Atos 12

Sepik Iwam NT (IWS_TBL) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Mɨ taka ɨiya inkam komiiyɨn nu kɨgrɨraowiyɨn Herot mɨ siya tɨrbumbunɨnkɨn haigɨnɨugi, kamɨm Adi Komii siiram naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨmiirɨn.
1 Por aquele mesmo tempo, o rei Herodes mandou prender alguns membros da Igreja para os maltratar.
2 Siya tɨbao sɨmsɨokikɨn sɨmiirɨn Jon siir nomiiyauɨn Jems, siirɨn nhɨridni nɨkrɨp aokiyam.
2 Assim foi que matou à espada Tiago, irmão de João.
3 Mɨ Juda sɨmiir iikamɨm sɨma maɨrgɨmaɨrga dimusi bɨ nwokikɨm, Jems siirɨn siya nɨsomaokikɨn. Mɨ siya Pita siirɨn wara asi nɨnkɨn haigɨnɨkoukrɨpkiigikɨn. Mɨ siya Pita siirɨn ta ɨiya yaewou komii nikwo aeya saiir hɨunɨnɨkougikɨn. Mɨ ta ɨiya Juda sɨmiir iikamɨm nipu waisikaiyɨn siirar nikɨ aekɨm. Mɨ ta nae komiiya saiir inɨga pasovaka.
3 Vendo que isto agradava aos judeus, mandou prender Pedro. Eram então os dias dos pães sem fermento.
4 Mɨ siya Pita siir yankabrɨnunaowid. Mɨ siya Pita siir inɨ hɨuyokiyokaigik. Mɨ siya Pita siirɨn kamɨm yaii nɨniiyɨm ɨuur ɨriiyar nwɨrkɨm sɨmaka inɨ whɨnapiyɨkɨugig. Mɨ sɨma siirɨn nɨi nabɨe nɨi nabɨe waikaokɨm. Mɨ tɨ kamɨm ɨrɨm haiiyɨm hɨnɨɨn hɨnɨɨna waikaokɨm, nwiiyɨm nugak mɨ nwiiyɨm nabɨe mɨ nwiiyɨm naɨoka mɨ nwiiyɨm nɨiyaka. Mɨ Herot siir kwoɨnɨn ɨna yaɨngwokiyɨn, ɨiya ta yaewou nikwo aeya nae komiiya Pasova dapiya saeya dɨgi mɨ siya Pita siirɨn wa ninɨ haiwao ɨkɨunakii, Juda sɨmiirɨm sɨma nɨsomaokiyam.
4 Mandou prendê-lo e lançou-o no cárcere, entregando-o à guarda de quatro grupos, de quatro soldados cada um, com a intenção de apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Mɨ Pita siya omaka sɨma hɨuyokiyokaiya saiir nwokaiyɨn mɨ sɨma siirɨn ɨna waikaowɨm. Mɨ iikamɨm naɨngwo tɨbmiiyɨm sɨma ɨna srɨinanaeyɨm Adi Komii siirɨm, siya whɨndiraerarɨm siirɨn. Ɨriig.
5 Pedro estava assim encerrado na prisão, mas a Igreja orava sem cessar por ele a Deus.
6 Herot siya ɨna yaɨngwowɨn, Pita siirɨn waka omaka inkam komiigɨn nɨdwokai wakae wɨniya yai wɨ saiir hɨriir nɨkɨunami. Ɨiya bɨ nikɨ pɨrkɨnka mɨ nɨiyaka Pita siya inkam nwɨso yaii nɨniiyo sowiir bopwoniya whwonkaowiigɨn. Sɨma siir ɨɨna kwɨso tɨ inkam nwɨso yaii nɨniiyo sowaka nɨnkɨn widgikɨn. Whɨsɨn ha wrokikɨnɨn kam nhɨrɨm siir kɨgrɨraowiyɨm, sɨma ta omaka hɨuyokiyokaiya saiir ano ɨiirar waikaowɨiyɨm.
6 Ora, quando Herodes estava para o apresentar, naquela mesma noite dormia Pedro entre dois soldados, ligado com duas cadeias. Os guardas, à porta, vigiavam o cárcere.
7 Mɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir paekwosɨmɨn bɨri kɨmɨmɨnkikɨn ɨni Pita siir kingiina yamɨkwoniyɨn ta omaka hɨuyokiyokaiya saiir hɨr. Mɨ ta paeya nɨuyaiya ɨni ta omaka saiir hɨra yɨmbiyamkiya. Mɨ Adi Komii siir paekwosɨmɨn siya Pita siir prɨsa saiir inɨ hogwo iyopswoswo boɨnɨu. Mɨ siya ɨna boɨnɨn, kɨra ha dɨnsiinsasau. Mɨ Pita siya ɨna yɨnsiingiyɨn. Mɨ wɨeyɨn sop whɨswo ɨni siir ɨɨndɨb hɨrankɨ hɨuwrokiyo mɨ ɨni nua yamɨkɨigɨiyɨuwo.
7 De repente, apresentou-se um anjo do Senhor, e uma luz brilhou no recinto. Tocando no lado de Pedro, o anjo despertou-o: Levanta-te depressa, disse ele. Caíram-lhe as cadeias das mãos.
8 Mɨ Adi Komii siir paekwosɨmɨn siya boɨn siirɨn mɨ kɨra kɨriir pɨuwopa kikogi mɨ kɨriir ɨga ha timɨ iigi. Mɨ siya hɨriinana mɨ tɨr mɨ Adi Komii siir paekwosɨmɨn ɨna swokɨ boɨnkiyɨn mɨ kɨriir mwɨnɨsa tɨoyanani mɨ kɨra kariir mhoɨiya wɨt.
8 O anjo ordenou: Cinge-te e calça as tuas sandálias. Ele assim o fez. O anjo acrescentou: Cobre-te com a tua capa e segue-me.
9 Mɨ Pita siya ta maeyaua hɨuyokiyokaiya saiir haiburgigɨn mɨ siya ɨni Adi Komii siir paekwosɨmɨn siir mhoɨiya yamɨn. Mɨ siya bɨ mɨ ɨnoknɨnkɨnkɨn tɨ dimɨnɨn Adi Komii siir paekwosɨm ɨeya tɨrɨn. Mɨ siya ɨna yaɨngwowɨn, kara tari nhwo namisi whɨni iyɨe? Tari nhwo whɨn tani.
9 Pedro saiu e seguiu-o, sem saber se era real o que se fazia por meio do anjo. Julgava estar sonhando.
10 Mɨ sowa ha napniniyo, bɨi nwowɨnɨn inkamɨn yaii nɨniiyɨn siiram waikaowɨn siir kwaiburgiko, ha swokɨ kwapnaniywo nwɨrɨn ano whɨrɨn si swokɨ kwaowaikaowɨn siir swokɨ kwaiburgiko mɨ ha napnaniyamwo ano komiiyɨn, aiyɨni haigɨnɨkouwɨn idowɨiyanɨn ɨni sasa haiwaowɨnɨn. Mɨ sowa ɨni hinda yapɨgusnaniyamwo. Mɨ sowa om komii siir yam. Mɨ siyɨu whɨrɨn siir youapam. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkikɨn Adi Komii siir paekwosɨmɨn ɨna kwaiburgigɨn Pita siirɨn.
10 Passaram o primeiro e o segundo postos da guarda. Chegaram ao portão de ferro, que dá para a cidade, o qual se lhes abriu por si mesmo. Saíram e tomaram juntos uma rua. Em seguida, de súbito, o anjo desapareceu.
11 Mɨ Pita siir kwoɨnɨn ɨna yaɨngwokiyɨn mɨ siya boɨn, kara bɨdi yɨnoknɨnkɨnɨn, Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siya nɨkropkikɨn siir paekwosɨmɨn. Mɨ kariirɨn Herot siir ɨɨnankɨn siya nɨspakɨi hainakikɨn. Mɨ siyɨu whɨekakɨm mhoɨiya Juda sɨmiir isid ɨeya tɨrɨm naɨngwowɨm mɨ sɨmiir hɨrankar nɨkɨunakɨn.
11 Então Pedro tornou a si e disse: Agora vejo que o Senhor mandou verdadeiramente o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de tudo o que esperava o povo dos judeus.
12 Siya tɨ dimɨn ɨiir nɨnoknɨnkɨnamɨn mɨ siya ɨna yamɨn Maria, Jon siir apua saiir omaka aiir. Mɨ Jon siir inɨg whɨrɨn Makɨn. Mɨ iikamɨm kasaka rani, ta omaka aiir nwowɨm. Sɨma Adi Komii siirɨm hɨrar srɨinanaekɨm.
12 Refletiu um momento e dirigiu-se para a casa de Maria, mãe de João, que tem por sobrenome Marcos, onde muitos se tinham reunido e faziam oração.
13 Mɨ Pita siya ta omaka saiir anoɨn yabanɨn, siirar yakɨ kaigakanɨu. Mɨ wig ɨra hɨr mɨriiya saiir inɨgɨn Rodaka ano saeya yamɨ haiwaoki Pita siirɨmɨn.
13 Quando bateu à porta de entrada, uma criada, chamada Rode, adiantou-se para escutar.
14 Mɨ saeya wakaesɨbnama, Pita siir yai aiirɨn mɨ saeya ɨni maɨrgɨmaɨrga ywonama. Mɨ saeya ano bɨ nikɨ haiwaokika. Mɨ saeya ha niwɨtnama mɨ kɨmɨdiniya sɨmiir iikamɨm sɨmiir boɨnmauugik Pita siya ɨni ano hɨra nokwowɨn.
14 Mal reconheceu a voz de Pedro, de tanta alegria não abriu a porta, mas, correndo para dentro, foi anunciar que era Pedro que estava à porta.
15 Mɨ sɨma saiir yanugaugau, kɨra pɨ whaowaei! Mɨ ɨmiiɨmii saeyar nwowa mɨ ɨna boɨnkiya. Nɨɨngaka. Kɨbɨe idwai. Siya tɨsi tɨrar nwowɨn! Sɨma boɨn, warɨ siir pɨunaɨn aeya.
15 Disseram-lhe: Estás louca! Mas ela persistia em afirmar que era verdade. Diziam eles: Então é o seu anjo.
16 Mɨ Pita siya ɨni ano ɨiirar kaigɨkankrɨpkaiyɨn. Mɨ sɨma anoɨn ha haiwaokiyɨn siir kɨgam mɨ sɨma ɨni hindara yanaakiyɨm.
16 Pedro continuava a bater. Afinal abriram a porta, viram-no e ficaram atônitos.
17 Mɨ Pita siya sɨmiir yɨkɨdugi, kɨma yai kɨpi sisi. Mɨ sɨma yaiyɨm ɨna tankiyɨm. Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna boɨnmɨmauuɨm, Bɨiyan Inkam Komii siya nɨkɨunakikɨn kariirɨn, omaka hɨuyokiyokaiya saiir hɨrankɨn. Mɨ siya ɨna boɨnɨn, kɨma Jems siir boɨnmauu mɨ nomiiyau nhɨrɨm sɨmiir warar tɨ dimɨnɨn. Mɨ Pita siya sɨmiir haiburgigɨn mɨ siya ɨna yamɨn om whɨra.
17 Ele, acenando-lhes com a mão que se calassem, contou como o Senhor o havia livrado da prisão, e disse: Comunicai-o a Tiago e aos irmãos. Em seguida, saiu dali e retirou-se para outro lugar.
18 Mɨ ɨiya ha pɨrkɨnkiyakwoka kamɨm yaii nɨniiyɨm, sɨma ɨni hindara hinsɨr whaowaekiyakwokɨm. Dimusi rani, sɨma Pita siir bɨ kɨgɨm. Mɨ sɨma boɨn, Pita siya ɨni pɨnda yamɨn?
18 Logo que amanheceu, houve um sobressalto pouco comum entre os soldados sobre o que acontecera a Pedro.
19 Mɨ Herot siya mɨinan napmɨriigɨn Pita siirɨm hansɨrɨn mɨ siya siir bɨ kɨgɨn. Mɨ siya kamɨm yaii nɨniiyɨm ɨni sɨmiir yɨkɨn. Mɨ siya yai ɨna boɨn tɨbmiikimaiyɨn kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨmiir nɨsomaowam. Mɨ Herot siya nu Judia hɨr haiburgik mɨ siya om komii Sisaria hɨriir yam mɨ hɨr inɨ owou. Ɨriig.
19 Herodes, procurando-o e não o achando, instaurou um processo contra os guardas e mandou supliciá-los. Em seguida, desceu da Judéia para Cesaréia, onde permaneceu.
20 Herot siya ɨo prasae bɨ nwokɨn iikamɨm tɨ om whɨso, Taia Saidon hɨranɨm sɨmiirɨn. Mɨ ɨrɨpa haɨngiriyɨunani mɨ ɨna yɨtɨm siirɨm. Mɨ sɨma yai Blastas saɨka kitɨbmii boɨnkɨm, omaka haɨmiiyɨn bɨdi hɨuyokiyokaiyɨn tɨ inkam komii nu kɨgrɨraowiyɨn siya whwonkaiiyɨn mɨ ta maeyaua siya kɨgrɨraowika. Mɨ sɨma ɨna boɨnanaeyɨm inkam komii siir ta sɨmiir ɨowa pɨ dɨgiyɨm mɨ krɨmiir kwoɨnɨm ha naɨngwowi iikamɨm krɨma tɨ nu ɨiir nwowɨm, krɨma naeyɨm inkam komii siir nu ɨiir saɨnaekɨm. Mɨ sɨma asi boɨnanaekɨm ta ɨowa pɨ dɨgiyɨm.
20 Estava Herodes em conflito com os habitantes de Tiro e de Sidônia. Estes, porém, de comum acordo, se apresentaram a ele, e, com o favor de Blasto, que era camareiro do rei, pediram a paz. {Porque a sua região era abastecida por ele.}
21 Mɨ Herot siya ɨikwɨra yɨmbinki. Mɨ ta ɨi aiirɨn, siya siir pɨuai mɨiyɨkɨm sɨmiirar pɨuai mɨ siya ɨni siir ipii aiirar yɨdwokaiyɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn ɨna yowarkɨi boɨnɨn.
21 No dia marcado, Herodes, vestido em traje real, sentou-se no tribunal e lhes dirigiu uma alocução.
22 Mɨ iikamɨm ɨna kauwok boɨnkiyɨm. Mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, ta yaiya tari inkamni yai rani? Saeya Adi Komii siirar yaiga.
22 O povo aplaudia: É a voz de um deus, e não de um homem!
23 Mɨ Herot siya Adi Komii siir inɨg ɨiir bɨ hainankɨn. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkikɨn, Bɨiyan Inkam Komii siir paekwosɨmɨn siya dirɨraerarkiyɨn mɨ Herot siya ɨni ɨigɨ yaewɨmwhɨrkii aonamɨn.
23 No mesmo instante, o anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado honra a Deus. E, roído de vermes, expirou.
24 Mɨ tɨ Bɨiyan Inkam Komiiyɨn siir yaiya ɨni komiiya ywokiya. Mɨ omom omomɨm ɨni saiirar haigirɨrɨr boɨnyokiyokɨiyamɨm.
24 Entretanto, a palavra de Deus crescia e se espalhava sempre mais.
25 Mɨ Banabas, Sol sowa om komii Jerusalem hɨr mɨrii dɨgnaniyo mɨ sowa ɨna swokɨ ɨtwo, om Antioka tɨriir. Mɨ sowa Jon mɨ siir inɨg whɨrɨn Mak dapiyɨn siir wara yɨkɨunam mɨ siya ɨni sowaka yɨnkɨn amɨn. Ɨriig.
25 Tendo Barnabé e Saulo concluído a sua missão, voltaram de Jerusalém {a Antioquia}, levando consigo João, que tem por sobrenome Marcos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.