɨs siya om komii komii ɨkɨm mɨ omisɨsɨm ɨkɨm sɨmiir hɨriir yapnam. Siya Adi Komii siir yaiwɨn kɨbi aiir boɨnmɨmauugɨn ɨiya Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm nuanɨm sɨmiir kɨgɨrkakana mɨ kam ɨuur nwɨso ɨni saɨkar yɨnkɨn amɨm.
1 Pouco tempo depois, Jesus começou a percorrer as cidades e os povoados vizinhos, anunciando as boas-novas a respeito do reino de Deus. Iam com ele os Doze
2 Mɨ wig nhɨrɨm bɨiya Jisɨs siya haiswonɨskiyɨm uridyɨu biyɨekakɨm mɨ makak makak ɨkɨm sɨma saɨka yɨnkɨn apnam. Ɨra Mariaka, Makdalanka. Bɨiya Jisɨs siya uridyɨu biyɨeyɨm saiirɨn ɨriiyar nwɨsa haiswonɨski.
2 e também algumas mulheres que tinham sido curadas de espíritos impuros e enfermidades. Entre elas estavam Maria Madalena, de quem ele havia expulsado sete demônios;
3 Joana saeya inkam nwɨrɨn Susa inkam komiiyɨn Herot siir yaimɨn dimɨn wɨniyɨn siir wig aeya mɨ Susana saeya mɨ wig nhɨrɨma sɨma ɨni saɨka yɨnkɨn amɨm. Tɨ wigɨm sɨma Jisɨs mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨmiir nae digworaekwo ɨmiir whɨndiraerar hauu aekɨm sɨmiir yapayapa umɨr ɨmiirar. Ɨriig.
3 Joana, esposa de Cuza, administrador de Herodes; Susana, e muitas outras que contribuíam com seus próprios recursos para o sustento de Jesus e seus discípulos.
4 Iikam nhɨrɨm ha nikɨ woknaniyɨm om komii komii nhɨrɨm sɨmiir hɨrankɨn, Jisɨs mɨ iikam whɨekakɨm ha nahaɨngiriyɨuniyɨm. Mɨ Jisɨs siya boɨniyɨo yai kwɨra sɨmiir boɨn,
4 Certo dia, uma grande multidão, vinda de várias cidades, juntou-se para ouvir Jesus, e ele lhes contou uma parábola:
5 Inkam nwɨrɨn witnidɨm siir numɨr hɨr nɨtkɨnɨm namkɨn mɨ siya ha nonkwo krɨmkrɨnkɨi ɨtkɨnamɨn mɨ nhɨrɨm siyɨu hɨr yamɨkɨigɨiyɨu mɨ ɨni iikamkɨm yɨnkɨn okwo brombrop namɨm mɨ ɨpiyɨn mɨnɨm sɨm yatkɨkɨn ɨdwo aenamɨm.
5 “Um lavrador saiu para semear. Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, onde foram pisadas, e as aves vieram e as comeram.
6 Mɨ witnid nhɨrɨm maeyau siiyakaka saiir nakaiyɨm, yɨm ha whakiyɨm mɨ nuɨn opkak bɨ nwokɨn mɨ tɨ witnidɨm ɨna waiyɨugusnamɨm.
6 Outras caíram entre as pedras e começaram a crescer, mas as plantas logo murcharam por falta de umidade.
7 Mɨ witnid nhɨrɨm urid nɨmrɨdgakɨn siir bopwoniya nakaiyɨm, yɨm ɨni sɨma yɨisirɨmdɨnunamɨm.
7 Outras sementes caíram entre os espinhos, que cresceram com elas e sufocaram os brotos.
8 Mɨ tɨkɨ witnid nhɨrɨm nu mɨiyɨkni nɨkɨiyɨm mɨ sɨma ɨni wadɨeyar whaknaiinamɨm mɨ ɨni nae hoɨmkakar budkiyɨm mɨ sɨmiir nhɨrɨm wowɨra wowɨra kamarɨm ɨriiyar ɨriiyara bud. Siir yaiyɨm ha dɨgiyɨm mɨ Jisɨs siya ɨna swokɨ boɨnkiyɨn, kɨra inkamɨn wɨɨngakaɨrgɨn ta kariir yai aiir wakae, kɨra sɨbgu daɨngworɨnu krɨpkai. Ɨriig.
8 Ainda outras caíram em solo fértil e produziram uma colheita cem vezes maior que a quantidade semeada”. Quando ele terminou de dizer isso, declarou: “Quem é capaz de ouvir, ouça com atenção!”.
9 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma Jisɨs siir srɨi, warɨ boɨniyɨo yaiya saiir yaimwokɨyaimwowa panɨɨnga?
9 Seus discípulos lhe perguntaram o que a parábola significava.
10 Mɨ siya sɨmiirɨn hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, Adi Komii siya sɨmiir yaimwok yaimwoɨm aowa aowan yaiyɨm kɨmiir bɨdi boɨnmɨmauuwɨn, ɨiya Adi Komii siya digworaekwo whɨekakɨm sɨmiir kɨgɨrkakana, kɨmiir bɨdi boɨnmamauuwɨn ɨkɨ boɨniyɨo yai ara kara boɨniyɨm sɨmiir nhwowɨm ɨsa kɨgɨm mɨ wɨɨnɨm ɨsa wakaeyɨm, sɨma nɨnoknɨnkɨn wao rani, tɨ dimɨn ɨiirɨn. Ɨriig.
10 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender os segredos do reino de Deus, mas uso parábolas para ensinar os outros, a fim de que, ‘Quando olharem, não vejam; quando escutarem, não entendam’.
11 Taka boɨniyɨo yaiya saiir yaimwok yaimwowa hɨnɨɨnga, tɨkɨ witnidɨn Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir yai aeyarga.
11 “Este é o significado da parábola: As sementes são a palavra de Deus.
12 Mɨ tɨ witnidɨm siyɨu nɨkɨiyɨm, yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siir yai wakaeyɨm sɨmiir hɨriinan ywowɨm mɨ mhoɨiya Setan siya ɨna swokɨ ɨtnoutnɨnkɨikiyɨm, sɨmiir naɨngwo tɨbmiini siyɨuɨn siir kikɨnokou mɨ Setan siya ha naɨngwokɨn sɨmiirɨn wɨ Adi Komii siya nanmaiwarkainaeisi.
12 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas o diabo vem e a arranca do coração deles e os impede de crer e ser salvos.
13 Mɨ witnid nhɨrɨm maeyau siiyakaka saiir nɨkɨiyɨm yɨm ɨni Adi Komii siir yai wakaeyoknam mɨ sɨma ɨni maɨrgɨmaɨrga ywowɨm mɨ ta yaiya sɨmiir kwoɨna bɨ nɨngruramka sɨmiir naɨngwo tɨbmiiya komii bɨ nwoka sɨma haɨmiisɨma naɨngwo tɨbmiigɨm, ɨiya sɨmiirɨn dimɨn whɨrkɨn kɨnankɨuwiyɨm mɨ sɨmiir naɨngwo tɨbmiiya asi nɨki ɨuguski.
13 As sementes no solo rochoso representam os que ouvem a mensagem e a recebem com alegria. Uma vez, porém, que não têm raízes profundas, creem apenas por um tempo e depois desanimam quando enfrentam provações.
14 Mɨ witnidɨm uridɨn nɨmrɨdgakɨn siir bopwoniya nakaigaiyɨm, yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siir wakaeiyoknaeiyɨm sɨmiir hɨriinan yowɨm mɨ ɨiya sɨma ha napnamɨm mɨ hɨkpai hɨkpaiyɨm mɨ maɨrgɨmaɨrgaɨm umɨr digworaekwowɨm nu tɨranɨm ɨni sɨmar yɨisirɨmdɨnu waigiyɨm mɨ sɨmiir naeyɨm mɨiyɨk panɨɨnsi budsi.
14 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem, mas logo ela é sufocada pelas preocupações, riquezas e prazeres desta vida, de modo que nunca amadurecem.
15 Mɨ witnidɨm nu maeyau mɨiyɨk nɨkiyɨm yɨm ɨni iikamɨm Adi Komii siir yai aiir wakaeyokna nonkworɨnukrɨpkaiyɨm mɨ sɨmiir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma nwowɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Mɨ sɨmiir kwoɨnɨm Adi Komii siirɨm naɨngwo tɨbmii kɨɨngɨm mɨ sɨma siir yai aiirar wakaeyokna dirɨraerar yokiyokɨiyɨm. Yɨm ɨni tɨ nae whɨekakɨm numɨran sasaeyɨm wai sɨbgu okiyɨm sɨmiir hɨriinan ywowɨm. Ɨriig.
15 E as que caíram em solo fértil representam os que, com coração bom e receptivo, ouvem a mensagem, a aceitam e, com paciência, produzem uma grande colheita.”
16 Mɨ inkamɨn sɨma yɨukɨdɨn nɨuyaeiyɨn siirɨn twoni bɨri higrɨnɨuwikɨn mɨ hɨi aowa bɨri haigiprakaiigɨm. Nɨɨngaka. Siya romiyasɨn bopwoniya nwowɨn siir ninankɨigɨn. Mɨ iikamɨm sɨma omaka hɨriir napnɨnopkainami mɨ sɨma pɨ pae aiirar kɨgami.
16 “Não faz sentido acender uma lâmpada e depois cobri-la com uma vasilha ou escondê-la debaixo da cama. Pelo contrário, ela é colocada num pedestal, de onde sua luz pode ser vista pelos que entram na casa.
17 Tariinanɨn dimɨn nhɨrɨm aowa aowa nwowɨm mɨ sɨma mhoɨiya wɨ idowɨiyar nɨmbiyami. Mɨ digworaekwo nhɨrɨm inkamkɨ higrɨnɨuɨm mɨ mhoɨiya wɨ Adi Komii siyar haigɨnki idowɨiya mɨ iikamɨm sɨma siirɨn wa kɨgi.
17 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz e será conhecido por todos.
18 Kɨma mɨntarao mɨ kɨma yaiyɨm sɨbgu wakaeyokna. Yɨpɨkɨ inkamkɨn nɨnoknɨnkɨn mɨiyɨkak nwowɨn mɨ Adi Komii siya siirɨn wɨ hɨriinan nɨnoknɨnkɨn mɨiyɨk aiirar swokɨ ɨnkɨn hauugi. Mɨ yɨpɨkɨ inkamkɨn siya kwoɨnarar naɨngwowi siir kwoɨnau hɨrar ta yai saiir nonkwowɨm mɨ ha wakaeyoknaei mɨ hɨriinan inkamɨn yai mɨiyɨkɨm siir kwoɨnau hɨrɨra nwokaiyɨm, tɨ yaiyɨm sɨmiirɨn wɨ Adi Komii siyar swokɨ hai siir hɨrankɨn. Ɨriig.
18 “Portanto, ouçam com atenção! Pois ao que tem, mais lhe será dado, mas do que não tem, até o que pensa ter lhe será tomado”.
19 Ta ɨiya Jisɨs siir apua mɨ siir nomousɨsɨmɨm sɨma siir kɨgam nɨtkɨm mɨ iikamɨm ɨni yɨnkɨnɨukikɨnɨm mɨ sɨma siir kingiin panɨɨnsi yamsi.
19 Então a mãe e os irmãos de Jesus foram vê-lo, mas não conseguiram chegar até ele por causa da multidão.
20 Mɨ inkam nwɨrɨn siir boɨnki, kɨriir apua mɨ kɨriir nomousɨsɨmɨm sɨma ɨni yab hɨr nokwowɨm, sɨma kɨriir kɨgam mɨni.
20 Alguém disse a Jesus: “Sua mãe e seus irmãos estão lá fora e querem vê-lo”.
21 Mɨ Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn, yɨpɨkɨ iikamkɨm Adi Komii siir yai mɨiyɨka saiirɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm mɨ ha wakaeyoknam, yɨm tɨ hɨriinan iikamɨm yɨm kariir apu mɨ nomousɨsɨmkɨm. Ɨriig.
21 Jesus respondeu: “Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam”.
22 Mɨ ɨigwɨra Jisɨs siya mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨna kwɨriinamɨm i kopsɨm ɨra saiir. Mɨ siya sɨmiir boɨnki, krɨma pɨ whɨigbid yarmiiya nami. Mɨ sɨma ɨna yamɨm.
22 Certo dia, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos para o outro lado do mar”. Assim, entraram num barco e partiram.
23 Mɨ isɨma ha hugainama mɨ Jisɨs siya nhwo bɨdi whwonkaiyɨn mɨ opud komii kwɨra ha hugnatmaiya mɨ opa pariiparii mɨrkɨmɨrka nɨnkɨnɨm ta i aiirɨn. Mɨ sɨma nwomainaiinamɨm pariipariisɨm.
23 Durante a travessia, Jesus caiu no sono. Logo, porém, veio sobre o mar uma forte tempestade. O barco começou a se encher de água, colocando-os em grande perigo.
24 Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm, sɨma Jisɨs siir yamɨ ɨnɨdguwɨu mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, Bɨiyan Inkamti, Bɨiyan Inkamti, hae, nɨmbi nwomainaiinamiri. Mɨ siya ha nɨnsiin ɨdwokaiyɨn mɨ ɨo tɨ opud hɨnɨn komiiya saiir ywoki. Mɨ opud hɨnɨn komiiya ɨna dɨgiya mɨ opa ɨni mokmokwaiyar yomaikiya.
24 Os discípulos foram acordá-lo, clamando: “Mestre, Mestre, vamos morrer!”. Quando Jesus despertou, repreendeu o vento e as ondas violentas. A tempestade parou, e tudo se acalmou.
25 Mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨmiir naɨngwo tɨbmiiya ɨni pɨnda yama? Mɨ sɨma ha nɨdidɨm mɨ ɨna yɨnaɨngwoyɨmiyokɨm. Mɨ sɨma sɨma yɨmboɨn amboɨnɨm, tɨ yɨpɨkɨn? Tɨ opud hɨnɨno sowiir boɨnkiyɨn mɨ sowa ɨni siir yai aiirar wakaeyoknakiyo. Ɨriig.
25 Então ele lhes perguntou: “Onde está a sua fé?”. Admirados e temerosos, os discípulos diziam entre si: “Quem é este homem? Quando ele ordena, até os ventos e o mar lhe obedecem!”.
26 Mɨ mhoɨiya sɨma ɨna kignaidamɨm Gegesan iikamɨm sɨmiir oma hɨriir. Tɨkɨ omɨn ɨni nu Galili siir whɨigbid yarmiiya nwowɨn.
26 Então chegaram à região dos gadarenos, do outro lado do mar da Galileia.
27 Mɨ Jisɨs siya isɨma saiir haiburgigɨn mɨ ha kunamɨn mɨ inkam nwɨrɨn tɨ omɨn siir hɨrankɨn, siya ɨna yɨtɨn siirɨm. Mɨ uridyɨu biyɨe nhɨrɨm tɨ inkamɨn siir nwokɨm. Ɨi haruwa rani tɨ inkamɨn siya yɨuɨs bɨri kaigɨn mɨ siya siir omaka bɨri nwowikɨn. Nɨɨngaka. Mɨ siya siyanowɨm inkam kikaiiyɨm sɨmiir nwokɨn.
27 Quando Jesus desembarcou, um homem possuído por demônios veio ao seu encontro. Fazia muito tempo que ele não tinha casa nem roupas e vivia num cemitério fora da cidade.
28 Mɨ ɨiya siya Jisɨs siir kɨgiyɨn mɨ siya ha kauwaeyɨmiyok ougiyɨn mɨ siya ogmwo ɨni siir ɨgmiiga kingiinar inɨ hɨuwɨuɨn mɨ siya ɨna kauwok boɨnkiyɨn, Jisɨs o! Adi Komii nɨnomor kouanɨn siir yɨnisɨmɨn, kɨra kariirɨn dimu tɨram mɨni? Wakae! Kɨra kariirɨn hɨk kɨpi hauu.
28 Assim que viu Jesus, gritou e caiu diante dele. Então disse em alta voz: “Por que vem me importunar, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Suplico que não me atormente!”.
29 Mɨ Jisɨs siya tɨ uridyɨu biyɨeyɨn siir boɨnki, siya tɨ inkam ɨiir haiburgigɨn. Ɨi kasa rani, tɨ uridyɨu biyɨeyɨn siya nonkwowɨn tɨ inkamɨn siir. Mɨ kamɨm ɨinokɨinok siir kɨgrɨraowiyɨm, sɨma siirɨn wɨeyɨnsopni (sen) mɨ tɨdop (hankap) kurɨmdɨnuwikɨm siir ɨga ɨɨn ɨmiirɨn. Mɨ siya tɨ wɨeyɨnsop mɨnɨm pɨ sɨmiirar mɨ anka bɨmbɨɨr nami. Mɨ uridyɨu biyɨeyɨn siya siirɨn maeyau siin apa nɨɨnga inkam karamaeya siirɨn pɨ hɨriir mɨ ɨnkɨn aeyokiyok nami tɨ inkamɨn siirɨn.
29 Pois Jesus já havia ordenado que o espírito impuro saísse dele. Esse espírito tinha dominado o homem em várias ocasiões. Mesmo quando era colocado sob guarda, com os pés e as mãos acorrentados, ele quebrava as correntes e, sob controle do demônio, corria para o deserto.
30 Mɨ Jisɨs siya siir srɨigi, kɨriir inɨgɨn yɨpɨkɨn? Mɨ siya boɨn, kariir inɨgɨn uridyɨu biyɨe whɨekakɨm. Dimusi rani, uridyɨu biyɨe whɨekakɨm ɨni siir yanɨnkɨnɨuwɨuɨm.
30 Jesus lhe perguntou: “Qual é o seu nome?”. “Legião”, respondeu ele, pois havia muitos demônios dentro do homem.
31 Mɨ tɨ uridyɨu biyɨeyɨm sɨma ɨni Jisɨs siirɨma kauwoknanaekiyɨm, kɨra krɨmiirɨn ɨe biyɨeyɨn paekakɨn siirɨm kɨpi niyopriyɨugi.
31 E imploravam que Jesus não os mandasse para o abismo.
32 Hu isid komii whɨrɨn tɨ mhɨu kopsɨm whɨrɨn kingiina kwowɨn siir naekɨm. Mɨ tɨ uridyɨu biyɨe whɨekakɨm sɨma Jisɨs siirɨm asi kauwok boɨnɨnaekɨm. Kɨra krɨmiirɨn tɨ hu isid komiiyɨn siirɨm dɨkropki. Mɨ Jisɨs siya sɨmiirɨn asi kɨgnɨnkɨn amkikɨn.
32 Ali perto, uma grande manada de porcos pastava na encosta de uma colina, e os demônios suplicaram que ele os deixasse entrar nos porcos. Jesus lhes deu permissão.
33 Mɨ tɨ uridyɨu biyɨeyɨm tɨ inkamɨn siir haiburgigɨn mɨ tɨ huɨm sɨmiir pɨuar yamkiyɨm. Mɨ tɨ hu isid komiiyɨn mhɨukɨu hɨrankɨ niwɨtnaniniyɨm mɨ ɨni siyapai amounana saiirar yamɨm. Mɨ sɨma ɨni ta whɨi aiirar yani amaimaiyɨuwɨm mɨ sɨma opa ha kwiyaeyɨm mɨ sɨma ɨna yaonamɨm.
33 Os demônios saíram do homem e entraram nos porcos, e toda a manada se atirou pela encosta íngreme para dentro do mar e se afogou.
34 Mɨ kamɨm tɨ hu ɨmiir waikaowiyɨm sɨma tɨ dimɨn ɨiir kɨgiyɨm mɨ sɨma ɨna yɨdam namɨm. Mɨ ta yaiya sɨma ɨna haigirɨrɨr boɨnama iikam whɨekakɨm hɨnda tɨndanɨm sɨmiir.
34 Quando os que cuidavam dos porcos viram isso, fugiram para uma cidade próxima e para seus arredores, espalhando a notícia.
35 Mɨ iikamɨm sɨma tɨ dimɨnɨn siir inɨ kɨgɨu. Mɨ sɨma Jisɨs siir hɨriir nɨmbiyamɨm mɨ tɨ inkam ɨiir kɨg uridyɨu biyɨeyɨm siir bɨdi haiburgigɨm. Mɨ siya yɨuɨs bɨdi kaiyɨn mɨ siir kwoɨnɨn ɨni wadɨeya nwowɨn mɨ siya Jisɨs siir ɨgmiɨiga kingiinar nɨdwowi. Mɨ iikamɨm sɨma hɨriinan kɨgɨm mɨ sɨma ɨna yɨdidgiyɨm.
35 O povo correu para ver o que havia ocorrido. Uma multidão se juntou ao redor de Jesus, e eles viram o homem que havia sido liberto dos demônios. Estava sentado aos pés de Jesus, vestido e em perfeito juízo, e todos tiveram medo.
36 Mɨ iikamɨm tɨ dimɨnɨn siir kɨgnakiyɨm sɨma iikam nhɨrɨm sɨmiir boɨnmamauu siyɨuɨn Jisɨs siya haiswonɨskiyɨn tɨ inkamɨn siir.
36 Os que presenciaram os acontecimentos contaram aos demais como o homem possuído por demônios tinha sido curado.
37 Mɨ iikam whɨekakɨm Gegesa hɨran nu maeyauwɨm sɨma Jisɨs siir boɨnki, kɨra krɨmiir haiburgik mɨ ha dam. Sɨma nɨdid prasae bɨ kikɨnkɨm mɨ sɨma hɨriinan asi boɨnkɨm mɨ Jisɨs siya isɨm aiir kwɨrii mɨ siya namɨm swokɨ mɨnkɨn.
37 Todo o povo da região dos gadarenos suplicou que Jesus fosse embora, pois ficaram muito assustados. Então ele voltou ao barco e partiu.
38 Tɨ inkamɨn uridyɨu biyɨeyɨm sɨma haiburgigɨn, siya Jisɨs siirɨm kauwok boɨnanaeki, kara kɨnaka nami. Mɨ Jisɨs siya siirɨn ɨna swokɨ ɨkropkiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn,
38 O homem que tinha sido liberto dos demônios suplicou para ir com ele, mas Jesus o mandou para casa, dizendo:
39 Kɨra kɨriir oma hɨriirar swokɨ am. Mɨ dimɨn whɨekakɨm Adi Komii siya tɨrkiyɨm sɨmiir tinɨ boɨnmamauuwɨu. Mɨ tɨ inkamɨn siya ha namɨn mɨ tɨ yaiyɨm iikam whɨekakɨm om komii siir hɨranɨm ɨni sɨmiirar boɨnmamauuwɨuwɨn dimɨn whɨekakɨm Jisɨs siya tɨrɨm sɨmiir. Ɨriig.
39 “Volte para sua família e conte a eles tudo que Deus fez por você”. E o homem foi pela cidade inteira, anunciando tudo que Jesus tinha feito por ele.
40 Mɨ ɨiya Jisɨs siya ha swokɨ amɨn whɨigbid yarmiiya hɨriir mɨ iikam whɨekakɨm sɨma hɨrar nwowɨnɨm mɨ sɨma siirɨn ɨna boɨn maɨrgɨmaɨrga wɨnɨm.
40 Do outro lado do mar, as multidões receberam Jesus com alegria, pois o estavam esperando.
41 Mɨ inkam nwɨrɨn ɨna yɨmbiniyɨn siir inɨgɨn Jairaskɨn. Siya maeyauwa ɨrɨpa yai boɨnaiya hɨuyokiyokaiya saiir bɨiyan inkamkɨn. Mɨ siya ɨgmwowɨn Jisɨs siir ɨgmiiga kingiinar inɨ hɨuɨu mɨ ɨna kauwok boɨnɨnaekikɨn, kɨra kariir omaka wit.
41 Então um homem chamado Jairo, um dos líderes da sinagoga local, veio e se prostrou aos pés de Jesus, suplicando que ele fosse à sua casa.
42 Mɨ siir yɨnisɨma ɨrkɨ ɨruwaka mɨ saeya yɨnkopaka. Mɨ saiir bɨewiyɨm ɨuur whɨsko. Mɨ saeya naowamar tɨri. Mɨ Jisɨs siya ha napnamɨn mɨ iikam isid komiiyɨn sɨma ɨni Jisɨs siir mhoɨiyar yamɨm. Mɨ sɨma ɨni ɨrɨpa ɨrɨpa yonamɨm.
42 Sua única filha, de cerca de doze anos, estava à beira da morte. Jesus o acompanhou, cercado pela multidão.
43 Mɨ wiga ɨra nwowi, ɨinokɨinokɨn saeya pɨu biyɨeka napɨdwodwomaimiiga bɨewiyɨm ɨuur whɨs, kamɨm paowai udiyɨm sɨmiir nwɨrkɨn saiir ma aiir bɨ swokɨ owaigɨnɨukɨn mɨiyɨk. Nɨɨngaka.
43 Uma mulher no meio do povo sofria havia doze anos de uma hemorragia, sem encontrar cura.
44 Mɨ ta wiga saeya Jisɨs siir digɨuwa kingiin ha nɨta mɨ saeya ɨni siir yɨuɨs prɨeiya saiir mwoɨs ɨiirar yaka onkwokiya mɨ saeya hɨriinan tɨrkiya mɨ bɨ kɨmɨmɨnkika ta pɨu biyɨeya saeya nwowa ɨna yɨnkisanakiya mɨ mhoɨiya saeya bɨ swokɨ ɨmbiyamka.
44 Ela se aproximou por trás de Jesus e tocou na borda de seu manto. No mesmo instante, a hemorragia parou.
45 Mɨ Jisɨs siya srɨigi, yɨpɨkɨn ɨɨna kariir naka onkwokiyɨn? Mɨ iikam whɨekakɨm ɨna boɨnkiyɨm, an nɨɨnga, an nɨɨnga. Mɨ Pita siya ɨna boɨnkiyɨn, inkam Komii iikam isid komiiyɨn wasi kɨriirar nokwoyokaiyɨm, sɨmar kwakikɨn namkɨm.
45 “Quem tocou em mim?”, perguntou Jesus. Todos negaram, e Pedro disse: “Mestre, a multidão toda se aperta em volta do senhor”.
46 Mɨ Jisɨs siya boɨnki, ɨɨna kariirɨn nwɨrka nonkwokikɨn. Mɨ kara ɨna kɨnankɨugiyɨn, kɨrɨe nhɨrɨm kariir bɨdi haiburgigɨm.
46 Jesus, no entanto, disse: “Alguém certamente tocou em mim, pois senti que de mim saiu poder”.
47 Mɨ ta wiga saeya nɨnoknɨnkɨnkiya mɨ saeya ɨni nɨdid komiigakar yowa mɨ saeya siirsi bɨ swokɨ ɨmprɨoka mɨ saeya ɨgmwo ɨni Jisɨs siir ɨmiiga inɨ hɨuwɨuwa. Mɨ iikam whɨekakɨm sɨmiir whwonkam ɨda saeya ɨna boɨna, ɨiya kara Jisɨs siir yɨuɨs aiir nonkwokiya, kariir ma bɨri kɨmɨmɨnkika saeya ɨna dɨgiya.
47 Quando a mulher percebeu que não poderia permanecer despercebida, começou a tremer e caiu de joelhos diante dele. Todos a ouviram explicar por que havia tocado nele e como havia sido curada de imediato.
48 Jisɨs siya boɨnki, kariir yɨnisɨm yɨnkopak, kɨriirɨn kɨriir naɨngwo tɨbmii mɨiyɨka saeyar nwowaigɨnɨugika mɨ kɨra ha dam mɨ kɨriir mhɨi kwoɨnɨm hiinsɨma dwonam.
48 Então ele disse: “Filha, sua fé a curou. Vá em paz”.
49 Mɨ Jisɨs siya ha nikɨ boɨnaiyɨn mɨ bɨiyan inkamɨn Jairas, siir omaka hɨran inkamɨn siya ha nɨtɨn mɨ ɨna inɨ boɨnɨuwɨn siirɨn, kɨriir yɨnisɨm yɨnkopaka bɨdi yaonama. Kɨra inkamɨn dimɨn taemɨn nowɨmwarkaiyɨuwiyɨn kɨigi siir kɨpi nɨnki.
49 Enquanto Jesus ainda falava com a mulher, chegou um mensageiro da casa de Jairo, o líder da sinagoga, a quem disse: “Sua filha morreu. Não incomode mais o mestre”.
50 Mɨ Jisɨs siya ta yaiya aiir wakaekiyɨn mɨ siya Jairas siir yai anaka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn, kɨra kɨpi nɨdid. Mɨ kɨra hindara daɨngwo tɨbmii ɨski mɨ kɨriir yɨnisɨm yɨnkopaka saeya wɨ mɨiyɨka nwokɨ owɨm.
50 Ao ouvir isso, Jesus disse a Jairo: “Não tenha medo. Apenas creia, e ela será curada”.
51 Mɨ Jisɨs siya Jairas siir omaka hɨriir yam mɨ siya iikam whɨekakɨm sɨmiirɨn omakanau hɨriirɨn saɨka bɨri kɨgnɨnkɨn apnɨnopkai namkɨm. Nɨɨngaka. Pita, Jon, Jems mɨ ta yɨnisɨm yɨnkopaka saiir yopii ad owa sɨmasɨmar yapnɨnopkainam saɨkan.
51 Quando chegaram à casa de Jairo, Jesus não deixou que ninguém o acompanhasse, exceto Pedro, João, Tiago e o pai e a mãe da menina.
52 Mɨ iikam whɨekakɨm sɨma ta yɨnisɨm yɨnkopaka saiirɨmar nanka nɨnougɨm mɨ sɨma hɨrar nounanaekɨm. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma kɨpi nou, saeya bɨri naoka, saeya nhwo whwonkaii.
52 A casa estava cheia de gente chorando e se lamentando, mas ele disse: “Parem de chorar! Ela não está morta; está apenas dormindo”.
53 Mɨ sɨma siirɨn yaibu prasae bɨri nɨekɨm. Dimusi rani, sɨma bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨm, saeya bɨdiya yaonama.
53 A multidão riu dele, pois todos sabiam que ela havia morrido.
54 Mɨ Jisɨs siya ta yɨnisɨm yɨnkopaka saiir ɨɨn aiir yonkwoki mɨ ɨna boɨnkiyɨn, yɨnisɨm yɨnkopak, kɨra dɨnsiingi.
54 Então Jesus a tomou pela mão e disse em voz alta: “Menina, levante-se!”.
55 Mɨ ta yɨnisɨm yɨnkopaka saiir pɨugɨna ɨna swokɨ ɨta saiirɨm. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkika saeya ɨna yɨnsiin ɨdwokiya. Mɨ Jisɨs siya sɨmiir boɨnki, kɨma nae nhɨrɨm saiir hauu ae.
55 Naquele momento, ela voltou à vida e levantou-se de imediato. Então Jesus ordenou que dessem alguma coisa para ela comer.
56 Mɨ ta yɨnisɨm yɨnkopaka saiir yopii ado sowa ɨni mounana sinkaokiyo. Mɨ Jisɨs siya sowiirɨn ɨna boɨnkiyɨn, tɨ dimɨnɨn siirɨn kowa inkam nwɨrni kɨpi swokɨ boɨnmauu mɨmɨn. Ɨriig.
56 Os pais dela ficaram maravilhados, mas Jesus insistiu que não contassem a ninguém o que havia acontecido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.