Romanos 4
Chirin ni Āpo Dyos (IVB) vs NTLH
1 Changori, āngo mabata di simna Abraham a nakayapwan kapoonan namen saw a Jodyo? Āngo napadasan na?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ta an kaspangarigan, an nawriw nakaibidangan na a malinteg maynamotaw do maganay a kaparin na, myan pakono itangsit na ah! Ki engga, ta no kaoyodan na, ki aba polos pagtangsit na do salapen no Dyos.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Ta chiban taw naitolasaw do Masantwan a Tolas a kāna, “Nanganohed si Abraham do inbahey ni Āpo Dyos, kan maynamot do dyaya nakapanganohed na, inbidang ni Āpo Dyos a malinteg do salapen na.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 An myan asa tawo a mangay a machitangdan, mabata tawri a iyaw sweldo naw, ki asa sāgot? Engga ah! Ta nawriw tangdan nad nakapaytarabako naw.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Ki iyaw tawowaw a dya magtalek do maganayaw a kaparin na, as basbāli a italek na a si Āpo Dyos mangpalinteg siras naygatos, ki iyaw nawri a tawo, ki maibidang a malinteg do salapen ni Āpo Dyos a maynamot lang do kapanganohed na do Dyos.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Iyaw nyaw chakeyaw a batahen ni Āri Dabid do nakaibahey naw sya a mabindisyonan tawowaw a maibidang a malinteg do salapen ni Āpo Dyos a maynamot lang do kapanganohed na do Dyos kan iyabaw maynamot do maganay a kaparin. Komwan binata ni Āri Dabid a kāna,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Magasat saw tawotawo saw a napakawan dana kan kinawayakan ni Āpo Dyos so gatogatos.
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 On, magasat tawowaw a dyi dana maibidang a myan so gatos do salapen no Dyos.”
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Changori, nyaw iyahes ko. Yatenori lang a Jodyo a nakogit ngayan no nyaya a pamindisyon a batabatahen Āri Dabid? Engga! Ta aran sira paw Dya-Jodyo a dyi pa nakogit, ki nairaman sa do pamindisyonaya. Pirwahen ko a ipanakem dyinyo si simna Abraham a napalinteg do salapen ni Āpo Dyos a maynamot lang do nakapanganohed na do Dyos.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Kango nakapalinteg ni Abraham? Iyawriw sakbayaw no nakakogit na mana do nakatayoka naw? Syimpri do sakbay naw!
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ta nanawnawdyiw nakakogit naw. Ta iyaw nawri a naparin, ki nyaw sinyal a nangipaneknek a maynamot do kapanganohed na a inbidang dana no Dyos a asa malinteg sakbay no nakakogit naw. As dawa, nayparin si Abraham a naispiritwan a āmang da no tabo a manganohed do Dyos, as kan payparinen sa no Dyos tabwaw a manganohed a malinteg do salapen na a aran dyi sa nakogit.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Komwan pa siraw Jodyo saw a nakogit dana. Āmang da pa si Abraham, ki maynamot aba lang do nakapagkogit da, an dya maynamot do kapaybibyay da a akmas Abraham a kapoonan namen a napalinteg do salapen no Dyos a maynamot do nakapagtalek na do Dyos do kasakbayanaw no nakakogit na.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 As dawa, malawag dana a iyabaw nakapagtongpalaw ni Abraham do linteg nakayapwan ni Āpo Dyos a nangikari a itoroh na dya kan siraw kapotōtan naw intīro a lobong, an dya iyaw nakapanganohed naw kan nakaibidangaw sya ni Āpo Dyos a malinteg.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 As dawa, an batahen ta a nawriw kaitoroh ni Āpo so kari na an monot ta do linteg, ayket, apabawriw sirbi no kapanganohed ah? As iyaw kari no Dyos, ki aba so sinpaspangan dyaten.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Ta no kaoyodan na, an onotan taw linteg tan maisalakan ta, tod ta apīten kasoli no Dyos, ata, matongpal tabaw lintegaya. Ki an abo linteg, abaw nakagatos do linteg.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 As dawa, malawag a maboya ta a iyaw kaipatongpalaw no Dyos so kari na, ki yapo lang do kapanganohed taw dya. Tan komwan, sigorādo a maboya taw parabor no Dyos dyaten a tabo a naibidang a kapotōtan ni Abraham. Ta siraba lang Jodyo saw a monot do linteg iyaw kapotōtan ni Abraham, an dya yaten a tabo a manganohed a akmas nakapanganohed naw. Ta si Abraham, ki pinakaāmang ta a tabo an manganohed ta do Dyos.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Nawriw chakey a batahen no naitolasaw do Masantwan a Tolas do nakabataw sya ni Āpo Dyos di Abraham a kāna, “Payparinen koymo a āmang no aro saw a nasnasyon.”
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 On, rakoh kapagnamnama ni Abraham a tongpalen ni Āpo Dyos inkari naw a payparinen nanchi si Abraham a āmang dan aro a nasnasyon. Ki aran akmaw dya maparin nawri a kari, alit na in-intwan ni Abraham kapanganohed na. Dawa, naparin dya sigon do chirinaw ni Āpo a kāna, “Akmas bidang no bitohen saya, komwan anchiw kāron kapotōtan mo.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Maynamot ta mayit kapanganohed na, nagmangamanga aba a aran chapatak na a makapōtot paba do kamalkem na do tawen naw a makalo dana asa gasot. On, nagdwadwa abas Abraham a aran dyi dana makapaymanganak si Sara do kabaket.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Nabo aba polos kapanganohed ni Abraham a maparin saw nawri. Inanohdan na si Āpo Dyos, kan naypaypayit paw kapanganohed na, as kan indaydāyaw na si Āpo Dyos.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Aba polos mangamanga na a dya maparin ni Āpo Dyos tābo a inkari na.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Dawa, maynamot do dyaya a nakapanganohed na, inbidang ni Āpo Dyos a malinteg do salapen na.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ta si Abraham aba lang nakaisagōtan no nawri a naitolas a kāna, “naibidang a malinteg.”
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 Ta aran yaten, ki mairaman ta na do karyaya maynamot ta inkeddeng ni Āpo Dyos a mapalinteg aran sino a manganohed di Āpo Dyos a napagongar si Āpo ta a si Jesos a yapod kadiman.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Ta iya, ki inparawat ni Āpo Dyos a nadiman maynamot do gatogatos ta, as kan pinagongar na tan mayparin ta malinteg do salapen na.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.