Gênesis 32
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs NVT
1 Ay díkod nagtul-túluy tu Jacob kitu kapannán na. Ay uwad da nga anghel ne Dios nga summabat kaggína.
1 Quando Jacó seguiu viagem, anjos de Deus vieram encontrar-se com ele.
2 Ay kane masingan natu Jacob da, ay nán na, “Ittu idi 'kaw ya kampu ne Dios!” nán na. Ay díkod, nepangágan na tun na giyán ka Mahanaim.
2 Ao vê-los, Jacó exclamou: “Este é o acampamento de Deus!”. Por isso, chamou o lugar de Maanaim.
3 Ay nangibon tu Jacob kadatu tolay na nga maginunna nga mawe kitu giyán tu Esau nga wagi na nga atán ka íli Seir ka Edom.
3 Então Jacó enviou adiante dele mensageiros a seu irmão Esaú, que vivia na região de Seir, na terra de Edom.
4 Binílin nada nga nán na, “Tu idi ya kagiyan nu kitu wagi ku nga Esau: ‘Apu, pekagi ne Jacob nga asassu mu nga panda kídi, ay mepag-agyán nala ka balay de Laban. May piyán na ngin, ápu, ya magulli kanedi.
4 Disse-lhes: “Deem a seguinte mensagem ao meu senhor Esaú: ‘Assim diz seu servo Jacó: Até o momento, estava morando com nosso tio Labão
5 Atán da báka na, se asnu na, se kalding se karneru na. Ay atán da pe bobonan na nga lalláki se babbay. Nebon nakami, ta piyán na nga pekagi kikaw, ápu, nga piyán na ya makikappiya kikaw kanu,’ nán nu,” nán tu Jacob.
5 e, agora, tenho bois, jumentos, rebanhos de ovelhas e cabras, além de muitos servos e servas. Enviei estes mensageiros para informar meu senhor da minha chegada, na esperança de que me receba amistosamente”.
6 Díkod nawe datu nebon. Ay kane magulli da, ay nán da kitu Jacob, “Naggayát kami ka giyán Esau nga wagi mu. Ay umbet nga sumabat kikaw. Ay atán da kabbulun na nga appát gatut nga tolay na,” nán da.
6 Depois de transmitirem a mensagem, voltaram a Jacó e lhe disseram: “Estivemos com seu irmão Esaú, e ele está vindo ao seu encontro com um bando de quatrocentos homens!”.
7 Ay nagansing pànang se nariribù tu Jacob. Ay díkod pinagkaduwa na datu tolay na, ay se datu kalding se karneru se datu báka na se datu kámel na.
7 Quando ouviu a notícia, Jacó ficou apavorado. Dividiu em dois grupos sua família e seus servos, e também os rebanhos, os bois e os camelos,
8 Ata nán na, “Nu umbet te Esau se na masingan ya isa nga bagtu, ay se nada nga rapúnan, ay atán pikam daya isa nga bagtu nga annung da ya magtálaw,” nán na.
8 pois pensou: “Se Esaú encontrar um dos grupos e atacá-lo, talvez o outro consiga escapar”.
9 Ay se la nagkarárag tu Jacob ba nán na, “O Dios nga Dios datu kakay ku nga Abraham se tu ama ku nga Isaac. O APU, ikaw ya nangagi kiyà nga magulli yà kiya ilì kampela ngin na giyán pe daya pan-panè. Ay kinagim pe nga ikaw ya magtagasíngan kiyà, ta senu napiya ya kapàyanán ku.
9 Então Jacó orou: “Ó Deus de meu avô, Abraão, e Deus de meu pai, Isaque; ó S enhor , tu me disseste: ‘Volte para sua terra natal, para seus parentes’. E prometeste: ‘Tratarei bem de você’.
10 Akkan nà a mekari kiya áwan kapal-palíyán na amminya mu, se ya kinamárum ma nepassingan mu kiyà nga asassum mala. Ata kitu inagbàláng ku kitun kídi wángag Jordan, ay tittu ya tàdukud ya ag-agtù. Ngamay kídi yin ay duwa ngarkuwátan nà in.
10 Não sou digno de toda a bondade e fidelidade que tens mostrado a mim, teu servo. Quando saí de casa e atravessei o rio Jordão, não possuía nada além de um cajado. Agora, minha família e meus servos formam duas caravanas!
11 Pangaásim ta igdù nà kitu wagi ku nga Esau. Magansing ngà kaggína, ta get nu patayan nakami ngámin se daya annánà se daya ina da.
11 Por favor, salva-me de meu irmão, Esaú. Estou com medo de que ele venha atacar tanto a mim quanto a minhas mulheres e meus filhos.
12 Ngamay kinagim mà kiyà nga napiya ya pagbalinán ku. Ay se paaduwan mu daya gakagaka ku, nga ummán ki kaadu daya ginat ki bebay, nga áwan makabíláng kaggída,” nán na.
12 Mas tu prometeste: ‘Certamente tratarei bem de você e multiplicarei seus descendentes até que se tornem tão numerosos quanto a areia à beira do mar, que não se pode contar’”.
13 Nagidda da pikam kattoni. Ay kane din algaw, ay nagurnung ka panaruanggam na kitu wagi na kadatu noray atán kaggína ngin.
13 Jacó passou a noite ali. Depois, escolheu entre seus bens os seguintes presentes para seu irmão, Esaú:
14 Nangalà ka duwa gatut ta kalding nga babbay se duwa púlu wa toru, se duwa gatut ta babbay ya karneru se duwa púlu wa toru,
14 duzentas cabras, vinte bodes, duzentas ovelhas, vinte carneiros,
15 se tallu púlu wa kámel la magpasúsu se datu urbun da, appát púlu puunán nga báka se sangapúlu wa toru, duwa púlu wa puunán na asnu se sangapúlu toru.
15 trinta fêmeas de camelo com seus filhotes, quarenta vacas, dez touros, vinte jumentas e dez jumentos.
16 Pinagbabagtu na dedi nga animál se na ikípát kadatu asassu na tu kada baláki animal. Ay se na nán kaggída, “Ara, munna kayu. Ipurtut nuda nga magsasarunu may maggaadayyu kayu,” nán na.
16 Dividiu esses animais em rebanhos, entregou cada rebanho a um servo e lhes disse: “Vão à minha frente com os animais, mas mantenham certa distância entre os rebanhos”.
17 Ay binílin na tu naginunna, “Ay nu sabtan naka nge Esau nga wagi ku, ay se na salúdsúdan kikaw nga, ‘Inna ya apu mu, ay se kawà naya kapannán mu, se makin-kuwa kadedi ya ipur-purtut mu?’ nu nán na,
17 Aos homens encarregados do primeiro grupo, deu as seguintes instruções: “Quando meu irmão, Esaú, se encontrar com vocês, ele perguntará: ‘De quem são servos? Para onde vão? Quem é o dono destes animais?’.
18 ay nán mu kaggína, ‘Kuwa Jacob nga wagi mu ngámin dedi. Ay idde na ngámin dedi kikaw, ápu. Atán na sumar-sarunu kadakami,’ nán nu,” nán tu Jacob.
18 Respondam: ‘Eles pertencem ao seu servo Jacó, mas são um presente para Esaú, o senhor dele. Veja, ele está vindo atrás de nós’”.
19 Binílin na pe datu mekàduwa se tu mekàlu se aggída ngámin nga nán na, “Ittu pe yán ya kagiyan nu ke Esau nu mesabat nu.
19 Jacó deu a mesma instrução aos encarregados do segundo e do terceiro grupo e a todos que seguiam os rebanhos: “Digam a mesma coisa a Esaú quando o encontrarem,
20 Ay nán nu pe nga, ‘Ay atán na sumar-sarunu kadakami ye Jacob nga wagi mu,’ nán nu,” nán tu Jacob kaggída. Ata nán na ki uray na nga, “Anannayan ku ya wagì kadedi nga panaruanggam ku nga ipainunnà. Ay se kami la magsingan nin, ay get pakawanan nà kiyán nin,” nán na.
20 e não se esqueçam de acrescentar: ‘Veja, seu servo Jacó está vindo atrás de nós’”. Jacó pensou: “Tentarei apaziguá-lo com os presentes que estou enviando à minha frente. Quando o vir, quem sabe ele me receberá amistosamente”.
21 Ay díkod pinaginunna na datu asassu na nga pinamulun na kadatun na panaruanggam na kitu Esau. May nagidda pikam kitu kampu da kitun na gabi.
21 Assim, os presentes foram enviados à frente, enquanto Jacó passou aquela noite no acampamento.
22 Kitun kam ma gabi, ay bumángun tu Jacob se na nga alà datu duwa nga attáwa na, se datu duwa nga magtar-tarakan kadatu attáwa na, se datu sangapúlu se isa nga annánà na, ay se da nga magbàláng ngin kitu wángag Jabbok.
22 Durante a noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e atravessou com eles o rio Jaboque.
23 Ay kane makapagbàláng ngin datu akkobung na, ay nepibta na pe ngámin nin datu kuw-kuwa na.
23 Depois de levá-los para a outra margem, fez passar todos os seus bens.
24 Ay díkod sissa ngin tu Jacob kitu dammáng. Ay uwad tolay ya inumbet nakigbu kaggína ka panda kitu danni láwa.
24 Com isso, Jacó ficou sozinho no acampamento. Veio então um homem, que lutou com ele até o amanhecer.
25 May kane akkan maábà natu tolay tu Jacob, ay sinúlung na tu apel natu Jacob. Ay tútu nalipdu tu Jacob.
25 Quando o homem viu que não poderia vencer, tocou a articulação do quadril de Jacó e a deslocou.
26 Ay se la nán tu laláki, “Mawe yà in ta algaw win,” nán na. Ngamay nán tu Jacob, “Akkan taka papannan nu akkan na pikam bindisiyonán,” nán na.
26 O homem disse: “Deixe-me ir, pois está amanhecendo!”. Jacó, porém, respondeu: “Não o deixarei ir enquanto não me abençoar”.
27 Ay nán natu tolay kaggína, “Inna ngágan mu ta?” nán na. Ay, “Jacob,” nán na.
27 “Qual é seu nome?”, perguntou o homem. “Jacó”, respondeu ele.
28 Ay nán tu tolay, “Akkan Jacob bin ya ngágan mu, ta panda kídi yin ay Israel ya ngágan mu win. Ata nakiparáng ka ke Dios se kadaya tolay, ay nangábà ka,” nán na.
28 O homem disse: “Seu nome não será mais Jacó. De agora em diante, você se chamará Israel, pois lutou com Deus e com os homens e venceu”.
29 Ay tútu sinaludsud tu Jacob ya ngágan natu laláki, nga nán na, “Ay ikaw, inna ya ngágan mu?” nán na. Ngamay nán natu tolay, “Taanna tura mu piyán ammuwán ya ngágan ku?” nán na. Ay se na nga bindisiyonán tu Jacob.
29 “Por favor, diga-me qual é seu nome”, disse Jacó. “Por que quer saber meu nome?”, replicou o homem. E abençoou Jacó ali.
30 Ay díkod nepangágan tu Jacob tun na giyán ka Peniel. Ata nán na, “Nasingan ku ya murang ne Dios may akkan nà a natay,” nán na.
30 Jacó chamou aquele lugar de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face e, no entanto, minha vida foi poupada”.
31 Ay linumtà tu mata ngin kaggína nga nagtálaw ka Peniel nga nagtag-tagkilay gapu kitu lappu na nga nalipdu.
31 O sol estava nascendo quando Jacó partiu de Peniel, mancando por causa do quadril deslocado.
32 Ay díkod panda kadedi yin na al-algaw, ay áwan kadaya gakagaka tu Jacob ya mangán ka piskal apel animál, áta ittu tun tu nasúlung kitu Jacob.
32 (Até hoje, o povo de Israel não come o tendão perto da articulação do quadril, por causa do que aconteceu naquela noite em que o homem feriu o tendão do quadril de Jacó.)
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 32, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.