Mateus 9

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs BKJ

Sair da comparação
1 Mɨ Jisɨs siya igopsɨm ɨra saiir nani kwɨriiyɨn mɨ ɨna swokɨ iyɨkɨdamɨn whɨigbid mɨrmiiya hɨriir. Mɨ siya ɨni siir omkɨ om ɨiirar swokɨ amɨn.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Mɨ sɨma sɨmiir inkam nwɨrɨn kɨumɨnkɨ naonɨnsɨmsɨrɨuwɨn ɨna hainaniyɨn, Jisɨs siiram. Mɨ siya ɨni hɨi aiirar whɨnaniyɨn. Mɨ siya sɨmiirɨn hɨriinan kɨgiyɨn, sɨma siiram naɨngwo tɨbmii, siya siir haiswonɨskiiyɨm mɨ siya tɨ inkamɨn kɨumɨnkɨn naonɨsɨmsɨrɨuwɨn siir boɨnki. Nomiiyau, kɨriir kwoɨnɨn kɨrɨe tɨ oki. Kɨriir dimɨn biyɨeyɨm kara bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm.
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Mɨ mhoɨiya kamɨm siyɨu komii nɨnoknɨnkɨniyɨm sɨma sɨmar yɨmboɨn amboɨn. Mɨ tari tɨ inkamɨn siya nɨgbumbuwi. Mɨ siir ɨgsop aiir nokwokairinaɨm mɨni.
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Mɨ Jisɨs siya sɨmiir kwoɨn ɨiir bɨdi yɨnoknɨnkɨnkiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kɨma warɨ kwoɨn biyɨe hɨnɨɨnɨn kɨmiir kwoɨnau dimusi nwokaii, ha?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Pakɨ hɨnɨɨn yai akɨ kariir kɨrɨe komiiya saiir nɨisiimauua? Kara ha boɨni, kɨriir dimɨn biyɨeyɨm kara bɨdi haiyoprimdiyɨumiigiyɨm, aniya? Mɨ kara ha boɨni kɨra ha dɨnsiin aprɨrɨrki, saeya, aniya?
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ta saeyar nɨisiimauuga mɨ ankara ha naɨngwowi kɨma dɨnoknɨnkɨn. Kara Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨn nɨtɨn siya tɨ nu ɨiirɨn inɨg kɨrɨe kakargɨn mɨ siya wɨ dɨgar mɨ owi dimɨn biyɨe biyɨeyɨm sɨmiir mɨ haiyoprimdiyɨumiiyɨm. Mɨ siya tɨ inkamɨn ɨga ɨɨn nɨnsɨmsɨrɨuwɨn siir asi boɨnkikɨn. Kɨra dɨnsiingi mɨpi kɨriir hɨi aiirar dɨnsiin hainam mɨpa damɨgusam kɨriir omaka hɨriiyar.
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Mɨ siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ ɨni siir omakar yamɨgusamɨn.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Mɨ iikamɨm sɨma tɨ dimɨn hɨriinanɨn siir kɨgiyɨn sɨma ɨni nɨdidkakar yokiyɨm mɨ sɨma ɨni Adi Komii siir inɨg ɨiirar hainankiyɨm. Dimusi rani, Adi Komii siya hauugɨn ta hɨriinan kɨrɨeya Jisɨs siirɨn tɨ inkamɨn siir haiswonɨskiiyɨn. Ɨriig.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Mɨ Jisɨs siya ta maeyauwa saiir haiburgikɨn mɨ ha napnamɨn mɨ siya youapkɨgam kariirɨn kara omom omomi umɨr nɨdwokai haiiya omaka saiir nɨdwokaii tɨ inkamɨn Matyu karargɨn. Mɨ Jisɨs siya kariir boɨnki, kɨra kariir mhoɨiyar wɨt. Mɨ kara ha nɨnsiingiyɨn mɨ kariir digworaekwowɨm ɨni hɨrar iyopnɨsugigɨm. Mɨ kara ɨni Jisɨs siir mhoɨiyar yamɨn.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Mɨ saiir mhoɨiya Jisɨs siya omaka hɨr nɨdwokai aeyɨn mɨ kam nhɨrɨm omom omomi umɨr haiiyɨm mɨ kam bibiyɨeyɨm dimɨn biyɨe biyɨe tɨrkiyami ɨkɨm sɨma ha nɨtɨm, Jisɨs siya mɨ siir kɨgna mɨrii ɨkɨm kamɨm ɨni sɨmakar inɨ ɨdwo aeniyɨm.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Mɨ Farisi kamɨm sɨma tɨ hɨriinan siyɨu ɨiir kɨgɨm mɨ sɨma kɨmadiniya Jisɨs siir kɨgnamɨriiyɨm kamɨm sɨmiir boɨn, warɨ inkamɨn kɨmiir nowomwarkaiyɨuwiyɨn, siya warɨ kamɨm omom omomi umɨr haiiyɨm mɨ inkam biyɨe ɨkɨm sɨmaka dimusi nɨdwokai aei, ha?
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Mɨ Jisɨs siya hɨriinan wakaeyɨn mɨ siya ɨna yowarkɨi boɨnɨn, iikamɨm ɨkɨ mamɨn karamaeyɨm yɨm sɨma inkamɨn paowai mɨn widiyɨn siirɨm bɨ namikɨm. Nɨɨngaka. Siiramɨn iikamɨm mamɨnkɨ niiyɨm sɨma sɨmar namikɨm.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Kɨma ha dam yaiyɨm kara boɨnɨm sɨmiir tikɨnɨ aɨngwonaki Yokwo Komii saiir nwowɨm, ta yaiya Adi Komii siya hɨnɨɨna boɨnkɨn, kara wraisu mɨn nɨnkɨn ɨmiiyaeyɨm pɨ boriisopi. Nɨɨngaka. Kara ha naɨngwowi, kɨma ɨkɨ iikam nhɨrɨm sɨmiirsi daɨngwobumbu. Kara ɨkɨ iikamɨm ha naɨngwowɨm krɨma iikam mɨiyɨk mɨiyɨkɨm sɨmiiram bɨ nɨtkɨn, sɨmiir nɨkɨunaɨm. Nɨɨngaka. Kara ɨkɨ iikamɨm ha naɨngwowɨm krɨma iikam biyɨe biyɨekɨm sɨmiir nɨkɨunam nɨtkɨn. Ɨriig.
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Mɨ taka ɨiya Jon siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨma ha nɨtɨm mɨ Jisɨs siir ya srɨini mɨ Farisi kam ɨkɨm mɨ krɨma, nɨm krɨma nae mɨna mɨ haiyaei mɨpi mhɨirɨma mɨ owi nhwo kwɨsboɨnam mɨ wara kɨriir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm yɨm sɨma hɨriinan tɨr karamae dimusi nwowi, ha? Dimusika?
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Mɨ Jisɨs siya ɨna yowarkɨi boɨnkiyɨn mɨ inkamɨn wig wɨn nonkwonaei mɨ siya siir nomiiyau ɨmakar nwowi mɨ ta ɨiya maɨrgɨmaɨrgani ɨiga, iyɨe? Hɨkak nwoni ɨiga. Mɨ nae mɨnɨm pa haiyakii, aniya? Nɨɨngaka. Mɨ mhoɨiya tɨ inkamɨn wig nokwonaɨn, inkam nhɨrkɨm inɨ ɨkɨunakii, siir nomiiyauɨm, sɨmiir hɨrankar mɨ taka ɨiya kɨma wɨ hɨkak saiir dwo mɨ nae mɨnɨm saiir haiyakii.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 Inkam nwɨrkɨ yɨuɨs wɨn mɨrmiiya yɨuɨs kaba saiir no ɨiir bɨ swokɨ ɨtkɨn pankɨn. Nɨɨngaka. Mɨ siya hɨriinan tɨri mɨ ta yɨuɨs kaba saiir no ɨiir mɨ ta yɨuɨs kaba wɨ saeya swokɨ mɨmbɨmbɨɨraraokii. Mɨ nowɨn wɨ komiiyar nasae owɨguskii.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Inkam nwɨrkɨ wain wɨni opa meme kab ɨsa saiir bɨ naokaigɨn. Mɨ siya hɨriinan tɨri ta op wain wɨna saeya niwɨt iyopiinaini mɨ ta meme ɨs kaba wa nɨmbɨriyamkii. Mɨ wainɨn wɨ nu arar naokiinonkwokwonam swokii. Mɨ meme ɨsa ya wɨ warar nɨnkɨn ɨguskii. Mɨ yɨm sɨma wain wɨni opa pɨ meme ɨs wɨn aiirar naokaii. Mɨ sowa pɨ wadɨeyar naokaii. Mɨ sowa pɨ wadɨeyar ninan oswowi. Ɨriig.
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Mɨ Jisɨs siya yai hɨrar nikɨ boɨnmɨmauuwɨn sɨmiir mɨ Juda sɨmiir bɨiyan inkam nwɨrɨn ha nɨtɨn mɨ siya ogmwo ɨni Jisɨs siir whwonkam ɨdaɨr inɨ hɨuboɨniyɨn. Mɨ siya siirɨn hɨnɨɨna boɨn, kariir yɨnisɨm yɨnugiyɨna saeya tariinanar kwaonamka. Kɨra wɨt mɨ kɨriir ɨɨna saiir winɨ onkwoni mɨ pɨ omwaiyar swokɨ waiyaɨm.
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Mɨ Jisɨs siya ha nɨnsiingiyɨn mɨ ɨni siir mhoɨiyar yamɨn. Mɨ kamɨm siir kɨgna mɨriiyɨm sɨma ɨni saɨkar yɨnkɨn amɨm.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Mɨ wig ɨra hɨr nwoka ya nhɨekɨ mɨ apɨdwodwomaimiiga bɨewiyɨm ɨuur whɨs. Mɨ ta wiga saeya kɨmɨdiniya Jisɨs siir yɨuɨs mwɨs aiir yaka apiyokna onkwoki.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Mɨ saiir kwoɨnararɨn saeya hɨnɨɨna naɨngwoka mɨ kara pɨ siir yɨuɨs aiirar nonkwokii mɨ ta nhɨeya pa nɨnkipraenakii.
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Mɨ Jisɨs siya ha haiyɨug okwokaokiyɨn mɨ ɨna boɨnkiyɨn yɨnisɨm yɨnugiyɨn kɨriir kwoɨnɨn hiisɨma tɨ oki. Kɨra kariiram naɨngwo tɨbmiiga mɨ kɨriirɨn wadɨe saeyar swokɨ okika. Mɨ bɨri kɨmɨmɨnkika ta ɨi aiirarɨn ta wiga ɨni wadɨeyar ywokiya.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Mɨ Jisɨs siya napnamɨn mɨ Juda sɨmiir bɨiyan inkamɨn siir omaka aiir nɨmbiyamɨn mɨ siyar kɨgam kamɨm tɨdiyɨu kuuwi. Mɨ iikamɨm yaiya hɨnɨɨn nɨnkɨnɨu rani, hapi anaupaekɨnɨuwi ta yɨnisɨm aiirɨm nouwi.
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 Mɨ Jisɨs siya ɨna boɨnkiyɨn, kɨma damki! Ta yɨnisɨm yɨnugiyɨna bɨ naonamka. Nɨɨngaka. Saeya nhwo whɨni. Ɨiya iikamɨm sɨma hɨriinan wakaekiyɨm mɨ sɨma yaibu siirɨn haɨnɨngɨn bu.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Mɨ sɨma iikam ɨmiirɨn ha nhɨnɨkrɨropkiyɨm mɨ Jisɨs siya ha napnɨnopkainamɨn, maeyauwa yɨnisɨm yɨnugiyɨn aeya whwonkaiya saiir mɨ siya ha ninɨ onkwo ɨuwɨn saiir ɨɨna aiir mɨ saeya ɨna yɨnsiin ɨdwokiya.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Mɨ ta yaiya hɨnda tɨnda ɨna yɨnyokwɨigiya. Ɨriig.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Mɨ Jisɨs siya ta maeyau aiir haiburgigɨn mɨ siya ɨna yapnamɨn. Mɨ ɨiya siya nikɨ apamɨn, inkam nhwokwɨsae nwɨso siir mhoɨiyar napnamo, sowa siiramɨn, hɨnɨɨna kauwok boɨnam, tɨ Devidni isidɨn siir yɨnisɨmɨn, Adi Komii siya nɨkropkiyɨn kɨra krɨriirsi timɨ aɨngwobuna.
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Mɨ Jisɨs siya omaka ha napnɨnopkainamɨn mɨ tɨ inkam nhwokwɨsae nwɨso ha nɨtwo siirɨm mɨ siya ɨna srɨiwɨnɨn sowiirɨn. Mɨ tari kowa ha naɨngwowi kara wɨ dɨgar nwowi tɨ hɨriinan dimɨn ɨiirɨn, aniya? Mɨ sowa siir yai aka hɨnɨɨna yowarkɨi boɨn. Ɨhɨ, Bɨiyan Inkam Komii.
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Mɨ siir ɨɨna sowiir nhwo owiir ha nonkwokiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, kowa kariirɨm naɨngwo tɨbmiigo mɨ kowa wɨ wadɨe asi nwowi.
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 Mɨ sowiir nhwonao ɨni bɨimiyar kɨnkiyo. Mɨ Jisɨs siya sowiirɨn hɨnɨɨna yowarkɨi boɨnki, kowa sɨbgu wakaenam. Tɨ dimɨn ɨiirɨn wɨ inkam nwɨrni kɨpi boɨnmauu. Wɨ sɨma pɨ nɨnoknɨnkɨnisi.
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Mɨ sowa idowɨiya ha namwo mɨ tɨ dimɨnɨn Jisɨs siya tɨrkiyɨn ɨna haigirɨrɨramɨn hɨnda tɨnda.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Mɨ sowiir mhoɨiyarɨn inkam waeyaimɨkrɨm nwɨrɨn uridyɨugɨ nɨtkiiyɨn siirɨn kam nhɨrɨm sɨma hainani Jisɨs siirɨm.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Mɨ tɨ uridyɨu biyɨeyɨn tɨ inkamɨn siir nɨtkiiyɨn, siirɨn kɨmɨdiniya Jisɨs siya yɨnɨskɨigi. Mɨ tɨ inkam waeyaimɨkrɨmɨn yai ɨna boɨnaikiyɨn. Mɨ iikam ombud komiiyɨn ha nanaakiyɨm mɨ sɨma ɨna boɨnɨm, bɨiya tɨ hɨriinan dimɨnɨn nu Isrel tɨrɨn bɨ swokɨ ɨmbiyamkɨn. Nɨɨngakɨ, nɨɨngaka.
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Mɨ Farisi kamɨm sɨma boɨn, warɨ kɨrɨeya uridyɨu biyɨe siya nɨnɨmnɨskiiya ya uridyɨu biyɨeyɨm sɨmiir bɨiyanɨn siir kɨrɨe aeya. Ɨriig.
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Mɨ tɨ sɨmiir mhoɨiya Jisɨs siya om komii komiiyɨm mɨ omisɨsɨmɨm, sɨmiirar yapyokɨi ɨrkak. Mɨ siya iikam ɨmiirɨn, sɨmiir omakaɨm yaimɨn dimɨn nɨdwokai wakaeiyɨm sɨmiir hɨrar yowomwarkaiyɨu. Siya sɨmiirɨn yai wɨn kɨbiya, ɨiya Adi Komii siya digworaekwowɨm sɨmiir kɨgɨrkakana saiir nowomwarkaiyɨugɨn. Mɨ siya iikamɨm mapai mapaigɨ niiyɨm mɨ ɨga ɨɨn nɨnsɨmsɨrɨuwɨm, sɨmiir warar yɨnkɨn ɨnɨmnɨskiiyam.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Mɨ siya iikam isid komiiyɨn siir kɨgɨn mɨ siir kwoɨnɨn sɨmiirsiyɨn naɨngwoyɨmyok pranae bɨ kɨnkɨn. Dimusi rani, sɨmiir kwoɨnɨm bɨdi whrɨewhrɨekiyɨm. Mɨ sɨma ɨni sibsibɨm inkamkɨ kɨgrɨrao karam nwowiyɨm hinda sɨma sɨma sɨbap whaowaeyamiyɨm, ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Mɨ siya kɨmɨdiniya siir kɨgna mɨriiyɨm kamɨm sɨmiir boɨnki, tɨ iikamɨm sɨma ɨni numɨran sasaeyɨm wai nwowɨm, sɨmiir hɨriinankɨm mɨ mɨiyan inkam homgak karamkɨm sɨmiir nɨngugu haiyɨm.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Mɨ kɨma wɨ numɨran adɨn siiram srɨi. Mɨ iikam nhɨrɨm wɨ siyar nwokɨ ɨkropkiyɨm, tɨ iikamɨm sɨma siirɨm nwokɨ amɨm. Ɨriig.
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.