Êxodo 5

Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs BKJ

Sair da comparação
1 Ay kane din mabalin tun, ay nawe de Moses se Aaron kitu ári ka Egipto, ay se da nán kaggína, “Tu idi ya nán ne APU nga Dios daya iIsrael, ‘Palubúsán mu nga mawe daya tolay ku, ta senu màwa da ya piyasta nga para kiyà ka ir-ir-er,’ nán na,” nán da.
1 E depois foram Moisés e Arão e disseram a Faraó: Assim diz o SENHOR Deus de Israel: Deixa meu povo ir, para que me celebre uma festa no deserto.
2 Ngamay nán tu ári, “Inna yán na APU ta, tura ku kurugan daya kag-kagiyan na nga magpapan kiyà kadaya iIsrael? Akkan ku am-ammu yán na APU, ay se kannán ku papannan daya iIsrael!” nán na.
2 E disse Faraó: Quem é o SENHOR, para que eu obedeça à sua voz para deixar Israel ir? Não conheço o SENHOR, tampouco deixarei Israel ir.
3 Ay tútu nán de Moses se Aaron, “Ya Dios daya Hebreo, ay nagpassingan kadakami. Papannan nakami ka ir-ir-er, nga tallu ngalgaw wa dalenan ya kadayyu na, ta senu makapagbasu kami ka pagday-dáyaw mi ke APU wa Dios mi. Nu akkan mi kuwaan yán ay patayan nakami ka sinakit onu ki gubát,” nán da.
3 E eles disseram: O Deus dos hebreus nos encontrou. Deixa-nos ir, rogamos-te, três dias de jornada para o deserto; e oferecer sacrifícios ao SENHOR nosso Deus, para que ele não venha sobre nós com peste, ou com a espada.
4 Ngamay nán tu ári ka Egipto kaggída, “Dakayu Moses se Aaron, taanna tura nu piyán ilísi daya tolay kadaya ubra da ta? Ara ngin, mawe kayun kadaya ub-ubra nu!”
4 E o rei do Egito lhes disse: Por que vós, Moisés e Arão, impedis o povo de trabalhar? Ide às vossas cargas.
5 Ay se la nán pikam tu ári, “Sinnan nu kod. Adu da tutu wala pànang ngin may daya tolay kídi nga íli, ay piyán nu nu magimáng da!” nán na.
5 E Faraó disse: Eis que o povo da terra agora é muito, e vós os fazeis descansar de suas cargas.
6 Ay kitun mismu nga algaw, ay binílin na datu mangiapu kadatu tolay se datu kak-kapatás da nga nán na,
6 E no mesmo dia Faraó ordenou aos capatazes do povo, e aos seus oficiais, dizendo:
7 “Manggayát kídi yin, ay akkan nu iddán daya tolay ka dagámi para kiya kuwaan da nga ladrilyu. Aggída kampela ngin ya maggalà kadaya dagámi nga masápul da.
7 Já não dareis ao povo a palha para fazer tijolos, como até agora. Que eles mesmos vão e ajuntem palha para si.
8 Ngamay akkan nu pe assayán ya nìdang nga bíláng naya ladrilyu nga kuwaan da. Ittu kam ya kaadu naya kuwaan da. Magsad-sadut da kammala ngin nin, ay túya akipalúbus da nga mawe ka ir-ir-er nga magbasu ka pagdáyaw da kiya Dios da.
8 E a conta dos tijolos que faziam até agora, esta poreis sobre eles. Não diminuireis coisa alguma. Pois eles estão ociosos, por isso clamam, dizendo: Deixa-nos ir e sacrificar ao nosso Deus.
9 Ay kadamtan nu wala ya ubra daya lalláki, ta senu mapasiya da pànang, ay díkod akkan da at-atangyaan nin daya busid da bàbànán,” nán na.
9 Que mais trabalho seja colocado sobre os homens, para que nele se ocupem, e não considerem palavras vãs.
10 Ay díkod datu ù-upisiyál se datu kak-kapatás da, ay nawe da kinagi kadatu tolay datu kinagi tu ári kaggída. Ay nán da, “Tu idi ya nán naya ári, ‘Akkan kayun na middán ka dagámi.
10 E saíram os capatazes do povo, e os seus oficiais, e falaram ao povo, dizendo: Assim diz Faraó: Não vos darei palha.
11 Dakayu kampela ngin nin ya mawe magsápul. Ngamay ya nìdang nga kuwaan nu nga ladrilyu, ay akkan màsayán,’ nán na,” nán da.
11 Ide vós mesmos, ajuntai a palha onde a achardes; mas nada de vosso trabalho será diminuído.
12 Ay díkod nasip-siparà datu tolay kadatu ngámin giyán ka Egipto nga magidagámi.
12 Assim o povo se espalhou por toda a terra do Egito para ajuntar restolho em vez de palha.
13 Ay datu ù-upisiyál se datu kak-kapatás da, ay pardadán da kammala datu tolay ya nán da, “Masápul a nga balinan nu ya ubra nu. Ay páda na kitun kitu middán kayu pikam ka dagámi,” nán da.
13 E os capatazes os apressavam, dizendo: Cumpri vossos trabalhos, vossas tarefas diárias, como quando havia palha.
14 Ay datu iIsrael la pinagkapatás datu upisiyál nga iEgipto, ay bináubáut dada. “Taanna tura kúráng kitu dáti ya kinuwa nu kídi nga algaw?” nán da.
14 E foram açoitados os oficiais dos filhos de Israel, que os capatazes de Faraó haviam posto sobre eles, e reclamavam: Por que não cumpristes vossa tarefa de fazer tijolos ontem e hoje, como até agora?
15 Ay díkod datu kak-kapatás sa iIsrael, ay nawe da kitu giyán tu ári nga magríri. Ay nán da, “Apu, taanna tura dakami pe pakunán na asassu nu.
15 Então os oficiais dos filhos de Israel foram e clamaram a Faraó, dizendo: Por que tratas assim os teus servos?
16 Awan midde kadakami nga dagámi, ngamay páda na kam ya nìdang nga ubra mi. Ay se dakami pe ya báu-báut daya tolay mu. Ngamay daya tolay mu ya atán básul,” nán da.
16 Não se dá palha a teus servos, e eles nos dizem: Fazei tijolos. E eis que os teus servos são açoitados; mas a culpa está em teu próprio povo.
17 Ngamay nán tu ári, “Nasadut kayu kammala ngin nin! Nasadut kayu ngámin! Túya peyapeyang ya akipalúbus nu wa mawe nga magbasu ka pagdáyaw nu kiya APU nu.
17 Mas ele disse: Vós estais ociosos; vós estais ociosos, por isso dizeis: Deixa-nos ir e fazer sacrifício para o SENHOR.
18 Mawe kayun kadaya ubra nu. Ata áwan kammala nga dagámi nga midde kadakayu, ay se oray nu mapakuna ay páda na kitu dáti ya mìdang nga ubraan nu,” nán na.
18 Portanto, agora ide e trabalhai, porque não se vos dará palha, porém cumprireis a conta dos tijolos.
19 Ay kane makagi kadatu kak-kapatás nga iIsrael nga akkan màsayán tu nìdang kaggída nga ubra da, ay nammuwán da ngin na nadakè in tu kapà-pàyanán da.
19 E os oficiais dos filhos de Israel notaram que eles estavam em uma má situação, depois que foi dito: Não diminuireis coisa alguma dos tijolos da vossa tarefa diária.
20 Ay kane lumawán da nga gayát kitu giyán tu ári, ay nesabat da de Moses se Aaron na atán magid-iddag kaggída.
20 E encontraram Moisés e Arão que estavam no caminho, quando vinham de Faraó,
21 Ay nán da kade Moses se Aaron, “E APU ya makammu wa mamánis kadakayu, áta gapu kadakayu, ay lùsawan nakami ya ári yin se daya ù-upisiyál na. Ay atán pambarán da ngin na mamatay kadakami,” nán da.
21 e disseram a eles: O SENHOR olhe para vós e julgue, porquanto fizestes que o nosso cheiro fosse abominado aos olhos de Faraó, e aos olhos dos seus servos, colocando-lhes nas mãos uma espada para nos matar.
22 Ay tútu nakiamomán manin ne Moses ke APU nga nán na, “Apu, taanna, tura nadakè ya kinuwám kadaya tolay? Taanna, tura nà ala nebon kaggída?
22 E Moisés voltou ao SENHOR, e disse: Senhor, por que trataste tão mal a este povo? Por que é que me enviaste?
23 Ata nanggayát kitu nangipàrob mu kiyà kiya giyán naya ári nga mangiúni kikaw, ay nadakè in ya pamà-pàyanán na kadaya tolay yin, ay áwan mu pikam kinuwa ka angngilísim kaggída,” nán na.
23 Porque desde que fui a Faraó para falar em teu nome, ele fez mal a este povo. E tu também não livraste teu povo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Êxodo 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.