Lucas 15

No Vayo A Testamento, Salmo, No Libro No Proverbo (IVV) vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Do naypisa do kapananawo ni Jesus am mian sa o aro a mahbo so kasincharan sira no tawo a akma sira so mangolekta no Roma as kanira no kadwan pa sa a makagatogatos a nangay a domngey sia.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Do kavoya da sia ya no Fariseo kanira no eskriba am vinata da, “Iyavayava kano pachasan na sa no tawo aya o makagatogatosen saya.”
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Dawa pinawnonong ni Jesus o akmaya sia a parabola.
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Sino paro dinio o minabo so asa do asa yatos a karnero na as kadi na ngaroan do sasiam aya poho kano sasiam as kangay na a komita sia do katakyan aya a manda do kavoya na so asa aya a nabo.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 As an mavoya na ya am rara na as kaoyod na a masoyot,
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 as an mayvidi am tawagan na sa o kaychayvan kano katokatohong na sa a makavata sia, ‘Machipayak kamo diaken, ta navoya ko na o nabo aya a karnero ko!’
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Vatahen ko ta akma pa saw o karakorakoh no kasoyosoyotan do hanyit do kapanehseh no asa ka makagatogatos as kan do sasiam a poho kano sasiam a ka manamonamo a tawo a di maykaylangan so kapanehseh da.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Anmana an abohen no asa ka mavakes o asa ka pidaso no alahas na a asapoho so ka pidaso a polak am mandeb paroava so relaken as kapakapia na dia voyasan o tapi da do kachita na so nabo aya a manda do kavoya na sia?
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 As an mavoya na ya am vatahen na dira do katohong kano kaychayvan na sa, ‘Machipayak kamo diaken ta navoya ko na o nabo koaya.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Akma pa saw ta mian o kasoyosoyotan da no angheles no Dios an mian o asa ka tawo a manehseh.”
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Istorian na pa sia, “Mian o asa ka tawo a mian so dadwa ka manganak a mahahakay.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Vinata no mametmetdeh ori do ama daya, ‘Ama, itoroh mo na diaken o kanatayan ko sia dimo,’ as pinayatay no ama aya o kaynakman naya a ipamohon na dira do dadwa aya ka manganak na.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Nakarahan o pira karaw am inahap no mametmetdeh aya o atavo a natay na as kakaro na a mangay do marayi a kavahayan a dawri so inangayan na a mapatawotawos so natay naya do pagostoan.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Nawara o nakapatawos na atavo no kartos na am somnitnan sia mangaylangan, ta mian o kapaychapteng kanaw do kavahayan aya a katdan na.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Nangay a manta so trabaho na do tay-idi so kavahayan aya as tinovoy na sia do takey a manghonghosag.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Oyod sia napteng, ta aran no kanen da no bago saya am chinakey narana kanen as arava a aran asa ka tawo o tomnoroh dia so kanen na.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Kwanasaw am nayvidi o aktokto na as kavata na sia do karakohan na, ‘Do vahay ni ama am bastante o kanen da no aro a pachirawatan na as katayto ko dia a madiman no kapteng.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Mayvidi ako sawen di ama as kavata ko anti sia dia, “Ama, nakagatos ako do Dios as kan dimo,
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 as mayanong ako pava sincharan so manganak mo, as pavidangen mo na yaken dira do katangdanan sa a pachirawatan mo.”’
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Dawa komnaro do yanan naya as kasavat na do ama nawri. Do katori na pa marayi do vahay da am navoya sia no ama naya. Natodo o ama naya as nanyeng a mayayo a omvayat so manganak naya as kakepkep na kano karek na dia.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 Vatan sia no anak aya, ‘Ama, nakagatos ako do Dios as kan dimo as mayanong ako pava abnekan so manganak mo.’
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Amna vinata no ama naya dira do pachirawatan na sawri, ‘Nyeng kamo mapatwaw so kaaviran dana no lamit a pawnayen nio sia as kapangay nio dia so gadang kano sapatos,
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 as kangay nio a omahap sia o pinaytavatava tawri a baka, ta dimanen ta a pamistan,
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 ta no anak koaya nividang ko na nadiman am tayto akmay minirwa a maviay. Nabo sia amna tayto ko na sia navoya!’ As somnitnan sa mamista.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 “Amna no matonetoneng aya a kakteh na a yapo do takey am nadngey na o togtog aya do pamistan aya do kapaypasngen na do vahay daya.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Tawagan na dia o asa do pachirawatan da sawri a ahsan nia an ango inmonmoan no pariparinyen dawri.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Vatan na sia no pachirawatan aya, ‘Somnavat o kakteh mori as do soyot ni ama nio do nakapayvidi na a mapia am tayto na pinadiman o pinaytavatava ori a baka.’
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Oyod na chinakohat o nadngey naya as nakey ava a somdep. As nangay o ama daya a omahoahok sia,
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 amna vinata na do ama naya, ‘Do pira danaya a ka kawan a kapayserbi ko dimo a di machisobna dimo am tinorohan mo pava yaken so aran kadekey na kaddin a iyavayava ko nira o kaychayvan ko.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 As kawara no manganak moaya a iya so napatawotawos so kaviayan mo do malalapos a pagostoan am nyeng mo a ipadiman no pinaytavatava a baka.’
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Amna vinata no ama naya, ‘Manganak, fermi ka a machichasa diaken as no atavo a miniminyan ko am dira mo,
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 asna mayanong o kapaysoyosoyot ta kano kapamista ta takwan no kakteh moaya a nividang ko na nadiman am tayto akmay minirwa a maviay. Nabo sia amna tayto dana sia nayvidi!’”
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.