Jonas 1
Chirin ni Āpo Dyos (IVB) vs ARC
1 Do asa karaw, inpakatoneng ni ĀPO minsahi na di Jonas a pōtot ni Amittay a kāna,
1 E veio a palavra do Senhor a Jonas, filho de Amitai, dizendo:
2 “Mangay ka do Ninebe a mabīleg a syodad. Ballaāgan mo saw tawotawo daw a īto danaw kasoli no Dyos dyira, ta chapatak dana sigod no Dyos makabābabaya a karahet da.”
2 Levanta-te, vai à grande cidade de Nínive e clama contra ela, porque a sua malícia subiu até mim.
3 Imbes a magtongpal si Jonas, ki basbāli a nagrobwat a nangay do Ispanya, ta chakey na dichanan si ĀPO. In-godes naw minosok do idi a Joppe a nakaboyan na so biray a magrobwat a mangay do Ispanya. Do nakatayoka naw a nagbāyad so plīti na, somnakay do birayaw a nachirayay dyira a kominwan do Ispanya tan payayowan na si ĀPO.
3 E Jonas se levantou para fugir de diante da face do Senhor para Társis; e, descendo a Jope, achou um navio que ia para Társis; pagou, pois, a sua passagem e desceu para dentro dele, para ir com eles para Társis, de diante da face do Senhor .
4 Ki nanoboy si ĀPO so mayit a salawsaw do tāw, as kan napahtot so taywaras kayit a bagyo. Dawa, makey dana maysiyay birayaw.
4 Mas o Senhor mandou ao mar um grande vento, e fez-se no mar uma grande tempestade, e o navio estava para quebrar-se.
5 Taywaraw nakamo dan tripolanti saw, as kan katakatayisa dyira, ki nangngengengey a nagpakpakaāsi so sidong do bokod na a dyos. Sinpangan na, intapwak daw kadwan saw a karga da tan maypatapaw birayaw. Ki si Jonas, ki myan do makatayrahemaw a ansagan birayaw a naynepdep.
5 Então, temeram os marinheiros, e clamava cada um ao seu deus, e lançavam no mar as fazendas que estavam no navio, para o aliviarem do seu peso; Jonas, porém, desceu aos lugares do porão, e se deitou, e dormia um profundo sono.
6 Dawriw nakaboyan sya no kapitanaw no birayaw. Pinaydabdab na a kāna, “Āngo ta mapakdoh mo paw makaycheh? Kawanem ka! Maybangon ka daw, as kan maydasal ka pad dyos mwaw, ta arā na yaten a chāsi as dyi ta madiman.”
6 E o mestre do navio chegou-se a ele e disse-lhe: Que tens, dormente? Levanta-te, invoca o teu Deus; talvez assim Deus se lembre de nós para que não pereçamos.
7 Do dāwri, binatabata dan tripolanti saw do katakatayisa dyira a kon da, “Magbibinonōtan ta tan mapatakan ta an sino naynamotan no nyaya didigra?” Dawa, nagbinonōtan sa, ki nabōnot ngaran ni Jonas.
7 E dizia cada um ao seu companheiro: Vinde, e lancemos sortes, para que saibamos por que causa nos sobreveio este mal. E lançaram sortes, e a sorte caiu sobre Jonas.
8 Dawa, inyahes da di Jonas a kon da, “Ngay, ibahey mo pa dyamen an sino nakayapwan nya a didigra. Āngo chabalay mo dya? Taga dino ka? Āngo nasyon a nakayapwan mo, as kan āngo tribo mo?”
8 Então, lhe disseram: Declara-nos tu, agora, por que razão nos sobreveio este mal. Que ocupação é a tua? E donde vens? Qual é a tua terra? E de que povo és tu?
9 Ki initbay ni Jonas a kāna, “Asa 'kwaw a Hebreo kan managdaydāyaw di ĀPO, iyaw Dyos no hanyit a iyaw namarswa so tāw kan iyaw tanaya.”
9 E ele lhes disse: Eu sou hebreu e temo ao Senhor , o Deus do céu, que fez o mar e a terra seca.
10 Inbahey na pa dyira a madama na payayowan si ĀPO.
10 Então, os homens se encheram de grande temor e lhe disseram: Por que fizeste tu isso? Pois sabiam os homens que fugia de diante do Senhor , porque ele lho tinha declarado.
11 Ki ranan da a mangosisa sya, naypaypāngay paw no bagyowaw. Dawa, inyahes darana di Jonas, “Āngo paro parinen namen dyimo tan mangheteng bagyowaya a mangrarayaw dyaten?”
11 E disseram-lhe: Que te faremos nós, para que o mar se acalme? Por que o mar se elevava e engrossava cada vez mais.
12 Ki initbay ni Jonas a kāna, “Na! Itapwak nyo na yaken ah, tan magtalnaw bagyowaya, ta chapatak ko a yaken naynamotan nyaya laklak-amen ta.”
12 E ele lhes disse: Levantai-me e lançai-me ao mar, e o mar se aquietará; porque eu sei que, por minha causa, vos sobreveio esta grande tempestade.
13 Ki basbāli a in-godes dan tripolantyaw nangawod tan makapaypayraya sa. Ki alit na kinabaelan daba maynamot ta naypaypataywara paw salawsawaw.
13 Entretanto, os homens remavam, esforçando-se por alcançar a terra, mas não podiam, porquanto o mar se ia embravecendo cada vez mais contra eles.
14 Dawa, do dāwri, nangngengengey sa nagpakpakaāsi di ĀPO a kon da, “ĀPO, dyi mo pakono yamen a nonolay a madiman an dimanen namen nya tawo a abos gatos. On, dyi mo pakono yamen a pagatosen, ta imom ĀPO makin plano so tabo as iyaw nya bagyo, ki yapod bokod mo a pagayatan.”
14 Então, clamaram ao Senhor e disseram: Ah! Senhor ! Nós te rogamos! Não pereçamos por causa da vida deste homem, e não ponhas sobre nós o sangue inocente; porque tu, Senhor , fizeste como te aprouve.
15 Do dāwri, kinatkat das Jonas, as nakapagtos da sya do tāw, ki nānyeng a nandinak.
15 E levantaram Jonas e o lançaram ao mar; e cessou o mar da sua fúria.
16 Do dāwri, oltimo nakāmo da no tripolanti saw di ĀPO. Sinpangan na, nangidāton sa di ĀPO, as insapata da a magsirbi dana sa dya.
16 Temeram, pois, estes homens ao Senhor com grande temor; e ofereceram sacrifícios ao Senhor e fizeram votos.
17 Ki nangmandar si ĀPO so rakoh a among a nanghamon di Jonas. Tatdo a karaw kan tatdo a kahep a minyan si Jonas do bodekaw no nya among.
17 Deparou, pois, o Senhor um grande peixe, para que tragasse a Jonas; e esteve Jonas três dias e três noites nas entranhas do peixe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Jonas 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.