Gênesis 31
Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs ARIB
1 Ay nagìna natu Jacob nga nán datu pútupútut tu Laban nga lalláki, “Nálà ne Jacob ngámin na kuw-kuwa ne ama. Ay ngámin na bànáng na, ay gayát da ngámin kiya kuw-kuwa ama,” nán da.
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 Ay nàmud pe tu Jacob nga tare yin tu uray tu Laban kaggína. Akkan nin na ummán kitun.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 Ay se la nán ne APU kitu Jacob, “Magulli ka ngin kitu íli natu ama mu, se kitu giyán datu pan-panem. Abul-bulunan taka,” nán na.
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 Díkod pinàrawán natu Jacob tu Raquel se tu Lea kitu giyán na. Atán kitu ir-ir-er nga mangipastor kadatu karneru na.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 Ay nán na kaggída, “Nàmud ku nga naulis sin ya amminya naya ama nu kiyà. Akkan nin na ummán kitun. Ngamay ya Dios natu ama ku, ay bul-bulunan nà peyang.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Ammu nu mà nga nippáy ku ya kabailán ku nga nagsurbi kiya ama nu.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 May kul-kultit nà mà. Naminsangapúlu na nga inulis ya suwildù. Yán nala ya annágid na kiyà ya akkan na màwa, áta akkan ipalúbus ne Dios.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Sesengán nà e Dios. Túya nu nán na nga datu nasul-sulpangngán datu bátug tangdán ku, ay magan-anà daya ngámin kalding ka nasul-sulpangngán. Ay nu nán na nga datu labáng datu tangdán ku, ay magan-anà daya kalding ka labáng.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 Ay inalà ne Dios daya áyam naya ama nu, se nada nga iddanán kiyà.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 Ay kiya tiyampu nga agpadakay daya babbay nga kalding, ay uwad tagenap ku. Naglangngò à kanu mà, ay se ku la nasingan nga datu ngámin na toru nga manakay kaggída, ay gárit, labáng se buritàtà da.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ay se yala nga nán naya anghel ne Apu kiyà kitu tagenap ku, ‘Jacob,’ nán na. ‘Inna tun nán ku!’
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Ay se na nán ‘Sinnam kod. Ngámin datu toru nga manakay kadatu kalding, ay labáng se nasul-sulpangngán. Ata sikkaammu wà kiya kuk-kuwaan ne Laban kikaw.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Iyà ya Dios ka Betel, kitu giyán na nangipasikádán mu ka batu se mu siniyaán ka denu, ay se ka la nga nagkari kiyà. Panáwam idi nga íli kiddi yin, ay se ka magulli lugud din kitu íli nga neanàán mu,’ nán natu anghel,” nán natu Jacob kadatu attáwa na.
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 Ay tútu nán de Raquel se Lea kaggína, “Awan mà nengáni ama kadakami kadaya kuw-kuwa na.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Ummán nakami ka akkan na nga pútut. Bíláng neláku nakami yin, ay se na pe yin na immin na ginastu tu báyad kadakami.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Ay ngámin datu inalakkán ne Dios nga kuw-kuwa ne ama nga nidde na kikaw, ay kuwa mi mà kammala ngin nin se daya annánà mi. Ay díkod, nu nágan naya ipàwa ne Dios kikaw, ay masápul la ittu ya kuwaan mu,” nán da kitu Jacob.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 Díkod nagrubbuwát tin de Jacob. Netakay na datu annánà na se datu attáwa na kadatu kámel.
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 Ay se na pe ya iturung datu animál na, se datu ngámin na nàluwán na, se ngámin datu animál na nga inalà na ka Paddan-aram. Ay se da la nga nagrubbuwát ta mawe kitu giyán tu Isaac nga ama na ka íli Canaan.
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Ay tu Laban, ay nawe nga mamúkis kadatu karneru na. Ay díkod nawe tinákaw tu Raquel datu sinan diy-diyos natu ama na.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 Sinistemaán natu Jacob tu Laban na Arameo. Ata akkan na nepak-pakammu tu palánu na nga magtálaw.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 Inalà na ngámin datu kuw-kuwa na. Dummalákit ka wángag Eufrates se la nga nameyag ka Gilead nga ban-bantay.
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Ay se dala kagiyan kitu Laban nga nagbarráw tu Jacob kitu mekàlu wa algaw nanggayát kitu likud da.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Tútu impal nada. Inayabán na datu pan-pane na se da inumpal. Ay nasingan dada kitu mekapittu nga algaw kitu ban-bantay kitu Gilead.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Ngamay nagpatagenap pe Dios kitu Laban kitu gabi. Ay nán ne Dios kitu tagenap na, “Sin-sinnam ta áwan mu nga kag-kagiyan nga makaulis ki palánu ne Jacob,” nán na.
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Ay sinìmát natu Laban tu Jacob. Nagbáwi de Jacob kitu ban-bantay. Ay tu Laban se datu kabbulun na, ay nagkampu da kitu panidmáng kade Jacob.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 Ay nán tu Laban kitu Jacob, “Taanna, tura nà linibátan ta? Nibraw mu daya annánà nga ummán da ka bálud ki gubát.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Tura kayu naglíbát ta? Di takayu kuma nga pinarbuwát ka napiya. Naggan-gánas tada kuma pikam. Nagkansiyon tada kuma se nagtutukár tada kuma pikam.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Ay gapu ki kinuwa mu, ay akkan ku ngámin naparbuwát daya apúku ku se daya pútut ku. Akkan kuda naummàán. Sabáli ya inangwa mu.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Annung taka kuma nga sagídan. Ngamay ya Dios naya ama mu, ay inamomanán nà kitu gabi nga nán na, ‘Sin-sinnam ta áwan mu wa kag-kagiyan na makaulis ki palánu ne Jacob,’ nán na.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 Nagtálaw ka ta matalekág ka pànang kiya íli nu, may tura mu ngámin inalà datu sinan diy-diyos ku?” nán na.
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 Ay nán tu Jacob kitu Laban, “Nagbarráw wà a, ta malídug gà. Ata nán ku nu pilítan mu alà kammin daya pútut mu.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Ay nu mepanggap kadaya sinan diy-diyos mu, ay matay ya pakasmàán mu. Ki àráng dedi ngámin na pan-pane tada, ay itùgud mu la ya atán kiyà nga kuwám ta alà mu wala,” nán na. Ngamay akkan am-ammu tu Jacob nga sinákaw tu Raquel datu sinan diy-diyos.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 Ay díkod nawe tu Laban kitu báwi tu Jacob, ay se la nga kitu báwi tu Lea, se la kitu báwi datu duwa nga bobonan da nga babbay. Ngamay áwan na nga nasmà. Lummawán se la nawe kitu báwi tu Raquel.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 Ay e Raquel, inalà na datu sinan diy-diyos se nada nga nippáy kitu silya natu kámel na, ay se na nga nagtugawán. Siningan ne Laban ngámin tu báwi ngamay áwan na nga nasmà kitúni.
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 Ay nán tu Raquel kitu ama na, “Akkan nà lùsawan ama ta akkan nà makapagsíkád ta magbúlán nà,” nán na. Ay díkod nagsápul lala nge Laban, ngamay áwan na nga nasmà kadatu sinan diy-diyos.
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Ay tútu nalùsaw tu Jacob kitu Laban, ay tútu nakisuway kaggína ngin. Ay nán na, “Nágan naya kinuwà a nadakè ta? Nágan naya nagbasúlán ku ta, ta tura dà tutu wala nga impal?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Nasingan nu ngámin nin daya kuw-kuwa ku, ay wàna pe ya nasmà nu nga kuw-kuwa nu? Ara, ippáy nu wala kiddi ki pagmar-marngán daya pan-pane ta, ta senu aggída ya mangikagi nu inna ya atán básul kadàta nga duwa.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Ki unag na duwa púlu dagun na nagpas-pastor ku para kikaw, ay áwan nala kadatu karneru se kalding mu ya nabùsit ta di nagan-anà. Ay áwan ku la pe nga inagparti kadatu torum.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 Ay datu kinnán ulolag, ay binayádan kuda mà pe kikaw. Akkan ku da la nga linam-át kikaw. Ay ngámin datu natákaw, ay binayádan ku da ngámin pe. Oray algaw onu gabi tu nekatákaw da.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Ay pasuráy bittì ala tu tudúgan ku kitu nagpas-pastor ku. Nu algaw, ay netur-turad ku wala tu takit tu sínág. Ay nu gabi pe, ay netur-turad ku la pe tu siyam.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Sangapúlu se appát dagun ku nga nagsurbi kikaw gapu kadaya duwa nga annánà mu, se annam dagun gapu kadaya áyam mu. Ay kadayán na dagudagun, ay naminsangapúlu mu wa inulis tu suwildù.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Ay nu akkan nala nga gapu ke Dios nga Dios natu kakay ku nga Abraham se Dios tu ama ku nga Isaac, ay mabalin na pinapan dà ala nga áwan netúgutúgut. Ngamay nasingan ne Dios datu rig-rígát ku, se nu mapaanna tu inaggubrà ki biyáng mu. Ay tútu kinagiyánan naka kitu gabi,” nán tu Jacob.
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Ay tútu summungbát tu Laban na nán na kitu Jacob, “Kurug ga daya babbay ay pútut kuda, se atán pe kalintaggán ku kadaya annánà da. Ay daya animál pe, ay kuw-kuwa kuda ngámin pe. Ngámin dayán ay kuw-kuwa kuda ngámin. Ngamay áwan ku wa màwa ngin. Akkan ku wayya nga magáput pe daya pútut ku se daya apúku ku.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 Túya masápul la magturátu ta lugud dala ngin na magkatugángan nga magkappiya ta ngin. Ay se ta nga mangwa ka tagematun ta.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 Ay díkod, nangalà tu Jacob ka abay batu se na nga ipasíkád.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Ay se na nga nán kadatu pan-pane na, “Ara, maggalà kayu ka batu,” nán na. Ay díkod naggalà da ka batu se da nga binuntun. Ay se da la nga nagkakán ngámin kitu bíkat natu binuntun na batu.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 Ay nepangágan tu Laban tun ka Jegar-Sahaduta ki úni da nga Arameo. Ngamay nepangágan tu Jacob ka Galeed kiya úni nga Hebreo.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 Ay nán tu Laban, “Idi nga binuntun na batu ya mangipakammu kadàta nga duwa kiya nagkappiya ta,” nán na. Ay tútu nepangágan na pe yin tun na giyán ka Galeed.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 Ay nán pikam tu Laban, “E Dios kuma ya magtag-tagasíngan kadàta nu magadayyu ta ngin,” nán na. Ay díkod, nepangágan na pe tu binuntun na batu ka Mizpa.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Ay nán manin tu Laban, “Nu ra mu la nga pagraw-rawtán daya pútut ku, onu mangatáwa ka manin ka sabáli, oray akkan ku am-ammu, ay lam-lamtan mu wa e Dios ya magsisíngan kadàta,” nán na.
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 Ay se la nga nán tu Laban kitu Jacob, “Sinnam kod idi nga binuntun na batu se idi nga batu wa nepasíkád kídi nga nagbàtán ta nga duwa.
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 Dedi ay tagematun da nga akkan nà lumíwán kídi nga mawe kiya giyán mu nga makigubát kikaw. Ay akkan ka pe nga umbet kanedi giyán ku wi nga makigubát kiyà.
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Ay E Dios nga Dios tu Abraham se tu Nahor se datu manákam da ya makakaammu kadàta nga duwa,” nán na. Díkod nagsipata tu Jacob ke Dios nga day-dayáwan tu Isaac nga ama na.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 Ay se la nga nagbasu tu Jacob ke Dios kitun na bantay, ay se na nga inayabán datu pan-pane na, se da nga nagkakán. Ay kane mabalin da mangán, ay nagidda da pikam kitúni nga bantay.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Ay kitu láwa natun ay gummabi tu Laban. Nakiparbuwát kadatu pútut na se datu apúku na. Inummàán nada ngámin se nada nga nekarárag, ay se la nawe nga nagulli yin ka babalay da.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 31, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.