Atos 7

Ya bàbànán ne Dios nga nesúrát kiya baru wa túlag Genesis se Exodus (ISD) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ay se la nepamutù natu nangátu wa pádi ke Esteban nu kurug datu kinag-kagi datu nagsistígu.
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: — Isso de fato é assim?
2 Ay summungbát tu Esteban nga nán na: “Mannákam se kabbulun,” nán na, “gìnaan dà mán. Kitu nunna nga algaw, ay nagpassingan ya nadáyaw wa Dios kitu Abraham nga apuapu tada kitu kowad na pikam ka Mesopotamia, kitu akkan na pikam nagyán ka Haran.
2 Estêvão respondeu: — Irmãos e pais, escutem. O Deus da glória apareceu a Abraão, nosso pai, quando este estava na Mesopotâmia, antes de morar em Harã,
3 Ay nán ne Dios kaggína, ‘Panáwan mu ya íli mu se daya akkobung mu, ta mawe ka ka sabáli nga íli nga itùgud ku kikaw,’ nán ne Dios kitu Abraham.
3 e lhe disse: “Saia da sua terra e do meio da sua parentela e vá para a terra que eu lhe mostrarei.”
4 Ay díkod nagtálaw ka íli Caldea se la nawe nagyán ka íli Haran. May kane matay tu ama na nga netalungkíwid na, ay pinagtálaw manin ne Dios kitúni, ay se la nawe kídi lusà nga giyán tada ngi.
4 Então Abraão saiu da terra dos caldeus e foi morar em Harã. E dali, com a morte de seu pai, Deus o trouxe para esta terra em que vocês agora estão morando.
5 May áwan pikam oray bittì ala kiya lusà kídi tu nepakin-kuwa ne Dios kaggína kitun. Ngamay nekari ne Dios nga ipakin-kuwa na kaggína idi nga lusà se kadaya gakagaka na, oray áwan na pikam an-anà kitun.
5 Nela, não lhe deu herança, nem sequer o espaço de um pé; mas prometeu dar-lhe a posse dela e, depois dele, à sua descendência, embora Abraão ainda não tivesse filhos.
6 Kinagi ne Dios nga mepagíli kanu daya gakagaka na ka sabáli íli. Asassuwan dada kanu kiyán na íli, ay pal-palakkan dada ka appát gatut dagun.
6 E Deus falou que a descendência dele seria peregrina em terra estrangeira, onde seriam escravizados e maltratados durante quatrocentos anos.
7 Ngamay panísan ne Dios daya mangasassu kaggída, ay se nada pagtaláwan kanu daya gakagaka tu Abraham, ay se da magulli kammin kiddi ya lusà nga magday-dáyaw win ke Dios, nga nán na kitu Abraham.
7 — Deus disse ainda: “Castigarei a nação da qual forem escravos; e, depois disso, sairão daí e me servirão neste lugar.”
8 Ay se la pinagkúgit ne Dios ngámin datu annánà da nga lalláki, ka panamdammán da kitu nagtulágan da se de Dios. Díkod kinúgit natu Abraham tu an-anà na nga Isaac kitu mekawalu nga algaw na panda kitu nekeanà na, ta ittu tu nebílin ne Dios kaggína. Ay kinúgit pe tu Isaac tu an-anà na nga Jacob, ay ummán pe tu Jacob, kinúgit na pe datu sangapúlu se duwa nga annánà na, nga in-inagkona tada ngámin,” nán tu Esteban.
8 Então lhe deu a aliança da circuncisão. Assim, Abraão gerou Isaque e o circuncidou no oitavo dia; e Isaque gerou Jacó, e Jacó gerou os doze patriarcas.
9 “May datu in-inagkona tada nga annánà natu Jacob, ay asílan da tu Jose nga udiyán da. Ay tútu neláku da, ay nippan da nga inasassu ka Egipto, ngamay binul-bulun ne Dios,
9 — Os patriarcas, invejosos de José, venderam-no para ser levado para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 ay sinengán ne Dios kadatu ngámin na kapar-parigátan na. Ay sinengán na pe kane makisángu kitu Faraon nga ári datu iEgipto. Ay kane mammuwán natu ári nga nasírib se namáru tu Jose, ay aggína tu nippáy na nga gubernador ka Egipto, ay se aggína pe tu pinagtagasíngan na kadatu ngámin kuw-kuwa na.
10 e o livrou de todas as suas aflições, concedendo-lhe também graça e sabedoria diante de Faraó, rei do Egito, que o constituiu governador daquela nação e de toda a casa real.
11 Ay kane magulát datu tolay ka Egipto se Canaan nga nagyanán de Jacob nga inagkona tada, ay naparigátan da ngámin. Awan pakasmàán datu inagkona tada ka kanan da.
11 Depois houve fome e grande sofrimento em todo o Egito e em Canaã, e nossos pais não achavam o que comer.
12 Ngamay kane magìna natu Jacob nga atán pikam nga makkán ka Egipto, ay nebon na datu annánà na nga in-inagkona tada, nga mawe magkálap.
12 Mas, quando Jacó ouviu que no Egito havia trigo, mandou, pela primeira vez, os nossos pais até lá.
13 Ay kitu mekàduwa nga nepappan da, ay nagpakammu tu Jose kadatu wawwági na. Ay ittu pe yin tu inakammu natu Faraon kadatu wawwági tu Jose se tu ama na.
13 Na segunda vez, José se fez reconhecer pelos seus irmãos, e o Faraó veio a conhecer a família de José.
14 Ay díkod nebílin tu Jose kitu Jacob nga ama na se ngámin datu akkobung na se datu pan-pane na nga umbet da ka Egipto. Pittu púlu se limma da ngámin.
14 Então José mandou chamar Jacó, seu pai, e toda a sua parentela, isto é, setenta e cinco pessoas.
15 Ay tútu nawe de Jacob ka Egipto, ay kattoni pe yin tu natayán da se datu annánà na nga inagkona tada.
15 Jacó foi para o Egito, e ali morreu ele e também os nossos pais.
16 Ngamay netaman da kammin ngámin kitu agtamnán na ginátang tu Abraham kadatu annánà natu Hamor ka íli Sikem, nga nag-agyanán tu Jacob kitun,” nán ne Esteban.
16 Depois eles foram transportados para Siquém e postos no túmulo que Abraão tinha comprado dos filhos de Hamor, em Siquém, pagando um certo preço.
17 “Ay kane din tagay pagulliyan ne Dios sin datu in-inagkona tada kídi lusà tada nga ummán kitu nekari na kitu Abraham kitun, ay ummadu da la nga ummadu
17 — E, quando já estava próximo o tempo em que Deus cumpriria a promessa feita a Abraão, o povo cresceu e se multiplicou no Egito,
18 panda kitu inagturáy natu isa nga ári ka Egipto nga akkan makammu win kitu Jose.
18 até que se levantou ali outro rei, que não conhecia José.
19 Ay díkod nagraw-rawtán na datu kamungayán tada, ay se na pinalsuwán datu inagkona tada, nga akkan manarakan kadatu annánà da, ta senu matayán da.”
19 Este outro rei tratou com astúcia a nossa gente e torturou os nossos pais, a ponto de forçá-los a abandonar seus meninos recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 “Ay ittu tun tu nekeanà tu Moses nga napiya tutu wala ki agsisíngan ne Dios. Nesirusirù datu mannákam na tu nagtarakan da kaggína ka tallu búlán kitu balay da.
20 Por esse tempo nasceu Moisés, que era formoso aos olhos de Deus. Durante três meses ele foi mantido na casa de seu pai.
21 Ay kane akkan da nga mesirù in, ay nippà da. Ay nasmà natu an-anà tu Faraon nga babay, ay inalà na, se na tinagábu.
21 Quando tiveram de abandoná-lo, a filha de Faraó o recolheu e criou como seu próprio filho.
22 Ay díkod kane umab-abay tu Moses, ay tinùgúdán datu iEgipto kadatu ngámin na ammuammu da. Ay nagbalin ka nalaing nga magbàbànán se nasírib kadatu ngámin na kuk-kuwaan na.”
22 E Moisés foi educado em toda a ciência dos egípcios e era poderoso em palavras e obras.
23 “Ay kane appát púlu dagun tu Moses sin, ay nalammat na tu mawe nga maggagáyám kadatu páda na nga iIsrael.
23 — Quando completou quarenta anos, Moisés teve a ideia de visitar os seus irmãos, os filhos de Israel.
24 May kane masingan na tu isa nga kamungayán na nga pagpang-pangsán natu isa nga iEgipto, ay nigdù na se na nebálat, ay napatay na tu iEgipto.
24 Vendo um homem ser maltratado, saiu em defesa dele e vingou o oprimido, matando o egípcio.
25 Dalínán na nu nammuwán datu páda na nga aggína ya ibon ne Dios nga kagdù da, ngamay akkan.
25 Ora, Moisés pensava que seus irmãos entenderiam que Deus queria salvá-los por meio dele; eles, porém, não entenderam.
26 Ta kane kaláwa manin, ay atán da manin dinatang na nga duwa nga magsáwad nga kapáda na nga iIsrael. May iniwadán nada, nga nán na, ‘Kabbulun, tura kayu magpatay, ay magwagi kayu,’ nán na.
26 No dia seguinte, Moisés aproximou-se de uns que brigavam e procurou reconduzi-los à paz, dizendo: “Homens, vocês são irmãos; por que estão maltratando um ao outro?”
27 May nesùlin natu napangas tu Moses, nga nán na, ‘Tura la ikaw ya aggintutuldu nga mangiapu kadakami ta!’ nán na kitu Moses.
27 Mas o que agredia o seu próximo repeliu Moisés, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz sobre nós?
28 ‘Asippatayan nà pe, nga ummán kitu kinuwám kitu iEgipto kagedamen?’ nán na.
28 Será que quer me matar, assim como ontem matou o egípcio?”
29 Ay kane magìna tu Moses tu kinagi na, ay nagtálaw nga nawe nagyán ka íli Midian. Ay nangatáwa pe yin kattoni, ay nakapútut ka duwa nga lalláki,” nán ne Esteban.
29 Ao ouvir isto, Moisés fugiu e se tornou peregrino na terra de Midiã, onde lhe nasceram dois filhos.
30 “Ay kane appát púlu dagun tu Moses ka Midian nin, ay uwad anghel ne Dios nga nagpassingan kaggína kitu apuy natu maggatagatang nga kaykayu kitu kowad na kitu ir-ir-er kitu pungut tu bantay Sinai.
30 — Passados quarenta anos, apareceu-lhe, no deserto do monte Sinai, um anjo, por entre as chamas de uma sarça que estava queimando.
31 Ay kane masingan tu Moses tun, ay nasdaáwan. Ay kane adanniyánan na nga sinnan kuma, ay nagìna na tu úni ne Apu Dios
31 Moisés ficou maravilhado diante daquela visão e, aproximando-se para contemplá-la, ouviu-se a voz do Senhor, que disse:
32 nga nán na, ‘Iyà ya Dios datu inagkona mu.’ ‘Dios nà tu Abraham, se tu Isaac se tu Jacob,’ nán na. Ay nagtar-tartar tu Moses kitu ansing na. Ay tútu akkan na meturad sinnan.”
32 “Eu sou o Deus dos seus pais, o Deus de Abraão, de Isaque e de Jacó.” Moisés, tremendo de medo, não ousava contemplar a sarça.
33 “Ay nán na kitu Moses, ‘Ippà mu ya sapátus mu, ta nadáyaw ya lusà a giyán mu wi,’ nán ne Dios.
33 Então o Senhor disse: “Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 ‘Nasingan ku tutu wala ya amal-pallà da kadaya tolay ku ka Egipto. Nagìna ku pe ya agpannakit da. Ay túya inumbet tà nga mangitálaw kaggída ngin. Ay ikaw, Moses, ya ibon ku ka Egipto,’ nán ne Dios kitu Moses,” nán ne Esteban.
34 Certamente vi o sofrimento do meu povo no Egito, ouvi o seu gemido e desci para libertá-lo. Venha, agora; vou mandar você para o Egito.”
35 “Ay díkod tu Moses sin tu nebon ne Dios nga mangwaya se mangiapu kadatu inagkona tada. Aggína kam tu lùsawan da nga mangiapu kaggída, ta nán da kitun nga, ‘Tura la ikaw ya aggintutuldu nga mangiapu kadakami ta!’ nán da. Ngamay aggína tu nagpassingannán natu anghel kitu maggatagatang nga kaykayu.
35 — A este Moisés, a quem tinham rejeitado, dizendo: “Quem colocou você como chefe e juiz?”, Deus enviou como chefe e libertador, com a assistência do anjo que lhe apareceu na sarça.
36 Díkod tu Moses tu nangitálaw se nangiapu kadatu inagkona tada ka Egipto. Adu datu nakas-kasdáaw nga kinuw-kuwa na kitu kaatán da kam ka Egipto, se itu inannalen da nga dumalákit kitu Daggáng nga Bebay, se itu nakadalidalen da kitu ir-ir-er ka appát púlu wa dagun.
36 Foi Moisés quem os tirou de lá, fazendo prodígios e sinais na terra do Egito, no mar Vermelho e no deserto, durante quarenta anos.
37 Tu idi nga Moses kam pe tu nangikagi kadatu in-inagkona tada nga iIsrael, nga atán manin ibon ne Dios kaggída, nga pútupútut da, nga mangibàbànán ka panggap kaggína, nga ummán kitu inangngibon na kaggína.
37 Foi ainda Moisés quem disse aos filhos de Israel: “Deus fará com que, do meio dos irmãos de vocês, se levante um profeta semelhante a mim.”
38 Kadatu nagguurnung nga inagkona tada kitu ir-ir-er, ay tu Moses tu nangagiyán ne Dios kadatu lin-lintag na ka bantay Sinai kitu nangngamomán natu anghel kaggína. Ay ittu datun na lin-lintag ya nidde na kadàtada ngin,” nán ne Esteban.
38 É este Moisés quem esteve na congregação no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos pais. Foi ele quem recebeu palavras vivas para nos transmitir.
39 “Ngamay akkan ikur-kurug datu in-inagkona tada tu Moses, ay lùsawan da ngin. Ay tútu kitu uray da, ay nagulli da kammin ka Egipto.
39 — Nossos pais não quiseram obedecer a Moisés, mas o rejeitaram e, no seu coração, voltaram para o Egito,
40 Ay tútu nán da kitu Aaron na pádi da, ‘Pangwa nakami kadaya sinan diy-diyos mi nga mangabul-bulun kadakami. Ta ya Moses kiyán na nangitálaw kadakami ka Egipto, ay akkan mi ammu win ya napà-pàyanán na,’ nán da.
40 dizendo a Arão: “Faça para nós deuses que vão adiante de nós; porque, quanto a este Moisés, que nos tirou da terra do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu.”
41 Ay ittu tu inangwa da ka sinan báka, nga ittu tu tug-tugnán da. Nagsay-am da ka agpatag da gapu kitu kinuwa da kampela ngin.
41 Naqueles dias, fizeram um bezerro e ofereceram sacrifício ao ídolo, alegrando-se com as obras das suas mãos.
42 Ngamay pinagdudoray ne Dios da la ngin na magday-dáyaw kadaya mata se búlán se daya bittuwan. Ay tú pe idi tu nepekagi ne Dios kitu pagbàbànánan na kitun, kitu inagkuna na nga:
42 Mas Deus se afastou e os entregou à adoração das estrelas do céu, como está escrito no Livro dos Profetas: “Ó casa de Israel, será que foi para mim que vocês ofereceram vítimas e sacrifícios no deserto, durante quarenta anos?
43 ‘nu di datu sinan diy-diyos nga kinuwa nu. Inag-agtu nu mà tu bal-balay natu diy-diyos nu nga nagngágan ka Moloc, se itu sinan bittuwan natu diy-diyos nu nga Refam. Ay díkod pagtaláwan takayu kiya lusà nu, panda kiya íli ka padne kattoni ka Babilonia,’
43 Não é verdade que vocês levantaram o tabernáculo de Moloque e a estrela de Renfã, o deus de vocês, imagens que vocês fizeram para as adorar? Por isso, vou mandar vocês ao exílio para além da Babilônia.”
44 “Ag-agtu datu inagkona tada kitu kowad da ka ir-ir-er tu nengágan da ka balay ne Dios, nga nàwa nga ummán kitu nebílin ne Dios kitu Moses nga kàwa na nga nepassingan na kaggína.
44 — O tabernáculo do testemunho estava entre nossos pais no deserto, como havia ordenado aquele que disse a Moisés que o fizesse segundo o modelo que tinha visto.
45 Ay kane mabà-bayág gin, ay inag-agtu da pe tun na balay ne Dios kitu nelalbet de Josua kídi lusà tada ngin. Ay ngámin datu tolay nga napadán kitúni, ay pinàpur ne Dios da. Ay díkod tu balay ne Dios, ay uwad kam kadatu inagkona tada panda kitu inagbalin tu David ka ári da.
45 Também nossos pais, com Josué, tendo recebido o tabernáculo, o levaram, quando tomaram posse das nações que Deus expulsou da presença deles. Foi assim até os dias de Davi,
46 Ay pàgan pànang ne Dios tu David. Díkod nekarárag natu David ke Dios, nga Dios natu Jacob, nga nu mabalin ay pangwa na ka templo nga ittu ya balay na.
46 que obteve o favor de Deus e pediu autorização para construir uma casa para o Deus de Jacó.
47 Ngamay tu Solomon nga an-anà na tu nangwa, akkan aggína,” nán ne Esteban.
47 Mas foi Salomão quem lhe edificou a casa.
48 “May e Dios, ay akkan mà wayya mag-agyán kadaya binalay tolay yala, nga ummán kitu nepekagi ne Dios kitu isa nga pagbàbànánan na kitun, nga nán na:
48 Entretanto, o Altíssimo não habita em casas feitas por mãos humanas. Como diz o profeta:
49 ‘Lángit ya pagtutúgawán ku, ay kalawagán ya agdadamkán ku. Ay ummán nád naya balay nga kuwaan nu wa para kiyà? Ay se wà ummán nád ya kuwaan nu nga pagimangán ku?
49 “O céu é o meu trono, e a terra é o estrado dos meus pés. Que casa vocês edificarão para mim, diz o Senhor, ou qual é o lugar do meu repouso?
50 Ay iyà mà ya nangwa ki ngámin kadayán’
50 Não é fato que a minha mão fez todas estas coisas?”
51 Nán ne Esteban kadatu ap-apu datu Judyu: “Nanganna agpà ya kinasúkir nu nga tolay ta!” nán na. “Inagkulnit naya uray nu win se nagbangngag kayu pe yin! Ta tura nu kalùsawan daya kag-kagiyan naya Ispiritu ne Dios, nga ummán kitu kinuwa datu in-inagkona tada.
51 — Homens teimosos e incircuncisos de coração e de ouvidos, vocês sempre resistem ao Espírito Santo. Vocês fazem exatamente o mesmo que fizeram os seus pais.
52 Atán kadi oray isa kadatu pagbàbànánan na kitun ya akkan pinal-pallà datu inagkona tada. Pinatayán da datu nangibàbànán kiya ilalbet naya namáru wa An-anà ne Dios. Ay kídi yin, ay dakayu ya nangipatiliw se nangipapatay kaggína.
52 Qual dos profetas os pais de vocês não perseguiram? Eles mataram os que anteriormente anunciavam a vinda do Justo, do qual vocês agora se tornaram traidores e assassinos,
53 Dakayu daya nangiddanán ne Dios kadatu lin-lintag na, may tura mán kammin na dakayu daya akkan mangikurug kadatun,” nán tu Esteban kitu nangátu wa pádi.
53 vocês que receberam a lei por ministério de anjos e não a guardaram.
54 Ay kane magìna datu ap-apu datu Judyu datu kinag-kagi natu Esteban, ay magngar-ngarasiyat da ta nakarungat da pà-pànang ngin.
54 Ao ouvirem isto, ficaram com o coração cheio de raiva e rangiam os dentes contra ele.
55 May napatàyán tu Esteban ki Ispiritu ne Dios. Ay kane maglángad ka lángit, ay nasingan na ya diláng ne Dios, ay se nasingan na pe ye Jesus nga atán kitu padne diwanán ne Dios.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, fitou os olhos no céu e viu a glória de Deus e Jesus, que estava à direita de Deus.
56 “Sinnan nu kod. Nalùtán ya lángit tin,” nán ne Esteban, “ay atán ne Jesus nga magsisíkád ka padne diwanán ne Dios,” nán na.
56 Então disse: — Eis que vejo os céus abertos e o Filho do Homem, em pé à direita de Deus.
57 May impután da datu talínga da, se da sar-saráwan ne Esteban, se da nga dummarup ngámin kaggína,
57 Eles, porém, gritando bem alto, taparam os ouvidos e, unânimes, avançaram contra ele.
58 se da dinugkam nga ilawán kitu íli, se da tinùtoán. Ay datu binon datu ap-apu nga magtùtò ke Esteban, ay nebansi da datu bádu da kitu isa nga bag-bagu nga nagngágan ka Saulo.
58 E, expulsando-o da cidade, o apedrejaram. As testemunhas deixaram as capas deles aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Kaggída nga magtùtò kitu Esteban, ay nagkarárag nga nán na, “Apu Jesus, alà mu ya kaduduwà,” nán na.
59 E enquanto o apedrejavam, Estêvão orava, dizendo: — Senhor Jesus, recebe o meu espírito!
60 Ay se yala nga nagpalintud, ay se na nán nga nepáuy ya “Apu, akkan muda pabasúlan kadaya kuk-kuwaan da,” nán na, ay se yala natay yin.
60 Então, ajoelhando-se, gritou bem alto: — Senhor, não os condenes por causa deste pecado! E, depois que ele disse isso, morreu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.