Lucas 7

Biblica® Opna Lifandi Orð Nýja testamentið og Sálmarnir™ (ISL) vs BKJ

¹ Þegar Jesús hafði lokið við að tala til fólksins, fór hann aftur til Kapernaum.

¹ Ora, quando ele acabou todos os seus discursos aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.

² Rómverskur höfuðsmaður bjó þar og átti þræl sem var honum mjög kær. Nú lá þrællinn fyrir dauðanum.

² E o servo de um certo centurião, que era querido para ele, estava doente, prestes a morrer.

³ Þegar höfuðsmaðurinn frétti af Jesú, sendi hann nokkra virðulega Gyðinga til hans og bað hann að koma og lækna þrælinn.

³ E quando ele ouviu falar de Jesus, enviou-lhe os anciãos dos judeus, suplicando-lhe que viesse curar o seu servo.

⁴ Þeir báðu Jesú innilega að koma og hjálpa manninum og sögðu: „Hann á það skilið að þú hjálpir honum,

⁴ E, chegando eles junto de Jesus, suplicavam-lhe com instância, dizendo: Ele é digno de que lhe faças isto;

⁵ því hann elskar þjóð okkar og lét meira að segja byggja samkomuhúsið fyrir eigið fé.“

⁵ porque ele ama a nossa nação, e nos edificou a sinagoga.

⁶ — ausente —

⁶ Então, Jesus foi com eles. E quando já estava perto da casa, o centurião enviou-lhe amigos, dizendo-lhe: Senhor, não te incomodes; porque eu não sou digno de que tu entres debaixo do meu telhado;

⁷ — ausente —

⁷ e por isso nem eu considerei-me digno de ir a ti, mas dize uma palavra, e o meu servo será curado.

⁸ — ausente —

⁸ Porque eu também sou homem sob autoridade, e tenho soldados sob mim, e eu digo a um: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.

⁹ Jesús varð undrandi. Hann sneri sér að mannfjöldanum og sagði: „Aldrei hef ég hitt neinn Gyðing, sem átt hefur jafn mikla trú og þessi útlendingur.“

⁹ Quando Jesus ouviu essas coisas, maravilhou-se dele, e voltando-se, disse à multidão que o seguia: Digo-vos, eu não encontrei tão grande fé, não, não em Israel.

¹⁰ Þegar vinir höfuðsmannsins komu aftur inn í húsið fundu þeir þrælinn alheilbrigðan.

¹⁰ E retornando para casa os que haviam sido enviados, encontraram são o servo que estivera enfermo.

¹¹ Stuttu seinna fóru Jesús og lærisveinar hans til þorpsins Nain, og enn fylgdi mannfjöldinn.

¹¹ E aconteceu que, no dia seguinte, ele foi à cidade chamada Naim, e com ele iam muitos dos seus discípulos, e uma grande multidão.

¹² Þegar hann nálgaðist þorpshliðið, kom þar að líkfylgd. Hinn dáni var drengur, einkasonur móður sinnar sem var ekkja. Hópur syrgjandi þorpsbúa var í líkfylgdinni ásamt ekkjunni.

¹² Ora, quando ele chegou perto da porta da cidade, eis que ali um homem morto era carregado para fora, filho único de sua mãe, que era viúva; e uma grande multidão estava com ela.

¹³ Þegar Drottinn sá hana, kenndi hann í brjósti um hana og sagði: „Gráttu ekki.“

¹³ E, vendo-a, o Senhor se compadeceu dela, e disse-lhe: Não chores.

¹⁴ Síðan gekk hann að líkbörunum og snerti þær. Þeir sem báru, námu staðar og Jesús sagði: „Ungi maður, ég segi þér: Rístu upp!“

¹⁴ E, chegando-se, tocou o esquife; e os que o levavam pararam. E ele disse: Jovem, digo-te: Levanta-te.

¹⁵ Þá settist drengurinn upp og fór að tala við viðstadda! En Jesús gaf hann aftur móður hans.

¹⁵ E o que estivera morto sentou-se, e começou a falar. E ele entregou-o à sua mãe.

¹⁶ Mikil hræðsla greip um sig og fólkið lofaði Guð og hrópaði: „Voldugur spámaður er kominn fram á meðal okkar. Við höfum sannarlega séð Guð að verki í dag.“

¹⁶ E a todos sobreveio o temor, e eles glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós, e que Deus visitou o seu povo.

¹⁷ Og fréttin flaug um nágrennið og landið allt.

¹⁷ E este rumor sobre ele se espalhou por toda a Judeia, e por toda a região ao redor.

¹⁸ Lærisveinar Jóhannesar fluttu honum fréttirnar um verk Jesú.

¹⁸ E os discípulos de João relataram-lhe todas estas coisas.

¹⁹ Þegar hann heyrði þær, sendi hann tvo af lærisveinum sínum til Jesú og lét þá spyrja: „Ert þú Kristur? Eða eigum við að halda áfram að bíða hans?“

¹⁹ E João, chamando a si dois dos seus discípulos, enviou-os a Jesus, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?

²⁰ — ausente —

²⁰ Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos, dizendo: És tu aquele que deveria vir, ou devemos aguardar por outro?

²¹ — ausente —

²¹ E, na mesma hora, ele curou a muitos de suas enfermidades, e males, e espíritos malignos, e a muitos que eram cegos ele deu a visão.

²² — ausente —

²² Então, Jesus respondendo, disse-lhes: Ide, e anunciai a João as coisas que ouvis e vedes: que os cegos veem, os coxos andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados, e aos pobres é pregado o evangelho.

²³ Að lokum skuluð þið segja honum: Blessaður er sá sem ekki glatar trúnni á mig.“

²³ E abençoado é aquele que não se ofender em mim.

²⁴ Þegar þeir voru farnir, talaði Jesús við fólkið um Jóhannes og sagði: „Hver er hann, þessi maður, sem þið fóruð að sjá út í Júdeuauðninni? Fannst ykkur hann veikburða líkt og strá sem bærist í golunni?

²⁴ E quando os mensageiros de João partiram, ele começou a falar à multidão acerca de João: O que fostes ver no deserto? Uma cana agitada pelo vento?

²⁵ Var hann klæddur sem ríkmenni? Nei! Menn, sem lifa munaðarlífi, búa í höllum en ekki í eyðimörkum.

²⁵ Mas o que fostes ver? Um homem trajado de roupas delicadas? Eis que aqueles que vestem roupas esplêndidas, e vivem em delícias, estão nos tribunais reais.

²⁶ Hvað funduð þið þá? Spámann? Já, og meira en það!

²⁶ Mas o que fostes ver? Um profeta? Sim, eu vos digo, e muito mais do que um profeta.

²⁷ Biblían segir um hann: „Sjá, ég sendi boðbera minn á undan þér til að undirbúa komu þína.“

²⁷ Este é aquele, de quem está escrito: Eis que eu envio o meu mensageiro diante da tua face, que preparará diante de ti o teu caminho.

²⁸ Jóhannes er mestur allra manna, en samt er hinn minnsti þegn í guðsríki honum meiri.“

²⁸ E eu vos digo: Que entre os nascidos de mulher, não há maior profeta do que João, o Batista; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.

²⁹ Allir sem hlustuðu á Jóhannes – jafnvel þeir sem dýpst voru sokknir í synd – beygðu sig að kröfu Guðs og létu skírast.

²⁹ E todo o povo que o ouviu e os publicanos, tendo sido batizados com o batismo de João, justificaram a Deus.

³⁰ En farísearnir og lögvitringarnir höfnuðu áformi Guðs um þá og vildu ekki láta skírast.

³⁰ Mas os fariseus e os intérpretes da lei rejeitaram o conselho de Deus contra si mesmos, não tendo sido batizados por ele.

³¹ „Við hvað á ég að líkja slíkum mönnum?“ spurði Jesús.

³¹ E disse o Senhor: A quem, pois, eu compararei os homens desta geração, e a quem eles são semelhantes?

³² „Þeir eru eins og börn sem kalla hvert til annars: „Við fórum í brúðkaupsleik en þið vilduð ekki vera með, þá fórum við í jarðarfararleik en þið vilduð samt ekki vera með.“

³² Eles são semelhantes às crianças que, assentadas nas praças, chamam umas às outras, e dizem: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamo-vos murmurações, e não lamentastes.

³³ Jóhannes fastaði oft og bragðaði aldrei áfengi, en þá sögðu menn: „Hann hlýtur að vera skrýtinn.“

³³ Porque veio João, o Batista, que não comia pão nem bebia vinho, e dizeis: Ele tem um demônio.

³⁴ En þegar ég borða og drekk eins og aðrir, þá er sagt: „Þessi Jesús, hann er nú meira átvaglið og hann drekkur meira að segja líka! Og vinir hans, það er ljóta hyskið.“

³⁴ Veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um homem comilão e bebedor de vinho, amigo dos publicanos e pecadores.

³⁵ Alltaf finnið þið eitthvað til að afsaka ykkur með.“

³⁵ Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.

³⁶ Einn af faríseunum bauð Jesú til máltíðar heima hjá sér og hann þáði boðið. Þeir voru ný sestir að matnum

³⁶ E um dos fariseus desejava que ele comesse com ele. E ele entrando na casa do fariseu, reclinou-se à mesa.

³⁷ þegar kona nokkur kom inn utan af götunni. Hún var skækja sem hafði frétt að Jesús væri þarna og kom því með flösku af dýrindis ilmolíu.

³⁷ E eis que uma mulher da cidade, que era uma pecadora, sabendo que Jesus estava à mesa na casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com unguento,

³⁸ Hún gekk rakleitt til Jesú og kraup grátandi að fótum hans. Tár hennar féllu á fætur hans, en hún þurrkaði þá með hári sínu, kyssti þá og hellti síðan ilmolíu yfir.

³⁸ e ficando atrás de seus pés chorando, começou a derramar lágrimas sobre os seus pés, e enxugava-lhos com os cabelos da sua cabeça, e beijava-lhe os pés, e ungia-os com o unguento.

³⁹ Þegar faríseinn sem boðið hafði Jesú sá þetta, og þekkti konuna, sagði hann við sjálfan sig: „Það er auðséð að Jesús er ekki spámaður, því ef Guð hefði sent hann, hlyti hann að vita hvers konar kona þetta er.“

³⁹ Ora, quando o fariseu que o havia convidado viu isto, falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e que tipo de mulher é esta que o toca; pois ela é uma pecadora.

⁴⁰ Þá sagði Jesús við faríseann: „Símon, ég þarf að segja þér nokkuð.“

⁴⁰ E respondendo, Jesus disse-lhe: Simão, eu tenho algo a dizer-te. E ele disse: Mestre, diga.

⁴¹ Þá sagði Jesús honum eftirfarandi sögu: „Tveir menn fengu peninga að láni hjá auðmanni. Annar fékk fimm hundruð þúsund krónur, en hinn fimmtíu þúsund.

⁴¹ Havia um certo credor que tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinquenta.

⁴² En þegar að gjalddaga kom gat hvorugur greitt. Maðurinn gaf þeim þá báðum eftir skuldina og þeir þurftu ekkert að borga! Hvor þeirra heldur þú að hafi elskað hann meira á eftir?“

⁴² E, não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Dize, pois, qual deles o amará mais?

⁴³ „Sá sem skuldaði honum meira, býst ég við,“ svaraði Símon. „Alveg rétt!“ sagði Jesús.

⁴³ E Simão, respondendo, disse: Eu suponho que é aquele a quem mais perdoou. E ele lhe disse: Tu julgaste corretamente.

⁴⁴ Síðan sneri hann sér að konunni og sagði: „Símon, sjáðu þessa konu sem krýpur hérna. Þegar ég kom inn, léstu það ógert að koma með vatn og þvo rykið af fótum mínum, en hún þvoði þá með tárum sínum og þurrkaði þá með hárinu.

⁴⁴ E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Eu entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta derramou lágrimas sobre os meus pés, e os enxugou com os cabelos de sua cabeça.

⁴⁵ Ekki heilsaðir þú mér með kossi eins og venja er, en hún hefur kysst fætur mína án afláts frá því ég kom.

⁴⁵ Tu não me beijaste, mas esta mulher desde que entrou, não parou de beijar os meus pés.

⁴⁶ Þú sinntir ekki þeirri almennu kurteisi að smyrja höfuð mitt með ólífuolíu, en hún hellti dýrri ilmolíu yfir fætur mína.

⁴⁶ Tu não ungiste a minha cabeça com óleo; mas esta mulher com unguento ungiu os meus pés.

⁴⁷ Því segi ég þér, allar hennar mörgu syndir eru fyrirgefnar – og þess vegna elskar hún mig mikið. En sá sem lítið er fyrirgefið, elskar lítið.“

⁴⁷ Por isso, eu te digo: Os pecados dela, que são muitos, lhe são perdoados, porque ela muito amou; mas a quem pouco é perdoado, pouco ama.

⁴⁸ Jesús sagði síðan við konuna: „Syndir þínar eru fyrirgefnar.“

⁴⁸ E disse-lhe: Os teus pecados são perdoados.

⁴⁹ „Hvað heldur þessi maður eiginlega að hann sé,“ sögðu gestirnir hver við annan. „Hann gengur um og fyrirgefur syndir.“

⁴⁹ E os que estavam à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este, que também perdoa pecados?

⁵⁰ En Jesús sagði við konuna: „Trú þín hefur frelsað þig, farðu í friði.“

⁵⁰ E ele disse à mulher: A tua fé te salvou; vai em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.

💬 Explicar Lucas 7 no WhatsApp Sobre a Bíblia com IA →