Gênesis 43
Chirin ni Āpo Dyos (IVB) vs NTLH
1 Do dawri, taywara danaw kapaychateng do Kanaan.
1 A fome continuava muito grande em Canaã.
2 Dawa, do nakapatawos danaw a tabon irek da a insabat da a yapod Egipto, binata ni Jakob dyirad anak na saw a kāna, “Maybidi kamo pa do Egipto a mirwa a gomātang so aran dēkey pa kanen ta.”
2 Quando as famílias de Jacó e dos seus filhos comeram todo o mantimento que tinha sido trazido do Egito, Jacó disse aos filhos: — Voltem ao Egito e comprem mais um pouco de alimento para nós.
3 Ki tominbay si Joda a kāna, “Āmang, sinsinan abaw ballāag dyamen no mangitoray daw a dyi kami a mapaboya dya, an dyi namen a kayrayay iyaw ādi namenaya.
3 Mas Judá lembrou: — Aquele homem deixou bem claro que, se o nosso irmão não fosse junto com a gente, ele não nos receberia.
4 An palobosan mo ādi namenaya a machirayay, maybidi kami a gomātang so kanen ta.
4 Se o senhor deixar que ele vá, nós iremos comprar mantimentos para o senhor.
5 Amnan maskeh ka, mangay kami aba, mo Āmang, ta binataw no gobirnadoraw a dyi kami a mapaboya dya, an dyi namen a kayrayay iyaw ādi namenaya.”
5 Se o senhor não deixar, não iremos. Aquele homem disse assim: “Eu só os receberei se vocês trouxerem o seu irmão mais novo.”
6 Binata ni Jakob a kāna, “Āngo ta pinasabhayan nyo yaken so komwan a riribok? Āngo ta inbahey nyo pa a myan paw kakteh nyo a asa?”
6 Jacó disse: — Por que vocês fizeram cair tamanha desgraça sobre mim? Por que foram dizer ao tal homem que tinham outro irmão?
7 Ki tominbay sa a kon da, “On, ata, nawryaw inyahahes na maynamot do pamilya ta. Inyahes naw an sibibyay paw āmang namen kan an myan paw kakteh namen a asa. Tod namenaw a inatbay, ata, aba polos hahawen namen a ipahap naw kakteh namenaya.”
7 Eles responderam: — Aquele homem fez muitas perguntas a respeito de nós e da nossa família. Ele perguntou: “O pai de vocês ainda está vivo? Vocês têm mais um irmão?” Nós tivemos de responder às perguntas dele. Por acaso podíamos adivinhar que ele ia pedir que levássemos o nosso irmão?
8 Binata ni Joda di āmang na a kāna, “Pawnoten mo dyaken si Benhamin, ta mayam kami na sichangori tan dyi ta madiman do apteng kontodo siraw kamotdehan saya.
8 Aí Judá disse ao pai: — Deixe o rapaz por minha conta. Nós partiremos agora mesmo, e assim ninguém morrerá: nem nós, nem o senhor, nem os nossos filhinhos.
9 Yaken mangatbay kan makatoneng do byay na. Ikari ko dyimo, mo Āmang, a aywanan kwa maganay, ta an dyi kwa mapabidi dyimo a sibibyay, yaken anchiw mayrara so pamagatos mo a abos pandan.
9 Eu fico responsável por Benjamim. Se eu não o trouxer de volta são e salvo, o senhor poderá pôr a culpa em mim. Serei culpado diante do senhor pelo resto da minha vida.
10 Ta sichangori, ari kami na nakapaypirwa naybidi, an dyi kami a nabalabalay.”
10 Se não tivéssemos demorado tanto, já teríamos ido e voltado duas vezes.
11 Tominbay si Jakob dyira a kāna, “An nyaw machita a mawnotan aket, parinen nyo nya: Manghap kamo so napidi saya a kagaganayan a myan do tana taya dya, as posken nyo do kostal nyo saw, ta isāgot nyo di gobirnador, aran taydedekey pa a gom, balm, kan mirra a pamarin so bangbanglo. Manghap kamo pas mapalet a tagapolot no obas, kan asi sayan piniones kan almendras a kayokayo.
11 Então o pai disse: — Já que não existe outro jeito, façam o seguinte: ponham nos sacos alguns presentes para aquele homem. Levem os melhores produtos desta terra: um pouco de bálsamo, um pouco de mel,
12 Manghap kamo so kwarta a maypirwa akmas inhap nyowaya do nakangay nyowaw tan pabidyen nyo iyaw pinangay daya do kostal nyo saya kwarta. Angwan nagkamali sa.
12 Levem também o dinheiro em dobro, pois vocês precisam devolver a quantia que foi encontrada na boca dos sacos de mantimentos que vocês trouxeram. Deve ter havido algum engano.
13 Ahapen nyo pas Benhamin a ādi nyo, kan maybidi kamo do dawri a tawo.
13 Levem o irmão de vocês e vão depressa encontrar-se outra vez com aquele homem.
14 Si Āpo Dyos pakono a Manakabalin manoroh dyinyo so kāsi na tan chāsi naynyo no tawowaw kan palobosan naw kapaybidi da dyinyo da Simeon kan si Benhamin. Ta an yaken, abaw maparin ko an mabo ko saw anak ko!”
14 Que o Deus Todo-Poderoso faça com que ele tenha pena de vocês e deixe que o seu outro irmão e Benjamim voltem para casa. Quanto a mim, se tenho de perder os meus filhos, o que é que eu posso fazer?
15 Do dawri, inrobwat da saw rigalo kan kwarta da saw a maypirwa so kāro kan inhap daw do dāmwaw, as inhap da si Benhamin. Sinpangan na, nangay sa do Egipto, as napaboya sa di Jose.
15 Assim, os filhos de Jacó pegaram os presentes e o dinheiro em dobro e foram para o Egito, levando Benjamim. Logo que chegaram, foram falar com José.
16 Do nakaboyaw sya ni Jose a inyonot da si Benhamin, binata na do tinalek naw a mangaywan so bahay na a kāna, “Yangay mo saw nawaraya sichangori do bahay. Ibilin mo dyira do bahay a magparti sas binyay, as karotong da sya, ta koman kaminchi a tabo a mangaldaw do bahay.”
16 Quando José viu que Benjamim estava com eles, disse ao funcionário administrador da sua casa: — Leve esses homens até a minha casa. Mate um animal e prepare tudo, pois eles vão almoçar comigo hoje, ao meio-dia.
17 Nagtongpal iyaw talkenaw do inbaheyaw dya ni Jose, as inyangay na saw makakaktehaw do bahay ni Jose.
17 O administrador cumpriu a ordem e levou os irmãos até a casa de José.
18 Do nakatoneng daw sya a iyangay da sa do bahay ni Jose, namo sa. Binatabata da a kon da, “Nawri ngataw yangayan da dyaten dyaw maynamot do kwartaw a pinaybidi da do kostal taw do dāmo. Chakey na ngata a kelbaten nanchi yaten, as kasamsam na so asno ta saya, as kapayparin na dyaten a adipen da?”
18 Quando chegaram lá, eles ficaram com medo e disseram uns aos outros: — Trouxeram a gente para cá por causa do dinheiro que da outra vez foi colocado de volta nos sacos de mantimentos. Com certeza eles vão nos atacar, vão tomar de nós os nossos jumentos e obrigar a gente a trabalhar como escravos.
19 Dawa, do kawara daw do asdepanaw do bahay ni Jose, inasngenan da nachisaritaan talkenaw a makatoneng do bahayaw.
19 Assim que chegaram à porta da casa, disseram ao administrador:
20 Binata da dya a kon da, “Chāsi mo yamen, mo Āpo, kan adngeyen mo yamen. Nangay kami do dya do dāmwaw a gomnātang so kanen namen.
20 — Por favor, senhor! Já viemos aqui uma vez para comprar mantimentos.
21 Do nakaychehan namenaw do rarahan a maybidi do tana namen, iniwangan namen iyaw kostal namen saw, ki naboya namenaw a myan a tabo kwarta namen saw do hapot saw no kostal a aba polos naksay. Dawa, yangay namen sa a pabidyen.
21 Porém, quando chegamos ao lugar onde íamos passar a noite, abrimos os sacos de mantimentos, e na boca dos sacos cada um encontrou o seu dinheiro, sem faltar nada. Trouxemos esse dinheiro de volta
22 Nangyonot kami pa so igātang namen so kanen namen sichangori. Chapatak namen aba an sino napangay siras kwarta namen saw do kostal namen saw do kachwaw.”
22 e também temos mais dinheiro aqui para comprar mantimentos. Nós não sabemos quem colocou o dinheiro nos sacos de mantimentos.
23 Ki binata no talkenaw dyira a kāna, “Mabakel kamwaba, kan mamo kamwaba ah! Iyaw Dyos nyo a Dyosaw ni āmang nyo ngataw nanoroh dyinyo so kwarta nyo saw do kostal nyo, ta rinawat kwaw do kachwaw pinagbayad nyowaw.” Sinpangan na, pinahtot na si Simeon a pinarapa dyira.
23 Aí o administrador respondeu: — Fiquem tranquilos, não tenham medo. O Deus de vocês e do seu pai deve ter posto o dinheiro nos sacos de mantimentos para vocês, pois eu recebi o dinheiro que pagaram. O administrador trouxe Simeão ao lugar onde eles estavam.
24 Inyangay na sa do irahemaw no bahay ni Jose, as tinorohan na sa so ranom a paybanaw da so kokod daw, as nakapakan na siras asno da saw.
24 Depois os levou para dentro da casa, deu água para lavarem os pés e também deu de comer aos jumentos.
25 Katayoka da no kakaktehaw ni Jose a naybanaw, insagāna da saw rigalo daw do kawaraw ni Jose do kayegen danaw no araw, ta nadngey da a mangay a machisalap a koman dyira a mangaldaw.
25 Os irmãos prepararam os presentes que iam entregar a José quando ele viesse ao meio-dia, pois já sabiam que iam almoçar ali.
26 Do nakawaraw ni Jose, siraw inisdep daw a rigalo da, ki intoroh da dya, as nakapagrokob da do ratagaw do salapen naw.
26 Quando José chegou à sua casa, eles lhe entregaram os presentes que haviam trazido, se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
27 Sinpangan na, kinablaawan sa ni Jose, as nakaiyahes na sya an mango kayayan da. Inyahes na pa a kāna, “Ari pawri a sibibyay si āmang nyo a malkem dana a inbahey nyo dyaken? Mayit pawri?”
27 José perguntou como iam passando e depois disse: — E como vai o pai de vocês, aquele velho de quem me falaram? Ele ainda vive?
28 Tominbay sa a kon da, “Aryaw a sibibyay kan mayit paw adipen mwaw a āmang namen.” Minirwa dana sa nagrokob do salapen naw a mangipaboya so kapagdayaw da dya.
28 Eles responderam: — O seu humilde criado, o nosso pai, ainda está vivo e vai passando bem.
29 Do nakaboyaw sya ni Jose a myan si Benhamin a mismo na kakteh do āmang kan ānang, inyahes na dyira a kāna, “Ah, iyawriw nyaw bata nyowaw dyaken a boridek nyo?” Sinpangan na, binata na di Benhamin a kāna, “Bindisyonan pakono imo ni Āpo Dyos, barok!”
29 José olhou em volta e, quando viu Benjamim, o seu irmão por parte de pai e mãe, disse: — É esse o irmão mais moço de vocês, de quem me falaram? Que Deus o abençoe, meu filho!
30 Do dawri, naāsot rakoh a adaw ni Jose di Benhamin a ādi na, as makey dana a tomanyis. Insigīda a komnaro a nangay do kwarto na a tomnanyis.
30 Ao ver o seu irmão, José ficou tão emocionado, que teve vontade de chorar. Então foi para o seu quarto e ali chorou.
31 Nahay abas dēkey, nangay a nayramon, as nakapaybidi na do yanan daw no kakakteh na saw do nakapagpet naw so madididiw naw. Inbilin na dyirad adipen na saw a kāna, “Mangidasar kamo na.”
31 Quando conseguiu se controlar, lavou o rosto e saiu. E disse: — Sirvam o almoço.
32 Naychatanyi si Jose a komninan do asaw a lamisaan. Siraw kakakteh na saw, ki matarek iyaw kinanan da. As masaw a matarek pa dyirad Egipto saw a tawotawo, ta rahten daw machihanghang dyirad Hebreo saw a tawotawo, ta inbidang da sa a makabābaba.
32 Serviram o almoço a José numa mesa e aos seus irmãos em outra. E havia ainda outra mesa para os egípcios que estavam ali, pois estes, por motivos religiosos, eram proibidos de comer junto com os israelitas.
33 Do salapenaw no lamisaan a kanan ni Jose, naornos iyaw nakapaydisna da no kakakteh na saw yapo do katotonngan a mandad kaadedekeyan. Do kadlaw daw so ornos daw, naysinchichideb sa a masmasdaawan.
33 Os irmãos se sentaram de frente para José. Eles foram colocados por ordem de idade, desde o mais velho até o mais moço. Quando viram isso, eles começaram a olhar uns para os outros, muito admirados.
34 Yapo do lamisaanaw ni Jose, iyaw naitorohaw dyira a ichan da. Ki maydadima so kāro iyaw kanenaw ni Benhamin dyirad kakakteh na saw. Siraragsak sa a nachinom kan nachakan di Jose.
34 Serviram a eles da mesma comida que foi servida a José e deram a Benjamim cinco vezes mais comida do que aos outros. E eles beberam com José até ficarem alegres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.