2 Coríntios 12
Yai Wɨn Kɨbiya (IWS) vs VC
1 Kara pɨ kariir inɨg ɨiirar swokɨ hainanprapras krɨpkaii. Kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨm wɨ krɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨu rani. Mɨ Adi Komii siya wɨ ha boɨni, krɨma wadɨekɨm. Mɨ kara kɨmiirɨn pɨ mɨn boɨnkii, dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ aowa nwokaiyɨm Krais siya nɨisiimauuɨm kariir pɨ sɨmiir boɨnkii.
1 Importa que me glorie? Na verdade, não convém! Passarei, entretanto, às visões e revelações do Senhor.
2 Bɨiya, bɨewi ɨuur whiiyɨm namkiyɨm mɨ taka ɨiya kariirɨn Adi Komii siya kariir haiyɨn mɨ kariirɨn siya hainanaiinam omɨn siya nwowɨn kou hɨranɨn siir hɨriir. Mɨ kara bɨ sɨbgu ɨnoknɨnkɨnkɨn, siya kariir haiyɨn mɨ kariir hainanaiinamɨn koua hɨriir. Mɨ tari kariir pɨu sasar namka, iyɨe? Kariir kwoɨnbudɨn siya tɨ niinaiinamɨn. Adi Komii sasar nɨnoknɨnkɨni.
2 Conheço um homem em Cristo que há catorze anos foi arrebatado até o terceiro céu. Se foi no corpo, não sei. Se fora do corpo, também não sei; Deus o sabe.
3 Kara kɨmiirɨn pa swokɨ boɨnkii, kara nɨnoknɨnkɨn tani, kariir pɨua saeya piyamisi ama, iyɨe? Kariir kwoɨnbud ɨeya. Adi Komii sasar nɨnoknɨnkɨn ɨskii.
3 E sei que esse homem - se no corpo ou se fora do corpo, não sei; Deus o sabe -
4 Kara Adi Komii siir om hɨr nwowɨn mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm kara wakaeyɨm, kara pɨ kariir yaigar kaokwo boɨn tani. Adi Komii siya pɨ kariir kɨgnɨnkɨnki rani, sɨmiir nɨisiisimauuɨm mɨ sɨmiirɨn iikam kɨmiir boɨnmauuɨm.
4 foi arrebatado ao paraíso e lá ouviu palavras inefáveis, que não é permitido a um homem repetir.
5 Mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ kara kɨgɨm yɨm wadɨe ɨmaɨrgɨm. Mɨ kara wɨ kariir inɨg ɨiirar asi swokɨ hainanpraprasi: Dimusi rani, sɨmiirsika. Mɨ kara hɨnɨɨna naɨngwo rani. Kara ha naɨngwowi, kara kariir inɨg ɨiirɨn wɨ dimusi hainan prapras tani, wɨ tɨ digworaekwowɨm yɨpɨkɨ iikam ɨmiir nɨisiimauuɨm, kɨrɨekak nwo karam kara nwowɨm wɨ sɨmiirsi hainanpraprasi. Mɨ digworaekwo whɨekakɨm kariirɨn sɨma tɨrbuɨm. Kara inkam paeprikab nɨɨngakɨn. Mɨ Adi Komii siya kɨrɨe komiigakɨn.
5 Desse homem eu me gloriarei, mas de mim mesmo não me gloriarei, a não ser das minhas fraquezas.
6 Mɨ kara kariir inɨg ɨiirɨn wɨ dimusi hainan praprasam naɨngwo rani, wɨ dimɨn taemɨnɨm yɨpɨkɨ kara nɨisiimauuɨm wɨ sɨmiirsi hainan praprasi mɨ kara wɨ inkam biyɨe ha nwo rani. Karar kɨgɨm sɨmiirɨn, kara sɨmiirɨn nɨksɨsae rani. Mɨ kara kariir inɨg ɨiirar hainanɨm pɨ boriisopi. Dimusi rani, iikam kɨma wɨ ha naɨngwowi, inɨg komiigak inkamɨn karargɨn tɨ digworaekwowɨm sɨmiir kou nwowɨn. Nɨɨngaka. Kara ha naɨngwowi kɨma tɨ dimɨn taemɨnɨm kara tɨrɨm sɨmiiram daɨngwoki. Mɨ dimɨnɨm kara boɨnɨm kɨmiir mɨ kɨma wɨ haɨni nɨnoknɨnkɨni kariirɨn, kara inkam wadɨekɨ piyasi owɨn, iyɨe? Mɨiyɨk rani.
6 Pois, ainda que me quisesse gloriar, não seria insensato, porque diria a verdade. Mas abstenho-me, para que ninguém me tenha em conta de mais do que vê em mim ou ouve dizer de mim.
7 Mɨ dimɨn taemɨnɨm Adi Komii siya nɨisiimauuɨm siir omanɨm yɨm wadɨekɨ wadɨe ɨmaɨrgɨm. Adi Komii siya pɨ boriisopi kara kariir inɨg ɨiirar swokɨ hainanɨm. Dimusi rani, tɨ sɨmiirsika. Mɨ siya Setan siirɨn hɨriinansi kiwakikɨn dimɨnɨm kariir pɨua saiiram nɨkropkiyɨm, ma kariir nii haigɨnɨuam mɨ tɨ hɨriinankɨnɨuwi kara wɨ kariir inɨg ɨiirar hainanpraprasnam naɨngwo rani.
7 Demais, para que a grandeza das revelações não me levasse ao orgulho, foi-me dado um espinho na carne, um anjo de Satanás para me esbofetear e me livrar do perigo da vaidade.
8 Kara Adi Komii siiramɨn ɨdɨp ɨdɨpɨn kwoɨma srɨi mɨ kariirɨn siyar mɨ whɨnkɨnsiis haigɨnɨu mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨn kariir pɨunau nwokaiyɨn yɨo ɨni siyar mɨ nhɨɨnɨkrɨropkiyɨn. Mɨ sɨma kariirɨn ɨna kiwakiyɨm.
8 Três vezes roguei ao Senhor que o apartasse de mim.
9 Kara siiramɨn ɨdɨp ɨdɨpɨn kwoɨma srɨi mɨ siya kariirɨn ɨdɨp ɨdɨpɨn kwoɨma boɨn. Nɨɨngaka. Kara siirɨn wɨ kɨriir waraurankɨ hai rani kara wɨ kɨnakar nwowi mɨ tariigɨna ya wɨ dɨgar nwowi. Mɨ iikamɨm yɨpɨkɨ kɨrɨe nwo karamae nwowɨm, kariir kɨrɨeya wɨ sɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi mɨ wɨ iikamɨm sɨmiir nɨisiimauu haigɨnɨuwi. Mɨ tariinanɨn kara tɨ sɨmiirsiyɨn maɨrgɨmaɨrga nwo karam nwo rani kara ɨni maɨrgɨmaɨrgar nwowɨn. Mɨ ɨni kariir inɨg ɨiirar hainanpraprasɨn tɨ dimɨn taemɨn bibiyɨeyɨm kariir tɨrbuɨm sɨmiirsi, yɨm kariir nɨisiimauugɨm kara kɨrɨekak rani. Mɨ Krais siir kɨrɨeya kariir mhɨi kwoɨnauɨn sasar nwokai.
9 Mas ele me disse: Basta-te minha graça, porque é na fraqueza que se revela totalmente a minha força. Portanto, prefiro gloriar-me das minhas fraquezas, para que habite em mim a força de Cristo.
10 Kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn ta saiirɨn, tɨ dimɨn taemɨnɨm kara tɨrɨm yɨm Krais siir inɨgɨn siir hainanprapraskikɨm mɨ kara maɨrgɨmaɨrga nwo karam bɨ mɨ okɨn mɨ biyɨe bɨ mɨ okɨn mɨ iikamɨm kariirɨn dimɨn biyɨe bɨ mɨ tɨrkɨn mɨ kariir bɨ mɨ kɨmpɨpɨsu haigɨnɨugɨm mɨ dimɨn biyɨekɨ bɨ mɨ ɨtkɨn mɨ kariir bɨ mɨ ɨpɨmparkɨn mɨ kara mɨiyɨk bɨ mɨ okɨn yɨm tɨriigɨnɨm yɨm dimɨn komii rani. Kara maɨrgɨmaɨrga nwo karam bɨ nwokɨn. Dimusi rani, kara ɨna nɨnoknɨnkɨnɨn ɨiya tɨ digworaekwowɨm sɨma nɨmbiyami kɨrɨe nwo karamae kara nwowi, kariirɨn wɨ Krais siyar whɨnkɨnsiis haigɨnɨuwi mɨ kara wɨ siir kɨrɨe aiir haii mɨ wɨ wadɨeyar swokɨ owi. Ɨriig.
10 Eis por que sinto alegria nas fraquezas, nas afrontas, nas necessidades, nas perseguições, no profundo desgosto sofrido por amor de Cristo. Porque quando me sinto fraco, então é que sou forte.
11 Kara, kanakanarɨn inkam biyɨenan boɨnkikɨn, kariir inɨg ɨiirar swokɨ hainanpraprasnam. Kara hɨriinanam bɨ naɨngwokɨn mɨ kariirɨn kɨma tɨrkɨn tɨ dimɨn ɨiir tɨrɨm. Dimusi rani, kɨma kariir inɨg ɨiir bɨ hainanprapraskikɨm mɨ ɨkɨ iikam nhɨrɨm sɨmiir bɨ boɨnmauugɨm hɨnɨɨn, kara aposel inkam kɨbikɨn. Mɨ kara inɨg karamae nwokɨswo mɨ warɨ aposel kam nhɨrɨm yɨpɨkɨ kɨma boɨniyɨm hɨnɨɨn wadɨekɨm, sɨma wɨ kariirɨn dimɨn whɨrmɨn whɨrmɨn di swokɨ haiburi.
11 Tenho-me tornado insensato! Vós a isso me obrigastes. Vós é que deveríeis fazer o meu elogio, visto que em nada fui inferior a esses eminentes apóstolos, se bem que nada sou.
12 Tɨ dimɨn taemɨnɨm tɨ kara tɨrɨm, kara kɨmaka biyɨe bɨ nwokɨn. Mɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm yɨm kɨmiir nɨisiimauugɨm hɨnɨɨn, kara Jisɨs Krais siir aposel inkamkɨn. Mɨ dimɨn kɨrɨe komii komiiyɨm kara tɨrɨm kɨmiir, ɨkɨ iikamɨm sɨmiir nɨisiimauuɨm, yɨpɨkɨ sɨmiir kɨgɨm mouni hanɨɨn sɨma siinkaowɨm mɨ Adi Komii siirɨn kɨmiir mɨ boɨnmɨmauuɨn mɨ kɨmiir mɨ ɨisiimauuɨn hɨnɨɨn, Adi Komii siir kɨrɨeya ɨni kanakar nwowa.
12 Os sinais distintivos do verdadeiro apóstolo se realizaram em vosso meio através de uma paciência a toda prova, de sinais, prodígios e milagres.
13 Mɨ Adi Komii siir pɨugana saiir iikamɨm ɨkɨ omom omomɨm sɨmiirɨm, sɨma ta yai aiir haiyɨm mɨ kara tari sɨmiirɨn kara bɨ hauugɨn? Kara kɨmiirɨn mɨnam bɨ srɨigikɨn kariirɨn kɨma kɨgrɨraowɨm mɨ nae omaka mɨnam. Nɨɨngaka. Mɨ kɨma ha naɨngwowi, tɨ siyɨu hɨriinanɨn yɨo ɨni kara mɨ prɨitɨrɨn mɨ kara kɨmiiram srɨii, kariirsi naɨngwobunam mɨ tɨ dimɨn biyɨeyɨm kara tɨrɨm kɨmiir, kɨma sɨmiirɨn wɨ hindarar tɨ aɨngwo owouu ɨuguski. Dimusi rani, kara kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam tɨri.
13 Em que fostes inferiores às outras igrejas, senão no fato de que a vós não vos fui pesado? Relevai-me esta injúria!...
14 Mɨ ya tariigɨna ya kwoɨmaka aeya kara boɨna kɨmiiram nɨtam, kɨmiir kɨgnakiyam. Mɨ kara wɨ kɨmiir iikamɨm sɨmiir dimɨn whɨr swokɨ prɨiyɨksasae hai rani, kariir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuamɨn. Nɨɨngaka. Kara kɨmiir dimɨn taemɨn ɨmiir boriisopi. Kara ha naɨngwowi, iikam kɨma Krais siirarar dwo ɨski. Dimɨn taemɨnɨm yɨnisɨsɨm ɨma bɨ haiigɨm mɨ sɨmiir yopii adɨm sɨmiirɨn sɨmiirsi bɨ kɨgrɨraowikɨm. Dimɨn taemɨnɨm pɨ yopii ad ɨma haiyɨskii mɨ yɨnisɨsɨmɨm sɨmiirsiyɨn pɨ sɨmar kɨgrɨraowi. An kara ɨni kɨmiir adnan ywowɨn Krais siir dimɨn taemɨnɨm sɨmiirsi mɨ wɨm kɨma ɨni kariir yɨnisɨsɨmnan ywowɨm. Mɨ kara wɨ dimɨn whɨr kɨmiir waraurankɨ hai rani. Nɨɨngaka.
14 Eis que estou pronto a ir ter convosco pela terceira vez. Não vos serei oneroso, porque não busco os vossos bens, mas sim a vós mesmos. Com efeito, não são os filhos que devem entesourar para os pais, mas os pais para os filhos.
15 Kara maɨrgɨmaɨrga komiiga tɨ kariigɨ kariir umɨr ɨmiirar mɨ ɨgugusɨm kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam. Mɨ kara wɨ pranae pranae mɨrii rani, wɨ karar naobugi ɨkɨ iikamɨm sɨmiir kwoɨnbud ɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam. Kara kɨmiir whɨnkɨnsiisamɨn pranae pranae naɨngwo rani. Mɨ tɨ hɨriinan siyɨu kɨbiyɨn kara tɨrɨn, kariir digworaekwo ɨmiir nɨugugusɨn kɨmiir yɨo siyɨu wadɨeyaɨrgɨn, aniya?
15 De mui boa vontade darei o que é meu, e me darei a mim mesmo pelas vossas almas, ainda que, amando-vos mais, seja menos amado por vós.
16 Mɨ kɨmiir iikam nhɨrɨm yɨm wɨ ha boɨni, ɨhɨ, kɨra kaimwowar boɨni. Krɨma ɨna nɨnoknɨnkɨnɨm, siya krɨmiir digworaekwo bɨ kaukiki haigɨn. Mɨ Polɨn yɨo nɨksɨsaeyakɨ waiwiigɨn. Mɨ krɨmiir kwoɨnɨn siya kiyaigɨm mɨ siir yaiyɨm krɨmiirɨn ɨni sɨma ikwowaisiikiyɨm, inkamɨn nae niimauan wraisuɨm sɨmam kiyau haigɨngigiyɨn sɨmiir nobropam, ɨni siir hɨriinan ywowɨn.
16 Mas seja! Não vos fui pesado. Como, porém, sou esperto, apanhei-vos pela astúcia...
17 Kɨma kariir boɨnmauugi, kara panɨɨna tɨrkɨn, ha? Mɨ tari, tɨ kamɨm kara nɨkropkiyɨm kɨmiir kɨgnakiyɨm mɨ tari sɨma?
17 Acaso tirei proveito de vós por meio de algum daqueles que vos enviei?
18 Kara Taitas siirɨn bɨdiyar mɨ srɨiyɨn, kɨmiiram waraur mɨ ɨtɨm. Mɨ siya bɨdiyar mɨ ɨnkɨn ɨtɨn tɨ siir nomiiyau nwɨrɨn, tɨ tɨr nwowɨn saɨka. Mɨ Taitas siya kɨmiir bɨdi yɨksɨsaeyɨn mɨ kɨmiir dimɨn taemɨn ɨmiir bɨdi mɨ prɨihai prɨihaiyɨm, iyɨe? Nɨɨngaka? Mɨ siya mɨ kara, krɨra tari Adi Komii siir naeyɨuɨn siir dimɨn taemɨn ɨmiirara nap rani, aniya? Mɨ krɨra tari dimɨn whɨruan siirara tɨr tani? Tɨ dimɨn taemɨn hɨriinanɨm sɨmiir sɨbgu aɨngwo omoki.
18 Roguei a Tito, e com ele enviei um irmão que conheceis. Por acaso tirou Tito de vós alguma coisa? Não andamos nós com o mesmo espírito, sobre as mesmas pegadas?
19 Kara ha naɨngwowi, kɨma ta yokwo aiir mwaɨni mɨ kɨma wɨ ha naɨngwowi, ta yokwowa krɨma wɨnkiya kɨmiiram, krɨma kɨmiir kwoɨn ɨmiir kiyaiyam kɨnankɨugika mɨ kɨma wɨ ha nikɨ aɨngwowɨm krɨmiirɨn, krɨma wadɨekɨm. Nɨɨngaka. Kariir nomiiyauɨm yɨpɨkɨ kara naɨngwokwonanaeiyɨm, krɨma tɨ kamɨm yɨpɨkɨ Krais siirɨm, Adi Komii siya ɨni krɨmiirar kɨgiyɨn tɨ dimɨn taemɨnɨm tɨ krɨma boɨnkiyɨm kɨmiir. Mɨ tɨ yaiyɨm tɨ krɨma wɨnkiyɨm ta yokwo aiir, kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam, kɨma Adi Komii siirgɨsiir siyɨu ɨiirarar dap ɨski.
19 Já há muito pensais que nos justificamos diante de vós. Perante Deus, em Cristo, é que nós falamos; mas tudo isto, meus caríssimos, para vossa edificação.
20 Krɨma ta yokwowa kɨmiiramɨn whɨsarii bɨ wɨnkika, tɨ sɨmiirsika. Mɨ kara ta saiir saiira naɨngwokwonanaeikɨn. Kara pɨ boriisopi, mhoɨiya kara nɨti, kɨmiir ninɨ kɨgniyam mɨ kara wɨ ha kɨpi ninɨ kɨgni, kɨma tɨ dimɨn taemɨnɨm kara boɨnkiyɨm kɨma wakaeyokna apam, kɨma sɨmiir nap rani. Dimusi rani, wɨm kɨma wɨ tɨ dimɨn taemɨnɨm kara tɨranɨm kɨmiir whɨnkɨnsiis haigɨnɨuam wɨ sɨmiiram naɨngwo rani. Kara mɨnsi naɨngwoyɨmiyoki, tɨ dimɨn taemɨnɨm kɨmiir waraur kara ninɨ kɨgi sɨmiirsi naɨngwoyɨmiyoknanaei. Mɨ iikamɨm ɨrɨka nwɨrɨka nɨniinansaowi mɨ ɨrɨka nwɨraka nomboɨn ii ae karamae nwowi mɨ yaii ɨrɨka nwɨrɨka mɨ ɨnii mɨ sɨmiir pɨu ɨmiiramar swokɨ aɨngwokwonaei mɨ isido whɨsa mɨ ɨinɨbɨɨri mɨ yai bibiyɨe ɨrni nwɨrni mɨ ɨnɨkbumbuwi mɨ dimɨn taemɨnɨm hindara mɨ prɨiboɨn prɨiboɨni, yaiyɨm ɨrɨpa sɨbgu kitɨbmii boɨn karamae mɨ owi mɨ wɨm kɨma wɨ tɨ dimɨn taemɨn hɨriinanɨm sɨmiirar mɨ aɨngwo tɨbmii kɨɨni.
20 Temo que, quando for, não vos ache quais eu quisera, e que vós me acheis qual não quereríeis. Receio encontrar entre vós contendas, invejas, rixas, dissensões, calúnias, murmurações, arrogâncias e desordens.
21 Kara ha naɨngwowi, mhoɨiya kara kɨmiir kɨgnakiyam nɨti, kariirɨn wɨ Adi Komii siya tɨrkii, kɨmiir whwonkam ɨda nɨtsi nɨdidɨm. Mɨ kara wɨ iikamɨm yɨpɨkɨ kara nhɨɨnɨkrɨropknatnoudnɨnkiigiyɨm wɨ sɨmiirsi nouuboboɨni, iikamɨm yɨpɨkɨ Adi Komii siir pɨugana saiirɨm sɨmiirɨn wɨ kara nhɨɨnɨkrɨropkii. Dimusi rani, sɨma dimɨn bibiyɨe hɨriinanɨm sɨma tɨrɨm, sɨma sɨmiirsiyɨn naɨngwoyɨmiyok karamaekɨm. Sɨma ɨni dimɨn bibiyɨeyɨm, iikamɨm hɨi prɨinanae prɨnanaeiyɨm sɨma tɨrɨm sɨmiir napikɨm. Sɨmiir kwoɨnɨm tɨ hɨriinan dimɨn ɨma bɨdi yɨkpɨtmaiyɨm. Mɨ hɨriinankɨnɨuwi mɨ kara wɨ tɨ iikam hɨriinanɨm sɨmiir kɨg rani. Ɨriig.
21 Receio que à minha chegada entre vós Deus me humilhe ainda a vosso respeito; e tenha de chorar por muitos daqueles que pecaram e não fizeram penitência da impureza, fornicação e dissolução que cometeram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Coríntios 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.