Lucas 15
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs ACF
1 Ay kitu isa nga algaw, ay nawe datu maragbásul se datu magpab-pabáyad ka buis nga maggigìna kadatu kag-kagiyan ne Jesus.
1 E Chegavam-se a ele todos os publicanos e pecadores para o ouvir.
2 Ay datu Pariseo se datu maragtùgud ki lintag daya Judyu, ay nagur-urímam da nga mangassap kaggína nga nán da, “Sinnan nu kod ya tolay kiyán! Tura na atangyaan daya maragbásul se meduwa pe ya mangán kaggída!” nán da.
2 E os fariseus e os escribas murmuravam, dizendo: Este recebe pecadores, e come com eles.
3 Ay tútu nán ne Jesus kaggída nga nagpangárig,
3 E ele lhes propôs esta parábola, dizendo:
4 “Ay kas pangarígan, ya isa kadakayu ay atán na magatut ta karneru na, ay se nawagwag ya isa. Nágan nád naya kuwaan na, nu di na panáwan datu siyám púlu se siyám kitu pagpastorán na se la mawe ya magsápul kitu isa nga ummawan panda kiya akasuwà na kaggína!” nán na.
4 Que homem dentre vós, tendo cem ovelhas, e perdendo uma delas, não deixa no deserto as noventa e nove, e vai após a perdida até que venha a achá-la?
5 “Ay nu masmà na, ay bugtúngan na ta maganggam pànang.
5 E achando-a, a põe sobre os seus ombros, jubiloso;
6 Ay nu dumatang kitu balay da, ay ayabán na ngámin datu ù-opun na se datu keliyán na, ay se na nán kaggída, ‘Maggan-gánas tada ta nasuwà ku kammin tu karnerù a nawagwag,’ nán na.
6 E, chegando a casa, convoca os amigos e vizinhos, dizendo-lhes: Alegrai-vos comigo, porque já achei a minha ovelha perdida.
7 Ay ikagì kadakayu nga ummán pe kídi ya màwa ka lángit. Nagà-gánas ya agpatag daya ilángit nu makappoli ya isa nga maragbásul kadaya bas-básul na ngam ya agpatag da kadaya siyám púlu se siyám nga áwan da pakappoliyán,” nán na.
7 Digo-vos que assim haverá alegria no céu por um pecador que se arrepende, mais do que por noventa e nove justos que não necessitam de arrependimento.
8 “Ay ummán pe kiya isa nga babay ya atán sangapúlu wa drakma na nga pinaláta, ay se turán na ngala nga netalàtà ya isa ka balay da. Ay díkod ya kuwaan na, ay manibat ka pingki se na kappiyánan na sapúlan. Ay kagedán na nga kappiyánan tu balay da panda kiya akasuwà na.
8 Ou qual a mulher que, tendo dez dracmas, se perder uma dracma, não acende a candeia, e varre a casa, e busca com diligência até a achar?
9 Ay nu masmà na ngin, ay idámag na kadaya ù-opun na se keliyán na se na nán kaggída, ‘Mepaganggam kayu kiyà ta nasuwà ku win tu pinalátà a netalàtà ku.’
9 E achando-a, convoca as amigas e vizinhas, dizendo: Alegrai-vos comigo, porque já achei a dracma perdida.
10 Ay ikagì kadakayu wa ummán pe kiyán ya agganggam daya anghel ne Dios nu makappoli ya isa nga maragbásul kadaya bas-básul na,” nán na.
10 Assim vos digo que há alegria diante dos anjos de Deus por um pecador que se arrepende.
11 Ay nán manin ne Jesus kaggída, “Atán tolay ya dudduwa daya annánà na. Ay laláki da nga duwa.
11 E disse: Um certo homem tinha dois filhos;
12 Ay nán natu udiyán kitu ama da, ‘Ama, iddem kiyà in daya ingánim kiyà kadaya kuw-kuwám,’ nán na. Ay díkod kinípát natu ama da datu kuw-kuwa na kaggída nga duwa.
12 E o mais moço deles disse ao pai: Pai, dá-me a parte dos bens que me pertence. E ele repartiu por eles a fazenda.
13 Akkan nabayág, ay neláku natu udiyán ngámin datu kípát na nga kuw-kuwa. Ay se yala nga nawe nanglemang ka adayyu wa íli. Ay nebárabárang na ngámin tu naglakúwán na kadatu ngáni na.
13 E, poucos dias depois, o filho mais novo, ajuntando tudo, partiu para uma terra longínqua, e ali desperdiçou os seus bens, vivendo dissolutamente.
14 Ay kane mammin na tutu wala ngámin nin, ay ittu pe tu naggulát tu íli nga napannán na. Ay díkod ittu tu akasápul na ngin kadatu masápul na.
14 E, havendo ele gastado tudo, houve naquela terra uma grande fome, e começou a padecer necessidades.
15 Ay tútu nagasassu kitu isa nga tolay kitúni nga íli. Ay díkod inalà na ka para pakkán ka ábuy.
15 E foi, e chegou-se a um dos cidadãos daquela terra, o qual o mandou para os seus campos, a apascentar porcos.
16 Ay nu mabalin kuma ngala ay mangán kitu angag ga mepakkán kadatu ábuy, áta akkan da iddán ka kanan na.
16 E desejava encher o seu estômago com as bolotas que os porcos comiam, e ninguém lhe dava nada.
17 Ay díkod napagmut na tu uray na, ay nán na, ‘Napì-piya kadatu pillu ne Ama, ta mangán da ka kustu, ay nasurù pikam ya mepakkán kaggída. May iyà ay atán nà ala kídi nga magbisibisin,’ nán na.
17 E, tornando em si, disse: Quantos jornaleiros de meu pai têm abundância de pão, e eu aqui pereço de fome!
18 Ay tútu nán na, ‘Magulli yà kammin ke Ama ta nán ku wala nga, Ama, nakabásul là ke Dios se kiya biyáng mu.
18 Levantar-me-ei, e irei ter com meu pai, e dir-lhe-ei: Pai, pequei contra o céu e perante ti;
19 Ay akkan nà in mebíláng ka an-anà mu, may alà nà ala ngin ka isa nga pilluwam,’ nán na nga naglam-lammat.
19 Já não sou digno de ser chamado teu filho; faze-me como um dos teus jornaleiros.
20 Ay tútu nagrabbuwát tin na magulli kammin kitu ama na.
20 E, levantando-se, foi para seu pai; e, quando ainda estava longe, viu-o seu pai, e se moveu de íntima compaixão e, correndo, lançou-se-lhe ao pescoço e o beijou.
21 ‘Ay Ama!’ nán na. ‘Nakabásul là ke Dios se kiya biyáng mu! Ay akkan nà mekari yin nga an-anà mu! Ibíláng nà ala ngin ka isa kadaya pilluwan mu,’ nán natu an-anà.
21 E o filho lhe disse: Pai, pequei contra o céu e perante ti, e já não sou digno de ser chamado teu filho.
22 Ngamay tu ama na ay kirrawán na datu asassu na nga nán na, ‘Magkaru kayu nga mangilbet kadatu kapiyaán na bádu, ta ibádu nu kaggína. Ay sangkilattán nu pe se sapatúsán nu pe,’ nán na kadatu asassu na.
22 Mas o pai disse aos seus servos: Trazei depressa a melhor roupa; e vesti-lho, e ponde-lhe um anel na mão, e alparcas nos pés;
23 ‘Ay mawe nu tàman tu pinalùmag ga urbun báka ta partiyan tada ta magsay-am tada. Maggan-gánas tada
23 E trazei o bezerro cevado, e matai-o; e comamos, e alegremo-nos;
24 ta ya an-anà ku wi, ay nebíláng ku wa natay yin may linumtu kammin, ay nawagwag may nasapúlán kammin,’ nán na. Ay tútu negayát tin tu aggan-gánas da.
24 Porque este meu filho estava morto, e reviveu, tinha-se perdido, e foi achado. E começaram a alegrar-se.
25 Ay tu manákam ma an-anà, ay uwad kitu tálun da. Ay kane mabuwà in, ay nagìna na datu magtutukár kane umad-adanni kitu balay da. Ay díkod nammuwán na nga magsasála da.
25 E o seu filho mais velho estava no campo; e quando veio, e chegou perto de casa, ouviu a música e as danças.
26 Ay tútu kirrawán na tu isa kadatu asassu da se na sinaludsud kaggína nu nágan natu màwa.
26 E, chamando um dos servos, perguntou-lhe que era aquilo.
27 Ay nán natu asassu, ‘Nagulli kammin tu wagim!’ nán na. ‘Ay ya ama mu, ay pinaparti na tu pinalùmag ga urbun báka ta napalbet na kammin ya an-anà na nga sibbibiyág ga áwan na nga nà-nàwaán,’ nán natu asassu.
27 E ele lhe disse: Veio teu irmão; e teu pai matou o bezerro cevado, porque o recebeu são e salvo.
28 Ay díkod nalùsaw tu manákam ma an-anà, ay maddi yin na lumnà kitu balay da. Ay tútu ummúlug tu ama na nga mawe ya manganannay kaggína.
28 Mas ele se indignou, e não queria entrar.
29 Ngamay nán na kitu ama na, ‘Ama, nabayág gà in na magikuwa kikaw wa ummán ka asassum, ay áwan ku wa di nekurug kadaya ngámin na nebobobon mu kiyà. Ay áwan mu pikam ma nidde kiyà oray isa ngala kadaya urbun kalding ka pagayabán ku kadaya ù-opun ku nga maggan-gánas.
29 E saindo o pai, instava com ele. Mas, respondendo ele, disse ao pai: Eis que te sirvo há tantos anos, sem nunca transgredir o teu mandamento, e nunca me deste um cabrito para alegrar-me com os meus amigos;
30 Ay kane lumtuwád ya an-anà mu wa nagragrag kiya ngámin na kuw-kuwám gapu kadaya put-púta, ay pinaparti mu tu pinalùmag ga urbun báka!’ nán na.
30 Vindo, porém, este teu filho, que desperdiçou os teus bens com as meretrizes, mataste-lhe o bezerro cevado.
31 Ay tútu summungbát tu ama na nga nán na, ‘Ugu, ikaw ay akkan ka nga magalialit ki giyán ku wi. Ay ngámin daya kuw-kuwà, ay kuw-kuwa muda pe yin.
31 E ele lhe disse: Filho, tu sempre estás comigo, e todas as minhas coisas são tuas;
32 Ay ya wagim ma nebíláng ku ka natay yin, ay linumtu kammin, nawagwag may nakaltuwád kammin. Ay túya rabbang na nga maggan-gánas tada!’ nán natu ama da,” nán ne Jesus.
32 Mas era justo alegrarmo-nos e folgarmos, porque este teu irmão estava morto, e reviveu; e tinha-se perdido, e achou-se.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.