Apocalipse 18

Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Mhoɨiyan kara kɨgi paekwosɨm nwɨrɨn Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir omanɨn pɨ nɨti. Adi Komii siya bɨdi hauugiyɨn siirɨn kɨrɨe komii mɨ siya hapi bɨekɨ namisi whwoyakikɨn mɨ nu whɨrkakɨn ɨni warar whwoyakiyɨn.
1 Depois destas coisas, vi descer do céu outro anjo, que tinha grande autoridade, e a terra se iluminou com a sua glória.
2 Mɨ siya ha nɨtɨn ɨni komiiyar kauwok boɨnkiyɨn, saeya tariinanɨn bɨdi yɨkiigiya om komii Babilonkɨ biyɨe si nwokiya siir hɨriinan. Saeya bɨdi yaonama mɨ tariinanɨn uridyɨu biyɨeyɨn mɨ uridyɨu bibiyɨe ɨkɨm, Setani isidɨn siirɨm mɨ ɨpiyɨn bibiyɨe ɨkɨm yɨm ɨni saiir hɨr nwokaiyɨm.
2 Então, exclamou com potente voz, dizendo: Caiu! Caiu a grande Babilônia e se tornou morada de demônios, covil de toda espécie de espírito imundo e esconderijo de todo gênero de ave imunda e detestável,
3 Tɨkɨ digworaekwowɨm ɨna yɨmbimbɨiyamɨm. Dimusi rani, iikamɨm omom omomanɨm uridyɨu biyɨe siir inɨg ɨiir hainanɨm mɨ yɨm tɨriigɨnɨm yɨm hɨi saɨka bɨdi yanaeyɨm mɨ saiir op biyɨe aiir kwiyaekɨm. Yɨm tɨ inkam komiiyɨm komii ɨkɨ omom omomɨm sɨm kɨgɨrkakiyɨm tɨ nu ɨiirar nwowɨrkakiyɨm yɨm ɨriipɨ hɨriinan sɨma saɨka ɨrɨpa pɨu bɨdi ywowɨm. Mɨ iikamɨm omom omomanɨm yɨpɨkɨ digworaekwowɨm sɨm haigɨnɨm umɨr sɨmiir haiyɨm mɨ sɨma ɨni umɨr sɨmiirsiyar mɨ haiyɨm. Dimusi rani, saeya mɨnam naɨngwoka tɨ digworaekwo whɨekakɨm umɨr sɨmiirsi haiyɨm. Dimusi rani, saeya mɨnam naɨngwoka saeya digworaekwo whɨekakak nwowi mɨ saeya wɨ wadɨe nwokɨ sɨbgu owɨm mɨ wɨ saiir kwoɨn ɨiirarar nwokɨ apɨm.
3 pois todas as nações têm bebido do vinho do furor da sua prostituição. Com ela se prostituíram os reis da terra. Também os mercadores da terra se enriqueceram à custa da sua luxúria.
4 Mɨ karar mɨ wakaeki inkam nwɨrɨn Adi Komii siir om hɨranɨn siir yaiya pɨ boɨnki, siya tɨ hɨnɨɨna boɨnkikɨm,
4 Ouvi outra voz do céu, dizendo: Retirai-vos dela, povo meu, para não serdes cúmplices em seus pecados e para não participardes dos seus flagelos;
5 Saiirɨn wɨ kara nonkwobumbunɨnkɨni. Dimusi rani, tɨ dimɨn biyɨeyɨm saeya tɨrɨm sɨmiirsika
5 porque os seus pecados se acumularam até ao céu, e Deus se lembrou dos atos iníquos que ela praticou.
6 Kɨma tɨ dimɨn biyɨeyɨm saiirɨn wɨ yamdiyar swokɨ tɨr tɨ saeya nikɨ tɨrɨm iikam nhɨrɨm sɨmiir, sɨmiir hɨriinan.
6 Dai-lhe em retribuição como também ela retribuiu, pagai-lhe em dobro segundo as suas obras e, no cálice em que ela misturou bebidas, misturai dobrado para ela.
7 Bɨiya saiir inɨgɨn komiiyar nwokɨn mɨ saeya saiir kwoɨn ɨiirar napkɨn mɨ saeya wadɨeyar sɨbgu oka.
7 O quanto a si mesma se glorificou e viveu em luxúria, dai-lhe em igual medida tormento e pranto, porque diz consigo mesma: Estou sentada como rainha. Viúva, não sou. Pranto, nunca hei de ver!
8 Mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨm saiirɨn wɨ ɨi kwɨra nɨpɨmpari saeya wɨ makɨ nii mɨ saeya wɨ pɨ naowi mɨ saeya wɨ mhɨigɨ naowi mɨ kamɨm saiir pɨuɨs biyɨeya wɨ paenau kabɨtkaigii.
8 Por isso, em um só dia, sobrevirão os seus flagelos: morte, pranto e fome; e será consumida no fogo, porque poderoso é o Senhor Deus, que a julgou.
9 Mhoɨiyan tɨ inkam komii komiiyɨm iikamɨm hɨnda tɨndanɨm sɨmiir kɨgrɨraowiyɨm, sɨma hɨi saɨka bɨdiya yanaeyɨm mɨ digworaekwo mɨiyɨk mɨiyɨkɨm saɨka bɨdiya yɨnɨɨdnokwokwo haiyɨm. Sɨma wɨ paowiiya saiir pɨu aiir nowiiya wɨ saiir kɨgi. Bɨiya sɨma mɨ saeya sɨma saiir kwoɨn ɨmiirar napkɨm mɨ sɨma wadɨeyar mɨ sɨbgu okɨm mɨ tariinanɨn sɨma saiir kɨgi mɨ sɨma wɨ maɨrgɨmaɨrga nwo rani mɨ sɨma wɨ saiirsi noui.
9 Ora, chorarão e se lamentarão sobre ela os reis da terra, que com ela se prostituíram e viveram em luxúria, quando virem a fumaceira do seu incêndio,
10 Sɨma wɨ aru hɨrar nokwokaowi. Dimusi rani, sɨma ta pae biyɨeya saiir nɨua wɨ saiirsi nɨdidi. Mɨ sɨma wɨ tɨ hɨnɨɨna nouuboboɨni, aiyo! aiyo! Tɨkɨ dimɨn biyɨe hɨnɨɨnɨm om komii Babilon siir tɨrkiyɨn yɨm mɨiyɨknan tani. Bɨiya kɨra inɨg komiigakar nikɨ okɨn mɨ bɨri kɨmɨmɨnkikɨn kɨriir iikam ɨmiirɨn Adi Komii siya bɨdi bugiyɨm dimɨn biyɨeyɨm kɨra tɨrbuwɨm sɨmiirsi.
10 e, conservando-se de longe, pelo medo do seu tormento, dizem: Ai! Ai! Tu, grande cidade, Babilônia, tu, poderosa cidade! Pois, em uma só hora, chegou o teu juízo.
11 Mɨ iikamɨm omom omomanɨm yɨpɨkɨm sɨmiir digworaekwowɨm umɨr haiyam mɨnɨm om komii Babilon hɨr, sɨma sɨmiirɨn ha kɨgi bɨdi tɨrbugiyɨm. Mɨ sɨma wɨ sɨmiirsi noui. Dimusi rani, sɨmiir iikamɨm wɨ tɨ sɨmiir digworaekwo ɨmiir saɨn tani. Yɨm bɨdi bugiyɨm.
11 E, sobre ela, choram e pranteiam os mercadores da terra, porque já ninguém compra a sua mercadoria,
12 Mɨ tɨ ɨiyɨm saeya wɨ gol silva mɨ siiya kɨbi kɨbiyɨm yɨpɨkɨ iikamkɨm sɨm saɨniyɨm umɨr komii komii mɨ mɨkɨnɨm siyawɨs mɨiyɨk mɨiyɨkni nonkwokwowɨm mɨ yɨuɨs whɨsinan kɨbi aka mɨ yɨuɨs pariidnan paipai ɨkɨm mɨ yɨuɨsɨm hindara kɨgnɨnyaei ɨkɨm mɨ paridnan prainan wokiirɨmtɨo ɨkɨm, wɨ sɨmiir saɨni. Mɨ paeyɨm pɨuii mɨiyɨk whakiyɨm dimɨn taemɨnɨm wraisuɨn elepen dapiyɨn siir nasɨm sɨmiir nonkwokwo ɨkɨm mɨ paeyɨn umɨr komii mɨ saɨniyɨn si mɨ onkwokwo ɨkɨm mɨ aiyɨni mɨ onkwokwo ɨkɨm mɨ brasni mɨ onkwokwo ɨkɨm. Mɨ siiyam wadɨe sɨbgu kɨgiyɨm hindara haɨngitɨropkai ɨkɨm.
12 mercadoria de ouro, de prata, de pedras preciosas, de pérolas, de linho finíssimo, de púrpura, de seda, de escarlata; e toda espécie de madeira odorífera, todo gênero de objeto de marfim, toda qualidade de móvel de madeira preciosíssima, de bronze, de ferro e de mármore;
13 Mɨ sɨma paeyɨn sinamon dapiyɨn siir ɨs aiir bɨdi mɨ haiyɨm mɨ mairakwo namsuopaiyɨm pɨuii mɨiyɨk whaki ɨkɨm mɨ dimɨn taemɨnɨm nae ɨdwo sɨma haigɨnkiiyɨm ha dapiyɨn spais mɨ wain op aka mɨ praua mɨ wit mɨ bulmakau, sibsib, hos mɨ dimɨna kanana trela nɨkɨuwiyɨm mɨ inkam kɨɨngɨkɨɨn ɨkɨm mɨ wigɨm whɨsarii mɨi mɨrii ɨkɨm. Mɨ tɨ dimɨn taemɨn hɨriinanɨm sɨmiirɨn bɨ swokɨ saɨngikɨm.
13 e canela de cheiro, especiarias, incenso, unguento, bálsamo, vinho, azeite, flor de farinha, trigo, gado e ovelhas; e de cavalos, de carros, de escravos e até almas humanas.
14 Mɨ kamɨm hɨran digworaekwowɨm umɨr haiiyɨm sɨm mɨriiyɨm sɨma saiir boɨnki, bɨiya kɨra kopaksɨmar nwowa, kɨra wig ɨrpakiyɨn bɨmbɨuwi bɨ nwoka mɨ kɨra dimɨn taemɨn kasakasam bɨ naɨngwoka mɨ tariinanɨn kɨra ɨni waibiyɨe yamwo ɨua. Mɨ dimɨn mɨiyɨk mɨiyɨkɨm iikamkɨm sɨma saɨniyɨm umɨrni mɨ dimɨn kɨbi kɨbiyɨm kɨra pɨuaimwamwanɨm yɨm bɨdi dɨgiyɨm. Yɨm wɨ kɨriiram swokɨ hainani rani, kɨra swokɨ haiyam nɨɨngaka.
14 O fruto sazonado, que a tua alma tanto apeteceu, se apartou de ti, e para ti se extinguiu tudo o que é delicado e esplêndido, e nunca jamais serão achados.
15 Mɨ tɨ kamɨm sɨmiir digworaekwowɨm umɨr haiiyɨm yɨm wɨ aru hɨrar nɨdid okwokaowi tɨriigɨnɨm tɨ saiir nɨpɨmparɨm wɨ sɨmiir pɨ nɨpɨmparisi mɨ sɨma wɨ saiirsi noui.
15 Os mercadores destas coisas, que, por meio dela, se enriqueceram, conservar-se-ão de longe, pelo medo do seu tormento, chorando e pranteando,
16 Sɨma wɨ tɨ hɨnɨɨna nouuboboɨni, aiyo! aiyo! Tɨ omɨn Babilon nɨkɨuwiyɨn bɨiya siya bɨmbɨuwi bɨ nwokɨn siya ta wiga yɨpɨkɨ yɨuɨs whɨsinan niiya mɨ yɨuɨsa pariidnanɨm hindara wokiiwomwɨtɨm sɨm niiya saiir hɨriinan nwokɨn. Pɨuai mɨiyɨk mɨiyɨkɨm golni nonkwokwowɨm mɨ siiya kɨbi kɨbi ɨkɨm mɨ mɨkɨnɨm umɨr komii saɨni ɨkɨm yɨm kɨnakɨnar pɨuainakɨm.
16 dizendo: Ai! Ai da grande cidade, que estava vestida de linho finíssimo, de púrpura, e de escarlata, adornada de ouro, e de pedras preciosas, e de pérolas,
17 Mɨ tariinanɨn tɨkɨ digworaekwo kɨbi kɨbiyɨm bɨri konkwokikɨm, yɨm ɨna tɨrbu ɨuguskiyɨm. Mɨ kamɨm yɨpɨkɨm siyaii kɨgrɨraowiyɨm mɨ kamɨm sɨmiir mɨrii ɨkɨm mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ siyaii ɨmiir nɨnɨdwodwowiyɨm, yɨpɨkɨ digworaekwowɨm sɨm haiiyɨm whɨi komii solwara hɨr umɨr haiyam mɨ iikamkɨm sɨm saɨnam, sɨma ɨni hapi aru hɨrar yokwokaokiyɨm om Babilon siirɨn.
17 porque, em uma só hora, ficou devastada tamanha riqueza! E todo piloto, e todo aquele que navega livremente, e marinheiros, e quantos labutam no mar conservaram-se de longe.
18 Mɨ sɨma hapi aru hɨrar nokwo kaokiyɨm om Babilon siir nɨunamɨn mɨ sɨma ɨni komiiyar kauwokiyɨm, om whɨrkɨn tɨ siir hɨriinan wadɨe bɨ nwokɨn bɨiyan mɨ ha nɨtiyokiyokɨiyɨn mɨ tariinanar yadɨgniyɨn. Nɨɨngaka.
18 Então, vendo a fumaceira do seu incêndio, gritavam: Que cidade se compara à grande cidade?
19 Mɨ sɨma sɨn ha masɨm mɨ ɨna youuboboɨnɨm, krɨma tɨ om komiiyɨn siirsi nouumwamwani. Dimusi rani, kamɨm hɨnda tɨndanɨm yɨpɨkɨ siyaii tɨriir nɨkropkiyɨm mɨ sɨma umɨr prasae bɨ haigɨm digworaekwowɨm sɨma haiginaniyɨm tɨriir sɨmiirsiyɨn. Mɨ tariinanɨn bɨri kɨmɨmɨnkikɨn tɨ om kɨbiyɨn bɨdi tɨoɨdwomaigiyɨn.
19 Lançaram pó sobre a cabeça e, chorando e pranteando, gritavam: Ai! Ai da grande cidade, na qual se enriqueceram todos os que possuíam navios no mar, à custa da sua opulência, porque, em uma só hora, foi devastada!
20 Mɨ wɨm kɨma iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir om hɨr nwowɨm wɨm kɨma ɨni maɨrgɨmaɨrgar nwowɨm. Mɨ wɨm kɨma iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siya nɨmbinɨm siir mɨi aiir mɨriiyam mɨ wɨm kɨma tɨ profet kamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yai ɨmiir boɨnmɨmauuɨm mɨ wɨm kɨma iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yai ɨmiir sɨbgu wakaeyokna apɨm, wɨm kɨma maɨrgɨmaɨrgar dwoki. Adi Komii siya om Babilon siirɨn dimɨn biyɨe bɨdi tɨrɨn, siya saiir yamdi tɨrkɨn, dimɨn biyɨeyɨm bɨiya saeya tɨrɨm sɨmiir yamdi.
20 Exultai sobre ela, ó céus, e vós, santos, apóstolos e profetas, porque Deus contra ela julgou a vossa causa.
21 Mɨ mhoɨiyan karar kɨgi paekwosɨm komiigɨ komiiyɨn siya siiya komiiyɨn nhɨrkaknanɨn siir haii mɨ tɨ siiyan ɨni aeyowɨenan ywowɨn mɨ siirɨn kɨmɨdiniya whɨi komii solwara saiir whɨi idopwoniyakɨ idopwoniya hɨriir ha namɨ kabɨtmaigiyɨn mɨ siya ɨna boɨnkiyɨn, tɨ siiyan kara kabɨtmaigiyɨn whɨi komii solwara whɨi idopwoniyakɨ idopwoniya mɨ Adi Komii siya om komii Babilon siirɨn wɨ hɨriinanar mɨ tɨoɨdwomaii mhoɨiya siya wɨ swokɨ o rani. Nɨɨngaka.
21 Então, um anjo forte levantou uma pedra como grande pedra de moinho e arrojou-a para dentro do mar, dizendo: Assim, com ímpeto, será arrojada Babilônia, a grande cidade, e nunca jamais será achada.
22 Iikamɨm yɨpɨkɨ gita tɨowiyɨm mɨ tɨriigɨnɨm yɨpɨkɨ mwai waowiyɨm mɨ kɨd masiyɨm mɨ tɨdiyɨu huni ɨkɨm, sɨma wɨ swokɨ ɨt rani, tɨ sɨmiir swokɨ tɨram. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨm mɨi pai mɨi pai mɨriiyɨm yɨm om Babilon hɨr swokɨ o rani. Mɨ iikamɨm wɨ siiya komiiyɨn twonid warbrombropiyɨn om komii Babilon hɨr nwowɨn wɨ siir yai aiir swokɨ wakae rani.
22 E voz de harpistas, de músicos, de tocadores de flautas e de clarins jamais em ti se ouvirá, nem artífice algum de qualquer arte jamais em ti se achará, e nunca jamais em ti se ouvirá o ruído de pedra de moinho.
23 Mɨ iikamɨm om komii Babilon hɨranɨm wɨ paeya nɨuyaeiya wɨ hɨriinankak nwo rani. Mɨ iikamɨm wɨ wigkamɨm nonkwonaeiyɨm mɨ yaiya anaupaeni hanɨɨn ha naenamiya wɨ saiir swokɨ wakae rani. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ sɨmiir digworaekwowɨm sɨmiir haigɨnɨm umɨr haiyam, sɨmaɨrgɨm inkam komii komiiyɨm tɨ nu whɨrkak ɨiiranɨm. Mɨ wɨm kɨma iikamɨm om komii Babilonanɨm ɨkɨ iikamɨm hɨnda tɨndanɨm sɨmiir kwoɨnɨm kɨma kiyaigɨm dimɨn bibiyɨeyɨm nɨksɨsaeiyɨm kɨma tɨrɨm sɨmiir.
23 Também jamais em ti brilhará luz de candeia; nem voz de noivo ou de noiva jamais em ti se ouvirá, pois os teus mercadores foram os grandes da terra, porque todas as nações foram seduzidas pela tua feitiçaria.
24 Om komii Babilonɨn yɨpɨkɨn ɨkɨ om komii komiiyɨm sɨmiir nɨkriyɨn yɨo Adi Komii siya bɨdi tɨoɨdwomaigiyɨn. Dimusi rani, Adi Komii krɨmiir Wanɨn siir profet inkamɨm mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ siir yai ɨmiir wakaeyokna apɨm yɨm saeya nɨsomsom aokaokikɨm mɨ sɨmiir nhɨeya ɨni nu ɨiirar prɨnoknamɨm. Mɨ sɨmiir nhɨeyɨm mɨ iikam whɨekakɨm yɨpɨkɨ hɨnda tɨnda nwowɨm tɨ nu ɨiirar sɨmiir nhɨe ɨkɨm. Sɨmiirɨn kam ɨma nɨsomsom aokikɨm. Ɨriig.
24 E nela se achou sangue de profetas, de santos e de todos os que foram mortos sobre a terra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.