Apocalipse 14
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs NVT
1 Mɨ tɨ kara kɨgiyɨm sɨmiir mhoɨiyan karar kɨgi inkamɨn sibsibnanɨn om komii Jerusalem hɨr nokwowi omɨn yɨpɨkɨ ha dapiyɨn siir inɨg whɨrɨn Saion. Siya mɨ 144,000 iikam ɨkɨm yɨpɨkɨ siya mɨ siir Adi ɨkɨn Adi Komii krɨmiir Wanɨn sowiir inɨgak nwowɨm sɨmiir mwowɨm sɨma hɨrar nokwokɨm.
1 Então vi o Cordeiro em pé no monte Sião, e com ele estavam os 144 mil que tinham o nome dele e o nome de seu Pai escritos na testa.
2 Mɨ tɨ kara kɨgiya sɨmiir saiir mhoɨiyan kara dimɨnɨn nɨnomor kouwanɨn siir wakaeki. Siya pranae pranae bɨ kauwok boɨnkikɨn, hapi owɨeyɨn kouankɨ niswɨtnaomaigiiyɨn whwoowa ha kɨniyɨn ɨni siir hɨriinan ywowɨn hapi diyakɨ tɨokikɨn. Kara sɨmiir wakaekiyɨn mɨ hapi iikamɨm sɨmiir gita ɨmiir tɨowaowiyɨm ɨni sɨmiir hɨriinan ywowɨm.
2 E ouvi um som que vinha do céu, como o som de fortes ondas do mar, como o som de um poderoso trovão. Era como o som de muitos harpistas tocando juntos.
3 Mɨ 144,000 iikamɨm yɨm ipiiya Bɨiyan Inkam Komii siya nɨdwokaiiya saiir kingiin hɨr nokwokɨm. Sɨma hɨrar nokwowɨm mɨ sɨma mwai kɨbiya kwɨra yokwo wao tɨ dimɨn whiiyɨm kwoɨn mɨnkakɨm mɨ ha niyae dirɨraerariyɨm mɨ inkam komii komii kamnwɨr nwii ɨkɨm sɨmiir kingiin ta mwai aiirɨn iikam nhɨrkɨm wara nɨnoknɨnkɨn tani. Tɨ iikamɨm yɨpɨkɨ bɨiya Adi Komii siya nikɨ anmaiwarkainam iikamɨm nuanɨm sɨmiir ɨɨnankɨn sɨma sɨmar nɨnoknɨnkɨni.
3 Esse grande coral cantava um cântico novo diante do trono de Deus e diante dos quatro seres vivos e dos 24 anciãos. Ninguém podia aprender o cântico, a não ser os 144 mil que haviam sido comprados da terra.
4 Tɨkɨ iikamɨm yɨm dimɨn biyɨekɨ bɨ kɨmbugɨm. Mɨ tɨriigɨnɨm sɨmiir kwoɨnɨm wigɨm bɨ kiyaigɨm mɨ ɨrɨpa pɨu sɨmaka bɨ mɨ okɨm. Sɨma ɨinokɨinokɨn tɨkɨ inkamɨn sibsibnanɨn siirarar wakaeyokna apikɨm pɨ siya hɨnda mɨ am yɨmbi hɨriiyar mɨ ami. Tɨ iikamɨm yɨm Adi Komi siirgɨm mɨ sɨma ɨriipɨ hɨriinan tɨ inkamɨn sibsibnanɨn siir waraɨrgɨm, sɨmaɨrgɨm dimɨn taemɨnɨm Adi siya hauuwɨm bɨi sɨmiir haii. Yɨm sɨma ɨkɨ uridyɨu bibiyɨeyɨm sɨm inɨg bɨ hainanikɨm mɨ ɨkɨ wraisu bibiyɨe ɨkɨm. Nɨɨngaka. Sɨma Adi Komii siirarar hainanikɨm.
4 Eles se conservaram puros, sem manter relações com mulheres, e seguem o Cordeiro por onde quer que ele vá. Foram comprados dentre os habitantes da terra como oferta especial a Deus e ao Cordeiro.
5 Tɨkɨ iikamɨm dimɨn whɨrkɨ bɨ kɨmbugɨm. Mɨ ɨiya sɨma nu hɨrar nikɨ owa sɨma bɨ nɨksɨsaekɨm. Nɨɨngaka. Ɨriig.
5 Não mentem; são irrepreensíveis.
6 Mɨ tɨ kara kɨgiyɨm sɨmiir mhoɨiyan mɨ karar kɨgi paekwosɨm nwɨrɨn hapi nɨnomor kougɨ kou hɨrar siinii. Siirɨn Adi Komii siya nɨkropkikɨn nua tɨrii nɨtɨm siir yai kɨbikɨbiyɨm ɨinokɨinok hɨriiyar nwoyokiyokɨikaeyamanɨm sɨmiir nanaaknɨnkiiyam. Siya tɨ yaiyɨm sɨmiir boɨnmɨmauuniyam tɨrkɨn, ɨkɨ iikamɨm nupai nupaiyanɨm mɨ iikamɨm pɨugan pɨuganiyɨm mɨ iikamɨm yaigɨnpai yaigɨnpainiyɨm mɨ iikamɨm maeyau maeyauwanɨm sɨmiir.
6 Vi outro anjo que voava no ponto mais alto do céu, levando as boas-novas eternas para anunciá-las aos habitantes da terra, a toda nação, tribo, língua e povo.
7 Siya komiiyar kauwok boɨnki, kɨra Adi Komii siirsi dɨdid mɨ siir yai ɨmiir wakae mɨ siir inɨg ɨiir hainan. Dimusi rani, ɨiya Adi Komii siya hɨdana ɨni nɨta iikamɨm tɨ nu ɨiir nwowɨm sɨmiir. Adi Komii siir inɨg ɨiir hainan yɨpɨkɨn nu nɨnomor sowiir nonkwowɨn mɨ whɨi komiiya solwara nɨkiuwi aka mɨ yab komii komii ɨkɨm mɨ ɨenosɨsɨm ɨkɨm mɨ whɨi ɨkɨm. Inkam nwɨrni inɨg kɨpi hainan.
7 “Temam a Deus!”, dizia em alta voz. “Deem glória a ele, pois chegou o tempo em que ele julgará a humanidade. Adorem aquele que fez os céus, a terra, o mar e todas as fontes de água.”
8 Mɨ kara siir kɨgwɨnɨn siya nɨtɨn mɨ karar swokɨ kɨgi paekwosɨm nwɨrɨn siir mhoɨiya nɨtɨn siya komiiyar kauwok boɨnki, wakae tɨ om komiiyɨn yɨpɨkɨn Babilon nɨkɨuwiyɨn yɨo bɨdi tɨrbugiyɨn. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ ti om komii Babilon siir nwowɨm iikamɨm hɨnda tɨnda nwowɨm sɨmiir kwoɨnɨm sɨma bɨdi kiyaiyɨm mɨ sɨma ɨni sɨmiirar mɨ wakaeyokna apɨm mɨ dimɨn biyɨe bɨdiyar mɨ tɨrɨm. Mɨ uridyɨu biyɨe siir inɨg ɨiir bɨdiyar mɨ hainanɨm. Mɨ Adi Komii siirɨn digɨumii bɨdi haimriyɨugigɨm. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ om komii Babilon hɨr nwowɨm yɨm ɨni wiga wain mobɨn si kwiyaeya ɨni saiir hɨriinan ywowa mɨ kamɨm sɨmiir kwoɨnɨm pɨ saeya kiyaii sɨma ninɨ kwiyaeniyam mɨ sɨma pɨ ɨrɨpa pɨu saɨka nwokɨ owɨm.
8 Então outro anjo o seguiu, dizendo em alta voz: “Caiu a Babilônia! Caiu a grande cidade que fez todas as nações beberem do vinho da fúria de sua imoralidade!”.
9 Mɨ karar swokɨ kɨgwɨn paekwosɨm nwɨrɨn tɨ paekwosɨm nwɨso sowiir mhoɨiyar nɨti mɨ siya ɨna kauwok boɨnkiyɨn, iikamɨm yɨpɨkɨ wraisu siir inɨg ɨiir hainanɨm mɨ dimɨnɨm wraisu komii siir hɨriinan nɨibir nonkwokwowɨn siir mɨ hainani mɨ sɨmiir ɨɨnam mɨ mwo ɨkɨm sɨmiirɨn siya haɨnmamakɨuwi,
9 Um terceiro anjo os seguiu, dizendo em alta voz: “Aqueles que adorarem a besta e sua estátua, ou aceitarem sua marca na testa ou na mão,
10 mɨ Adi Komii siir kwoɨnɨn haugɨhauga ha whiyɨekii mɨ siya wɨ sɨmaka nɨnkɨkɨni. Mɨ siir kɨrɨeya wɨ komiigɨ komiiyar nwowi. Mɨ Adi Komii siya sɨmiirsiyɨn wɨ haɨmiisɨma swokɨ aɨngwobuna rani mɨ sɨmiirɨn siya wɨ nhami nhami nɨpɨmpar tani. Mɨ tɨ hɨriinan iikamɨm, Adi Komii siya sɨmiirɨn wɨ paeya nɨtnoudnankaigi maeyauwa siiyan nhɨridmɨr paridnanɨn si nɨuwa saiir hɨriir mɨ sɨmiir kɨmpɨpɨsuwa wɨ mɨiyɨknan nwo rani, wɨ kɨpiigɨ kɨpɨii nwowi mɨ paekwosɨmɨn dimɨn whɨrkɨ kɨmbu karamaeyɨm mɨ inkamɨn sibsibnan ɨkɨn yɨm sɨma wɨ pae anaka hɨrar nokwokaowi sɨmiirɨn.
10 beberão do vinho da fúria de Deus, que foi derramado, sem mistura, na taça da ira de Deus. E serão atormentados com fogo e enxofre na presença dos santos anjos e do Cordeiro.
11 Mɨ ta paeya sɨmiir pɨu aiirɨn saiir paowii aeya kɨmpɨpɨsu haigɨnɨuwi ɨinokɨinokɨn. Mɨ iikam yɨpɨkɨ wraisu biyɨeyɨm siir inɨg ɨiir hainanɨm mɨ dimɨnɨn sɨma nɨibirɨn siir whwonkamnan nwowam nwowɨn siir inɨg ɨiir mɨ hainanɨm mɨ sɨmiir ɨɨna mwo mɨnɨm siir dimɨn haɨnmakɨuwiyɨn siir hɨriinankak mɨ owɨm mɨ ta paeya sɨmiir pɨu ɨmiirɨn wɨ saeya kɨmpɨpɨsu haigɨnɨuwi mɨ saeya wɨ dɨg rani. Nɨi nabɨeyɨn wɨ sɨmiiram kiwaki rani, pɨu sɨma siisam. Nɨɨngaka.
11 A fumaça de seu tormento subirá para todo o sempre, e não terão alívio de dia nem de noite, pois adoraram a besta e sua estátua e aceitaram a marca de seu nome”.
12 Mɨ tɨ dimɨn bibiyɨeyɨm tɨ wraisu biyɨeyɨn siirɨm sɨma nɨti mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yai ɨmiir wakaeyokna api mɨ Krais siir yai ɨmiir mɨ sɨbgu wakaeyokna api, yɨm sɨma wɨ hɨriiyar nokworɨnukrɨpkaii.
12 Isso significa que o povo santo deve ser perseverante, obedecendo aos mandamentos de Deus e permanecendo fiel a Jesus.
13 Mɨ tɨ siya boɨnkiyɨm sɨmiir mhoɨiyan, karar wakaeki Adi Komii siir paekwosɨmɨn siir om hɨranɨn pɨ kauwok boɨnkii, tɨ dimɨn taemɨnɨm yokwoni haigɨnaowid. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir yai ɨmiir wakaeyokna apɨm mɨ yɨpɨkɨ tɨ tariinan naowɨm. Mɨ mhoɨiya sɨma wɨ maɨrgɨmaɨrga nwowi. Tɨkɨ yaiyɨm Adi Komii siir paekwosɨm ɨeya boɨnɨm yɨm kaimwowaɨrgɨm. Mɨ ɨkɨ omɨn nɨnomor kou hɨranɨn sɨmiirɨn wɨ Adi Komii siyar Kɨgrɨraowi. Dimusi rani mɨi kɨbiya sɨma mɨriiya saiirsika mɨ sɨma wɨ maɨrgɨmaɨrgar nwokiyami. Dimusi rani, dimɨn taemɨnɨm sɨma tɨriiyɨm wɨ sɨmakar nɨti. Ɨriig.
13 E ouvi uma voz que vinha do céu, dizendo: “Escreva isto: Felizes os que, de agora em diante, morrem no Senhor. Sim, diz o Espírito, eles são verdadeiramente felizes, pois descansarão de seu trabalho árduo; porque suas boas obras os acompanharão”.
14 Mɨ tɨ yaiyɨm siya boɨnkiyɨm sɨmiir mhoɨiyan mɨ kara waua nɨnomorana saiir kɨgiyɨn mɨ karar kɨgi inkamɨn Kraisnanɨn, Yaowae Adɨn nɨnomor kouankɨ nɨtɨn, yɨo wau aiirar nɨdwowi. Mɨ pagra siya haigɨna inkamɨn inɨgakɨn si haigɨniya ya hɨnɨɨnaka. Mɨ kamkɨuɨn siya nonkwowɨn siir ɨowa hapi mhankɨ wɨti.
14 Em seguida, vi uma nuvem branca e, sentado na nuvem, alguém semelhante ao Filho do Homem. Tinha uma coroa de ouro na cabeça e uma foice afiada na mão.
15 Mɨ mhoɨiya paekwosɨm nwɨrɨn ha swokɨ apninaniniyɨn Adi Komii siir inɨg hainaniya omaka hɨrankɨ mɨ siya kɨmɨdiniya inkamɨn wau aiir nɨdwowɨn siiram yani ɨkɨuni mɨ siya siiramɨn praenae pranae bɨ kauwok boɨnkikɨn, kɨra kɨriir kamkɨu ɨiir haigi mɨpi digworaekwowɨm sɨmiir dɨkrɨmkrɨpnam. Ɨiya bɨdi yɨmbiniya tɨ sasaeyɨm nuanɨm sasae wai nwowɨm sɨmiir nɨnguguhaiyana.
15 Então outro anjo veio do templo e gritou bem forte para aquele que estava sentado na nuvem: “Use a foice e comece a ceifar, pois chegou a hora da colheita; a safra da terra está madura!”.
16 Mɨ tɨ inkamɨn wau aiir nɨdwowɨn siir kamkɨuɨn ha kɨnawanakiyɨn mɨ digworaekwowɨm nuanɨm ɨni siyar yɨkrɨmkrɨp swokiyɨm.
16 Assim, aquele que estava sentado na nuvem passou a foice sobre a terra, e toda a terra foi ceifada.
17 Mɨ tɨ digworaekwowɨm sɨmiirɨn ha nɨkrɨmkrɨp dɨgiyɨn mɨ paekwosɨm nwɨrɨn ɨna yapninaniniyɨn omaka Adi Komii siir inɨg hainaniya saiir hɨrankɨ yɨo tɨ inkamɨn waua sae nɨdwowɨn siir hɨriinankɨn siya kamkɨuɨn ɨo mhani hanɨɨn wɨtiyɨn whɨra nonkwowi.
17 Depois disso, outro anjo saiu do templo no céu, e ele também tinha uma foice afiada.
18 Mɨ siya ha napninaniniyɨn mɨ tɨkɨ paekwosɨm nwɨrɨn yɨpɨkɨ paeya sae kɨgrɨraowiyɨn siya ɨna haiburgigɨn ta hɨiya nae Adi Komii siiram haigɨnɨnkɨn ɨmiiyaeiya saiirɨn mɨ siya ɨni komiiyar kauwok boɨnkiyɨn, tɨ paekwosɨmɨn yɨpɨkɨn tɨ kamkɨuɨn mhani hanɨɨn wɨtiyɨn siir nonkwowɨn siir ɨɨn siiram. Siya hɨnɨɨna kauwok boɨnkikɨn, kɨra kɨriir kamkɨuɨn yomki mɨ uridɨm wain ɨiirɨm sɨmiir dɨkrɨmkrɨpki yɨpɨkɨ nu hɨr whakɨm. Dimusi rani, sɨma bɨdi hɨgiyɨm.
18 Então ainda outro anjo, que tinha poder para destruir com fogo, veio do altar e gritou bem forte para o anjo que segurava a foice afiada: “Agora use sua foice para ajuntar os cachos de uvas da videira da terra, pois estão maduras!”.
19 Mɨ mhoɨiya paekwosɨmɨn kamkɨu ɨiir nonkwowɨn siya siir kamkɨuɨn ha yomɨwakiigiyɨn mɨ siya sasaeyɨm wai nwowɨm ɨna yɨkrɨmkrɨpkiyɨm. Mɨ siya sɨmiirɨn ha haiyɨn mɨ ɨna yɨtnoudnankaigiyɨm siiya iya saiir hɨriir pɨ nikwobrombropkiyɨm hii aiiram, hii aeya nɨtam. Mɨ taka siiya iya ya hindara boɨniiyɨoka ya ɨo Adi Komii siya nwo aeya iikamɨm nuanɨm sɨmiir nonkwobumbunɨnkɨnam.
19 O anjo passou a foice sobre a terra e encheu de uvas o grande tanque de prensar da fúria de Deus.
20 Mɨ sɨma tɨ sasaeyɨm kɨmɨdiniya iya om komii siir yaba nwowa saiir hɨr ikwobrombrop mɨ sɨmiir hiiya ta iya saiir no hɨrankɨ nakiinaniniya ha niyopinaiiniya 320 kilomita hɨnɨɨna yɨunanaiinam ɨni inkam mwodɨgɨmwodɨgar yakɨ owouwɨn. Ɨriig
20 As uvas foram pisadas no tanque, fora da cidade, e dele correu sangue como um rio de quase trezentos quilômetros de comprimento, com altura que chegava aos freios de um cavalo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Apocalipse 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.