Apocalipse 6
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARIB
1 Mɨ mhoɨiya sɨma ha wao dɨgiyɨm mɨ ha mɨ hainan dɨgiyɨm sowiiram mɨ kara tɨ sibsibɨn inkamnanɨn siya tɨ dimɨn bibiyɨeyɨm sɨmiir haiyoprimdiyɨumiigiyɨn mɨ yokwowa ambɨɨn ɨriiyar nhɨso sɨm nwowa saiir haiyɨn siir nɨkriga mɨ tɨ ambɨnɨm sɨmiir naɨr ɨiir yɨinɨkibwaeki. Mɨ ta siya nɨinɨkibwaekiya saiir mhoɨiyan mɨ tɨ dimɨn whiiyɨm kwoɨn mɨnkakɨm mɨ ha niyae dirɨraerariyɨm sɨmiir ɨr ɨeya boɨnkiyɨn yaiya siya komiiyar kauwok boɨnkikɨn hapi diyakɨ namisi tɨokika, siya tɨ hɨnɨɨna kauwok boɨnkikɨn, kɨra wɨt
1 E vi quando o Cordeiro abriu um dos sete selos, e ouvi um dos quatro seres viventes dizer numa voz como de trovão: Vem!
2 Siya boɨnki, kɨra wɨt. Mɨ kara kɨgi hos whɨsinan ɨrɨn pɨ nɨti mɨ inkamɨn siir ɨdwo hɨr nɨdwowɨn siya ɨrɨm hɨpɨgɨm ɨni warar nɨnkɨn haigɨn ɨdwowɨn. Mɨ tɨ kamɨm hɨranɨm sɨma hauugiyɨm dimɨnɨn siir mwo ɨiir pɨuaiyam mɨ tɨ inkamɨn siya kɨrɨe komiigakɨn mɨ siya inkam nhɨrmisi bɨ nɨdidkɨn mɨ siya yaii nɨniiyakɨwaiwigɨn mɨ siya ha namɨn ɨkɨ nhɨr ɨmiirɨn yamdi kwɨruwa siya inɨ hanururgig.
2 Olhei, e eis um cavalo branco; e o que estava montado nele tinha um arco; e foi-lhe dada uma coroa, e saiu vencendo, e para vencer.
3 Mɨ siya namkiya saiir mhoɨiyan mɨ karar swokɨ kɨgi sibsibɨn yɨpɨkɨ inkamɨn naonamɨn siir nɨkriyɨn tɨ ambɨn nhɨrɨn ta yokwo aiir nwowɨn siir nɨinakibwaekii mɨ karar wakaeki, tɨ dimɨn ɨdiyɨm kwoɨn mɨnkakɨm mɨ ha niyae dirɨraerariyɨm sɨmiir nwɨrɨn siya boɨnki, kɨra wɨt.
3 Quando ele abriu o segundo selo, ouvi o segundo ser vivente dizer: Vem!
4 Siya boɨnki, kɨra wɨt Mɨ hos ɨrɨn yɨpɨkɨn paridnanɨn yɨo ɨna yɨtɨn mɨ siir digɨu ɨdwowɨn inkamɨn nwɨra nɨdwowi. Mɨ siirɨn kɨrɨe bɨdiyar mɨ hauugiyɨn mɨ siya wɨ iikamɨm nuanɨm wɨ sɨmiir nwokɨ tɨrɨm yaii sɨma nɨniiyam mɨ sɨma wɨ ɨrni nwɨrni nwokɨ inan ɨsomsom aokaowɨm. Mɨ sɨma siirɨn kamkɨu komiiyɨn whɨra mɨ hauugi mɨ siya ha namɨn kɨmɨdiniya siirar inɨ tɨrɨu.
4 E saiu outro cavalo, um cavalo vermelho; e ao que estava montado nele foi dado que tirasse a paz da terra, de modo que os homens se matassem uns aos outros; e foi-lhe dada uma grande espada.
5 Mɨ siya namkiya saiir mhoɨiya mɨ karar swokɨ kɨgi sibsibɨn yɨpɨkɨ inkamɨn nikɨ aonamɨn, tɨ ambɨn nhoumakan siir nɨinakibwae ɨtkiiyɨn siir nɨkrigɨn. Mɨ karar swokɨ wakaeki tɨ dimɨn whiiyɨm mɨ ha niyae dirɨraerariyɨn sɨmiir ɨrɨn pɨ boɨnkii, kɨra wɨt. Mɨ siya boɨnkiya hɨriinan saiir mhoɨiyan karar kɨgi hos yhɨuwinanɨn. Mɨ inkamɨn siir digɨu ɨdwo hɨr nɨdwowɨn siya skera kwɨra haiyɨdwowi.
5 Quando abriu o terceiro selo, ouvi o terceiro ser vivente dizer: Vem! E olhei, e eis um cavalo preto; e o que estava montado nele tinha uma balança na mão.
6 Mɨ karar wakaeki yai kwɨra tɨ dimɨn whiiyɨm kwoɨn mɨnkakɨn mɨ ha niyae dirɨraerariyɨn sɨmiir bopwo hɨrankar nɨmbiyamkii. Saeya tɨ hɨnɨɨna boɨnkika, iikamɨm sɨma ta wit twowa saiirɨn wɨ umɨr ɨi kwɨruwani mɨrii haiiyɨn wɨ siir saɨni. Mɨ bali two ouumɨm yɨm ɨriipɨ hɨriinan mɨi ɨi kwɨrua mɨrii haiiyɨn umɨrɨn wɨ siir saɨni. Mɨ welɨn mɨ wain op aka sowiir kɨpi tɨrbu. Mɨ siya boɨnkiyɨm kariir sɨmiir mhoɨiyan siya ɨna yamɨn.
6 E ouvi como que uma voz no meio dos quatro seres viventes, que dizia: Um queniz de trigo por um denário, e três quenizes de cevada por um denário; e não danifiques o azeite e o vinho.
7 Mɨ ta siya namkiya saiir mhoɨiyan mɨ karar swokɨ kɨgi sibsibɨn tɨ inkamɨn yɨpɨkɨ nikɨ aonamɨn siir nɨkriyɨn, siya ambɨn nhɨuii akan ta yokwo aiir nɨtɨnakɨuwɨn siir nɨinɨkibwaeki mɨ mhoɨiya karar wakaeki tɨ dimɨn whiiyɨm kwoɨn mɨnkakɨm mɨ ha niyae dirɨraerariyɨm sɨmiir nwɨrɨn siya ha boɨnkii, kɨra wɨt.
7 Quando abriu o quarto selo, ouvi a voz do quarto ser vivente dizer: Vem!
8 Mɨ ta siya boɨnkiya saiir mhoɨiyan hɨnɨɨn, kɨra wɨt. Mɨ karar mɨ kɨgi hos ɨrɨn wɨrnanɨn pɨ nɨti. Mɨ inkamɨn siir digɨu ɨdwo hɨr nɨdwowɨn siir inɨgɨn, naokɨn. Mɨ inkam nwɨrɨn siir inɨgɨn yɨpɨkɨn ha dapiyɨn, hel yɨo ɨni hos ɨrɨn siir mhoɨiya nwowɨn yɨo siir nɨdwonanikɨn. Mɨ sɨma sowiirɨn wadɨe bɨdi ywokiyɨm iikamɨm nuanɨm hɨnda tɨnda nwowɨm sɨmiirɨn sowa hɨdi mɨ sowa pɨuganɨm wɨ kwiiya nwowaigɨnɨuwi hɨnda tɨndan tɨ nu whɨrkak ɨiirar. Mɨ mhoɨiya tɨ iikamɨm tɨ pɨugan kwiiyɨm sɨmiir pɨugan kwɨra yɨo wɨ sowa nɨsomsom aokao dɨgi. Sowa sɨmiirɨn wɨ hɨnɨɨna nɨsosom aokaowi nhɨrɨm yɨm wɨ sɨma sɨmar swokɨ ɨnii aokaonaei mɨ nhɨrɨm yɨm wɨ makɨ nii aokaowi mɨ nhɨrɨm yɨm wɨ mhɨigɨ naowaokaowi. Mɨ nhɨrɨm yɨm niimauan wraisu biyɨeyɨm wɨ sɨm pisomsom aokaowi. Mɨ tɨ sɨmiir mhoɨiyan sowa ɨna yamkiyo.
8 E olhei, e eis um cavalo amarelo, e o que estava montado nele chamava-se Morte; e o inferno seguia com ele; e foi-lhe dada autoridade sobre a quarta parte da terra, para matar com a espada, e com a fome, e com a peste, e com as feras da terra.
9 Mɨ tɨriigɨno ha namkiyo mɨ karar swokɨ kɨgi inkamɨn sibsibnanɨm tɨ ambɨn ɨriiyar akan siir nɨinɨkibwaekii. Mɨ karar mɨ kɨgi iikamɨm yɨpɨkɨ hɨiya Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir haigɨnɨnkɨnɨmiiyaeiya, saiir aowa nwowi sɨmiir kwoɨnbudɨm. Bɨiya tɨ iikamɨm sɨma Adi Komii siir yai aiir nikɨ boɨnmɨmauugɨm iikamɨm sɨmiir. Mɨ sɨmiirɨn iikam bibiyɨeyɨm sɨma nɨsomsom aokaokikɨm sibsibnan mɨ sɨma ha naokaonamkɨm. Mɨ sɨma hɨiya nae Adi Komii siir haigɨnɨnkɨn ɨmiiyaeya saiir aowa hɨr nikɨ okɨm.
9 Quando abriu o quinto selo, vi debaixo do altar as almas dos que tinham sido mortos por causa da palavra de Deus e por causa do testemunho que deram.
10 Sɨma hɨnɨɨna kauwok boɨnkikɨm, bɨiyan Inkam komiiyɨn inɨg komiigakɨn, kɨra dimɨn whɨrkɨ bɨ kɨmbugɨn mɨ yaimwokɨyaimwo boɨniyɨm sɨmiir bwamkɨbwamɨn siyaɨrgɨn. Mɨ kɨra iikamɨm nuanɨm sɨmiirɨn wɨ paka hɨnɨɨn ɨiya sae hɨdi mɨ wɨ pakɨ hɨnɨɨn ɨiya sae nɨpɨmpari? Dimusi rani, bɨiya krɨmiirɨn sɨma nɨsomsom aokikɨm mɨ krɨma ha naonamkɨm.
10 E clamaram com grande voz, dizendo: Até quando, ó Soberano, santo e verdadeiro, não julgas e vingas o nosso sangue dos que habitam sobre a terra?.
11 Mɨ ta sɨma boɨnkiya hɨriinan saiir mhoɨiyan mɨ siya sɨmiirɨn yɨuɨs whɨsinananɨm sɨmiirɨn yapa yapar hauu dɨg mɨ sɨma sɨmiir ha haiyɨm mɨ siya sɨmiir boɨnki, kɨma ha tikɨ kwosɨsaeki ɨi nhɨrmi arar mɨ mhoɨiya tɨkɨ iikam bibiyɨeyɨm sɨma kɨmiir nomiiyau ɨmiir nɨsomsom aokao dɨgi mɨ iikam nhɨrɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yai aiir wakaeyokna api ɨkɨm kɨmiir hɨriinan kɨma mɨ wakaeyakna apa kariir mɨ sɨma ha mɨ ɨsomsom aokiya kɨmiir saiir hɨriinan. Mɨ mhoɨiya tɨ iikamɨm kara nɨmbinɨm sɨmiir nɨsomsom aokaowi mɨ sɨmiirɨn wɨ kara hɨdi mɨ wɨ kara nɨpɨmpari.
11 E foram dadas a cada um deles compridas vestes brancas e foi-lhes dito que repousassem ainda por um pouco de tempo, até que se completasse o número de seus conservos, que haviam de ser mortos, como também eles o foram.
12 Mɨ siya tɨriigɨnɨm sɨmiir ha boɨnmɨmauu dɨgiyɨn mɨ tɨ sibsibɨn inkamnanɨn ɨna swokɨ kwɨinɨkibwaekiyɨn tɨ ambɨn ɨriiyar nhɨr akan ta yokwo aiir nwowɨn. Mɨ ta siya nɨinɨkibwaekiya saiir mhoɨiya, nɨɨn komiiyɨn ɨna yɨtkiyɨn. Mɨ kara mɨ kɨgi bɨeyɨn yhɨuwinan nɨmkpɨtkiyɨn yɨuɨs yhɨuwinanan mɨ bwana ya pariidnan mɨ oki nhɨenan.
12 E vi quando abriu o sexto selo, e houve um grande terremoto; e o sol tornou-se negro como saco de cilício, e a lua toda tornou-se como sangue;
13 Mɨ nɨnomor kouan nauun whɨekakɨm yɨm ɨna yɨkigɨigiyɨm nua tɨriir swapwonan, swapwoɨn swapwo pɨu hɨrankɨ nɨkiigɨigiyɨm ɨiya opud komiigɨ hugiya mɨ ha nɨkiigɨiiyɨm sɨmiir hɨriinan.
13 e as estrelas do céu caíram sobre a terra, como quando a figueira, sacudida por um vento forte, deixa cair os seus figos verdes.
14 Mɨ tɨ nauunɨm nɨkiigɨinaiiniyɨm nua tɨriir sɨmiir mhoɨiyan karar kɨgi nɨnomora pɨ gropnanaiinami mɨ saeya ɨna whaowaekiya nɨbmɨr grophainamni hanɨɨn. Mɨ mhoɨiyan mhɨu mɨnɨm mɨ mhɨugrɨbsɨsɨmɨm whɨi idopwoniya nɨdwodwomwaiyɨm yɨm ɨna mɨ kisranamɨm maeyauwa sɨma nwowa saiir hɨrankar.
14 E o céu recolheu-se como um livro que se enrola; e todos os montes e ilhas foram removidos dos seus lugares.
15 Mɨ tɨ digworaekwowɨm hɨriinan tɨrkiyɨm sɨmiir mhoɨiyan karar kɨgi, iikamɨm yɨpɨkɨm nuan iikamɨm sɨmiir kɨgɨrkakiyɨm, yɨm sɨma gavmani inkam komii komiiyɨm inɨgakɨm sɨma mɨ kamɨm yaii nɨniiyɨm sɨm kɨgrɨraowi ɨkɨm mɨ kamɨm digworaekwokɨ naokɨngugunakai ɨkɨm mɨ iikam whɨekakɨm whɨsarii mɨi prɨimɨrii ɨkɨm mɨ iikam whɨekakɨm rɨrmiiya nwowi ɨkɨm sɨma whɨekakarɨn ɨna iwɨt aogwopraprakaigiyɨm. Nhɨrɨm siyanoɨm sɨm mɨ nhɨrɨm mhɨuan siiya komii komiiyɨm sɨm bopwo yagwopraprakai.
15 E os reis da terra, e os grandes, e os chefes militares, e os ricos, e os poderosos, e todo escravo, e todo livre, se esconderam nas cavernas e nas rochas das montanhas;
16 Sɨma ha nagwopraprakaiyɨm mɨ sɨma hɨnɨɨna yaɨngwoki, sɨma wɨ mhɨuan siiyam sɨmiiram boɨnkii hɨnɨɨn, krɨmiir dɨkiirɨmdɨnugi mɨ hɨriinankɨ nɨuwi mɨ krɨma wɨ Adi Komii siir whwonkam ɨiir kɨg rani, yɨpɨkɨn inkam komiini ipiiya sae nɨdwokaiyɨn, siya mɨ inkamɨn yɨpɨkɨn sibsibnan ɨkɨn yɨpɨkɨn ɨo krɨmiir nwowɨn mɨ yɨpɨkɨn wɨ krɨmiir nɨsomsom aowi.
16 e diziam aos montes e aos rochedos: Caí sobre nós, e escondei-nos da face daquele que está assentado sobre o trono, e da ira do Cordeiro;
17 Mɨ ɨi komiiya ɨo sowa nwowana saeya nɨti mɨ Adi Komii siya wɨ iikam krɨmiir hɨdi dimɨn bibiyɨeyɨm krɨma tɨrɨm sɨmiirsi. Mɨ wɨ dɨg nhɨnga nwowi tɨkɨ inkam nwɨso ɨo nwowo sowiir ɨo aiir naomainoki, ha? Inkam nwɨr karamaeka. Ɨriig.
17 porque é vindo o grande dia da ira deles; e quem poderá subsistir?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.