Gênesis 37
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs VC
1 Ay naggunà tu Jacob ka Canaan, nga ittu pe tu nepagiliyán datu mannákam na.
1 Jacó habitou na região onde seu pai havia morado, na terra de Canaã.
2 Ay tu dedi datu nà-nàwa kade Jacob ba tangabalay.
2 Eis a história da descendência de Jacó: José, ainda jovem, com a idade de dezessete anos, apascentava o rebanho com seus irmãos, os filhos de Bala e os filhos de Zelfa, mulheres de seu pai; e ele contou ao seu pai as más conversas dos irmãos.
3 Tu Jose tu idum-dúma natu Jacob kadatu ngámin na annánà na, áta neanà kitu kalàlakay na ngin. Ay pinangwa na tu Jose ka bádu na nga adaddu se adaddu pe íma na.
3 Israel amava José mais do que todos os outros filhos, porque ele era o filho de sua velhice; e mandara-lhe fazer uma túnica de várias cores.
4 Ay kane mammuwán datu wawwági na tu angngidúma natu ama da kaggína, ay tútu lùsawan da pe yin. Ay akkan napiya pe yin datu akiamomán da kaggína.
4 Seus irmãos, vendo que seu pai o preferia a eles, conceberam ódio contra ele e não podiam mais tratá-lo com bons modos.
5 Ay isa nga gabi, ay uwad tagenap tu Jose. Ay kane ibàbànán na tu tagenap na kadatu wawwági na, ay naturun lugud agpà tu angngalùsaw da kaggína.
5 Ora, José teve um sonho, e o contou aos seus irmãos, que o detestaram ainda mais:
6 Ata nán na kaggída, “Gìnán nu kod idi nga tagenap ku kitu gabi.
6 "Ouvi, disse-lhes ele, o sonho que tive:
7 Atán tada kanu mà a magbattà ka ginápas kiya isa nga tálun. Ay isa kanu mà kadatu bintàán ku ya nagsíkád. Ay datu bintàán nu, ay nepalìmut da kitu bintà ku, se da kanu mà a miplog kitu bintà ku,” nán na.
7 estávamos ligando feixes no campo, e eis que o meu feixe se levantou e se pôs de pé, enquanto os vossos o cercavam e se prostravam diante dele."
8 Ay tútu nán da kaggína, “Inna! Ya nán mu, gane, ay ikaw ya magári kadakami onu mangituráy kadakami,” nán da kaggína. Ay tútu naturun tu angngalùsaw da kaggína gapu kadatu nebàbànán na kaggída panggap kitu tagenap na.
8 Seus irmãos disseram-lhe: "Quererias, porventura, reinar sobre nós e tornar-te nosso senhor?" E odiaram-no ainda mais por causa de seus sonhos e de suas palavras.
9 Ay kane isa nga gabi manin, ay uwad manin tagenap na. Ay nebàbànán na manin kadatu wawwági na. Ay nán na, “Atán kod mà tagenap ku manin. Tagenap ku nga ya mata se ya búlán se sangapúlu se isa nga bittuwan, ay nagukkab da kanu mà kiya àráng ku,” nán na.
9 José teve ainda outro sonho, que contou aos seus irmãos. "Tive, disse ele, ainda um sonho: o sol, a lua e onze estrelas prostravam-se diante de mim."
10 Ay kane ibàbànán na pe kitu ama na, ay pináas na nga nán na, “As, nágan na nga tagenap yán! Ya piyám nga kagiyan, ay iyà nga ama mu se iya ina mu se daya wawwágim, ay magukkab kami ngámin ki àráng mu?” nán tu ama na.
10 Ele contou isso ao seu pai e aos seus irmãos, mas foi repreendido por seu pai: "Que significa, disse-lhe ele, este sonho que tiveste? Viremos, porventura, eu, tua mãe e teus irmãos, a nos prostrar por terra diante de ti?"
11 Ay tútu magimli datu wawwági na kaggína gapu kadatun na tag-tagenap na. Ngamay linam-lammat tala natu ama na datun.
11 Seus irmãos ficaram, pois, com inveja dele, mas seu pai guardou a lembrança desse acontecimento.
12 Ay kane din isa nga algaw, nawe nepastor datu wawwági natu Jose datu karneru se kalding natu ama da ka Sikem.
12 Os irmãos de José foram apascentar os rebanhos de seu pai em Siquém.
13 — ausente —
13 Israel disse a José: "Teus irmãos guardam os rebanhos em Siquém. Vem: vou mandar-te a eles." "Eis-me aqui", respondeu José.
14 — ausente —
14 "Vai, pois, ver se tudo corre bem a teus irmãos e ao rebanho, e traze-me notícias deles." Enviou-o do vale de Hebron, e José foi a Siquém.
15 Ay uwad isa nga laláki nga nakasingan kaggína nga magaw-awagwag kitu ir-ir-er. Ay tútu sinaludsud natu laláki kaggína, “Inna ya sap-sapúlam?” nán na.
15 Um homem encontrou-o errando pelo campo: "Que buscas?" perguntou ele.
16 “Sap-sapúlan ku datu wawwágì nga mangipas-pastor kadatu karneru se kalding mi. Ikagim mán agpà kiyà nu wàna giyán da,” nán na.
16 "Busco meus irmãos, respondeu ele. Dize-me onde apascentam os rebanhos."
17 “Awan da ngin kanedi,” nán natu tolay. “Nagìnà a ‘Dadun mawe tada ka Dotan,’ nán da,” nán tu tolay. Díkod nawe na sinapúlan datu wawwági na, ay nasmà nada ka Dotan.
17 E o homem respondeu: "Partiram daqui e ouvi-os dizer: Vamos a Dotain." Partiu então José em busca dos seus irmãos e encontrou-os em Dotain.
18 Adayyu pikam tu Jose, ay nasingan datu wawwági na ngin. Kitu adayyu pakam, ay naggaamomanán da nga patayan.
18 Eles o viram de longe. Antes que José se aproximasse, combinaram entre si como o haveriam de matar;
19 Nán da kitu isa isa kaggída, “Ye atán nin tu maragtagenap.
19 e disseram: "Eis o sonhador que chega.
20 Ara nu, ta patayan tada, se tada nga ipisù kiya nasiyánan na bubun. Ay se tada la nga nán ke ama nga pinatay se kinnán ulolag. Ay sinnan tada nu atán pagtung-tungpálan datu tag-tagenap na,” nán da.
20 Vamos, matemo-lo e atiremo-lo numa cisterna; diremos depois que uma fera o devorou; e então veremos de que lhe aproveitaram os seus sonhos."
21 May kane magìna tu Ruben tu kinagi da, ay sinipa nada nga nán na. “Akkan tada nga patayan.
21 Ouvindo-o, porém, Rubem, quis livra-lo de suas mãos: "Não lhe tiremos a vida, disse ele.
22 Ipisù tada ngala kiya bubun kídi ir-ir-er,” nán natu Ruben kaggída. May nán na ngala tun, áta palánu na nga alà kammin, ta senu makapagulli kammin kitu ama na.
22 Não derrameis sangue. Jogai-o naquela cisterna, no deserto, mas não levanteis vossa mão contra ele." Pois Rubem pensava livrá-lo de suas mãos para o reconduzir ao pai.
23 Ay díkod kane dumatang tu Jose kitu giyán datu wawwági na, ay dinugkam da se da làbuwan tu bádu na nga adaddu nga adaddu íma na, ta ittu tun tu pinagbádu na.
23 Quando José se aproximou de seus irmãos, eles o despojaram de sua túnica, daquela bela túnica de várias cores que trazia,
24 Ay se da nga nippan na nepisù kitu bubun na nasiyánan.
24 e jogaram-no numa cisterna velha, que não tinha água.
25 Ay kane atán da nga mangán, ay uwad nalágib da nga tangabubúlun na tolay ya mameyag kitu giyán da. Datu gakagaka natu Ismael da. Gayát da ka Gilead, may mawe da magláku se maggátang ka Egipto. Díkod adu datu agtu da nga ittatánib se datu ibbabalsamár nga netakay da kadatu kámel da.
25 E, sentando-se para comer, eis que, levantando os olhos, viram surgir no horizonte uma caravana de ismaelitas vinda de Galaad. Seus camelos estavam carregados de resina, de bálsamo e de ládano, que transportavam para o Egito.
26 Ay nán tu Juda kadatu wawwági na, “Awan tada málaálà, wawwági, nu patayan tada ya wagi tada, se tada nga ituláyaw.
26 Então Judá disse aos seus irmãos: "Que nos aproveita matar nosso irmão e ocultar o seu sangue?
27 Napì-piya la ngin nu iláku tada kadaya Ismaelita. Akkan tada patayan, ta wagi tada kam. Kabaggiyán tada kam yán,” nán na. Ay nayát datu wawwági na kitu nán na.
27 Vinde e vendamo-lo aos ismaelitas. Não levantemos nossas mãos contra ele, pois, afinal, é nosso irmão, nossa carne." Seus irmãos concordaram.
28 Ay kane lumíwán datu iMidian nga maglà-láku, ay inalà da kammin tu Jose kitu bubun, ay se da neláku kadatu Ismaelita ka duwa púlu wa pinaláta nga pirà. Ay díkod nippan da tu Jose ka Egipto.
28 E, quando passaram os negociantes madianitas, tiraram José da cisterna e venderam-no por vinte moedas de prata aos ismaelitas, que o levaram para o Egito.
29 Ay kane mawe toliyan tu Ruben tu Jose kitu bubun, ay áwan na nasingan kaggína. Ay tútu nagpannakit, ay pinìsi natu bádu na kitu pannakit na.
29 Rubem voltou à cisterna, e eis que José já não estava ali.
30 Nawe kitu giyán datu wawwági na se na nán kaggída, “Awan Jose kitu bubun! Ay nágan naya kuwaan kun!” nán na.
30 Rasgou então suas vestes e voltou para junto dos seus irmãos: "O menino desapareceu, disse ele. E eu, para onde irei?"
31 Ay tu bádu natu Jose, ay inalà da se da nga namatay ka kalding se da nga nidsam kitu dága.
31 Tomaram então a túnica de José, mataram um cabrito e a mergulharam no seu sangue.
32 Nippan da tu bádu kitu ama da, ay se da nga nán kaggína, “Nasmà mi idi nga bádu. Sinnam mán nu ittu yán tu bádu natu an-anà mu,” nán da.
32 E mandaram-na levar ao seu pai com esta mensagem: "Eis o que encontramos: vê se não é, porventura, a túnica do teu filho."
33 Nalásin na tu bádu. “Saay! Ittu idi ya bádu natu an-anà ku. Kinnán ulolag á nge Jose. Nalápi-lápi á tu an-anà ku!” nán na.
33 Jacó reconheceu-a e exclamou: "É a túnica de meu filho! Uma fera o devorou! José foi estraçalhado!"
34 Ay tútu pinìsi na tu bádu na kitu pannakit na. Nagbádu ka langgusti ta nagmanakit gapu kitu an-anà na. Nabayág ga nagmanakit.
34 E, rasgando as vestes, cobriu-se de um saco, e chorou o seu filho por muito tempo.
35 Anannayan datu pútut na ngamay maddi maanannay. “Magmanakit tà ki an-anà ku panda ki katay ku,” nán na. Ay pabegan na tu sumángit.
35 Todos os seus filhos e filhas vieram consolá-lo, mas ele não aceitou nenhuma condolência: "É chorando, disse ele, que descerei para junto de meu filho na habitação dos mortos." Foi assim que o seu pai o chorou.
36 Ngamay tu Jose, ay neláku datu iMidian ka Egipto kitu Potifar ra isa nga kapitán datu guwardiya natu ári.
36 Os madianitas venderam-no a Putifar, no Egito, eunuco do faraó e chefe da guarda.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 37, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.