Romanos 4
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs VC
1 Ay nu mepanggap kitu Abraham, nga apuapu mi nga Judyu, ay nágan lugud ya makagi tada?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ata nu nebíláng ka namáru gapu kadatu kinuw-kuwa na, ay annung na ya magpasindáyaw. Ngamay akkan mà ittu tu gapu na, ay túya akkan na mabalin ya magpasindáyaw kiya àráng ne Dios.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Ata nán na mà kiya nesúrát ta bàbànán ne Dios nga, “Kinurug tu Abraham tu kari ne Dios, ay díkod ittu tu gapu na nga nebíláng ne Dios ka namáru.”
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 Ya midde kiya magubra, ay akkan mebíláng nga pagkallà kaggína, áta ittu mà lugud ya tangdán na.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 Ngamay bíláng nga pagkallà ne Dios ya angngibíláng na ka namáru kadaya tolay gapu kiya angngurug da kaggína nga mamakawan kadaya bas-básul da, nga akkan gapu kadaya kuk-kuwaan da nga napiya.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 Ay oray tu Ari David, ay nán na nga maganggam ya tolay ya ibíláng ne Dios ka namáru akkan gapu kadaya kuk-kuwaan na nga napiya, nu di gapu ki angngurug na, áta nán na nga,
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 “Maganggam daya tolay ya pinakawan ne Dios sin, se daya nippà na daya bas-básul da.
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 Maganggam daya tolay ya kinaligpanán ne Dios daya bas-básul da ngin,”
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Idi kadi nga panagganggam, ay midde yala kadaya nagpakúgit? Akkan! Nu di pe kadaya akkan pikam ma nagpakúgit nga mangurug ke Dios. Ata ammu tada ngin na nebíláng ne Dios ka namáru tu Abraham gapu wala kitu angngurug na.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 Ay nàwa idi kitu Abraham kitu akkan na pikam ma nagkúgit.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Ay tu nagkúgit tu Abraham, ay ittu tun tu pangimaddán na nga nebíláng ne Dios sin ka namáru, gapu kiya angngurug na kaggína kitu akkan na pikam ma nagkúgit. Ay díkod, tu Abraham ya árig ama ngámin daya ibíláng ne Dios ka namáru gapu ki angngurug da, oray akkan da nga nagpakúgit.
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 Ay aggína pe ya bíláng ama daya nagpakúgit, akkan nala gapu ta nagpakúgit da ngin, nu di gapu kiya angngurug da nga ummán kitu angngurug na kitu akkan na pikam ma nagkúgit.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Ay nekari ne Dios kitu Abraham se kadatu gakagaka na, nga mepakin-kuwa kaggída idi ya kalawagán. Nekari na yán akkan gapu ki angngikurug na kadatu lin-lintag tu Moses, nu di gapu kiya angngurug na, nga ittu tu gapu na nga nebíláng ne Dios ka namáru.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Ay nu kadaya mangikur-kurug kadaya lin-lintag ya kepakin-kuwaán naya kalawagán, ay di lugud da áwan sur-surbi naya angngurug, ay se bíláng áwan pe yin sur-surbi naya namnamáan da nga kari ne Dios?
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ay daya lin-lintag ya gapu naya angngalùsaw ne Dios kadaya tolay. Ay áwan tolay ya makagi nga di mangur-kurug ki lintag nu áwan ya lintag.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 Ay túya, datu nekari ne Dios, ay mepanamnáma ngala kadaya mangurug kaggína, ta senu mepassingan na pagkallà na ngala datun na kari na. Nesip-sipata na kaggína kampela ngin nin, nga tungpálan na tun na kari na kadaya ngámin na mangurug kaggína, nga ittu daya bíláng nga gakagaka tu Abraham. Ay dayán na bíláng gakagaka tu Abraham, ay daya mangikur-kurug kadaya lin-lintag se daya mangurug ke Dios, nga ummán kitu inangngurug tu Abraham. Ata aggína ya árig ama tada ngámin.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Nakagi yanin kiya nesúrát ta bàbànán ne Dios kane kagiyan ne Dios ke Abraham ya, “Ikaw win ya ama daya adu wa tolay kadaya nagbal-baláki nga íli,” nán na. Aggína kurug ya ama tada kiya àráng ne Dios nga ittu ya kinurug na. E Dios sala ya makapaltu, se aggína ngala ya makapaltuwád kadaya áwan.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Oray nu áwan namnáma tu Abraham nga makapútut, ay nangurug kammala kitu nekari ne Dios kaggína nga magbalin ka ama daya adu wa tolay kadaya nagbal-baláki nga giyán. Kinagi ne Dios kaggína nga, “Ummán kiyán ya kaadu daya magbalin ka pútut mu,” nán na kane ipassingan na kitu Abraham ya kaadu daya bittuwan.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ay kitun na nangngagi ne Dios, ay nakapsut tu baggi natu Abraham min, ta moli magatut tu dagun na ngin. Ay tu Sara nga atáwa na, ay akkan magan-anà. Ngamay oray nu mapakuna, ay akkan wayya nga kumapsut tu angngurug na ke Dios.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Akkan nagduwaduwa kitu nekari ne Dios kaggína, nu di lugud da lumigda tu angngurug na, se dinay-dáyaw na nge Dios.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ata kinurug na tutu wala nga màwa ne Dios nga tungpálan ya kari na.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 Ay tútu nebíláng ne Dios ka namáru gapu kitu angngurug na kaggína.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Ngamay tu nán na kitu nesúrát, ay akkan nala aggína tu nán na nga mebíláng ka namáru,
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 áta mepapan pe kadàtada tun. Mebíláng ta pe ka namáru ki àráng ne Dios nu mangurug ta kaggína. Aggína tu namaltu kammin ke Jesus nga ittu ya Apu tada,
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 nga ittu pe tu pinapatay da gapu kadaya bas-básul tada. Ay se yala nga pinaltu kammin ne Dios, ta senu akkan tada mapabásul lin.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.