Gênesis 48
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs NAA
1 Akkan nabayág ka panda, ay uwad nangidámag kitu Jose nga magtakit tu ama na. Díkod, nawe da nga maggaáma se tu Manase se tu Efraim.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Ay kane dumatang da, ay kinagi da kitu Jacob, “Atán ne Jose nga pútut mu nga maggagáyám kikaw,” nán da. Ay díkod, pinaturínán na la tu bumángun se magtugaw kitu káma na.
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 Ay nán tu Jacob kitu Jose, “E Dios nga mannakabalin, ay nagpassingan kiyà ka íli Luz ka Canaan. Binindisiyonán nà, ay se na
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 nán kiyà, ‘Paganában taka se paaduwan ku tutu wala daya gakagaka mu, ta pagbalinan kuda ka adu wa nagbal-baláki nga nas-nasiyon. Ipakin kuwa ku pe idi Canaan kaggída ka kuw-kuwa da ka áwan panda,’ nán na.
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Ay de Manase se Efraim nga pútupútut mu wa lalláki nga neanà kanedi Egipto kitu akkan ku pikam ma nilalbet kanedi, ay bíláng annánà kuda nga ummán kade Ruben se Simeon.
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Ay daya pútupútut mu pikam nga lalláki, ay ittu dayán daya pútut mu. Akkan ku ibíláng pútut ku dayán. Ay ipatáwid mu kaggída daya ipatáwid mu kuma kade Manase se Efraim.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Kuwaan ku idi gapu kitu ina mu wa Raquel. Nipnakit ku tutu wala tu nekatay na kitu naggayát mi ka Paddan. Uwad kami yin ka Canaan kitu nekatay na. Tare kami ad-adayyu pikam kitun ka Efrata (Betlehem kam yán). Ay tútu netaman na la ngin kitúni, kitu adanni kitu bíkat kalsáda nga mameyag ka Efrata.”
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Ay kane masingan tu Israel datu pútupútut tu Jose nga lalláki, ay nán na, “Iin dedi?” nán na.
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 Ay nán tu Jose, “Pútupútut ku dayán nga nidde ne Dios. Neanà dayán kanedi,” nán na. Ay nán tu Israel, “Ilbet muda mán kídi giyán ku, ta senu mabindisiyonán kuda,” nán na.
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 Ay gapu ta làlakay pànang tu Jacob bin, ay ittu tu akkan makasingan nin. Ay tútu nippan natu Jose datu annánà kitu giyán na. Ay ginàbal nada se nada pe umàán.
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Ay nán natu Jacob kitu Jose, “Akkan ku innanamán na masingan taka manin. Ngamay, sinnam, nepalúbus ne Dios nga masingan taka se daya pútupútut mu pe,” nán na.
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 Ay se la nga inalà tu Jose datu pútupútut na nga neaàrun kitu Jacob, ay se nagukkab panda kitu lusà kitu àráng na.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 Ay se la nga nilbet manin natu Jose tu Efraim se tu Manase kitu giyán tu Jacob. Nepanin-kasígid tu Efraim kaggína, ay nepanin-diwanán tu Manase.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Ngamay pinagbangkál na datu íma na se na neparotun tu diwanán na kitu Efraim, oray nu aggína tu udiyán, se itu kasígid na ay neparotun na kitu Manase nga ittu tu manákam.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 Ay se na bindisiyonán da nga nán na,
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 Aggína pe ya nangibon ka anghel na nga nangiadayyu kiyà kadaya nadakè. Ay aggína ya magkallà kadedi nga annánà. Ay gapu kaggída, ay akkan mataatay ya ngágan ku se daya ngágan datu mannákam ku nga Abraham se Isaac;
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 Ay kane masingan tu Jose nga nepaparotun tu diwanán na kitu úlu ne Efraim, ay tareyan na. Ay nekalit na tu íma natu Jacob kitu úlu ne Manase.
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 Ay nán tu Jose kitu ama na, “Nasábag ka, ama. Ta idi ya manákam kaggída. Iparotun mu ya diwanán na ímam kaggína,” nán na.
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Ngamay ipílit natu ama na tu piyán na nga nán na, “Ammù yán, ugu. Umadu pe daya gakagaka na, ay se magbalin pe ka naturáy. Ngamay ya udiyán na, ay magbalin ka natù-turáy may aggína. Ay daya gakagaka na, ay umadu da tutu wala pe, ay se magbalin da ka nagbal-baláki nga nas-nasiyon,” nán na.
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 Ay ittu lugud tun na algaw tu inangbindisiyon na kadatu annánà a nán na,
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 Ay se la nga nán tu Israel kitu Jose, “Ammum nga tagay yà a matay yin. Ay e Dios sala ya mamul-bulun kikaw. Ay ipalúbus na kuma nga makapagulli ka kammin kiya íli daya man-mannákam mu.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 Ay ya isa pe, ay tu lusà nga nálà ku kadatu Amorreo kane abákan kuda ki gubát, ay ikaw ya pangiddanán ku nga akkan wayya daya wawwágim nga lalláki,” nán natu Jacob.
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.