Gênesis 44

Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ay se la nga binílin tu Jose tu pakammuwan na kitu balay na nga nán na, “Pannuwam datu langgusti da ka ammay panda kitu mabaal da akkatan. Ay ippáy mu kammin pe daya pir-pirà da kadaya langgusti da ki otun ammay.
1 José deu esta ordem ao administrador da sua casa: — Encha de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e ponha o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 Ay se mu ippáy pe ya napatag akap ku kitu langgusti natu udiyán kaggída kabulun natu pirà na kiya otun na ammay,” nán na.
2 E coloque o meu copo de prata na boca do saco de mantimento do mais novo, junto com o dinheiro do seu cereal. E o administrador fez como José havia ordenado.
3 Ay kane nawà-wada ngin kitu pagmakát, ay pinapan dada ngin. Nelúgán da datu agtu da kadatu asnu da.
3 De manhã, quando já estava claro, os homens partiram, eles com os seus jumentos.
4 Ay kane makaadayyu da ka bittì kitu íli, ay nán tu Jose kitu pakammuwan na kitu balay na, “Ara, mawe mu da aplan. Ay nu masìmát muda, ay nán mu kaggída, ‘Tura pe nadakè ya pagsubálit nu ki napiya ta! Tura nu sinákaw ya napatag ga akap na apu ku?
4 Saíram da cidade e, antes que pudessem ter se distanciado, José disse ao administrador de sua casa: — Levante-se e vá atrás daqueles homens. E, alcançando-os, diga o seguinte: “Por que vocês pagaram o bem com o mal?
5 Ittu mà yán ya agginumán na, se ittu pe yán ya us-usaran na nga mamadtu. Nakabásul kayu a kurug kaggína,’ nán mu kaggída,” nán na.
5 Não é este o copo em que bebe o meu senhor e que ele usa para fazer as suas adivinhações? Vocês fizeram algo muito errado.”
6 Ay nawe kurug impal natu pakammuwan ne Jose da. Ay díkod kane masìmát nada, ay kinagi na kurug datu na pekagi tu Jose.
6 O administrador os alcançou e lhes falou essas palavras.
7 Ay nán da kaggína, “Taanna, ápu, tura ummán kiyán ya aggun-únim! Wayya mi la nád màwa ya ummán kiyán?
7 Então eles responderam: — Por que o meu senhor está dizendo uma coisa dessas? Longe de nós, seus servos, fazer uma coisa assim.
8 Ay datu pirà a nasuwà mi kadatu langgusti mi kitun, ay nepatulli mi da mà. Ay tura mi mán kammin na takáwan ya pirà onu balitù naya apu mu!
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento nós trouxemos de volta da terra de Canaã; como, então, iríamos roubar prata ou ouro da casa do seu senhor?
9 Ay nu iinna ya pakasmàán mu kiyán na akap, ay papatay mu, ay dakami nga mabansi ay paasassu kami pe yin kikaw,” nán da.
9 Se algum de nós tiver esse copo, será morto; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Ay tútu nán na, “Mayát tà kiya nán nu, ngamay ya pakasmàán ku wala kiya akap ya magbalin ka asassu ku. Ay daya duddúma kadakayu ay akkan da nga mapabásul,” nán na.
10 O administrador respondeu: — Que seja como vocês disseram. Aquele com quem for encontrado o copo será meu escravo; os outros ficam livres.
11 Ay díkod dintagán da nga dágus datu agtu da, ay se da nga bùliyán datu langgusti da.
11 Eles se apressaram; cada um colocou o seu saco de mantimento no chão e o abriu.
12 Ay ginayatán na kurug tu magsápul kitu akap. Ginayatán na kitu manákam panda kitu udiyán kaggída. Ay nasmà na tu akap kitu langgusti tu Benjamin.
12 O administrador os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e o copo foi encontrado no saco de mantimento de Benjamim.
13 Ay kane mammuwán datun, ay pinìsi da datu bádu da ta magpannakit da. Netakay da kammin datu agtu da kadatu asnu da, ay se da ngámin magulli kammin kitu íli.
13 Então eles rasgaram as suas roupas; cada um carregou de novo o seu jumento, e eles voltaram para a cidade.
14 Ay kane dumatang de Juda nga magwawági kitu balay tu Jose, ay atán kam tu Jose kitúni. Ay díkod nagukkab da kitu lusà kitu àráng na.
14 Quando Judá e seus irmãos chegaram à casa de José, este ainda estava ali. E prostraram-se em terra diante dele.
15 Ay nán tu Jose kaggída, “Taanna, tura nu kinuwa yán! Akkan nu ammu nga iyà ay annung ku ammuwan ya panda ngala oray akkan ku nasingan?” nán na.
15 José lhes perguntou: — O que é isso que vocês fizeram? Vocês não sabiam que um homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Ay nán natu Juda kaggína, “Akkan mi ámmu ya kagiyan mi kikaw, ápu. Ay áwan mi pe makagi. Akkan mi pe ammu nu nágan naya kuwaan mi, ta senu kurugan nakami nga áwan mi kinuwa nga nadakè. Ammánis kid Dios idi kadakami. Magasassu kami kikaw win, ápu, dakami ngámin se iya wagi mi nga nakasmàán nu kitu akap,” nán na.
16 Então Judá respondeu: — Que podemos dizer a meu senhor? Que podemos falar? E como vamos nos justificar? Deus descobriu a nossa culpa. Eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Ngamay nán tu Jose, “Akkan. Akkan ummán kiyán ya kuwaan ku. Tittu ya nakasmàán kitu akap ya magbalin ka asassu ku. Ngamay nu dakayu, mawe kayu win kiya ama nu. Awan nu wa básul, ay díkod áwan pe màwa kadakayu.”
17 Mas José disse: — Longe de mim fazer uma coisa dessas! O homem em cuja mão foi encontrado o copo, esse será meu escravo; os outros podem voltar em paz para junto de seu pai.
18 Ay se la nga umadanni tu Juda kitu giyán na, ay se na nán, “Apu, gìnám agpà ya kagiyan ku. Akkan nà agpà a lùsawan, ta atán kagiyan ku. Ammù a ummán ki turáy na ári mismu ya turáy mu.
18 Então Judá se aproximou dele e disse: — Meu senhor, permita que este seu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a sua ira contra este seu servo, pois o senhor é como o próprio Faraó.
19 Sinaludsud mu mà kadakami, ápu, nu atán pikam ama mi se nu atán wagi mi.
19 Meu senhor perguntou a seus servos: “Vocês têm pai ou mais algum irmão?”
20 Ay kinagi mi kikaw, ápu, nga atán ama mi may làlakay yin, ay se atán pikam pe isa nga wagi mi nga udiyán mi nga pútut ne ama kiya kalàlakay na. Uwad wagi na, ngamay natay yin. Díkod sissa ngin na an-anà ne ama kitu isa nga atáwa na. Ay pà-pàgan tutu wala ama yán na udiyán mi.
20 E respondemos a meu senhor: “Temos um pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.”
21 Ay se pinilbet mu kadakami ta nán mu wa piyán mu wa masingan.
21 Então o senhor disse a estes seus servos: “Tragam o jovem, para que eu o veja.”
22 Ay kinagi mi kikaw nga akkan mapanáwan na ababbing ya ama mi, áta ipatay ne ama ya keadayyu naya ababbing.
22 Respondemos ao meu senhor: “O jovem não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.”
23 May nán mu kadakami nga nu akkan mi ikíwid ya udiyán mi, ay akkan kami tagge magpassingan nin kikaw.
23 Então meu senhor disse a estes seus servos: “Se o irmão mais novo não vier com vocês, nunca mais vocês verão o meu rosto.”
24 Ay kane magulli kami ke ama, ay kinagi mi kaggína datu kinagim kadakami.
24 — Quando voltamos à casa de meu pai, que é seu servo, e repetimos a ele as palavras de meu senhor,
25 Ay kane pagulliyan nakami manin ne ama kanedi nga gumátang ka kanan mi,
25 nosso pai disse: “Voltem e comprem um pouco de mantimento.”
26 ay kinagi mi kaggína nga akkan kami makapagulli, ta akkan kami makapagpassingan kitu apu nu akkan mi kabulun ya udiyán na wagi mi. ‘Mawe kami la nu pekíwid mu kadakami ya wagi mi nga udiyán,’ nán mi kaggína.
26 Nós respondemos: “Não podemos ir para lá. Mas, se o nosso irmão mais moço for conosco, iremos. Porque não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.”
27 Ay tútu nán ne ama kadakami, ‘Ammu nu nga dudduwa dayán na annánà ku kitu naniyumán kadakayu.
27 Então nos disse o seu servo, nosso pai: “Vocês sabem que a minha mulher me deu dois filhos.
28 Tu isa ay áwan nin. Nán ku kitun na kinnán ulolag. Ay áwan ku nasingan nin kaggína ka panda.
28 Um se ausentou de mim, e eu disse: ‘Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi.’
29 Ay nu itálaw nu manin idi ya isa, ay se tura la atán màwa nga nadakè kaggína, ay ipatay ku tutu wala ngin ya agpannakit ku,’ nán na.
29 Se agora vocês me tirarem também este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, farão descer os meus cabelos brancos com tristeza à sepultura.”
30 Díkod ummán ka ya biyág ne ama, ay atán kiya ababbing. Díkod nu magulli kami ke ama nga áwan ya an-anà,
30 — Agora, pois, se eu voltar para junto de meu pai, seu servo, sem que o jovem vá conosco, visto que a alma de meu pai está ligada com a alma dele,
31 ay ipatay na ya pannakit na, nu áwan na masingan na kabulun mi ya an-anà. Ay dakami ya bátug gapu naya pannakatay ne ama, nu tura la kurug ga matay gapu ki pannakit na gapu kiya an-anà.
31 vendo ele que o jovem não está conosco, morrerá; e estes seus servos farão descer os cabelos brancos de nosso pai, seu servo, com tristeza à sepultura.
32 Ta iyà, ápu, ya makakaammu kiya ababbing. Kinagì ke ama nga, ‘Nu akkan ku mepatulli ya ababbing kikaw, ay iyà ya mapabásul ka panda ki agbiyág ku.’
32 Porque este seu servo ficou responsável por este jovem diante de meu pai, dizendo: “Se eu não o trouxer de volta, serei culpado para com o meu pai pelo resto da minha vida.”
33 Díkod, pangaásim agpà ala, ápu, ta iyà ala ngin ya magbansi nga magasassu kikaw, akkan ya an-anà. Pekíwid mu agpà ala ngin ya ababbing kadaya wawwági ku nga magulli kammin ke ama.
33 Agora, pois, que este seu servo fique em lugar do jovem como escravo de meu senhor, e que o jovem volte com os seus irmãos.
34 Ta akkan nà makapagulli ke ama nu akkan ku kabulun ya an-anà. Lùsawan ku sinnan ya nadakè a màwa ke ama nu akkan na nga masingan ya an-anà,” nán tu Juda.
34 Porque como poderei voltar a meu pai, se o jovem não for comigo? Eu não poderia ver esse mal se abatendo sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.