Marcos 6

Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Ay nagtálaw kitúni ye Jesus se la mawe kitu íli na kampela ngin nin. Ay kumíwid pe datu tù-tùgúdán na.
1 Depois, ele partiu dali e foi para a sua pátria, seguido de seus discípulos.
2 Ay kane algaw wa aggiimáng, ay nagtùgud kitu sinagoga da. Ay nasdaáwan datu adu wa naggigìna kaggína nga nán da, “Kawà nád ya nakammuwán nedi ya tolay kadayán? Se kawà naya naggayatán naya sírib na se ya pannakabalin na nga mangwa kadaya nakas-kasdáaw wa mà-màwa?
2 Quando chegou o dia de sábado, começou a ensinar na sinagoga. Muitos o ouviam e, tomados de admiração, diziam: Donde lhe vem isso? Que sabedoria é essa que lhe foi dada, e como se operam por suas mãos tão grandes milagres?
3 Di mà ittu yán tu karpinteru wa an-anà ne Maria? Ay de Santiago se Jose se Simon se Judas daya wawwági na? Ay di mà a mag-agyán pe kanedi daya wawwági na nga babbay?” nán da. Ay ittu win tu akkan da nga angngurug gin kaggína.
3 Não é ele o carpinteiro, o filho de Maria, o irmão de Tiago, de José, de Judas e de Simão? Não vivem aqui entre nós também suas irmãs? E ficaram perplexos a seu respeito.
4 Ay tútu nán ne Jesus kaggída, “Maday-dáyaw ya pagbàbànánan ne Dios kadaya oray wà na nga íli, malaksid dala kiya íli na kampela ngin nin se kadaya pan-pane na se kadaya akkobung na,” nán na.
4 Mas Jesus disse-lhes: Um profeta só é desprezado na sua pátria, entre os seus parentes e na sua própria casa.
5 Ay díkod akkan nada mapassingannán ka nakas-kasdáaw, áta akkan da nga kurugan. Tittu wala datu ag-aggisa nga magtatakit ta inimmán na nga bummílag.
5 Não pôde fazer ali milagre algum. Curou apenas alguns poucos enfermos, impondo-lhes as mãos.
6 Ay pagballà nada tura da maddi mangurug kaggína.
6 Admirava-se ele da desconfiança deles. E ensinando, percorria as aldeias circunvizinhas.
7 Ay kirrawán na datu sangapúlu se duwa, ay se nada ibon nga matagduduwa nga mawe magbàbànán. Ay niddán nada pe ka turáy da nga mamatálaw kadaya áran.
7 Então chamou os Doze e começou a enviá-los, dois a dois; e deu-lhes poder sobre os espíritos imundos.
8 Ay binílin nada nga nán na, “Akkan kayu tagge ya magbalubálun onu magtuputúput onu magtagipirà. May magtàdukud kayu wala,” nán na.
8 Ordenou-lhes que não levassem coisa alguma para o caminho, senão somente um bordão; nem pão, nem mochila, nem dinheiro no cinto;
9 Ay pinagsapátus nada may akkan nada tagge nga pinagbádu ka naglànù.
9 como calçado, unicamente sandálias, e que se não revestissem de duas túnicas.
10 “Ay nu nágan na nga balay ya linnà nu nga pagdagusán, ay akkan kayu magal-alit kiyán panda ki agtálaw nu,” nán na.
10 E disse-lhes: Em qualquer casa em que entrardes, ficai nela, até vos retirardes dali.
11 “Ay nu atán íli nga mangagáwa se akkan manggìna kadakayu, ay panáwan nuda ngala, ngamay sap-sapuwán nu daya tápù kadaya bingil nu kiya aglikud nu ngin nga mawe ka angngipakammu nu wa nadakè ya kinuwa da kadakayu,” nán ne Jesus kaggída.
11 Se em algum lugar não vos receberem nem vos escutarem, saí dali e sacudi o pó dos vossos pés em testemunho contra ele.
12 Ay díkod ittu win tu nagkakápan datu tù-tùgúdán na ngin, ay se da nebàbànán nga masápul la makappoli daya tolay kadaya bas-básul da.
12 Eles partiram e pregaram a penitência.
13 Ay adu datu pinat-patálaw da nga ar-áran kadatu tolay, se adu datu magtatakit ta linùlosán da ka denu, ay bummílag da.
13 Expeliam numerosos demônios, ungiam com óleo a muitos enfermos e os curavam.
14 Ay nadámag pe natu Ari Herodes ya mepanggap ke Jesus, áta nagdinnámag ya ngágan na. Ay díkod nán datu duddúma nga, “Aggína kam tu Juan na marammawtisár ra linumtu kammin,” nán da. “Ay túya atán ya pannakabalin na nga mangwa kadaya nakas-kasdáaw,” nán da.
14 O rei Herodes ouviu falar de Jesus, cujo nome se tornara célebre. Dizia-se: João Batista ressurgiu dos mortos e por isso o poder de fazer milagres opera nele.
15 Ay nán datu duddúma nga magbaabáag, “E Elias yán,” nán da. Ay nán datu duddúma nga, “Pagbàbànánan ne Dios yán na ummán kadatu nunna nga pagbàbànánan na kitun,” nán da.
15 Uns afirmavam: É Elias! Diziam outros: É um profeta como qualquer outro.
16 Ay nán pe natu Herodes sa, “E Juan kam yán na pinapútul ku kitun na linumtu kammin,” nán na.
16 Ouvindo isto, Herodes repetia: É João, a quem mandei decapitar. Ele ressuscitou!
17 Ata tu Herodes kam tu namatiliw kitu Juan se itu nagpebálud kaggína gapu kitu Herodias sa ípág na nga atáwa tu Felipe, áta inatawán na.
17 Pois o próprio Herodes mandara prender João e acorrentá-lo no cárcere, por causa de Herodíades, mulher de seu irmão Filipe, com a qual ele se tinha casado.
18 Ata kag-kagiyan peyang tu Juan kitu Herodes ya, “Nadakè a atawán mu ya ípág mu,” nán na kaggína.
18 João tinha dito a Herodes: Não te é permitido ter a mulher de teu irmão.
19 Ay díkod tútu inangngalùsaw natu Herodias kitu Juan. Ay piyán na tutu wala nga patayan ngamay áwan na nga màwa,
19 Por isso Herodíades o odiava e queria matá-lo, não o conseguindo, porém.
20 ta mansing tu Herodes kitu Juan, áta ammu na nga namáru wa tolay, ay se kur-kurugan na nge Dios. Nu magìna na nge Juan, ay mariribù pànang, ngamay pàgan na mà nga gigìnán datu kag-kagiyan tu Juan.
20 Pois Herodes respeitava João, sabendo que era um homem justo e santo; protegia-o e, quando o ouvia, sentia-se embaraçado. Mas, mesmo assim, de boa mente o ouvia.
21 May kane din umbet tin tu algaw wa nekeanà tu Herodes, ay nagsay-am, se na inayabán ngámin datu ap-apu ka Galilea se datu kak-kapitán datu suldádu da se datu ngámin na nangátu wa tolay kitúni.
21 Chegou, porém, um dia favorável em que Herodes, por ocasião do seu natalício, deu um banquete aos grandes de sua corte, aos seus oficiais e aos principais da Galiléia.
22 Ay kane umbet tu an-anà tu Herodias sa babbalásang se magsála kitu àráng de Herodes se ngámin datu sangaíli na, ay naganggam tutu wala pànang tu Herodes se datu sangaíli na. Ay tútu nán na kitu babbalásang, “Magadang ka oray iinna, ay idde ku kikaw,” nán na.
22 A filha de Herodíades apresentou-se e pôs-se a dançar, com grande satisfação de Herodes e dos seus convivas. Disse o rei à moça: Pede-me o que quiseres, e eu to darei.
23 “Ikari ku tutu wala nga idde ku oray nágan naya piyám, oray gudduwa naya pangiturayán ku,” nán na.
23 E jurou-lhe: Tudo o que me pedires te darei, ainda que seja a metade do meu reino.
24 Ay tútu nawe tu babbalásang nga nepamutù kitu ina na nu nágan natu agngan na kitu ári. Ay nán na, “Nágan naya agngan ku?” nán na. Ay nán natu ina na, “Ya úlu ne Juan na marammawtisár, nán mu,” nán tu ina na.
24 Ela saiu e perguntou à sua mãe: Que hei de pedir? E a mãe respondeu: A cabeça de João Batista.
25 Ay tútu nagulli tu babbalásang kitu giyán natu ári se na nán, “Ya úlu ne Juan na mamawtisár ya piyán ku wa iddem kiyà kídi yin na nippapáy ka paláter,” nán na.
25 Tornando logo a entrar apressadamente à presença do rei, exprimiu-lhe seu desejo: Quero que sem demora me dês a cabeça de João Batista.
26 Ay nagpannakit pànang tu ári, ngamay gapu ta nekar-kari na kitu àráng datu sangaíli na, ay akkan na makagi ya akkan kaggína.
26 O rei entristeceu-se; todavia, por causa da sua promessa e dos convivas, não quis recusar.
27 Ay díkod nepilbet na tu úlu tu Juan kitu isa nga guwardiya. Ay tútu nawe tu guwardiya nga pinútul tu Juan nga atán kitu agba-balúdán.
27 Sem tardar, enviou um carrasco com a ordem de trazer a cabeça de João. Ele foi, decapitou João no cárcere,
28 Ay nilbet na tu úlu nga nippapáy ka paláter, ay se na nga idde pe yin kitu babbalásang. Ay díkod nidde natu babbalásang pe yin kitu ina na.
28 trouxe a sua cabeça num prato e a deu à moça, e esta a entregou à sua mãe.
29 Ay kane magìna datu tù-tùgúdán tu Juan tu nàwa kaggína, ay nawe da nga inalà tu baggi na ay se da netaman.
29 Ouvindo isto, os seus discípulos foram tomar o seu corpo e o depositaram num sepulcro.
30 Ay inumbet pe yin datu sangapúlu se duwa nga nebon ne Jesus. Ay kinagi da kaggína ngámin datu kinuw-kuwa da se datu netù-tùgud da.
30 Os apóstolos voltaram para junto de Jesus e contaram-lhe tudo o que haviam feito e ensinado.
31 Ay adu pe datu tolay ya naglalbet kitu giyán da. Ay díkod oray tu mangán, ay akkan matagammu de Jesus se datu tù-tùgúdán na. Ay tútu nán na kaggída, “Mawe tada nga magatittu ta senu makemáng kayu ka bittì,” nán na.
31 Ele disse-lhes: Vinde à parte, para algum lugar deserto, e descansai um pouco. Porque eram muitos os que iam e vinham e nem tinham tempo para comer.
32 Ay tútu nagbiray da ngin na nawe magat-atittu kitu giyán nga áwan tolay.
32 Partiram na barca para um lugar solitário, à parte.
33 Ngamay adu datu tolay ya nakasingan kaggída kitu neduddúlay da, ay nalásin dada. Ay díkod ngámin datu naggayát kadatu il-íli da, ay nagsasal-ay da ngala ta kumiguru da nga dumatang kitu dúngan de Jesus. Ay nunna da nga nakadatang.
33 Mas viram-nos partir. Por isso, muitos deles perceberam para onde iam, e de todas as cidades acorreram a pé para o lugar aonde se dirigiam, e chegaram primeiro que eles.
34 Ay kane din maglagsi ye Jesus kitu biray, ay nasingan na datu adu tutu wala nga tolay, ay nakalakkán pànang kaggída kane pak-pakilamtan na nga ummán da ka karneru wa áwan ya magtar-tarakan kaggída. Ay díkod tútu ginayatán na manin tu magtùgud kaggída. Ay adu tu netù-tùgud na kaggída.
34 Ao desembarcar, Jesus viu uma grande multidão e compadeceu-se dela, porque era como ovelhas que não têm pastor. E começou a ensinar-lhes muitas coisas.
35 Ay kane din na gumídagídám mala ngin, ay inumbet datu tù-tùgúdán na ngin nga nán da, “Gídám min, ay áwan mà babalay kídi ir-ir-er,” nán da.
35 A hora já estava bem avançada quando se achegaram a ele os seus discípulos e disseram: Este lugar é deserto, e já é tarde.
36 “Ay túya napiya nu papannam mala ngin daya tolay ta senu makammu da kampela ngin nin na mawe magsápul ka gatángan da nga kanan da kadaya íli se kadaya babalay kiya lebulebut tada,” nán da.
36 Despede-os, para irem aos sítios e aldeias vizinhas a comprar algum alimento.
37 Ngamay nán ne Jesus nga summungbát kaggída, “Iddán nuda ka kanan da,” nán na. Ay tútu summungbát da kaggína nga nán da, “Kawà na pe ya pangalakkán mi ka igátang mi ka kanan da nga magbanor ka duwa gatut ta denari,” nán da ke Jesus.
37 Mas ele respondeu-lhes: Dai-lhes vós mesmos de comer. Replicaram-lhe: Iremos comprar duzentos denários de pão para dar-lhes de comer?
38 Ay tútu nán na, “Piga pikam tu sinápay nu ta? Sinnan nu mán,” nán na. Ay tútu nawe da siningan, ay, “Atán limma bukal se atán duwa nga sissida,” nán da.
38 Ele perguntou-lhes: Quantos pães tendes? Ide ver. Depois de se terem informado, disseram: Cinco, e dois peixes.
39 Ay díkod pinagtugaw na nga pinagbabagtu datu tolay kitu kakadtán.
39 Ordenou-lhes que mandassem todos sentar-se, em grupos, na relva verde.
40 Ay díkod nagbagbagtu datu tolay. Agmamagatut ta tolay tu duddúma nga bagtu, ay aglilimma púlu tu duddúma.
40 E assentaram-se em grupos de cem e de cinqüenta.
41 Ay se la inalà ne Jesus sin datu limma nga bukal sinápay se datu duwa ngabgi nga sissida, se naglángad ka lángit nga nagiyáman ke Dios gapu kadatun. Ay se na sinappitappig tu sinápay se na pekípát kadatu tù-tùgúdán na kadatu tolay. Ay nepekípát na pe datu duwa nga sissida kaggída ngámin.
41 Então tomou os cinco pães e os dois peixes e, erguendo os olhos ao céu, abençoou-os, partiu-os e os deu a seus discípulos, para que lhos distribuíssem, e repartiu entre todos os dois peixes.
42 Ay tútu nagkakán da, ay nabtug da ngámin.
42 Todos comeram e ficaram fartos.
43 Ay nakùnud da pikam ka sangapúlu se duwa nga baki nga bunna.
43 Recolheram do que sobrou doze cestos cheios de pedaços, e os restos dos peixes.
44 Ay limma ríbu tu bíláng datu lalláki yala nga nangán.
44 Foram cinco mil os homens que haviam comido daqueles pães.
45 Ay kitu ligge ne Jesus nga mamuwà kadatu tolay, ay pinaginunna na ngala ngin datu tù-tùgúdán na nga pinagbatta ta mawe da ka Betsaida nga panidmáng natu pisung.
45 Imediatamente ele obrigou os seus discípulos a subirem para a barca, para que chegassem antes dele à outra margem, em frente de Betsaida, enquanto ele mesmo despedia o povo.
46 Ay kane maparbuwát na ngámin nin datu tolay, ay nanùdu pe yin kitu bantay ta mawe ya magkar-karárag.
46 E despedido que foi o povo, retirou-se ao monte para orar.
47 Ay kane din gid-gidám min, ay uwad din tu biray kitu túlad natu pisung. Ay uwad kam me Jesus kitu bantay nga sissa.
47 À noite, achava-se a barca no meio do lago e ele, a sós, em terra.
48 Ay sisinnán na nga masulitán datu tù-tùgúdán na ngin na makauweuwela ta mepasabat tu báli kaggída. Ay kane din danni láwa ngala ngin, ay dinatang nada kitu giyán da. Ay nagdal-dalen kitu otun tu danum. Ay làlápan nada kuma,
48 Vendo-os se fatigarem em remar, sendo-lhes o vento contrário, foi ter com eles pela quarta vigília da noite, andando por cima do mar, e fez como se fosse passar ao lado deles.
49 ngamay kane masingan da nga magdal-dalen kitu otun tu danum, ay dálin da nu balangobáng, ay tútu nakasáraw da.
49 À vista de Jesus, caminhando sobre o mar, pensaram que fosse um fantasma e gritaram;
50 Ata nagansing da tutu wala kane masingan da.
50 pois todos o viram e se assustaram. Mas ele logo lhes falou: Tranqüilizai-vos, sou eu; não vos assusteis!
51 Ay tútu nepagtakay kaggída ngin, ay nakusap pe yin tu báli. Ay tútu pinagballà da pànang ngin.
51 E subiu para a barca, junto deles, e o vento cessou. Todos se achavam tomados de um extremo pavor,
52 Ata oray tu kinuwa ne Jesus kadatu sinápay, ay akkan da pe ya naaw-awátan, áta akkan da mapal-pallíiw datu ur-uray da panggap kitu sinápay.
52 pois ainda não tinham compreendido o caso dos pães; os seus corações estavam insensíveis.
53 Ay kane dummung da ngin ka dammáng nga ittu tu nangibansiyán da kitu biray da, ay gumàdáng da ka Genesaret.
53 Navegaram para o outro lado e chegaram à região de Genesaré, onde aportaram.
54 Ay kane maglagsi da, ay nalásin datu tolay ye Jesus,
54 Assim que saíram da barca, o povo o reconheceu.
55 ay nedámag da kadatu ngámin na tolay kitúni ya íli. Ay díkod nilbetán da ngámin datu magtatakit kitu pagpagiyanán da ke Jesus ta paagásan dada kaggína.
55 Percorrendo toda aquela região, começaram a levar, em leitos, os que padeciam de algum mal, para o lugar onde ouviam dizer que ele se encontrava.
56 Ay oray ka wàna tu angngayán ne Jesus nga babbabalay se il-íli se kadatu agtatáwan, ìmuwán pe datu tolay datu magtatakit kaggína ay se da makim-imallà kaggína nga tùbítan da kuma oray tu arumaymáy yala natu bádu na. Ay ngámin datu nakatùbit, ay bummílag da.
56 Onde quer que ele entrasse, fosse nas aldeias ou nos povoados, ou nas cidades, punham os enfermos nas ruas e pediam-lhe que os deixassem tocar ao menos na orla de suas vestes. E todos os que tocavam em Jesus ficavam sãos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.